PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ساختمان واترپمپ


Tondkar
01-10-2010, 02:03 AM
]ساختمان واترپمپ[/color]
واترپمپ تشکیل شده از پوسته واترپمپ ـ شفت واترپمپ و آب پخش¬کن ـ فیبرو فنر (کاسه نمد) ـ بلبرینگ ـ پوسته واترپمپ با یک واشر ویکتوری به بدنه بسته می¬شود.
بیک طرف میله آب پخش¬کن و طرف دیگر آن قوطی و پروانه بسته شده و به سیله گردش میل¬لنگ و تسمه پروانه قوطی نیز می¬گردد و توسط پروانه آب پخش¬کن به کار می¬افتد و آب را با فشار به جریان می¬اندازد. برای اینکه راحت¬تر کار بکند مابین پوسته و میله یک بلبرینگ، کار گذاشته شده که در داخل بلبرینگ بعضی از واترپمپ¬ها گریس مخصوص وجود دارد که احتیاج به گریسکاری ندارد و همچنین برای جلوگیری از ریختن آب داخل واترپمپ به بیرون، از فیبر و فنر استفاده شده که به آن کاسه نمد نیز می¬گویند پشت فیبر و فنر سوراخی برای هوا وجود دارد که اگر گرفته شود فیبر و فنر خراب می¬شود.
شکل (مسیر آب از رادیاتور به واترپمپ)
برای روغن¬کاری در بلبرینگ واترپمپ ماشین¬آلات سنگین گریس¬خوری تعبیه شده است که باید مرتب گریسکاری کرد.
کار واترپمپ
چون همیشه در قسمت پائین رادیاتور آب خنک و در بالای آن آب گرم از موتور برگشته وجود دارد لذا برای رساندن آب جهت خنک کردن قطعات موتور از شیلنگ پائین رادیاتور استفاده می¬شود.
آب از شیلنگ پائین به وسیله مکش واترپمپ وارد کانالهای بدنه سیلندر موتور می¬شود و در اطراف سیلندرها گردش کرده و ضمن خنک کردن آنها خود آب مقداری ولرم شده و از کانالهای سیلندر به گرمترین نقطه موتور که سرسیلندر است وارد می¬شود و در سر سیلندر از اطراف سوپاپها و شمعها عبور کرده و آنها را نیز خنک می¬نماید و چون آب در سرسیلندر گرم می¬شود لذا از طریق ترموستات و لوله بالا جهت خنک شدن وارد رادیاتور می¬شود که این گردش سریع و راحت آب به وسیله واترپمپ انجام می¬شود.
چنانکه قبلاً نیز اشاره شده است یکی از کارهای مهم واشر سرسیلندر در این قسمت است که از مخلوط شدن آب روغن جلوگیری می¬¬نماید و امکان سوختن واشر سرسیلندر در اثرگرمای بیش از حد موتور حتمی است.
همانطوریکه موتور خیلی گرم، قدرت و کشش ندارد موتور سرد نیز بخوبی کار نخواهد کرد و برای این که آب رادیاتور در حد نرمال و تقریباً ثابت بماند یعنی بطور اتوماتیک تنظیم شود از ترموستات استفاده شده است.
ترموستات
ترموستات دریچه اتوماتیکی است که بین رادیاتور و موتور قرار داده شده که به وسیله حرارت کنترل و باز و بسته می¬شود.
ساختمان ترموستات
مخزن سربسته¬ای است که در داخل آن اتر یا الکل یا مایعات حساس دیگر می¬ریزند که در مقابل سرما منقبض و در مقابل گرما منبسط می¬شود.
فنری که اطراف مخزن را احاطه کرده است مثل فنر سوپاپ بوده که ترموستات به تواند بطور خودکار انجام وظیفه نماید هنگامیکه حرارت موتور تدریجاً به حد نرمال یعنی (80) هشتاد درجه سانتیگراد می¬رسد دریچه در اثر انبساط مایع داخل مخزن به طور اتوماتیک بار شده و اجازه می¬دهد که آب موتور جهت خنک شدن وارد رادیاتور شود:
شکل (ترموستات درحالت بسته)
شکل (ترموستات درحالت باز)
ترموستات بر دو نوع¬اند ترموستات تابستانی با حساسیت 70 درجه و زمستانی آن با حساسیت 80 درجه سانتیگراد بوده که برای جلوگیری از عوض شدن حالت موتور به طور ناگهانی باید همیشه در روی موتور بسته باشد که ضمن تنظیم تدریجی حرارت موتور از وارد آمدن صدمه نیز ممانعت می¬کند.
طرز بستن ترموستات
پس از خرید و اطمینان از سالم بودن آن ترموستات در محل مخصوص خود قرار داده و پس از اندود کردن واشر آن با گریس پیچ¬های پوسته آلومینیومی را بصورت مساوی و به وسیله آچار بوکس سفت می¬نمائیم رعایت احتیاط برای جلوگیری از شکستن پوسته لازم است.

طریقه آزمایش ترموستات
ابتدا ترموستات را در ظرف آبی قرار داده و حرارت می¬دهیم قبل از این که آب به جوش بیاید (در حدود هشتاد درجه سانتیگراد) دریچه ترموستات باز و فنر آن جمع می¬شود و اگر چنانچه دریچه باز نشد دلیل خرابی ترموستات بوده که از بستن آن بر روی موتور خودداری شود.

