PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : پلاک خودروی شما چگونه با دوربین ثبت می شود؟


Hesam
08-27-2010, 05:04 PM
به گزارش همشهری، کنترل مکانیزه آخرین راه‌حل مدیران شهری برای جلوگیری از ورود ماشین‌های غیرمجاز به محدوده طرح است که از ماه قبل و بعد از یک دوره آزمایشی رسما شرع به کار کرد. نشریه علمی دانستنه یا در شماره دهم از دور جدید انتشار در گروه مجلات همشهری، در بخش « فناوری» به این بهانه، سیستم شناسایی خودکار پلاک خودرو را مورد بررسی قرار داده است.
علی رنجبران در توضیح ابتدای این گزارش آورده است: دیگر خبری از قفل چرخ و بگیر و ببندهای پلیسی نیست؛ یعنی می‌توانید قانون را شکسته و وارد محدوده طرح ترافیک شوید؛ اگر عواقب آن را بپذیرید، چون بالاخره یک روز که خیلی هم دور نیست، زنگ خانه را می‌زنند و مأمور پست نامه حاوی برگه‌های جریمه را به دستتان می‌دهد؛ جریمه‌هایی که هر بار که قانون را شکسته و وارد محدوده طرح ترافیک شده‌اید، دوربین‌های نظارت مکانیزه برایتان ثبت کرده‌اند. طرح ترافیک واژه‌ای است که اولین بار در خردادماه سال۱۳۵۹ مردم تهران با آن آشنا شدند.
محدوده طرح
شهر تهران در داخل خودش یک منطقه ممنوعه ترافیکی برای خودروهای شخصی دارد؛ یعنی در حال حاضر مساحتی بیش از ۳میلیون متر مربع از شهر تهران منطقه ممنوعه ترافیکی محسوب می‌شود. این محدوده از شمال به خیابان شهید مطهری، از غرب به خیابان کارگر، از جنوب به خیابان شوش و از شرق به امتداد خیابان ۱۷شهریور محدود می‌شود. این محدوده وسیع شامل بیشتر از ۱۰۰ورودی است که کنترل آن کار ساده‌ای به‌نظر نمی‌رسد. تا قبل از اجرایی‌شدن طرح کنترل مکانیزه این مجراهای ورودی به وسیله نیروی انسانی کنترل می‌شدند

http://www.acopart.org/upload/ACO-987/c4kx2wzl6et82ivlafi10827246.jpg

مدیر بخش تحقیق و توسعه سازمان کنترل ترافیک به دانستنیها از دلایل عدم موفقیت این روش می‌گوید. بر این اساس بوده که سازمان کنترل ترافیک به فکر پیدا کردن راه‌حل جایگزینی برای این مساله افتاد.
سامانه تشخیص پلاک
مطالعات اولیه برای کنترل مکانیزه محدوده طرح‌ترافیک از سال۸۵ شروع شده است. چیپ‌های خودکار تشخیص هویت (RFID) یا دوربین شناسایی پلاک خودرو گزینه‌های موردنظر برای کنترل این محدوده بودند؛ «به دلیل سختی نصب چیپ روی ۵/۳میلیون ماشین در شهر تهران، سازمان تصمیم گرفت روشی را انتخاب کند که از ماشین‌ها مستقل باشد و هر ماشینی را شناسایی کند؛ حتی ماشین‌هایی که از خارج تهران وارد شهر می‌شوند.»

جلالی می گوید: «بنابراین نمایندگان سازمان با شرکت انگلیسی «TIPS» وارد مذاکره شدند. آنها در لندن این روش را شش سال قبل از ما به کار گرفته بودند. با این همه اعلام کردند ما قادر به شناسایی کاراکتر‌های پلاک شما نیستیم و شما باید پلاک‌هایتان را عوض کنید. درست مثل اتفاقی که در دوبی افتاد و آنها مجبور به انگلیسی‌کردن کاراکترهایشان شدند.» بنابراین مدیران شهرداری تصمیم گرفتند انجام این کار را به متخصصان داخلی بسپارند…

