آموزش کار با آپلود سنتر آکو برای میزبانی عکسها - قوانین و مقررات

قوانین انتخاب نام کاربری را پیش از ثبت نام در اینجا مطالعه بفرمایید در غیر اینصورت اکانت شما تایید نخواهد شد


آیا در ثبت نام در سایت مشکلی دارید ؟ آیا نمیدانید کد عضویت و کد کاربری خود را چگونه پیدا کنید ؟ به این قسمت مراجعه کنید (حتما از نام کوچک خود در اسم کاربری استفاده کنید)


فروم تخصصی تندر 90 - آکو  

تعیین جایزه 20 میلیون ریالی برای شکستن گل پخش کن های رنو ساندرو ساخت آکو

فروش آپشن ها و لوازم یدکی تندر90 - رنو ساندرو 33933630-021 آکام

آکام - فروش آپشن ها و لوازم یدکی ال90 - ارسال به سراسر کشور


بازگشت   فروم تخصصی تندر 90 - آکو > سایر مسائل مرتبط به خودرو > انواع وسائل نقلیه > سایر وسائل نقلیه

Notices

سایر وسائل نقلیه در این بخش به بحث و بررسی مسائل مربوط به هواپیما ها کشتی ها و ... پرداخته میشود

پاسخ
 
ابزارهای موضوع جستجو در موضوع نحوه نمایش
  #1  
قدیمی 04-16-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض تاپیک کلی در مورد ناوهای هواپیمابر (Aircraft Carrier)

www.ACOforum.org - Logan Tuning

ناوهاي هواپيمابر پيشرفته علاوه بر اينکه نمادي از قدرت هستند، نمايشگاهي باشکوه از فناوري هاي نوين بوده که پيشرفته ترين نوع دانش بشر در آن به کار رفته است.ناوهاي هواپيمابر با ارتفاعي برابر با يک ساختمان 20 طبقه و طولي برابر با 333 متر در همان نگاه اول تعجب همگان را برمي انگيزند. اما دليل آن بزرگي و عظمت بي نظير خود ناو نيست بلکه توانايي اين فرودگاه کوچک در به پرواز درآوردن هواپيماهاي جنگي است که چنين حسي را به وجود مي آورد. از نظر نظامي، اين قدرت هوايي مستقر در ناو است که آن را در ميدان نبرد به يک کابوس تبديل مي کند. يکي از بزرگترين موانع در جنگ و لشگرکشي ها، رسانيدن هواپيماها به اهداف خود است. براي استفاده از پايگاه هاي نظامي يا حريم هوايي يک کشور براي حمله به کشوري ديگر موانع بزرگي وجود دارد و در مناطقي از جهان به اجرا درآوردن چنين سناريويي تقريباً غيرممکن است. ناوهاي هواپيمابر در آب هاي آزاد، به عنوان خاک يا قلمرو خودمختار محسوب مي شوند و خدمه آن مي توانند به مانند اينکه در کشور خود هستند، رفتار کنند. بنابراين نظاميان ايالات متحده بدون نياز به توافق با کشوري، گروه رزمي ناو هواپيمابر خود را که شامل يک ناو هواپيمابر و 6 تا 8 کشتي اسکورت ديگر است به منطقه مورد نظر اعزام کنند.ناوهاي هواپيمابر مي توانند با سرعت 35 نات (65 کيلومتر در ساعت) بر روي آب حرکت کنند.

www.ACOforum.org - Logan Tuning

اين توانايي يعني رسيدن به منطقه درگيري در عرض چند هفته. البته ايالات متحده در حال حاضر 6 پايگاه در سراسر جهان براي ناوگان ناوهاي هواپيمابر خود ايجاد کرده که با هدف واکنش سريع و اعزام ناوها از نزديک ترين پايگاه به منطقه درگيري مورد استفاده قرار مي گيرند. ناو هواپيمابر داراي يک عرشه پروازي براي نشست و برخاست هواپيماها، يک عرشه مستقل براي آشيانه هواپيماها، قسمت فرماندهي و کنترل، سيستم پيش رانشي، سيستم هاي گوناگون ديگر شامل آب، غذا، سيستم دفع زباله و فاضلاب، سرويس اينترنت بي سيم، راديو، تلويزيون، چاپ روزنامه داخلي و همچنين بخش اصلي از ناو هواپيمابر است که در داخل آب قرار مي گيرد.بدنه ناو از ورقه هاي مقاوم و محکم فولاد چند اينچي ساخته شده است که مقاومت فوق العاده يي در برابر آتش سوزي و آسيب ديدگي هاي ناشي از ميدان نبرد دارد. تکيه گاه اصلي سازه يي کشتي از طريق سه تير افقي در طول بدنه ناو، تير حامل کشتي به عنوان ستون فقرات ناو، عرشه پروازي و نيز عرشه آشيانه تامين مي شود.
بدنه اصلي ناو در زير آب به صورت قوس دار و نسبتاً باريک است. بخش بالاي خط آب به طرف بيرون گسترده مي شود تا عرشه پروازي را تشکيل دهد. بخش زيري هم از دو قسمت تشکيل شده است که در واقع دو لايه مجزا بوده که در صورت اصابت اژدر (موشک دريا به دريا) به پوسته بيروني، پوسته داخلي به عنوان محافظ از درهم شکستن و غرق شدن کشتي جلوگيري مي کند. از دهه 50 تاکنون تقريباً همه سوپرناوهاي هواپيمابر ايالات متحده به وسيله شرکت «نورث روپ گرومن» واقع در نيوپورت امريکا ساخته شده اند. در فرآيند ساخت اين ناوها، براي سادگي ابتدا بخش هاي مختلف ناو که سوپرليفت نام دارند ساخته شده و سپس به يکديگر مونتاژ مي شوند. ناوهاي هواپيمابر مدرن از حدود 200 سوپرليفت که هر کدام بين 70 تا 800 تن وزن دارند، ساخته مي شوند. آخرين سوپرليفتي که در مونتاژ نهايي نصب مي شود همان عرشه ناو است که 575 تن وزن دارد. در داخل ناوهاي هواپيمابر مدرن، چندين رآکتور هسته يي قرار دارد که بخار مورد نياز براي به حرکت در آوردن توربين و در نتيجه پروانه کشتي را تامين مي کنند. قابل ذکر است که قدرت سيستم پيش رانشي يک ناو مدرن بيش از 280 هزار اسب بخار است. همچنين 4 توربين، برق مورد نياز سيستم هاي الکتريکي و الکترونيکي ناو را تامين مي کنند که شامل سيستم شيرين کننده آب دريا نيز بوده و اين سيستم روزانه بيش از 5/1 ميليون ليتر از آب دريا را به آب آشاميدني تبديل مي کند.

