آموزش کار با آپلود سنتر آکو برای میزبانی عکسها - قوانین و مقررات

قوانین انتخاب نام کاربری را پیش از ثبت نام در اینجا مطالعه بفرمایید در غیر اینصورت اکانت شما تایید نخواهد شد


آیا در ثبت نام در سایت مشکلی دارید ؟ آیا نمیدانید کد عضویت و کد کاربری خود را چگونه پیدا کنید ؟ به این قسمت مراجعه کنید (حتما از نام کوچک خود در اسم کاربری استفاده کنید)


فروم تخصصی تندر 90 - آکو  

تعیین جایزه 20 میلیون ریالی برای شکستن گل پخش کن های رنو ساندرو ساخت آکو

فروش آپشن ها و لوازم یدکی تندر90 - رنو ساندرو 33933630-021 آکام

آکام - فروش آپشن ها و لوازم یدکی ال90 - ارسال به سراسر کشور


بازگشت   فروم تخصصی تندر 90 - آکو > بخش خودروسازان > خودروسازان خارجی > خودرو سازان آمریکا

Notices

خودرو سازان آمریکا در این تالار به بحث و بررسی خودروهای تولید امریکا میپردازیم

پاسخ
 
ابزارهای موضوع جستجو در موضوع نحوه نمایش
  #1  
قدیمی 10-12-2010
Hesam آواتار ها
Hesam Hesam آنلاین نیست.
کاربر خیلی فعال
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-987
اتومبیل: panthera
محل سکونت: Tehran
نوشته ها: 5,410
سپاس از دیگران: 1,301
3,472 بار در 2,131 پست سپاسگزاری شده است
Hesam به Yahoo ارسال پیام فرستادن پیام با Skype به Hesam
پیش فرض جدال قدرتمندان در پیست آزادی تهران

www.ACOforum.org - Logan Tuning




فاصله سال‌های اواخر دهه 60 تا اواسط دهه 70 میلادی سال‌های طلایی خودروهای عضلانی آمریکایی است. سال‌هایی که این خودروها بدون نگرانی از مصرف سوخت، خیابان‌ها را با موتورهای هفت لیتری هشت سیلندر خودرو به لرزه درمی‌آوردند و غرششان گوش علاقه‌مندان را نوازش می‌داد. از مدتی قبل به دنبال جمع‌آوری ماسل‌های این بازه زمانی دور هم بودیم.

مقدمات کار انجام شد هر چند در نهایت نتوانستیم برخی از مدل‌هایی که مدنظرمان بود را آماده کنیم که از آن جمله می‌توان به مدل‌های کامارو و باراکودا اشاره کرد تا در نهایت این گردهمایی را با هفت دستگاه خودرو آغاز کنیم. هر چند در نهایت در لحظات آخر نمونه‌های دیگری نیز برای پیوستن به این برنامه اعلام آمادگی کردند. اما به ناچار نتوانستیم از حضور آنها در جمع استفاده کنیم. در نهایت هفت ماسل آمریکایی صبح یک روز گرم تابستان در پیست آزادی دور هم جمع شدند هدف ما از تست،‌ گرد هم آمدن این خودروها بود و از ابتدا قرار نبود میان آنها مقایسه‌ای به عمل آوریم چون اساساً این خودروها در کلاس‌های موتوری متفاوت قرار داشتند و در روز آزمایش هم شرایط مختلفی داشتند اما از خودروها خواستیم به صورت غیررقابتی دور پیست را طی کنند، مسیر چهار متر را بپیمایند و در تست اسلالوم شرکت کنند. در نهایت هم یک موستانگ 66 آرامش یک روز وسط هفته در پیست آزادی را بر هم زد تا نشان دهد ماسل‌های آمریکایی نمی‌توانند آرام در یک پیست اتومبیلرانی حاضر شوند. با هم مروری به حاضرین در این روز به یادماندنی خواهیم داشت. به خاطر داشته باشید حجم موتور خودروهای آمریکایی برخلاف اروپایی‌ها بر حسب اینچ مکعب بیان می‌شود که ما هم در این گزارش سنت را حفظ کرده‌ایم.


www.ACOforum.org - Logan Tuning











شورولت نوا SS در میان خودروهای حاضر در جمع غریبه‌ترین خودرو است زیرا نمونه‌های مشابه آن به تعداد انگشت‌شماری وارد کشور شده‌اند. اگر با دیدن تصاویر این ماشین با خودتان فکر کردید در میان این ماسل‌های آمریکایی، یک نوا چه می‌کند، بد نیست بدانید زمانی می‌توانستید این خودرو را با تمام موتور‌های هشت سیلندری که برای کامارو عرضه شده بود سفارش دهید.

