PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : خودروهای الكل سوز


روابط عمومی آکو فروم
01-02-2010, 11:09 PM
خودروهای الكل سوز بیشتر می فروشند



http://www.khabarkhodro.com/ShowImage.aspx?path=Files_Upload%5C94.jpg&Width=260
فروش خودرو در برزیل طی ماه نوامبر طی رشدی 15درصدی به حدود 158هزار دستگاه رسید كه به رغم پایین بودن میزان آن در قیاس با ماه های قبل از آن متضمن رشد و تحرك در بازار خودرو برزیل بود.


فروش محصولات الكل سوز كه در زمره پرفروش ترین خودروها در این كشور هستند و با تركیبی از بنزین و الكل كار می كنند 71درصد خودروهای به فروش رسیده را به خود اختصاص داد كه به مراتب بیشتر از سهم 67درصدی این خودروها در بین محصولات فروخته شده در ماه اكتبر بود. محصولات با اتانول استحصالی از پروسه تولید شكر كه قیمت آن نصف قیمت بنزین است كار می كند. همین مساله موجب شد تا فروش محصولات فلكس طی سال جاری میلادی در مقایسه با سال قبل رشدی 197درصدی را در این مقطع از سال داشته باشد. در ماه گذشته میلادی در مجموع 977میلیون دلار خودرو از برزیل به خارج از این كشور صادر شد كه مشابه همین مدت در سال قبل بود. صنعت خودروسازی برزیل از ابتدای سال جاری میلادی 35/2میلیون دستگاه خودرو تولید كرد كه 2/11درصد از سال گذشته میلادی بیشتر است


منبع:

mihanblog

روابط عمومی آکو فروم
01-02-2010, 11:57 PM
اوپک اتانول؛ باورها و واقعیت ها


http://www.shana.ir/showimage.aspx?imagepath=/shanacontent/media/image/2007/02/46694_orig.jpg&mode=250