www.ACOforum.org - Logan Tuning

برخلاف ناوهاي هواپيمابر قديمي با بويلرهاي سوخت فسيلي، ناوهاي هواپيمابر مدرن معمولاً تا 18 سال هيچ نيازي به سوخت گيري ندارند. البته رآکتورهاي هسته يي هم خطرات خاص خود را دارند و سوخت گيري مجدد ناو فرآيندي است که حدود دو سال به طول مي انجامد.

www.ACOforum.org - Logan Tuning

طول عرشه پروازي يا در واقع طول باند ناو به اندازه يي نيست که هواپيماها به طور معمولي از روي آن به هوا بلند شده يا بنشينند. بنابراين هواپيماهاي جنگنده نياز به کمک سيستم هاي خاصي براي برخاستن و نيز فرود آمدن دارند. براي اينکه پرواز هواپيماهاي ناو (هواپيماهاي F-14 وF-18) ساده تر انجام شود، ناو هواپيمابر در خلاف جهت باد و با سرعت زيادي حرکت مي کند. با اين کار به دليل عبور جريان هاي هوا از روي بال، نيروي براندازي بيشتري ايجاد شده و به ميزان کمي موجب کاهش سرعت تيک آف هواپيماها مي شود. به جريان در آوردن جريان هاي هوا در راستا و مخالف جهت باند بسيار موثر است ولي براي به پرواز درآوردن هواپيماهاي F/A-18 ناکافي است، بنابراين از وسيله ديگري براي شتاب دادن به هواپيماها در مسافت کوتاه استفاده مي شود که کاتاپولت (منجنيق) نام دارد. هر ناو هواپيمابر داراي 4 کاتاپولت است. سيستم کاتاپولت که کاملاً با نيروي بخار عمل مي کند مي تواند سرعت يک جنگنده F-18 20 تني را در زماني حدود دو ثانيه از صفر به 300 کيلومتر در ساعت برساند. ضمن اينکه ناوهاي هواپيمابر مدرن توانايي به پرواز درآوردن يک هواپيما را در هر 20 ثانيه دارا هستند.فرود روي عرشه ناو يکي از سخت ترين کارهايي است که يک خلبان مي تواند با آن مواجه شود. عرشه پروازي ناو فقط حدود 150 متر باند براي نشستن هواپيما دارد که براي فرود جنگنده هاي سريع نيروي دريايي ناکافي است و خلبان از امکانات ديگري هم استفاده مي کند. براي کمک به خلبان در فرود دقيق، فردي که افسر علايم فرود نام دارد، از طريق راديو و نيز چراغ هاي روي عرشه ناو، خلبان را راهنمايي مي کند. اگر هواپيما درست در مسير ناو باشد، افسر فرود چراغ سبز را به خلبان نشان مي دهد و در غير اين صورت از رنگ هاي ديگري استفاده مي کند يا حتي برنامه فرود را لغو مي کند. علاوه بر راهنمايي هاي افسر فرود، خلبان تقرب صحيح را با يک سيستم نوري به نام لنزهاي اپتيکي نيز انجام مي دهد. اين لنزها از يک سري چراغ و لنزهاي مخصوص تشکيل شده و بر روي يک سکوي پايدار روي ناو قرار گرفته اند.در صورتي که خلبان با زاويه صحيحي تصميم به فرود بگيرد، چراغ زرد را هم رديف با سري چراغ هاي سبز مشاهده مي کند. اگر چراغ زرد بالاي چراغ هاي سبز باشد يعني زاويه پرواز هواپيما بالاتر از منطقه فرود است و اگر هواپيما پايين تر از زاويه فرود پرواز کند، چراغ زرد پايين چراغ هاي سبز قرار مي گيرد. در صورتي که خلبان در ارتفاع بسيار کمي از ناو پرواز کند هم يک سري چراغ هاي قرمز مشاهده خواهد کرد.مرکز فرماندهي ناو و عرشه پروازي، ساختماني به نام جزيره است که حدود 45 متر ارتفاع دارد و روي عرشه ناو قرار گرفته است. روي سقف اين ساختمان، تعداد زيادي رادار و آنتن هاي مخابراتي وجود دارد که وظيفه شناسايي کشتي ها و هواپيماهاي خودي و دشمن و اختلال در سيستم هاي الکترونيکي دشمن را دارد. در بالاترين طبقه اين ساختمان، مرکز پرواز اصلي(pri-fly) قرار دارد که بر فعاليت هاي پروازي کل عرشه تا شعاع 8 کيلومتري ناو نظارت دارد. در طبقه پايين مرکز کنترل پرواز، مرکز فرماندهي کشتي يا bridge (پل) قرار دارد. در اين طبقه کاپيتان، افسر سکاندار ناو، افسر کنترل موتور و سرعت ناو قرار دارند. طبقه زيري مرکز فرماندهي کشتي، اتاق آدميرال )فرمانده کل گروه رزمي ناو( است. آدميرال علاوه بر فرماندهي ناو، فرماندهي ناوشکن ها، ناوچه هاي موشک انداز، دو زيردريايي و يک کشتي لجستيکي را هم بر عهده دارد. روي عرشه پروازي تعداد کمي هواپيما را مي توان پارک کرد و ساير هواپيماها به آشيانه ناو منتقل مي شوند. آشيانه تقريباً دو طبقه پايين تر از عرشه پرواز قرار گرفته و با 210 متر طول، 34 متر عرض و 8 متر ارتفاع مي تواند حدود 60 فروند هواپيما را در خود جاي دهد. ضمن اينکه ناو هواپيمابر تقريباً توانايي حمل 90 فروند هواپيما را دارا است. براي انتقال هواپيماها از آشيانه به عرشه پروازي هم از 4 بالابر سريع استفاده مي شود که اين بالابرهاي هيدروليکي نيروي کافي براي حمل دو هواپيماي 35 تني را دارند.تيپ هوايي مستقر در ناو از حدود 9 اسکادران تشکيل شده و هواپيماهاي مستقر در ناو شامل انواع F/A-18 هورنت، F-14 تام کت، S-3B وايکينگ، F-2C هاوک و هلي کوپترهاي سي هاوک است. ناگفته نماند که ناو هواپيمابر در زرادخانه خود بيش از چهار هزار بمب دارد. سوپرناوهاي مدرن معمولاً به شهرهاي روي دريا معروفند و بين 5 تا 6 هزار نفر در آنها فعاليت مي کنند که حدود 2500 نفر از افراد مربوط به تيپ هوايي و 3 هزار نفر ديگر هم خدمه ناو هستند. جالب اينکه اکثر اين افراد، ماه ها پا به عرشه ناو نمي گذارند زيرا عرشه پروازي مي تواند مکان بسيار خطرناکي براي افراد ناآشنا به محيط باشد. افرادي هم که روي عرشه پرواز خدمت مي کنند تابع نظم فوق العاده يي هستند. ناوهاي هواپيمابر مدرن، مجهز به موشک هاي زمين به هواي «sea sprrow» و موشک هاي ضدموشک RAM و انواع سيستم هاي اقدامات متقابل و منحرف کننده موشک و اژدر شامل chaff و flare و طعمه هاي يدک شونده، سيستم هاي جنگ الکترونيک و سيستم هاي پيشرفته راداري است. ناوهاي هواپيمابر کلاس نيميتز، بزرگترين کشتي هايي هستند که تاکنون ساخته شده اند. اکنون طراحي و ساخت کلاس جديدي از ناوهاي هواپيمابر در دست اقدام است که به «CVNX» معروفند. اولين نمونه اين ناوها به احتمال قوي CVN78 نام خواهد گرفت و در سال 2007 ساخت آن شروع شده و در سال 2013 عملياتي خواهد شد. اين کلاس از ناوهاي مدرن مجهز به سيستم هاي الکترونيکي و راداري و نيز پيش رانه اتمي بوده و نياز به خدمه کمتري خواهد داشت.ماموريت يک ناو هواپيمابر حدود 18 ماه طول مي کشد که 6 ماه براي آماده سازي و تمرينات خدمه و 6 ماه هم براي عمليات اصلي در مناطق درگيري و 6 ماه هم براي اقدامات و پشتيباني هاي پس از عمليات و بازگشت به مقر اصلي است. اينکه يک ناو مدت زمان بيشتري را به عمليات اختصاص دهد بستگي به قابليت هاي نيروهاي لجستيکي در رساندن آذوقه و سوخت هواپيما دارد. در زمان صلح معمولاً 3 ناو هواپيمابر به صورت آماده باش در اقيانوس ها به سر مي برند ساخت و بهسازي هر ناو هواپيمابر هم در حدود هفت ميليارد دلار هزينه دارد.