کنترل مکانیزه
با تکمیل شدن سامانه، در حال حاضر با پوشش بالاتر از ۹۰درصد خودروهای غیرمجاز ورودی شناسایی و برای آنها برگ جریمه صادر می‌شود. البته کنترل مکانیزه از آخر خرداد و به صورت آزمایشی راه‌اندازی شد و برگه‌های اخطار را صادر کرد تا مردم موضوع را جدی بگیرند اما از ابتدای تیر اقدام به صدور برگ جریمه تنبیهی می‌کند. این نرم‌افزار بر اساس یک روش جهانی که به آن شناسایی الگو گفته می‌شود، کار شناسایی پلاک را انجام می‌دهد. اما سوال اصلی این است که این کار چطور اتفاق می‌افتد؟
ماشین باسوادهمه ما برای خواندن اعداد و حروف از سوادمان بهره می‌گیریم اما وقتی که مجموعه دوربین و نرم‌افزار می‌توانند این کار را انجام بدهند، یعنی آنها هم باسواد (بخوانید هوشمند) هستند؟ برای اینکه ببینیم چطور می‌شود یک دوربین هوشمند یا باسواد ساخت، ابتدا باید ببینیم آن چیزی که ما به آن هوش یا سواد می‌گوییم چیست و چطور عمل می‌کند.

این گزارش با تشریح روش « تشخیص ساده » و مثال زدن از مغز انسان ادامه می هد : وقتی از نرم‌افزار، دوربین یا کامپیوتر می‌خواهیم چیزی را برای ما تشخیص بدهد، کافی است الگویی داشته باشد تا شیء موردنظر را با آن الگوها مقایسه کند؛ مقایسه‌ای که چندان مشکل به‌نظر نمی‌رسد اما درحقیقت بسیار پیچیده است. مغز ما پر از میلیون‌ها الگو است که به‌سرعت هر چیزی را با آنها مقایسه می‌کند. آن‌قدر سریع که ما متوجه این موضوع نمی‌شویم اما این میلیون‌ها الگو به مرور زمان و با استفاده از هوش در مغز ما به‌وجود آمده‌اند و مساله مهم درست‌کردن الگو‌هاست.



توصیف دقیق ریاضی


اولین قدم در این کار دسته‌بندی اشیا به تعدادی موضوع یا کلاس است. قدم بعدی نسبت‌دادن ویژگی‌های مشخص و واضح به هر کدام از دسته‌هاست. براساس همین ویژگی‌هاست که سامانه بعد از دریافت داده‌های خام ویژگی‌های موردنظرش را از آن داده‌ها استخراج کرده و با ویژگی‌های الگو تطبیق می‌دهد. پس باید ویژگی‌های الگو را به‌خوبی برای سامانه تعریف کرده باشیم؛ یعنی یک نوع توصیف دقیق ریاضی و آن را طوری تعریف کنیم که بتواند همان ویژگی‌ها را به‌خوبی از اشیا استخراج کند. مثلا دوربین‌های عکاسی مجهز به نوعی نرم‌افزار برای تشخیص صورت هستند.
الگوهای تعریف شده برای این دوربین‌ها و قدرت پردازنده آنها در حدی است که فقط قادر به تشخیص صورت از بقیه اجزای بدن هستند اما نمی‌توانند بین صورت‌های مختلف تشخیصی بدهند. نمونه‌های پیشرفته‌تر می‌توانند لبخند فرد را هم تشخیص بدهند. همین ویژگی در سیستم‌های امنیتی تا حد شناسایی افراد حتی در بدترین شرایط نوری توسعه پیدا می‌کند.این روش باید آن‌قدر دقیق باشد تا مثلا حرف «ن» و «ل» را با هم اشتباه نگیرد. این آخری ایرادی است که در سامانه تشخیص پلاک وجود داشته و با تست‌های اولیه برطرف شده است

کامبیز محمودزاده
08-28-2010, 09:33 AM
در مناطق مرزی خودروهای سواری که کارشان قاچاق هست بر ای اینکه به دام نیافتند معمولا دو روش کار دارند : 1- گل مالیدن روی پلاک 2- تعویض پلاک ( سرقتی):confused: به همین جهت باید خیلی مواظب پلاک ماشین بود متاسفانه این روزها سرقت پلاک خودرو خیلی مرسوم شده !!