سیما ناصری

مطبوعات برزیل روز یکشنبه از آغاز بازی جدیدی به دست جورج دبلیو بوش، رئیس جمهوری آمریکا خبر دادند و آن، احتمال قوی پیشنهاد وی به برزیل برای تشکیل «اوپک اتانول» بود! گویا در بحبوحه جنجال ها بر سر «اوپک گازی» بوش نیز می خواهد با سلاح اتانول به جنگ با نفت خاورمیانه بیاید.
روزنامه او استادو دی سائوپائولو در شماره روز یکشنبه خود نوشت: بوش می خواهد پایه های بازاری را بنا کند که عرضه باثبات سوخت های گیاهی را تضمین کند. به همین منظور برزیل و آمریکا باید شرکت هایی را با مشارکت بخش خصوصی تشکیل دهند و کارخانه های اتانول در آمریکای مرکزی ایجاد کنند.
مشاوران انرژی در داخل کاخ سفید نیز چنین نظری دارند؛ به طوری که گرگ منوئل، مشاور انرژی کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه آمریکا، معتقد است: باید از اتانول به عنوان سوخت جانشی استفاده کرد، زیرا 2/7 درصد از تولید ناخالص داخلی نیمکره غربی فقط صرف وارد کردن نفت از خارج می شود و به همین دلیل، برخی از کشورهای این منطقه بسیار آسیب پذیر شده اند.
هر چند کاخ سفید تامین نفت مورد نیاز آمریکا از جانب دوستان این کشور را راه حلی تقریبا مناسب می پندارد، اما توصیه می کند که باید به اتانول روی آورد، زیرا همین «کشورهای دوست» نیز مشکلات خاص خود را دارند و همیشه دیپلماسی نفت به نفع آنها نیست.
در حقیقت، آمریکا برای استفاده از اتانول به جای نفت، به شریکی قابل اعتماد که شرایط فنی و ظرفیت های گسترش تولید اتانول را داشته باشد، نیاز دارد و هیچ کشوری در دنیا به اندازه برزیل در زمینه اتانول پیشرفت نکرده است.
البته این اولین بار نیست که بوش به اتانول توجهی ویژه نشان می دهد. چندی قبل نیز وی مژده داد که تمام هزینه های لازم برای انجام دادن پژوهش ها در خصوص روش های بسیار پیشرفته و جدید تولید اتانول، نه فقط تولید اتانول از ذرت، بلکه از خاک اره، ساقه گیاهان و کاه را تامین خواهد کرد. هدف بوش، به گفته خود وی، این است که این نوع جدید از اتانول را تا شش سال آینده، قابل استفاده و قادر به رقابت با دیگر انواع سوخت ها بکنند.
هر چند کاهش وابستگی به نفت خاورمیانه، هدف اصلی بوش است، اما نباید اختلاف وی با هوگو چاوز، رئیس جمهوری ونزوئلا را نیز از نظر دور داشت و چه بسا تمایل واشنگتن برای گسترش استفاده از اتانول با هدف کاهش دادن تاثیر دیپلماسی نفتی چاوز در آمریکا صورت می گیرد.
به هر حال، اهداف ژئواستراتژیک آمریکا هر چه باشد، نگاه برزیل به اتانول، به عنوان راهی برای تنوع بخشیدن به منابع انرژی جهان است.
آمریکا تنها کشوری نیست که به اتانول روی آورده است، هاییتی نیز سال قبل اعلام کرد در تلاش است با همکاری برزیل، به منظور مقابله با بحران نفتی و افزایش مداوم بهای فرآورده های نفتی در بازار هاییتی، از اتانول به ویژه در خودروها استفاده کند.
- اتانول چیست؟
اتانول، که «بنزین سبز» نامیده می شود، الکلی است که از تخمیر و تقطیر ذرت یا هر نوع بیوماس (زیست توده) به دست می آید و در صورت ترکیب با بنزین می تواند به عنوان سوخت در خودروها استفاده شود. همچنین از تقطیر گیاهان غنی از شکر می‌توان اتانول را به دست آورد که به صورت خالص یا ناخالص در خودروهای بنزین سوز استفاده می شود.
فناوری جدید خودروهای با سوخت دو گانه (بنزین- الکل) به جای خودروهای بنزین سوز این امکان را فراهم می کند که یک خودرو با بنزین، با الکل یا با هر دو کار کند و الکل مورد استفاده در سیستم یادشده اتانول است.
هم اکنون از مخلوط 75 تا 80 درصد بنزین و 20 تا 25 درصد اتانول به عنوان سوخت در خودروها استفاده می شود.
خودروهای جدید امکان انتخاب را برای مشتری فراهم می کنند؛ به گونه ای که مشتری می تواند با توجه به قیمت بنزین، انتخاب کند که الکل و بنزین را با چه درصد و تناسبی استفاده کند. این کار به کمک نرم افزاری صورت می گیرد که در خودروهای جدید به کار رفته است و ترکیب سوخت انتخابی مشتری را با موتور خودرو انطباق می دهد.
البته به دلیل ویژگی های شدید شیمیایی الکل، لوله های لاستیکی این گونه خودروها تقویت شده اند؛ بنا بر این هیچ مشکلی از نظر طول عمر خودرو وجود ندارد.