www.ACOforum.org - Logan Tuning


امروزه در كل جهان، 21 ناو هواپیمابر فعال در اختیار 9 کشور قرار دارد، ضمن اینکه 10 کشور دارای ناوهواپیمابر هستند:
1- ایالات متحده آمریكا: 15 ناو هواپیمابر (در حال خدمت یا استراحت یا ساخت)
2- بریتانیا: (6 ناو هواپیمابر، 4 در خدمت و 2 در حال ساخت)
3- فرانسه: یك ناو (شارل دوگل)
4- ایتالیا: (كاوور) (در حال ساخت)
5- روسیه: یك ناو فعال (آدمیرال كوزنتسف)
6- هند: یك ناو (آدمیرال كورشكوف) (خریداری شده از روسیه)
7- چین: (Varyag) (غیرفعال، خریداری شده از اوكراین)
8- اسپانیا: (دو ناو هواپیمابر، یكی در حال خدمت و یكی در حال ساخت)
9- برزیل: (São Paulo) (خریداری شده از فرانسه)
10- تایلند: (HTMS Chakri Nareubet) (یك ناو خریداری شده از اسپانیا)
پاسخ با نقل قول
3 کاربر زیر از Saeed گرامی به خاطر نوشته ی مفیدش تشکر کرده اند
جای تبلیغات شما با سایز 468*60


اطلاعيه

نظرات و نوشته هاي مندرج در سايت در خصوص مشاوره و يا ارائه راهكار توسط كاربران محترم صرفا نظر شخصي ايشان بوده و به معناي 
تاييد آنها از سوي آكو نميباشد با اين وجود عموما مجموع نظرات مختلف كاربران محترم سايت كه غالبا هم از افراد با تجربه هستند ميتواند ديد بسيار خوبي نسبت به مساله مطروحه را برايتان فراهم آورد
تا در نهايت بتوانيد با مشورت يك متخصص يا تعميركاران و كارشناسان تصميم نهايي را اتخاذ كنيد.