siyamak
08-28-2010, 09:41 AM
تا امروز حدود 110 دوربين در مسير تهران- قم- اصفهان و تهران-قزوين به صورت ثابت نصب شده و مقدمات نصب ۸۰ دوربين در نقاط پرتردد استان خوزستان نيز در حال اجراست.
از آنجا که عامل اصلي آمار بالاي تصادف در اغلب کشورها تخلفات رانندگان است، امروزه در کشورهاي پيشرفته براي کاهش تلفات و خسارات جاده‌اي در کنار جريمه‌هاي بسيار سنگين از فناوري‌هاي پيشرفته‌اي استفاده‌ مي‌شود تا کوچک‌ترين رفتار رانندگان نيز تحت نظر قرار گيرد و دوربين‌هاي کنترل سرعت، دراين ميان نقش اساسي دارد.
سيستم‌ ITS براي قابل استناد بودن در مراجع حقوقي بايد استانداردهايي داشته‌باشند. تخلفي که در هر نوع دوربين ثبت مي‌شود، قابل استناد نيست، مثلا اگر دوربيني حتي تنها يک درصد خطا داشته‌باشد، نمي‌توان به آن استناد کرد.
چون معلوم نمي‌شود که اين تخلف جزو آن يک درصد است يا نه؟ براي همين سيستم‌هاي ITS علاوه‌بر اين‌که بايد عاري از خطا باشند، بايد استانداردهايي را هم بگذرانند. به همين منظور در اتحاديه اروپا استانداردي با عنوانCE0122 وضع شده که بايد در پروژه‌هاي ITS رعايت شود و اين سيستم‌ها در کليه موارد امتحاني و آزمايشي به تأييد اين استاندارد برسند.
با اين استاندارد است که تمام جريمه راننده متخلف ذيل عکس تخلف ثبت مي‌شود و قوه قضاييه هم مي‌تواند به آن استناد کند. استانداردCE0122 به ويژه براي دوربين‌هاي کنترل سرعت واجب است. اين استاندارد، ضمن حفظ حقوق شهروندي، براي اجراي نظم و انضباط اجتماعي است.
مثلاً دولت استراليا، چند سال گذشته دوربين‌هاي کنترل سرعتي نصب کرده بود که طبق اين استاندارد ساخته‌ نشده ‌بودند. در يک اتفاق نادر، براي خانم معلولي که اتومبيلش طوري تنظيم شده ‌بود که بيشتر از 100 کيلومتر در ساعت حرکت نکند، قبض جريمه‌اي آمد که روي آن سرعت 138 کيلومتر ثبت شده‌بود. دولت استراليا مجبور شد که 45 ميليون دلار جريمه بپردازد و از مردم هم عذرخواهي کرد و خود را ملزم به رعايت استانداردCE0122 کرد.
با وجود تمام مشکلات، به نظر مي‌رسد استفاده از تجهيزات ITS در راه‌هاي کشور غير قابل اجتناب است. ITS در همه جنبه‌هاي زندگي تاثيرگذار است. مثلاً يک توريست براي هتل 5 ستاره به ايران نمي‌آيد. براي ديدن آداب، سنن و تاريخ اين مملکت به ايران مي‌آيد.
وقتي ته يک مقاله درمورد توريسم در ايران نوشته مي‌شود که سالي 30 هزار نفر در ايران در تصادفات کشته مي‌شوند، توريست‌ها چطور جرات مي‌کنند که براي گردش و بازديد نقاط ديدني به ايران بيايند و سوار ماشين شوند؟ آن وقت مي‌گوييم چرا ترکيه اين‌همه توريست دارد و ما نداريم.

دوربين‌هاي کنترل سرعت اساساً به دو روش رادار- ليزر و لوپ کار مي‌کنند که در مسيرهاي شهري معمولاً لوپ استفاده مي‌شود و در جاده‌ها رادار رايج‌تر است.
در رادار يا ليزر با استفاده از يکي از اصول الکتروديناميک به نام اثر دوپلر سرعت خودرو سنجيده مي‌شود. به اين‌ترتيب که امواج الکترومغناطيسي با فرکانس خاصي تابيده مي‌شود و پس از برخورد به خودرو، به خاطر سرعت آن، فرکانس موج بازتابيده شده تغيير مي‌کند.
اين نور بازتابيده را دستگاه دوباره مي‌گيرد و فرکانس جديد را ثبت مي‌کند. با استفاده از اين تغيير فرکانس، سرعت دقيق خودرو به‌دست مي‌آيد. اگر اين سرعت از حد مجاز بيشتر باشد، دستگاه تصوير خودرو و پلاک آن را ثبت مي‌کند.
در روش لوپ از يکي ديگر از اصول الکتروديناميک به نام القاي الکترومغناطيسي استفاده مي‌شود. به اين‌ترتيب که تغيير در ميدان مغناطيسي، منجر به القاي جريان در مدار مي‌شود.
براي همين يک پيچه (لوپ) در کف خيابان کشيده مي‌شود که در آن جريان برقرار است. با عبور خودرو از بالاي اين لوپ، تراوايي مغناطيسي محيط تغيير مي‌کند و به‌اين‌ترتيب شدت ميدان مغناطيسي نيز تغيير مي‌يابد.
اين تغيير ميدان باعث القاي جريان در پيچه مي‌شود. شدت اين جريان را يک آمپرسنج اندازه مي‌گيرد. تغيير اين جريان، سرعت خودرو را اندازه مي‌گيرد و اگر اين سرعت از حد مجاز بيشتر باشد، دستگاه تصوير خودرو و پلاک آن را ثبت مي‌کند