از سوی دیگر، ارزان بودن قابل توجه الکل در مقایسه با بنزین از نظر اقتصادی نیز برای مشتری بسیار مقرون به صرفه تر خواهد بود.
شرکت فولکس واگن، اولین شرکتی بود که در مارس 2003 خودروهایی با سوخت دوگانه را تولید کرد. پس از فولکس واگن، شرکت جنرال موتورز آمریکا در ژوئن همان سال، سپس فیات، رنو و پژو- سیتروئن فرانسه این نوع خودروها را تولید کردند.
دو تولیدکننده بزرگ اتانول در جهان، ‌برزیل (بزرگ ترین تولیدکننده نیشکر) و آمریکا (بزرگ ترین تولیدکننده ذرت) هستند. هم اکنون 70 درصد از تقاضای جهانی اتانول متعلق به برزیل و آمریکا است و هر یک از آنها 17 میلیارد لیتر اتانول تولید می کنند، در حالی که ظرفیت تولید اتانول این منطقه بسیار بیش از این ارقام و حدود 200 میلیارد لیتر است.
استفاده از اتانول در آمریکا، از سال 2004 میلادی و همزمان با ممنوعیت استفاده از ماده افزودنی «ام.تی.بی.یی» به بنزین از سوی دولت این کشور، به شدت گسترش یافت.
همچنین از تابستان گذشته مقرراتی برای پالایشگاه های آمریکا وضع شد که به موجب آن قرار شد از این پس به جای «اتر متیل» و «متیل بوتیل»، که منبع آلودگی سفره های آب زیرزمینی دانسته می شوند، اتانول به بنزین افزوده شود.
با افزودن اتانول به بنزین، میزان انتشار گازهای اگزوز کاهش و شاخص اکتان افزایش می یابد.
افزون بر جنبه های مثبت زیست محیطی استفاده از اتانول، طرفداران استفاده از این ماده می گویند استفاده از هشت میلیارد گالن اتانول در سال، این امکان را فراهم می کند که پالایشگاه ها دو میلیارد بشکه نفت کمتر مصرف کنند، اما شرکت های نفتی معتقدند که استفاده از اتانول تاثیر بسیار ناچیزی بر واردات نفت دارد.
- آیا استفاده از اتانول مقرون به صرفه است؟
آنچه مسلم است، در استفاده از اتانول نیز چالشی بزرگ برای آمریکا وجود دارد، زیرا طبق برآوردهای رسمی و علمی، اتانول در سال 2025، فقط 3/4 درصد از نیازهای سوختی آمریکا، (9/11 میلیون بشکه معادل نفت در روز) را برآورده خواهد کرد، در حالی که میزان مصرف کلی آمریکا در این سال 26 میلیون بشکه در روز خواهد بود که 60 درصد آن باید از خارج از این کشور وارد شود.
چندی پیش یکی از پژوهشگران باسابقه شرکت نفتی توتال فرانسه که در خصوص آینده ذخایر نفتی و وضعیت اقتصاد جهانی در صورت کاهش این ذخایر تحقیق می کند، هشدار داد: هم اکنون به اوج تولید نفت رسیده ایم و از این پس، استخراج نفت به یقین کاهش خواهد داشت و سرعت این کاهش به قدمت هر میدان نفتی بستگی خواهد داشت.
وی ضمن بیان این مطلب که انواع زیادی سوخت های زیستی وجود دارد و احتمال جایگزینی آنها را نمی توان نادیده گرفت، هشدار داد که برای تمام انواع این سوخت ها باید هزینه واقعی تولید را از نظر میزان انرژی مصرف شده برای تولید آنها بررسی کرد و نه فقط هزینه های مالی تولید را. برای مثال، بیواتانول حاصل از ذرت، یک ضرر کامل از نظر انرژی است، زیرا باید 130 درصد انرژی سرمایه گذاری کرد تا صد در صد سوخت زیستی به دست آید.
کشاورزان، شرکت ها و مقام های آمریکایی، میلیون ها دلار در زمینه انرژی های تجدیدپذیر سرمایه گذاری می کنند، زیرا معتقدند احتراق این نوع سوخت ها پاک تر از سوخت های فسیلی از جمله نفت است و استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، موجب کاهش وابستگی به نفت می شود.
اما آیا به راستی سوخت های تجدیدپذیر ارزان هستند و استفاده از آنها مقرون به صرفه است؟
مطالعات نشان می دهند میزان انرژی لازم برای تولید سوخت های جایگزین، از جمله اتانول به قدری بالا است که بازده استفاده از این نوع سوخت ها را کاهش می دهد.
حال باید دید آمریکا که بزرگ ترین مصرف کننده انرژی در جهان است، برای رسیدن به آینده ای که در آن وابستگی به انرژی نفت کاهش یافته باشد، چه خواهد کرد. در دنیایی که نفت بیش از پیش گران تر و روز به روز اعتماد ناپذیرتر می شود، آیا افزایش وابستگی آمریکا به سوخت های تجدیدپذیر که در خود این کشور تولید می شود، تنها راه اطمینان خاطر آن نیست؟