  #2  
قدیمی 04-16-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض

تصاویر ناوهای فوق پیشرفته و به تعبیری ناوهای مخوف آمریکا:
تصاویر به ترتیب مربوط به ناوهای آبراهام لینکلن و رونالد ریگان می باشند. لازم به ذکر است که آمریکا در حال ساخت ناو جنگی با قابلیت حمل 100 جنگنده از نوع شکاری و بمب افکن و 3 هواپیمای آواکس و 2 ابر هلیکوپتر ترابری است. در ضمن این ناو مانند ناوهای دیگر دارای آشیانه هواپیما در طبقه زیرین است. تفاوت آن اینست که میتواند هواپیماهای بیشتری را حمل کند و همچنین پهنای باند پرواز در آن افزایش یافته که هواپیمای ترابری C17نیز می تواند روی آن نشست و برخاست کند

www.ACOforum.org - Logan Tuning


www.ACOforum.org - Logan Tuning


www.ACOforum.org - Logan Tuning


www.ACOforum.org - Logan Tuning



ناو رونالد ریگان

www.ACOforum.org - Logan Tuning


www.ACOforum.org - Logan Tuning


www.ACOforum.org - Logan Tuning


www.ACOforum.org - Logan Tuning

پاسخ با نقل قول
  #3  
قدیمی 04-24-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض

انگلستان اقدام به طراحی نسل جدیدی از ناو هواپیما بر کرده که مخصوص جنگنده F35B طراحی شده است.ناو هواپیما بر جدید 60000 تن وزن دارد. در میان تمامی کشورهای دنیا ، بریتانیا از این نظز که یک جزیره است بیش تر از هر کشور دیگری در زمینه طراحی،ساخت و تولید ناو هواپیما بر اقدام کرده است.

www.ACOforum.org - Logan Tuning


ساخت ناو هواپیمابر جدید برای بریتانیا 5.9 میلیارد دلار هزینه در بر داشته است ، در واقع بریتانیا توانست با انجام تغییراتی هزینه ساخت یک ناو هواپیمابر را از 14 میلیارد دلار در آمریکا به 5.9 میلیارد دلار کاهش دهد.
ناو هواپیمابر جدید 1500 نفر خدمه دارد.
امکانات ناو هواپیمابر جدید شامل:
2 آسانسور بزرگ ،هرکدام با ظرفیت 70 تن که قادر به حمل 2 هواپیما از پناهگاه به عرشه پرواز در مدت زمان 60 ثانیه است.
بخش کنترل پرواز در قسمت عقب قرار گرفته که باعث می شود خلبان دید بازترو قدرت مانور بیشتری داشته باشد.
کشتی 29000 متر مربع فضا داشته و 150 متر طول دارد و 20 اسلات تعمیرات برای هواپیما را در دل خود جای داده است.
ناو هواپیمابر دارای بخش پزشکی و جراحی و دندان پزشکی پیشرفته است.
بخش تصفیه آب ناو هواپیمابر قادر به تصفیه 500 تن آب در طول 1 روز است.
2 توربین گازی رولزرویز مدل MT30 و 4 دستگاه دیزل ژنراتور 109 مگاواتی در قلب کشتی مشغول تولید انرژی هستند.
در کابینهای داخلی آن به راحتی 6 نفر مستقر می شوند.
توان حمل 8600 تن سوخت را دارد که به ناو امکان میدهد مسافت 10000 مایل را بدون سوخت گیری طی کند.
سرعت آن بیش از 25 گره دریایی است.
پروانه های آن دولایه و بزرگی هرکدام از 5 پروانه آن 1.5 برابر یک اتوبوس می باشد.
پاسخ با نقل قول
  #4  
قدیمی 04-24-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض

اطلاعات کامل در مورد ناو هواپیمابر فرانسوی به نام شارل دوگل

www.ACOforum.org - Logan Tuning


ناو هواپیمابر شارل دوگل (به فرانسوی: Porte-avions Charles-de-Gaulle) ناو سرفرماندهی فعلی و تنها ناو هواپیمابر در حال خدمت در نیروی دریایی فرانسه می‌باشد. شارل دوگل دهمین ناو هواپیمابر فرانسوی و اولین شناور سطحی با نیروی محرکه اتمی فرانسه می‌باشد. این ناو بعد از ناو روسی آدمیرال کوزنتسو، دومین ناو بزرگ اروپایی لقب گرفته است.شارل دوگل در سال ۲۰۰۱ جانشین ناو هواپیمابر فوش و ناو هواپیمابر کلیمانسو شد.
در سال ۱۹۸۶ رئیس جمهور وقت فرانسه به نام فرانسوا میتران دستور داد که نام ریشیلیو (به فرانسوی: Richelieu) را بر این ناو بنهند که برگرفته از نام کاردینال ریشلیو، نخستین نخست وزیر فرانسه بوده است. ولی با دستور ژاک شیراک، نخست وزیر وقت فرانسه در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۸۷ نام این کشتی به شارل دوگل تغییر یافت. نام این کشتی برگرفته از نام ژنرال شارل دوگل رئیس جمهور اسبق فرانسه می‌باشد.ساخت این بدنه این ناو در سال ۱۹۸۹ آغاز و در سال ۱۹۹۴ به پایان رسید.این ناو در مقایسه با همتایان آمریکایی خود از ابعاد کوچکتری برخوردار است. مساحت عرشه پرواز این ناو ۱۲ کیلومتر مربع است و شارل دوگل با کمک عرشه ۱۹۵ متری خود قادر است حداکثر ۲۴ جنگنده را به طور همزمان در سطح کشتی جای دهد. همچنین ۱۰۰ پرواز در روز به مدت ۷ روز متوالی دیگر مزیت شارل دوگل است. زاویه بین عرشه اصلی و عرشه پروازی این ناو ۸٫۵ درجه است و دو آسانسور برای انتقال هواپیماها از آشیانه زیر عرشه تا عرشه در نظر گرفته شده است. این ناو نیاز به سوختگیری هسته‌ای هر ۵ سال یکبار دارد.متاسفانه شارل دوگل نتوانست دوران سرویس‌دهی موفقی را به نام خود ثبت کند. این ناو چندین مرتبه مجبور به توقفات طولانی و پشت سر نهادن تعمیرات اساسی و پرهزینه در قسمتهای مکانیکی گردیده که از این لحاظ بدترین رکورد را در بین هواپیمابرهای فرانسوی به نام خود ثبت کرده است. بروز نقایص و خرابی در قسمتهای مختلف کشتی از زمان به آب اندازی آغاز شد و تاکنون نیز ادامه دارد. بروز نقایص پی در پی این ناو تا جایی گسترش یافت که والری ژیسکار دستن این ناو را یک ناو هواپیمابر نصفه و نیمه (به انگلیسی: half-aircraft-carrier) نامید.
در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۱ دولت فرانسه که کشورش یکی از نیروهای همکار شرکت کننده در جنگ افغانستان بود، تصمیم گرفت این ناو را به منطقه اقیانوس هند اعزام کند. جنگنده‌های داسو سوپر اتاندارد محمول این ناو چندین پرواز بر فراز افغانستان انجام دادند و در عملیات شناسایی مناطق حساس با نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا همکاری داشتند.



نام: شارل دوگل
نوع کشتی: ناو هواپیمابر
کلاس: منحصر بفرد
کشور سازنده: فرانسه-تولن
ساخت کارخانه: دی‌سی‌ان‌اس
تاریخ سفارش: ۳ فوریه ۱۹۸۶
تاریخ به آب اندازی: ۷ می ۱۹۹۴
ورود به ناوگان: ۱۸ می ۲۰۰۱
طول کشتی: ۲۶۱٫۵ متر
پهنای بدنه: ۶۴٫۳۶ متر
ارتفاع ستون: ۷۵ متر
بارگیری استاندارد: ۳۵٬۵۰۰ تن
حداکثر ظرفیت بارگیری: ۴۰٬۶۰۰ تن
نوع موتور: ۲ موتور K15 از نوع (PWR)هرکدام به قدرت ۶۱ مگاوات، ۲ موتور دیزل
تعداد خدمه: ۱۹۵۰ نفر خدمه+۸۰۰ سرباز
سرعت: ۲۷ گره دریایی
برد عملیاتی: نامحدود
محدودیت غذایی: ۴۵ روز
دارای:
-رادار هوایی ۳ بعدی DRBJ 11 B
-رادار هوایی DRBV 26D
-رادار سطح پایین DRBV 15C
-رادار هدف‌یاب Arabel
توپخانه ضدهوایی:۸ توپ ۲۰م‌م مدل اف۲ ،۴ توپ ۱۲٫۷م‌م ميترالئوس
موشک دفاع هوایی: ۸ موشک میسترال
دارای 4 پرتاب کننده سیلور
جنگ الکترونیک آشکارساز ARBR 21
پارازیت‌ساز مقابله‌به‌مثل ARBB 33
استراق سمع کننده ARBG2
۴ سامانه SLAT منحرف‌کننده اژدر

هواگردهای قابل حمل ۳۵ تا ۴۰ فروند هواگرد از انواع:
داسو رافال
داسو سوپر اتاندارد
ای-۲ هاوک آی

منبع: مرکز ملی دریانوردی و تحقیقات علوم دریایی دانشگاه Kingston
پاسخ با نقل قول
  #5  
قدیمی 04-24-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض

اطلاعات کامل در مورد ناو هواپیمابر انگلیسی به نام ویکتوریوس

www.ACOforum.org - Logan Tuning


اچ ام اس ویکتوریوس،دومین ناو هواپیمابر از کلاس ایلاستریوس بود که دستور ساخت آن در نیروی دریایی انگلیس در سال ۱۹۳۶ صادر گردید و در سال ۱۹۳۷ ساخت آن شروع شد. دو سال بعد در شروع جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹) به آب انداخته شد. با این حال تا ۱۹۴۱ که نیاز شدیدی به شناورهای اسکورتی احساس می‌شد وارد نیروی دریایی نشد.این ناوهواپیمابر ساخت انگلیس تقریبآ در تمامی صحنه‌های جنگ جهانی دوم پیدا بود.تنها دو هفته پس از ورود به خدمت ناو هواپیمابر ویکتوریوس در عملیات مهمی که منجر به غرق شدن بیسمارک (ناو شکن آلمانی) شد،شرکت داشت. این درحالی بود که برای ماموریت دیگری در مدیترانه در نظر گرفته شده بود و در شرایط مناسبی قرار نداشت، تنها یک چهارم جنگنده‌های آن روی ناو مستقر بودند. او همراه با ناو شکن پادشاه جورج پنجم و رزمناو ریپالس و چهار ناوِسبک در تعقیب ناو شکن بیسمارک شرکت کرد و هواپیماهای او توانستند با وجود توپخانه ضدهوایی قوی بیسمارک موشکهایی به سویش شلیک کنند. نتیجه این تعقیب و گریز تنها برخورد یک موشک به زره اصلی بدنه بیسمارک بود. که منجر به صدمه قابل توجهی به بیسمارک نشد لذا این ناو هواپیمابر نقشی در غرق کردن تاریخی بیسمارک نداشت.در عملیات دیگری در آگوست 1941 ویکتوریوس در رساندن آذوقه به مالت و چندین بار فرستادن جنگنده‌های ذخیره به این جزیره نقش ایفا کرد. در ۱۱ آگوست ۱۹۴۲ توسط بمب افکنهای ایتالیایی مورد حمله قرار گرفت و صدماتی دید. در نهایت با وجود تلفات متحدین این عملیات موفقیت آمیز بود و منجر به حفظ جزیره مالت شد.در نوامبر ۱۹۴۲ در عملیات پیاده کردن نیرو در قاره آفریقا (اوج نبردهای ژنرالهای آلمانی با متحدین) نقش ایفا کرد.پس از بازسازی در آمریکا طی زمستان ۴۳-۱۹۴۲ از طریق کانال پاناما به اقیانوس آرام ره سپار شد تا به کمک آمریکا در این صحنه بپردازد. او با نام رمز یو اس اس رابین که از شخصیت تخیلی رابین‌هود برداشته شده بود،نامیده شد. او به سمت بندر پرل رفت تا پس از تجهیز هواپیماهای آمریکایی و آموزش خدمه پروازی در رزم‌گروه ساراتوگا به عنوان تنها ناو هواپیمابر آمریکایی در آن صحنه خدمت کند. پس از خدمت در این صحنه در اواخر ۱۹۳۴ به انگلستان برگشت و تحت تغییراتی اساسی قرار گرفت.در دوم آوریل ۱۹۴۴،ویکتوریوس به گروه جنگی ای شامل آنسون، دوک یورک، اِمپرور، فنسر، فیوریوس، پورسوئر و سرچر که همراه با چندین ناو و ناوشکن دیگر بودند در عملیات موسوم به تنگستن بر ضد ناو شکن معروف تیرپیتز شرکت داشت. این عملیات شامل بیست جنگنده باراکودا در دو موج بود که منجر به ۱۴ بار برخورد موفقیت آمیز به تیرپیتز شد. این عملیات تیرپیتز را برای ۳ ماه از جنگ خارج کرد. سه روز بعد این ناو هواپیمابر در پی عملیات موفقش به پایگاه برگشت.بمب افکنهای ویکتوریوس در حمله به مواضع ژاپن در جزایر سوماترا در ۱۹۴۴ نقش ایفا کردند. در ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ در حمله به اوکیناوا نیز نقش داشت،در این نبرد جنگنده‌های ژاپنی حملات کامیکازه خطرناکی انجام می‌دادند و در ۲۰ آوریل ویکتوریوس هدف یکی از این حملات قرار گرفت و متحمل صدماتی شدید گردید.بعد از جنگ در فاصله سالهای ۵۷-۱۹۵۰ مورد بازسازی قرار گرفت و به خدمت خود ادامه داد. تا اینکه در نهایت در سال ۱۹۶۷ در پی آتش‌سوزی در پورتسموت شدیدآ صدمه دید و نهایتآ تصمیم برای اوراق آن در سال ۱۹۶۹ گرفته شد.

کلاس: ایلاستریوس
کشور سازنده: بریتانیا
ساخت کارخانه: ویکرز آرمسترانگ
تاریخ به آب اندازی: ۱۹۳۹
ورود به ناوگان دریایی رزم عملیاتی: ۱۹۴۱
طول ناو: ۲۰۵ متر
پهنای بدنه: ۵/۸ متر
ارتفاع ستون: ۲۹ متر
بارگیری استاندارد: ۲۹٫۵۰۰ تن
نوع موتور: توربین بخار
ضخامت زره دور ناو: ۴ اینچ
ضخامت زره عرشه ناو: ۳ اینچ
تعداد خدمه: ۹۰۰ نفر
سرعت عملیاتی: ۳۱ گره دریایی
برد عملیاتی: ۲۰٫۰۰۰ کیلومتر با ۱۴ گره
توپخانه: دارای ضدهوایی ۸×۵/۴ اینچ ، ۱۶× ۲پوندر
هواگردهای قابل حمل: ۵۰ فروند
تاریخ خروج از خدمت: ۱۹۶۸
تاریخ اوراق شدن: ۱۹۶۹

منبع: مگادل
پاسخ با نقل قول
  #6  
قدیمی 04-24-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض

اطلاعات کامل در مورد ناو هواپیمابر آمریکایی به نام آبراهام لینکلن

www.ACOforum.org - Logan Tuning


قرارداد ساخت این ناو هواپیمابر به شرکت کشتی‌سازی نیوپورت در تاریخ ۲۷ دسامبر سال ۱۹۸۲میلادی اعطا شد، ساختمان اصلی آن در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۴ در نیوپورت ویرجینیا به اتمام رسید. این ناو در تاریخ ۱۳ فوریه سال ۱۹۸۸ به آب انداخته شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۹ تحویل گردید. هزینه ساخت این ناو ۴٫۵ میلیار دلار به قیمت سال ۲۰۰۷ می‌باشد.آبراهام لینکن در سپتامبر سال ۱۹۹۰ به اقیانوس آرام فرستاده شد. اولین استقرار این ناو به طور ناگهانی به علت عملیات طوفان صحرا یا حفاظت صحرا در تاریخ ۲۸ مه سال ۱۹۹۰ انجام گرفت. در راه اقیانوس هند، ناو مسیر خود را برای پشتیبانی از عملیات تخلیه بعد از شورش کوه پیناتوبو در جزیره لوزون واقع در فیلیپین تغییر داد. در عملیات <حراست پرشور>ناو لینکلن فرماندهی ۲۳ کشتی را عهده دار بود تا ۴۵٬۰۰۰ نفر را از پایگاه دریایی خلیج سوبیک به بندر سوگبو در ویسایا منتقل نماید. این کار بزرگترین تخلیه کادر فعال نظامی و خانواده‌های آنها در زمان صلح در تاریخ محسوب می‌شود. بعد از عملیات حراست پرشور، لینکلن به سمت خلیج فارس رهسپار شد، تا عملیات شناسایی و گشت هوایی را در عراق و کویت انجام دهد، و به سربازان کشورهای هم‌ پیمان ایالات متحده که در عملیات طوفان صحرا شرکت داشتند یاری رساند. در اوایل سال ۱۹۹۲، ناو از عملیات کشیک جنوبی که قسمتی از تحریم سازمان ملل موسوم به منطقه پرواز ممنوع در جنوب عراق بود پشتیبانی کرد. در اکتبر سال ۱۹۹۳، به ناو هواپیمابر دستور رفتن به سواحل سومالی برای کمک به عملیات انسان‌دوستانه سازمان ملل داده شد. برای چهار هفته آبراهام لینکلن گشت‌های هوایی را برای پشتیبانی از عملیات بازگشت امید بر روی مگادیشو انجام داد. آبراهام لینکلن اولین ناو هواپیمابری شد که بعد از انقضای «قانون منع زنان از نبرد» در تاریخ ۲۸ آوریل سال ۱۹۹۳ هوانوردان زن را با کادر پروازی یکپارچه ساخت. ستوان کارا اسپیرز هالتگرین اولین خلبان زن هواپیمای اف-۱۴ درهنگام نزدیکی نهایی برای فرود به علت ترکیبی از نقص فنی موتور و اشتباه خلبان در دریا سقوط کرد و جان سپرد. استقرار سوم آبراهام لینکلن در آوریل سال ۱۹۹۵ در حالی آغاز شد که به خلیج فارس فرستاده شده بود، جایی که کشتی در عملیات‌های کشیک جنوبی و حسگران هشیار کمک کرده بود. در حین تجدید تدارکات در بین مسیر، ناو لینکلن که سعی می‌کرد که خود را در موقعیت عملیات هوایی قرار دهد، باعث رویارویی ناگهانی و تصادم به، پهلوی ناو ساکرامنتو و خرد کردن چارچوب‌های اصلی و تا قسمتی خرد کردن قسمت پیاده شدن خدمه زن شد و یک حفره بزرگ در، روساخت ناو ساکرامنتو ایجاد کرد (اتاق سامانه تاکتیکی ناوبری هوایی). لینکلن قادر بود که به عملیات خود ادامه دهد در صورتی که ناو ساکرامنتو مجبور بود در جبل علی در امارات متحده عربی به خاطر تعمیرات برای چند هفته لنگر اندازد. آبراهام لینکلن چهارمین استقرار خود را در ژوئن ۱۹۹۸ شروع کرد. بار دیگر ناو راه خود را به طرف خلیج فارس در برای پشتیبانی از عملیات کشیک جنوبی در پیش گرفت. ناو در خلیج فارس در طی یکی از گرمترین تابستان‌های آن سال‌ها برای سه ماه ماند. دما در عرشه پرواز تا ۱۵۰ درجه فارنهایت (۶۶ درجه سانتیگراد) گزارش شد. در سال ۱۹۹۹ ناو در چندین تمرین داخلی نیروی دریایی شرکت کرد و رهسپار یک بازدید کلی در حوضچه تعمیر دریایی پوژه ساوند در برمتون، واشینگتن شد. استقرار پنجم ناو هواپیمابر در اوت سال ۲۰۰۰ در حالی آغاز شد که ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن دوباره برای پشتیبانی از عملیات کشیک جنوبی به خلیج فارس عزیمت کرده بود. در این استقرار، ناو هواپیمابر، گروه پروازی، و گروه کشتی‌های جنگی نشان لیاقت و تقدیر نیروی دریایی را کسب کردند. علاوه بر آن کشتی نشان معروف آرلی برک را برای بهترین فرماندهی در ناوگان اقیانوس آرام کسب کرد؛ و سرانجام ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در حالی که نشان پایان ماموریت را بر خود دارد در تاریخ ۲ مه سال ۲۰۰۳ به بندر بر می‌گردد.

منبع: دریاروز
پاسخ با نقل قول
  #7  
قدیمی 04-24-2011
Saeed آواتار ها
Saeed Saeed آنلاین نیست.
ناظر سایت و مدیر تالار آموزش نصب آپشنهای اکو
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-971
اتومبیل: Megane 2000
محل سکونت: تهران
نوشته ها: 3,102
سپاس از دیگران: 3,239
6,015 بار در 1,983 پست سپاسگزاری شده است
Saeed به MSN ارسال پیام
پیش فرض

ناو هواپیمابر USS John F. Kennedy

www.ACOforum.org - Logan Tuning


(نام سابق CVA-67) این ناو هواپیمابر عظیم الجثه با سطح عملیاتی پهن خود مدت ها به عنوان یک ابرناو در نیروی دریایی ایالات متحده شناخته می شد. به خاطر همین ابعاد بزرگش به آن لقب BIG JOHN را داده بودند. در واقع این نام به مناسبت سی و پنجمین سالگرد ریاست جمهوری جان اف کندی نامگذاری شده بود. کندی اساسا به عنوان ناوی با قابلیت نبرد ضدهوایی طراحی شده بود (CVA) اما بعدها با تغییر کاربری به عنوان ناوی با قابلیت حمل سلاحهای ضد زیردریایی ساخته شد. کندی با برگزاری جشن بازنشستگی خود در 23 مارس 2007 تنها با 18 ماه کمتر از 40 سال خدمت در نیروی دریایی بازنشسته شد.
پیشرانه : 8 توربین بخار با 210 مگاوات توان
حداکثر سرعت : 63 کیلومتر در ساعت
خدمه : 5620 نفر
تعداد هواپیما : 96 فروند