شورولت نوا هر چند در ابتدای عرضه به عنوان یک خودروی کوچک و اقتصادی به بازار عرضه شد اما وقتی مدیران جنرال‌موتورز بازار داغ ماسل‌ها را دیدند، تصمیم گرفتند با معرفی نمونه‌های قدرتی نوا، این خودرو را به عنوان یک نمونه کوچک‌تر از کامارو راهی میدان ماسل‌ها کنند.

شروع کار این خودرو به روز‌های پایانی سال 1959 باز‌می‌گردد. در این سال مدیران جنرال‌موتورز برای مقابله با خودروی فالکون از فورد تصمیم به معرفی مدلی اقتصادی با موتور چهار و شش سیلندر گرفتند. پروژه از آغاز بسیار سریع پیش رفت و کل پروژه در زمانی کمتر از 18 ماه از آغاز طراحی تا تولید طی شد که یک رکورد در تاریخ جنرال‌موتورز است تا در نهایت خودروی جدید در 29 سپتامبر سال 1961 معرفی و در آگوست سال بعد به بازار عرضه شود.

برای این خودرو با توجه به زمان کوتاهی که در اختیار تیم مهندسی و طراحی قرار داشت، خبری از معرفی مدل مفهومی و کارهایی از این دست نبود اما حاصل کار در نهایت خودرویی خوب از آب درآمد که در مدل‌های سدان و استیشن و کوپه به بازار عرضه شد ضمن آنکه برای مدتی محدود و در سال 1963 نمونه‌های کانورتیبل آن نیز با آمار تولید 23 هزار و 741 دستگاه به بازار عرضه شد. برای نام‌گذاری مدل جدید نام‌های زیادی مطرح شد و در نهایت نام «نوا» مورد تایید قرار گرفت اما مدیران جنرال موتورز به دلیل آن که این نام با حرف C آغاز نمی‌شد این نام را رد کردند و خودرو با نام Chevy2 نامیده شد اما نام نوا برای نامیدن مدل‌های بالای این خودرو حفظ شد. هر چند در ابتدا تنها موتور‌های 2.5 و 3.2 لیتری برای این خودرو عرضه می‌شد اما وقتی یک خودروی قوی دارید که محفظه موتورش فضای کافی برای یک موتور بزرگ دارد، چرا یک هشت سیلندر را به خریداران هدیه نکنید؟! به همین دلیل در سال 64 و همزمان با معرفی شورولت شول، موتور 283 اینچ مکعبی( 4.6 لیتری) هشت سیلندر به لیست مدل‌ها اضافه شد که قدرتی بین 195 تا 220 اسب‌بخار داشت.

البته قبل از این اگر برای خرید این خودرو با موتور هشت سیلندر اصرار داشتید می‌توانستید در نمایندگی‌های جنرال‌موتورز این موتور‌ها را نصب کنید. یک سال بعد موتور 327(5.4 لیتری) عرضه شد که قدرتی در حدود 300 اسب بخار داشت هر چند به دلیل آن که قیمت خودرو با این موتور بیش از 70‌درصد بالاتر از مدل‌های پایه بود از این موتور استقبال چندانی به عمل نیامد اما با این موتور، نوا قدم به دنیای ماسل‌ها گذاشت.

بر روی این موتور می‌توانستید گیربکس‌های اتوماتیک دو سرعته Powerglide را سفارش دهید. این گیربکس‌ها که در زمان خود گیربکس‌های مسابقه‌ای بودند با توجه به آنکه تنها یک بار دنده را تعویض می‌کردند در رقابت‌های شتاب عملکرد قابل قبولی داشتند و همین امر آن‌ها را به نمونه‌های مناسبی در آن دوران و حتی امروز تبدیل کرده است.