درجه آب و حرارت موتور با سه حرف در جلوی دید راننده نشان داده شده است که حرف c علامت سرد بودن موتور و n یعنی نرمال و h علامت گرمای موتور است البته برای حرارت همان علامت n ایده¬آل می¬باشد.
اگر در زمستان آب در داخل موتور باقی بماند منجمد شده و حجم زیاد آب باعث ترکیدن بدنه سیلندر می¬شود، در یک طرف بدنه موتور تقریباً زیر منی¬فولداگزوزها پولک¬هائی به اندازه یک سکه بیست ریال با چسب جاسازی شده است که در زمان یخ بستن به وسیله پرتاب شدن پولک به بیرون از ترکیدن موتور جلوگیری می¬کند.

همچنین برای تخلیه ماسه¬های داخل کانالهای بدنه موتور در زمان ریخته¬گری از این پولک¬ها استفاده می¬شود ولی برای اساسی بودن کار موتورها از ضد یخ بهره می¬گیرند که چون یک ترکیب شیمیائی است از یخ زدن آب موتور جلوگیری می¬کند در ضمن ضد زنگ و ضد جوش نیز میباشد باید توجه نمود که مخلوط ضدیخ با آب همواره به صورت مساوی یعنی یک لیتر ضد یخ و یک لیتر آب تا منهای چهل درجه زیر صفر مقاومت می¬کند و یخ نمی¬زند و یا به دستورالعمل گالن ضدیخ که بر روی آن نوشته شده توجه فرمائید.

پس با توجه به موضوع نسبت مخلوط آب با ضدیخ در استانهای مختلف کشورمان متفاوت خواهد بود، آنچه مسلم است با توجه به خواص ضدیخ چه در تابستان و زمستان داخل رادیاتور باقی بماند، مخلوط کردن آن با آب نسبت به حجم رادیاتور در بیرون تهیه کرده بعدا به داخل رادیاتور ریخته شود و همیشه سعی شود که قبل از ریختن ضدیخ موتور را با مایعات استاندارد شده مخصوص شستشو داد که به فیبر و فنر (کاسه نمد) آسیبی نرساند و در زمان کم شدن آب رادیاتور با اضافه نمودن ضدیخ از رقیق¬تر شدن آن جلوگیری نمائید.
چون عمر ضدیخ بیشتر از دو سال نمی¬باشد و خاصیت خود را از دست می¬دهد لذا لازم است گاهی اوقات آزمایش شود و در صورت امکان هر دو سال یک بار به طور کامل تعویض کرد چون وجود ضدیخ در موتور از زنگ زدن کانالهای سیلندر و لوله¬های رادیاتور جلوگیری می¬نماید.
طریقه امتحان ضدیخ
برای آزمایش ضدیخ، مقداری از آن را از رادیاتور کشیده و در یک ظرف کوچک می¬ریزیم سپس آن را به مدت 2 ساعت در قسمت فریزر یخچال قرار می¬دهیم، اگر یخ زد نشانه رقیق بودن ضدیخ است که باید عوض کرده و از ضدیخ جدید استفاده نمائید و یا با دستگاه غلظت¬سنج ضدیخ آزمایش نمود.
دوم ـ سیستم خنک¬کنندگی به وسیله هوا و روغن
در این نوع موتورها برای خنک کردن قطعات مختلف موتور از هوا و روغن به طور اشتراک بهره¬گیری شده است.
ساختمان سیلندر این نوع موتورها طوری طرح¬ریزی شده است که تعداد متناسبی پره¬های آلومینیومی اطراف محفظه سیلندر و سرسیلندر را در برگرفته و با عبور هوا از لابلای پره¬ها باعث خنک شدن قسمت بیرونی موتور می¬شود، هوایی که بدان اشاره شد به وسیله پروانه تقریباً بزرگی که نیروی گردشی خود را مستقیماً از چرخش میل¬لنگ می¬گیرد حاصل می¬شود که اصطلاحاً به این پروانه، توربین نیز اطلاق می¬گردد.
برای خنک کردن قطعات داخلی این نوع موتورها از روغن استفاده شده است که این روغن از دستگاهی به نام رادیاتور روغن که در مقابل توربین قرار گرفته است عبور کرده و چون رادیاتور روغن در معرض هوای حاصل از توربین قرار دارد لذا روغن داخل مجراهای رادیاتور خنک شده و برای انجام دو وظیفه عمده روغنکاری و خنک¬کنندگی روانه مجراها و گانالها و به طور کلی محلهای به خود می¬شود.
می¬توان از سیستم خنک¬کنندگی نتیجه گرفت که قسمتها و قطعات مختلف موتورها برای جلوگیری از منبسط شدن آنان در اثر حرارت باید خنک شوند و گرنه در اثر انبساط فلزات وظایف قطعات مختل شده و چه بساکه روغن نیز تجزیه خواهد شد.
ولی یک فرد آگاه همیشه مواظب حرارت موتور می¬باشد و این مسئله به قدری مهم است که هر گاه رادیاتور یک اتومبیل حتی نیم لیتر آب کم داشته باشد باید با اضافه کردن آن نسبت به فول نمودن رادیاتور اقدام نماید. چون دلیل سوختن موتور اتومبیل تنها از بی¬روغنی نمی¬تواند باشد، بلکه حرارت بیش از حد نیز موجب خسارات قابل توجهی به موتور می¬شود.
__________________