ناو هواپیمابر USS Independence

www.ACOforum.org - Logan Tuning



(نام سابق CVA-62 ) این ناو هواپیمابر در واقع یک هواپیمابر در کلاس Forrestal به حساب می­آید که در 6 ژوئن 1958 توسط شرکت New York Navy Yard به آب انداخته شد و در 10 ژانویه 1959 به طور رسمی تحت فرماندهی کاپیتان R. Y. McElroy به انجام ماموریت مشغول شد. در همان زمان و در حالی که هنوز آزمایشات مربوط به استحکام سطح ناو تمام نشده بود هواپیمای A3D Skywarrior با وزن 38 تن با خلبانی ستوان اد دکر از روی آن به پرواز در آمد که این سنگین ترین هواپیمایی است که از سطح یک ناو به پرواز درآمده است. این ناو در 30 سپتامبر 1998رسما از خدمت خارج شد.
پیشرانه : 4 توربین وستینگ هاوس با 280,000اسب بخار توان
حداکثر سرعت : 63 کیلومتر در ساعت
خدمه : 5280 نفر
تعداد هواپیما : 90فروند


ناو هواپیمابر USS Midway
www.ACOforum.org - Logan Tuning



این ناو هواپیمابر به عنوان آخرین بازمانده هواپیمابرهای جنگ جهانی دوم در خدمت نیروی دریایی ایالات متحده بود. این ناو در 27 اکتبر 1943 در بحبوحه جنگ به آب انداخته شد و بنیانگذار کلاس جدیدی بود که به نام خود او نامگذاری شده است. فعالیت اصلی این ناو در جنگ ویتنام بود و طراحی بدنه این هواپیمابر در زمان خود انقلابی به پا کرد و قدرت مانور آن را از نمونه های مشابه خود به مراتب بالاتر قرار داد. این ناو در 10 سپتامبر 1945 تحت فرماندهی جوزف بلاگر به خدمت نیروی دریایی در آمد و در 11 آوریل 1992از خدمت خارج شد و در حال حاضر در خیلج سان دیگو به عنوان موزه به حیات خود ادامه می دهد.
حداکثر سرعت : 60 کیلومتر در ساعت
خدمه : 4100 نفر
تعداد هواپیما : 100 فروند


ناو هواپیمابر USS Nimitz

www.ACOforum.org - Logan Tuning



نیمیتز یکی از بزرگترین ناوهای هواپیمابر آمریکا به حساب می آید که بنیانگذار کلاسی به همین نام نیز هست. این ناو یکی از بزرگترین ناوهای جنگی جهان است که در ابتدا با نام CVAN-68 ساخته شد. اما بعدها به منظور عضویت در دسته ناوگان واکنش سریع به CVN-68 تغییر پیدا کرد (هواپیمابر چند منظوره با سوخت اتمی) . این کشتی در 22 ژوئن 1968 به آب انداخته شد و در 3 می 1975 در زمان جرالد فورد به طور رسمی به خدمت نیروی دریایی درآمد. نام این ناو از دریا دار چستر نیمیتز ( فرمانده ناوگان واکنش سریع اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم) گرفته شده است. در سال 2007 کاپیتان مایکل مانازیر فرماندهی این ناو را به عهده گرفته است.
پیشرانه : 2 راکتور هسته ای (4 توربین بخار در شرایط اضطراری)
حداکثر سرعت : 60کیلومتر در ساعت
خدمه : 5680 نفر
تعداد هواپیما : 96فروند


ناو هواپیمابر USS Abraham Lincoln

www.ACOforum.org - Logan Tuning



نام مستعار این ناو Abe است و پنجمین ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز به حساب میاید. در واقع این ناو دومین ناوی است که به اسم آبراهام لینکلن نامگذاری میشود. بندرگاه اصلی این ناو در اورت در واشنگتن قرار دارد. در سال 1982 شرکت Newport News Shipbuilding مناقصه این ناو را برنده شد اما در سال 1984 ادامه ساخت آن به Newport News, Virginia واگذار شد و در نهایت در 13 فوریه 1988 به آب انداخته شد و در 11 نوامبر 1989 رسما به استخدام نیروی دریای درآمد.
پیشرانه : 2 راکتور هسته ای (4 توربین بخار در شرایط اضطراری)
حداکثر سرعت : 56 کیلومتر در ساعت
خدمه : 5680 نفر
تعداد هواپیما : 96فروند
پاسخ با نقل قول
پاسخ


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
اچ تی ام ال غیر فعال می باشد

انتخاب سریع یک انجمن

موضوعات مشابه
موضوع نویسنده موضوع انجمن پاسخ ها آخرين نوشته
برنده مقاله برتر مهر 89 : ده طرح مرده هواپیما - Top 10 dead design Aircraft ( ترجمه اختصاصی) روابط عمومی آکو فروم مقالات اختصاصی صنعت خودرو تهیه شده برای گروه آکو 5 09-25-2010 12:01 PM


اکنون ساعت 04:46 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin® Version 3.8.4 Copyright , Jelsoft Enterprices



  پیدا کردن مطالب ارسال شده قبلی در سایت توسط گوگل برای جلوگیری از ارسال تکراری مطالب