در سال 1966 تغییرات ظاهری در شوی2 اعمال شد اما مهمترین تغییر، افزایش قدرت موتور 327 به 350 اسب‌بخار بود که نمونه‌های SS را به رقیبی قدر برای موستانگ تبدیل کرده بود. این روند تا سال 1968 ادامه داشت و در این زمان بود که نسل نمونه‌های مدل مورد آزمایش با تکیه بر بخش‌های فنی کامارو و این بار با نام نوا به بازار عرضه شدند.

در شرایطی که کامارو مدتی قبل به بازار عرضه شده بود، شرایط رقابت برای نوا و مدل‌های SS سخت‌تر از قبل می‌شد اما جنرال‌موتورز هم راه حل خودش را برای این مسئله داشت و در سال 1969 به لیست موتور‌های نوا که تا مدتی قبل به موتور 327 ختم می‌شد، موتور‌های 350، 396 را نیز اضافه شد که حاصل اشتراکات فنی این مدل با کامارو بود. در این زمان همچنان موتورهای کم قدرت چهار سیلندر هم در میان موتور‌های این مدل دیده می‌شد اما وقتی می‌شود خودرویی که در میان ماسل‌ها جایی برای خود باز کرده با موتور هشت سیلندر خرید، دیگر موتور چهار سیلندر جایگاهی ندارد و به همین دلیل در میانه‌های تولید این نسل از لیست موتور‌ها حذف شد.

در زمان راندن این خودرو وقتی متوجه می شوید این خودرو جزو کوچک ترین ماسل کار‌های تاریخ جنرال موتورز است، هوس فشردن پدال گاز را خواهید داشت. در مدل‌های SS موتور استاندارد، نمونه 350 مورد استفاده در کامارو بود و می‌توانستید برای آن موتور 396 را با قدرت 375 اسب بخار هم سفارش دهید.

با این موتور‌ها، نمونه‌های SS از یک خودرو که بیشتر در تریم داخلی با سایر مدل‌ها تفاوت داشت به نمونه‌های قدرتی تبدیل شد که این بار به راستی برازنده لقب SS بود. در کنار این موتور‌ها موتور‌های کوچکتر از جمله نمونه 327 نیز قابل سفارش بود. این مدل را می‌شد با گیربکس‌های چهار دنده دستی، سه دنده اتوماتیک (از سری گیربکس‌های مشهور 400) و البته گیربکس آشنای Powerglide نیز سفارش داد.

شاسی X-Body این خودرو که اشتراکات زیادی با شاسی‌های F-Body مورد استفاده در کامارو و فایر برد داشت تا سال‌های بعد در مدل‌های مختلف نوا مورد استفاده قرار گرفت و حتی نمونه‌های وارد شده به کشورمان در دهه 50 شمسی نیز از همین شاسی بهره می‌گرفتند. شاسی سبک وزن این امکان را به نوا می‌داد تا در رقابت‌های شتاب آن دوران رقیبی سرسخت برای سایرین باشد و نمونه‌های SS آن با توجه به فنربندی محکم‌تر و موتور‌های پرقدرت حتی می‌توانستند در رقابت‌های خیابانی هم برای رقبا شاخ و شانه بکشند.

SS حاضر در پیست به خوبی شخصیت یک خودروی ماسل را داشت، شخصیتی که در زمان حرکت حتی با سرعت پایین احساس قدرت را القا می‌کند با این تفاوت که این بار با توجه به طراحی بدنه، حس چابکی بیشتری نسبت به ماسل‌های بزرگ جنرال‌موتورز دارید حتی اگر اختلاف طول این دو مدل در حد چند سانتی‌متر باشد. نوا در این نسل موتور 402 (نمونه بهسازی شده موتور 396)‌، گیربکس‌350 (که نمونه‌ای آشنا برای علاقه‌مندان کامارو و پونتیاک است) را نیز به خود دید و در مسابقات ترانس‌ام نیز شرکت کرد و حتی نمونه‌های تقویت شده آن توسط راننده و تیونر مشهور، دان ینکو از موتور هفت لیتری نیز بهره‌مند شدند تا اینکه در نهایت در سال 1975 با مدل جدید که در کشورمان هم عرضه شد جایگزین شود اما دیگر هیچ‌گاه موتور‌های بزرگتر از 350(5.7 لیتری) را به خود ندید تا در نهایت در سال 1988 در حالی که با همکاری تویوتا و بر روی شاسی دیفرانسیل جلو با موتور‌های 1.6 لیتری تولید می‌شد برای همیشه از خط خارج شود تا خاطره کوچکترین ماسل جنرال موتورز بیش از این برای برای علاقه‌مندان خدشه‌دار نشود.