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/page-070305100108284052.jpg

MAHDI-TONDAR
07-16-2012, 01:14 PM
دنیای‌خودرو: پاسی از نیمه‌شب گذشته است. بزرگراه خلوتِ خلوت. نه خودرویی در نزدیکی دیده می‌شود که خطرناک باشد و نه تا فرسنگ‌ها پلیسی به چشم می‌خورد. فکر شوم شیطنت به سراغتان می‌آید. یک معکوس جانانه و ناگهان 130 کیلومتر در ساعت. هوم. لذتش بد نیست. قدری بیشتر. 140 کیلومتر در ساعت. هنوز موجودی در اتوبان دیده نمی‌شود. باز هم بیشتر...که ناگهان یک نور شدید به چشمتان می‌خورد. مثل همان مواقعی که انگار با فلاش از شما عکس گرفته باشند. اینور آنور، پلیسی دیده نمی‌شود. خدا را شکر چیزی نبود. به خیر گذشت. تا اینکه یک هفته بعد نامه‌ای برایتان پست می‌شود. نامه حاوی عکس رنگی با کیفیتی از یک خودرو آشنا است. خودرویی عین مدل خودرو شما بر حسب اتفاق، با پلاک شما. جای نگرانی نیست. فقط 300 دلار جریمه‌ شد‌ه‌اید!


اهمیت نظارت
حفاظت و کنترل ترافیکی اگر نگوییم بزرگ‌ترین دغدغه پلیس‌‌های راهنمایی و رانندگی است، حداقل یکی از مهم‌ترین آن به شمار می‌رود. تجربه و آمارهای مختلف نشان داده رانندگان زمانی که حس کنند زیر نظر هستند، رفتار ترافیکی بهتری از خود نشان می‌دهند.
این القای حس نظارت می‌تواند از طریق واقعی یعنی حضور افسران پلیس در جاده‌ها، حضور خودروهای آنها و تابلوهای هشداردهنده باشد. روش دیگر، طریق غیر واقعی آن است. مانند قرار دادن ماکت خودرو پلیس و نصب چراغ‌های گردان در معابر پرخطر. شاید یکی از موفق‌ترین و مدرن‌ترین روش‌های کنترل ترافیکی، استفاده از دوربین‌های هوشمند باشد.

از کجا شروع شد؟
می‌گویند بحث Speed Limit (محدودیت سرعت) از سال 1861 شروع شد. درست همان ایامی که لوکوموتیوها دوران طلایی خود را سپری می‌کردند. سوزن‌بان یا خط نگه‌‌دار با پرچم‌های قرمزرنگی به راننده لوکوموتیو خبر می‌داد که در شهر می‌بایست 3.2 کیلومتر در ساعت و در حین خروج از شهر باید 6.4 کیلومتر در ساعت، سرعت داشته باشد. این علایم باید از فاصله 60 یاردی (55 متری) قابل رویت می‌بودند.
سال 1895 با عرضه شدن تعداد بیشتری از خودروهایی که قوای محرکه بخار داشتند، خیابان‌ها به حوزه خطرناکی برای عابران پیاده تبدیل شد. همان سال قانون مهمی وضع شد: وسایل‌نقلیه زیر 3 تن نباید از سرعت 23 کیلومتر در ساعت تجاوز کنند. البته مدتی بعد این محدودیت به 32 کیلومتر در ساعت افزایش یافت.
در 1905 تابلوها فرم قانونی به خود گرفت و پلیس انگلستان رسماً وارد عمل شد. در 1907 کمیسیون سلطنتی، محدودیت سرعت در بزرگرا‌ه‌ها را تصویب کرد. در 1910 سرعت‌ها بر اساس آمار تصادف، مرگ و میر، علوم فیزیکی و نقشه‌های جعرافیای تعیین شد. همان موقع، نیروهای ویژه‌ای برای نظارت بر این محدودیت‌ها در نظر گرفته شدند.
روند نظارت و کنترل تا سال 1960 سیر معمولی داشت. کمپانی معروف Gatsometer در اواخر دهه 60 میلادی تاسیس شد. کارولینای شمالی در سال 1968 برای اولین‌بار از VASCAR (ثبت کامپیوتری میانگین سرعت) در بزرگراه‌های خود استفاده کرد. گتسو اولین کنترل راداری بی‌سیم را در سال 1971 اختراع کرد. سال 1982 نخستین دوربین متحرک ترافیکی تولید شد.