منبع:
shana

MATIN
09-24-2013, 01:01 AM
آیا خودرو با هر مایع قابل‌اشتعالی می‌تواند روشن شود

دنیای‌خودرو- مهندس بابک وفایی:
امروزه استفاده از اتانول به عنوان سوخت در خودروها امری رایج در جهان است و ما هم در همین صفحه به طور مفصل این موضوع را مورد بررسی قرار داده‌ایم. اما در کنار اتانول، «متانول» نیز به عنوان عضوی دیگر از خانواده الکل‌ها است که در سال‌های اخیر در چند نوبت استفاده از آن به عنوان سوخت خودرو مطرح و بررسی شده است. در این بخش قصد داریم مروری بر مزیت‌ها و مشکلات بهره‌گیری از متانول به عنوان سوخت خودرو داشته باشیم تا با چنین شناختی در فرصت‌های بعدی بتوانیم به طور دقیق‌تر کارکردهای متانول و ترکیب آن با بنزین به عنوان سوخت را بررسی کنیم.
متانول که در میان عموم به الکل چوب معروف است با فرمول CH3OH جزو الکل‌های پر کاربرد است که بخش عمده‌ای از آن برای ساخت فرمالدئید (ماده اصلی صنایع چسب‌سازی و رنگ‌سازی) و MTBE (مکملی که برای جلوگیری از بروز پدیده ناک و افزایش اکتان به بنزین اضافه می‌کنند) مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کنار این‌ها در نیم قرن اخیر بررسی‌هایی برای استفاده از آن به عنوان سوخت خودرو نیز انجام شده است و به طور ویژه در سال‌های اخیر این موضوع با افزایش قیمت بنزین رنگ و بوی جدی‌تری به خود گرفته است. به طور تئوری موتورهای درون‌سوز تقریباً با تمام مایعات قابل اشتعال می‌توانند کار کنند اما این تئوری در عمل مشکلات بسیاری را به دنبال دارد که کاربرد سوخت‌های مختلف را در موتور محدود می‌کند اما آیا متانول هم یکی از این سوخت‌های مشکل‌زا است؟

مزایا متانول به عنوان سوخت
هر چند استفاده از متانول به عنوان سوخت خودروها هنوز چندان عمومیت پیدا نکرده است اما این کار مزیت‌هایی نسبت به بنزین دارد و به دلیل همین مزیت‌ها است که ایده بهره‌گیری از آن به جای بنزین و یا استفاده از ترکیب متانول و بنزین با نسبت بالای متانول مطرح می‌شود. اولین و مهم‌ترین مزیت متانول نسبت به بنزین، اکتان بالاتر آن است که باعث افزایش توان موتور خودرو می‌شود. اکتان متانول به طور طبیعی و بدون نیاز به افزودنی معادل 114 است که از بنزین بالاتر بوده و به این ترتیب در زمان احتراق می‌تواند توان بیشتری تولید کند و همین مسأله آن‌گونه این سوخت را به سوختی ایده‌آل برای خودروهای مسابقه‌ای تبدیل کرده است.
هزینه تولید متانول نیز یکی دیگر از مزیت‌های آن است. در حال حاضر تولید متانول در گاز طبیعی در آمریکا در حدود 1.13 دلار برای هر گالن (3.7 لیتر) هزینه دارد که بسیار کمتر از بنزین است. البته آن‌گونه که در ادامه خواهیم دید این مزیت قیمتی تا حدودی با مصرف بالاتر متاتول نسبت به بنزین در موتور از میان می‌رود اما با وجود این شرایط متانول همچنان ارزان‌تر از بنزین است.