مدل حاضر در پیست در بخش داخلی به طور کامل مورد بازسازی قرار گرفته است و موتور آن هم کروم کاری شده. گیربکس هم تغییر کرده و قابلیت کارکرد دستی و اتوماتیک را دارد ضمن آنکه سیستم قفل چرخ‌های جلو بر روی آن نصب شده که می‌توانید با قفل کردن چرخ‌های جلو دود از چرخ‌های عقب بلند کنید.



www.ACOforum.org - Logan Tuning




www.ACOforum.org - Logan Tuning






تولد مک‌وان در سال 1969 به نیاز فورد به یک مدل قدرتی از موستانگ باز‌می‌گشت، نیازی که ظاهراً با مدل‌های GT پاسخ داده نمی‌شد و همین امر مدیران فورد را به تولید خودرویی جدید از خانواده موستانگ ترغیب کرد.

این خودرو در خانواده موستانگ باید فاصله میان مدل‌های GT تا نمونه‌های پرقدرت Boss 302 و مدل‌های 429 (که نمونه‌های ویژه مسابقات بودند و به تعداد محدود برای خیابان‌ها ساخته شده بودند) را پر می‌کرد. به همین دلیل در آغاز با موتور‌های 351 و 390 راهی میدان شد.

در 1971 طرح اتاق موستانگ و به دنبال آن اتاق مک وان تغییر کرد چرا که Bunkai Knudsen، مدیر فورد به نمونه‌های پرقدرت علاقه زیادی داشت و مدل جدید به منظور آنکه بتواند موتور‌های بزرگ از جمله نمونه‌های 428 موسوم به کبرا جت را در خود جای دهد ابعاد بزرگتری یافت که دو نمونه حاضر در پیست از همین سری هستند.

در کنار این موتور سوپر کبرا جت 429 با قدرت اسمی370 اسب نیز وجود داشت که اندازه گیری‌های مستقل قدرت آن را تا 410 اسب بخار اندازه گیری کرده بودند. سال 72 مک وان هم گرفتار قوانین زیست‌محیطی شد ضمن آنکه با اختلاف به وجود آمده بین نادسن و فورد و ترک شرکت توسط او، دوران موتور‌های پرقدرت در این مدل پایان یافت..

در مدل‌های 73 برای هماهنگی با قوانین جدید ایمنی در آمریکا، طرح سپر‌ها تغییر کرد و علاوه بر آن چراغ‌های داخل جلوپنجره هم از حالت افقی به طرح عمودی تبدیل شدند.

مک وان‌ها برای هوارسانی به موتور از رم ایرهایی دوگانه بهره می‌بردند اما در سری‌های آخر تولید به دلیل آلایندگی موتور‌های مجهز به رم ایر، رم ایر‌های نصب شده عملاً کارآیی نداشتند و تنها برای زیبایی بدنه نصب می‌شدند (البته در این میان موتور‌های 351 دو دهنه همچنان از رم ایر‌های واقعی بهره می‌بردند.)

هر دو مک وان حاضر از موتور 351 بهره می‌بردند که نمونه سرمه‌ای رنگ با تغییراتی از جمله به کارگیری سیستم برق‌رسانی MSD و کاربراتور ادلبروک و تغییر در منیفولد قدرت موتور را افزایش داده است.

مک‌وان در زمان خود به بهره‌مندی از فرمان تند و تیز و هندلینگ نه چندان مناسب معروف بود اما به دلیل قدرت بالای موتور، برای مسابقات درگ مورد استفاده قرار می‌گرفت و در روز آزمایش نیز دو مک وان حاضر به یاد گذشته‌ها رقابت درگ دوستانه را ترتیب دادند.


__________________
آن چه بر لوح زمان می ماند
راه و رسم سفر است
رهگذر می گذرد


ویرایش توسط Hesam : 10-13-2010 در ساعت 07:40 PM
پاسخ با نقل قول
2 کاربر زیر از Hesam گرامی به خاطر نوشته ی مفیدش تشکر کرده اند
جای تبلیغات شما با سایز 468*60


اطلاعيه

نظرات و نوشته هاي مندرج در سايت در خصوص مشاوره و يا ارائه راهكار توسط كاربران محترم صرفا نظر شخصي ايشان بوده و به معناي 
تاييد آنها از سوي آكو نميباشد با اين وجود عموما مجموع نظرات مختلف كاربران محترم سايت كه غالبا هم از افراد با تجربه هستند ميتواند ديد بسيار خوبي نسبت به مساله مطروحه را برايتان فراهم آورد
تا در نهايت بتوانيد با مشورت يك متخصص يا تعميركاران و كارشناسان تصميم نهايي را اتخاذ كنيد.



  #2  
قدیمی 10-12-2010
Hesam آواتار ها
Hesam Hesam آنلاین نیست.
کاربر خیلی فعال
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
کد عضویت آکو: ACO-987
اتومبیل: panthera
محل سکونت: Tehran
نوشته ها: 5,410
سپاس از دیگران: 1,301
3,472 بار در 2,131 پست سپاسگزاری شده است
Hesam به Yahoo ارسال پیام فرستادن پیام با Skype به Hesam
پیش فرض


www.ACOforum.org - Logan Tuning

پیش از این یک بار در مقاله‌ای جداگانه به طور کامل به مرور پونتیاک فایر برد و ترنس‌ام پرداخته‌ایم اما به طور خلاصه این خودرو در کنار شورولت کامارو برای مقابله با فورد موستانگ و مرکوری کوگار در سال 967 به بازار آمدند و از شاسی مشترک بهره می‌بردند.

در این میان مدل‌های ترنس‌ام به عنوان نمونه‌های اسپرت این مدل از سال 1967 در خط تولید قرار گرفتند که خودروی حاضر در جمع از مدل‌های نسل دوم این سری و در میان مدل‌های نسل دوم نیز آخرین تغییرات را بر روی آن می‌بینیم که بر خلاف مدل‌های قبلی شامل چراغ‌های مستطیلی دوبل به جای چراغ‌های گرد و طرح جلوپنجره جدید می‌شود.

خودروی حاضر بر خلاف اکثر فایربرد‌ها و ترانس‌ام‌‌های حاضر در ایران که از موتور 350 بهره می‌برند، با موتور 400 (6.5 لیتری) عرضه می‌شود و به طور کامل مورد بازسازی قرار گرفته و در نبود کامارو در جمع، این خودرو به خوبی توانست از اعتبار نام GM در مدل‌های دهه 70 دفاع کند.


www.ACOforum.org - Logan Tuning

به اتاق فورد علاقه دارید اما به نظرتان قدرت موتورش کافی نیست. چاره کار چیست؟ خسرو قاسمی، چاره کار را در تغییر فورد موستانگ 66 خود به نمونه GT350 می بیند و در سال گذشته این تصمیم را برای آماده کردن خودرو برای مسابقات درگ عملی کرد.

امور فنی خودرو در اختیار مهندس جلیلی (که در شماره‌های آینده گفت‌وگوی ما را با او خواهید خواند) قرار گرفت و در نهایت خودرو برای مسابقات درگ آماده می‌شود هر چند به دلیل مشکل در تسمه رکوردی در حدود 14 ثانیه را به دست آورد.

در موتور خودرو سرسیلندر آلومینیومی، سیستم برق MSD، کاربوراتور ادلبروک، منیفولد تغییر یافته و ... به کار گرفته شد تا در نهایت دود از چرخ‌ها بلند کند (جزییات فنی این موتور را در مصاحبه با مهندس جلیلی مرور خواهیم کرد).

گیربکس با نمونه پنج دنده هرتز جایگزین شده و از دیفرانسیل کلاچ‌دار در آن استفاده شده است. برای آنکه خودرو بتواند فشار ناشی از رقابت‌های درگ را تحمل کند در آن از کمک فنر‌های تنظیم شونده سه حالته استفاده شده است و در عقب نیز از تراکشن بند استفاده شده تا خودرو بتواند ضربه ناشی از شروع حرکت را دفع کند.