مشکلات بهره‌گیری از متانول
استفاده از متانول خالص به عنوان سوخت و یا بهره‌گیری از آن به صورت ترکیبی با بنزین هر چند مزیت‌هایی از قبیل افزایش توان موتور و بالاتر بودن عدد اکتان را به دنبال دارد اما مشکلات زیادی نیز در صورت استفاده از آن برای موتور پدید می‌آید که در ادامه آن‌ها را بررسی می‌کنیم.
-گرمای نهان تبخیر بالا و مشکل در کارکرد موتور: یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین مشکلات بهره‌گیری از متانول به عنوان سوخت، گرمای نهان تبخیر بسیار بالاتر آن نسبت به بنزین است. به طور خلاصه گرمای نهان تبخیر به مقدار انرژی اطلاق می‌شود که یک واحد از مایع دریافت می‌کند تا از فاز مایع به گاز تبدیل شود (هر چه این عدد بالاتر باشد، مایع می‌تواند انرژی بیشتری بگیرد بدون آنکه بخار شود). گرمای نهان تبخیر متانول حدوداً چهار برابر بنزین است و این مسأله به این معنی است که متانول با دریافت انرژی بیشتری بخار می‌شود و دقیقاً همین مسأله است که بهره‌گیری از آن را مشکل می‌کند. سوخت برای اشتعال در موتور باید در زمان ورود به محفظه احتراق به سرعت بخار شود. بنزین به دلیل گرمای نهان تبخیر پایین به سرعت در این مرحله بخار می‌شود اما این فرآیند در متانول گرمای بیشتری نیاز دارد و به همین دلیل موتور در زمان سرد بودن (به عنوان مثال استارت زدن در زمستان) به سختی با متانول روشن می‌شود.
- تولید آب و اسید و خوردگی قطعات: در فرایند احتراق متانول در موتور درونسوز، آب تولید می‌شود که به تنهایی می‌تواند باعث خوردگی قطعات موتور شود. علت تولید آب بیشتر در این فرایند در مقایسه با سوختن بنزین، نسبت بالاتر هیدروژن به کربن در متانول است اما بدتر از آن تولید اسید در این پروسه است. به دلیل چنین ترکیباتی، موتورهایی که قصد استفاده از متانول به عنوان سوخت را دارند باید در بخش‌هایی مانند سوپاپ، نشیمنگاه سوپاپ و سایر بخش‌های فلزی در معرض خوردگی تقویت شوند. البته مکمل‌هایی برای افزودن به اتانول وجود دارد که میزان اسید تولید شده را کاهش می‌دهند اما در نهایت بهره‌گیری از متانول در موتورهای معمولی تحت هر شرایطی آسیب‌رسان است. تشکیل اسید از سوی دیگر بر روغن موتور تاثیر می‌گذارد و توانایی روغن کاری موتور را به شکل قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد.
از سوی دیگر الکل‌ها به طور کلی در رده موادی با توانایی حل‌کنندگی بالا قرار می‌گیرند. این مسأله علاوه بر آنکه در زمان احتراق می‌تواند موجب حل شدن مواد ناشی از احتراق و تولید اسید شود، می‌تواند به سیستم سوخت‌رسانی خودرو و قطعات مختلف و به ویژه بخش‌های پلاستیکی آن آسیب برساند. از سوی دیگر متانول (که خواص حل‌کنندگی بیشتر نسبت به اتانول دارد) حتی می‌تواند لایه‌های زنگ و رسوبات مخازن حمل و نقل را هم در خود حمل کند و در زمان استفاده در خودرو به سیستم سوخت‌رسانی برساند که هم به سیستم آسیب می‌رساند و هم توانایی‌های موتور را محدود می‌کند. به همین دلیل امکان حمل متانول با بسیاری از مخازن عادی وجود ندارد ضمن آنکه متانول به دلیل قطبی شدن مولکول‌هایش می‌تواند خوردگی گالوانیکی در این مخازن ایجاد کند و به همین دلیل حمل و نقل آن شرایط ویژه‌ای را طلب می‌کند.
در نهایت تولید آب بیشتر به معنی آن است که احتمال یخ‌زدگی بعضی از اجزای موتور خودرو در زمان کارکرد در دمای بسیار پایین وجود دارد، امری که در صورت استفاده از بنزین بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد. در کنار این‌ها با بهره‌گیری از متانول احتمال آسیب به کاتالیست خودرو که مسوول کنترل آلایندگی موتور را بر عهده دارد وجود دارد که در آینده به طور دقیق‌تر این مسأله را بررسی خواهیم کرد.
- مصرف بیشتر سوخت: ظرفیت گرمایی متاتول کمتر از بنزین است. از سوی دیگر نسبت استوکیومتری (نسبت ترکیب سوخت و هوا برای رسیدن به احتراق بهینه) برای متانول 6.42 به 1 است به این معنی که در مقابل 6.42 واحد هوا باید یک قسمت سوخت وجود داشته باشد. این نسبت در مورد بنزین 14.7 به یک است به این معنی که در مقابل 14.7 قسمت هوا، یک قسمت بنزین مورد نیاز است. مجموع این عوامل باعث شده مصرف سوخت متانول در موتور درونسوز تقریباً دو برابر بنزین باشد. به این ترتیب خودرو در صورتی که بخواهد از متانول خالص استفاده کند نیاز به باک بزرگ‌تری دارد ضمن آنکه با دو برابر شدن مصرف سوخت، عملاً بخش عمده‌ای از مزیت قیمت ارزان‌تر متانول نسبت به بنزین نیز از میان می‌رود.