از قاسمی در مورد آرم اسب موستانگ و پرچم سه رنگ آن پرسیدم. وی گفت: «پرچم سه رنگ سفید و قرمز و آبی، در سال‌های دهه 60 پرچم خط پایان مسابقات اسبدوانی در آمریکا بوده و در آرم موستانگ هم اسب موستانگ در حال عبور از خط پایان است.»

هر چند از ابتدا قرار گذاشته بودیم خودرو‌ها حرکات نمایشی در پیست انجام ندهند اما مهار کردن این خودرو دشوار است تا در نهایت به درخواست همه حاضرین، قاسمی بپذیرد دود مختصری از چرخ‌ها بلند کند.‌

حاصل این حرکت نمایشی مختصر! تصاویری است که می‌بینید و در نهایت لاستیک‌های عقب نو که بعد از این حرکات تقریباً به طور کامل از بین رفتند. تعریف بیشتر از قدرت این خودرو با توجه به تصاویر لازم نیست، پس مثل ما از دیدن قدرت خالص یک ماسل آمریکایی لذت ببرید.




www.ACOforum.org - Logan Tuning

پیش از این یک بار در مطلبی مربوط به تست یک دوج چلنجر، تاریخچه این مدل را به طور کامل مرور کردیم. اما به طور خلاصه در سال 1970 برای مقابله با دو بزرگ بازار، کامارو و موستانگ، کرایسلر مدل چلنجر را به بازار عرضه کرد تا در کنار پلیموث باراکودا به رقابت با بزرگان بازار بپردازد هر چند در نهایت نتوانست جایگاهی بهتر از سوم دست پیدا کند. این خودرو با طیف گسترده‌ای از موتور‌ها از 198(3.2 لیتری) شش سیلندر تا 440(7.2 لیتری) به بازار عرضه شد که نمونه حاضر از موتور 318 با کاربوراتور دو دهنه به عنوان موتور پایه هشت سیلندر بهره می‌برد و در سال 1974، آخرین سالی که این نسل به بازار عرضه شد، ساخته شده است. محصولات کرایسلر و به طور ویژه نمونه‌های اسپرت آن هیچ‌گاه در کشورمان به اندازه فورد و جنرال موتورز وارد نشد اما مدل‌های وارد شده جایگاه بالایی یافته‌اند. ظاهر جذاب در کنار رنگ بدنه و البته حضور کم تعداد در خیابان، این خودرو را به نمونه‌ای جذاب تبدیل کرده است که در خیابان توجهات را به سوی خود جلب می‌کند، اتفاقی که در نسل بعدی که بر مبنای مدل‌های میتسوبیشی ساخته شده بودند رخ نداد و این مدل بعد از آن به مدت 25 در خواب به سر برد تا اینکه در سال 2008 نسل جدید آن پا به میدان گذاشت.


www.ACOforum.org - Logan Tuning

هر چند شخصاً در میان آمریکایی‌ها، محصولات جنرال‌موتورز و در میان آن‌ها کامارو را بیش از سایرین می‌پسندم اما باید بپذیریم موستانگ آغازگر راهی بود که بعد‌ها کامارو و چلنجر و سایر ماسل‌های آمریکایی پا در آن گذاشتند.

اما این خودرو در آغاز نه به منظور تولید یک هیولا، که به عنوان یک خودروی اسپرت ارزان قیمت هدف‌گذاری شده بود. فورد در اوایل دهه 60 میلادی جای خالی یک مدل اسپرت ارزان قیمت را در میان محصولاتش خالی می‌دید و همین امر باعث شد در 1962 یک مدل مفهومی با نام Mustang که البته بعدها کد یک نیز به نام آن اضافه شد در قالب یک کوپه اسپرت با موتور V4 معرفی شود.

از موتور و طراحی خودرو مشخص بود این خودرو قرار نیست به تولید برسد اما مدیران فورد از فلسفه این خودرو راضی بودند و یک سال بعد مدل مفهومی دیگری را معرفی کردند که این بار موستانگ 2 نام گرفت.

از ظاهر این خودرو مشخص بود احتمال به تولید رسیدن آن بسیار زیاد است، اتفاقی که شش ماه بعد رخ داد و موستانگ در 17 آپریل 64 به عنوان مدل 65 به بازار عرضه شد. هدف مدیران فورد برای این خودرو تولید خودرویی بود که زیر 2500 دلار قیمت داشته باشد و در نهایت فورد موستانگ توانست با قیمت پایه 2368 راهی بازار شود.

برای کاهش قیمت این خودرو، فورد از شاسی مدل فالکون بهره گرفت و در نهایت خودرویی با موتور پایه 101 اسب‌بخار روانه بازار شد. موفقیت موستانگ در فروش خیره‌کننده بود و تا پیش از پایان سال 64 بیش از 121 هزار دستگاه و در سال 65، 560 هزار دستگاه از آن به فروش رسید.

موستانگ به پیش می‌رفت و فورد برای پاسخگویی به بازار تشنه ماسل‌ها، به لیست موتور‌های این مدل نمونه‌های 200 با قدرت 120 اسب‌بخار و دو موتور هشت سیلندر 260 و 289 با قدرت‌های 164 و 235 اسب اضافه شد. در کنار این نمونه‌های قدرتی موتور‌های 289 با کاربوراتور چهار دهنه و با عنوان K-Code با قدرت 271 اسب‌بخار راهی میدان شد.

از این جای داستان، پای مدل‌هایGT ‌هم به حکایت موستانگ باز می‌شود. فورد قصد داشت در مسابقات اتومبیلرانی آمریکا شرکت کند اما مطابق قانون باید از خودروی شرکت کننده 100 دستگاه مدل خیابانی نیز به تولید می‌رسید.

فورد به همین منظور به سراغ کارول شلبی، راننده مشهور مسابقات رفت و او هم مدل‌های GT350 را با موتور‌های 365 اسبی برای رقابت‌ها آماده کرد، هر چند نمونه‌های شهری این مدل 306 اسب‌بخار قدرت داشتند ضمن آنکه قدرت این موتور‌ها با نصب توربوشارژر‌های Paxton تا 40 درصد افزایش می‌یافت که موستانگ را به هیولایی در نبردهای خیابانی تبدیل کرده بود.

در ادامه موتور‌های بلوک بزرگ 390 با قدرت 320 اسب‌بخار و GT500 با قدرت 355 اسب‌بخار، موتور 302 با قدرت 230 اسب بخار و نمونه 428 (7لیتری) با قدرت 355 اسب‌بخار به لیست موتور‌های این مدل اضافه شد ضمن آنکه در همین مدت موستانگ شاهد تغییراتی جزیی در طراحی ظاهری و ابعاد را شاهد بود.

در سال 73 موستانگ برای مطابقت با قوانین سخت گیرانه محیط زیستی شاهد کاهش قدرت موتور‌ها بود ضمن آنکه با تغییر در سیستم اندازه گیری قدرت موتور در آمریکا (که پیش از این در مقالات دیگر به جزییات آن اشاره کردیم) باعث شد موتور‌هایی که تا چندی پیش 230 اسب بخار قدرت داشتند ناگهان به نمونه‌ای 136 اسب بخاری تبدیل شوند.

موستانگ به آرامی از روز‌های اوج دور می شد تا اینکه نسل دوم آن در 1974 روانه بازار شد، هر چند از دید علاقه‌مندان در کشورمان این نسل هیچ‌گاه نتوانست جای نسل اول را بگیرد و هنوز موستانگ 66 رویای بسیاری از علاقه‌مندان موستانگ است.

در پیست آزادی چهار موستانگ حاضر شدند که دو دستگاه از نمونه‌های مک‌وان بودند که باید حساب آن‌ها را تا حدودی از موستانگ‌های معمولی جدا کرد اما دو مدل دیگر متعلق به سال‌های 1966 و 1967 بودند که هر یک در جای خود ویژگی منحصر‌به‌فرد
بابک وفایی-CarX1
__________________
آن چه بر لوح زمان می ماند
راه و رسم سفر است
رهگذر می گذرد

پاسخ با نقل قول
5 کاربر زیر از Hesam گرامی به خاطر نوشته ی مفیدش تشکر کرده اند
پاسخ

Tags
فورد شورلت نوا پونتیاک


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
اچ تی ام ال غیر فعال می باشد

انتخاب سریع یک انجمن


اکنون ساعت 12:41 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4.5 می باشد.


Powered by vBulletin® Version 3.8.4 Copyright , Jelsoft Enterprices



  پیدا کردن مطالب ارسال شده قبلی در سایت توسط گوگل برای جلوگیری از ارسال تکراری مطالب