تاثیرات محیط‌زیستی مصرف متانول؛ دو راهی
به طور عمومی می‌دانیم هر چه میزان اکسیژن موجود در سوخت بالاتر باشد، احتراق کامل‌تری رخ خواهد داد و از این نظر متانول یک سوخت ایده‌آل به شمار می‌رود چرا که نسبت وزنی اکسیژن آن حدود 50درصد است و به این ترتیب احتراق کامل‌تری نسبت به سوخت‌های فسیلی دارد. احتراق کامل‌تر متانول به معنی آن است که سوختن آن در موتور درونسوز، مونواکسید کربن و هیدروکربن نسوخته کمتری تولید می‌کند. به این ترتیب از میان آلاینده‌های اصلی موتور خودرو (که کاهش آن در استانداردهای زیست‌محیطی نیز مورد تاکید قرار گرفته) در دو آلاینده شاهد کاهش هستیم. اما در مقابل سوختن متانول اکسید نیتروژن بیشتری بر جای می‌گذارد که خود آلاینده محیط‌زیست است و امکان کاهش آن از روش‌های معمولی دشوارتر از امکان کاهش دو آلاینده دیگر است و به این ترتیب متانول با وجود مزیت زیست‌محیطی که در بعضی از آلاینده‌ها دارد، در مجموع نمی‌تواند مزیت بسیار عمده‌ای نسبت به بنزین ایجاد کند.

خطرات در زمان تصادف و مشکلات برای انسان
متانول از نظر ایمنی در زمان تصادفات و آتش‌سوزی احتمالی، نسبت به بنزین مزیت‌های بسیاری دارد و از این منظر ایمن‌تر از بنزین است (اتانول هم در بسیاری از این خصوصیات با متانول یکسان است). متانول به طور کلی سخت‌تر از بنزین شعله‌ور می‌شود (این مسأله برای استفاده از متانول در موتور درونسوز یک عیب است) و همین مسأله باعث شده ایمنی بیشتری نسبت به بنزین داشته باشد ضمن آنکه حدود 60درصد آرام‌تر از بنزین می‌سوزد و به این ترتیب کنترل آن در صورت آتش گرفتن آسان‌تر است ضمن آنکه شعله آن گرمای کمتری دارد که آسیب‌های احتمالی ناشی از سوختگی با آن را کم می‌کند. از سوی دیگر بخار متانول سنگین‌تر از هوا است و به همین دلیل برخلاف بنزین به سرعت در محیط پخش نمی‌شود ضمن آنکه حتی ترکیب تا حدود 7درصد آن با هوا نیز در بدترین شرایط با یک شعله خفیف می‌سوزد. در مجموع از نظر احتمال آسیب و خطر در زمینه آتش‌سوزی و انفجار در حالت عادی و در زمان تصادف، متانول ایمن‌تر از بنزین است.
در مقابل اتانول برای انسان خطرناک‌تر از بنزین است. در صورتی که به طور اتفاقی خورده شود در کبد نفوذ کرده و می‌تواند بر روی عصب بینایی تاثیر بگذارد که در نهایت باعث کوری می‌شود ضمن آنکه بخارات آن باعث سرطان ریه خواهد شد و تماس آن با پوست برای طولانی مدت هم باعث آسیب‌های شدید پوستی می‌شود و به این ترتیب حمل و نقل و توزیع آن شرایط خاصی را طلب می‌کند.‌

منابع تهیه
امکان تولید متانول از روش‌های شیمیایی مختلفی وجود دارد اما اصلی‌ترین منبع تولید آن متان است که در گاز طبیعی وجود دارد و به همین دلیل بسیاری از کشورهای دارای منابع گاز برای تولید متانول از گاز طبیعی استفاده می‌کنند ضمن آنکه از ذغال‌سنگ نیز می‌توان برای تهیه متانول استفاده کرد روشی که در بعضی از کشورها به ویژه در چین و آمریکا به دلیل منابع عظیم ذغال‌سنگ (که این روزها کاربرد بسیار کمی به عنوان سوخت دارند) مورد استفاده قرار می‌گیرد. امکان تولید مستقیم این ماده از مونواکسید کربن و هیدروژن نیز با استفاده از کاتالیزور وجود دارد. در مقابل، اتانول امروزه بیش از هر چیز از غلات به دست می‌آید که یک منبع ارزان و البته کاملاً تجدیدپذیر است و یکی از مهم‌ترین دلایل برتری آن بر متانول به عنوان یک سوخت نیز از همین حقیقت ناشی می‌شود.