چطور کار می‌کنند؟
پروسه Speed Trap (تله سرعتی) شامل یک الگوریتم کامپیوتری می‌شود. فرض کنید خودروی X با سرعت V روی مسیر D در حال حرکت است. حسگرهای راداری و یا لیزری در کسری از ثانیه دو پالس رفت و برگشتی را به سوی جسم X ارسال می‌کنند. زمان رفت t1 و زمان برگشت t2 خواهد بود.
فاصله بین t1 و t2 محاسبه و با یک جدول از پیش‌ تعیین‌شده نرم‌افزاری، تطابق داده می‌شود. مثلاً اگر زمان پیموده شده بین t1 و t2 دقیقاً سه‌دهم ثانیه و مسافت پیموده شده روی مسیر D حدود 10 متر باشد آنگاه جدول، سرعتِ V را 100 کیلومتر در ساعت محاسبه می‌کند.
دستگاه‌های پیشرفته این امکان را به افسران پلیس می‌دهند که از فواصل دورتری به محاسبه سرعت راننده بپردازند. چراکه بسیاری از رانندگان با نزدیک شدن به خودروی پلیس و مجموعه دوربین‌ها، سرعت خود را کاهش می‌دهند.

درباره VASCAR
چنانچه گفتیم این عبارت مخفف ثبت کامپیوتری میانگین سرعت است. در آمریکا علاوه بر جرایم سرعت‌های بالا در یک زمان معین، پیمایش یک مسیر طولانی‌مدت با سرعتی غیرمجاز هم در جریمه محاسبه می‌شود. این روش بسیار موفق‌آمیز نشان می‌دهد. راننده در طول پیمایش خود مطمئن است که نمی‌تواند از سرعت اعلام شده، تخطی کند. اما از سوی دیگر واسکار بی‌اندازه گران‌قیمت است. برای پوشش همه جاده‌ها نیاز به نصب دوربین‌ها و رادارهای زیادی است. به نظر می‌رسد با توجه به وسعت این کشور، هزینه کردن سخت‌افزاری بهتر از اعزام نیروی انسانی به محل است.

روش تفنگی
اگر از اتوبان قزوین به سمت آزادراه شمال حرکت کرده باشید، در مسیر خود تابلوهای بزرگی با این عنوان می‌بینید: تمام مسیر توسط لیزر گان کنترل می‌شود. حقیقت این است که نیروی پلیس در صورت اطلاع از سرعت بالای یک خودرو با شلیک یک پرتو لیزر، پیشرانه خودرو خاطی را با یک شوک از کار می‌اندازد. نه این فقط یک شوخی بود! بحث Radar gun (تفنگ راداری) و Laser gun‌ (تفنگ لیزری) روش جدیدی در دنیای کنترل هوشمند ترافیک است.
همزمان با استفاده از تفنگ‌های فوق در دنیای اتومبیل‌ها، ورزش‌هایی که در آن زمان‌بندی نقش مهمی ایفا می‌کند نیز از اینها بهره برد. به عنوان مثال سال‌هاست در رقابت‌های رکوردگیری دو و میدانی از این دستگاه‌ها استفاده می‌شود. دلیل اسم‌گذاری Gun یا تفنگ، نوع بهره‌گیری از آن است. به طوری که افسر پلیس درست مانند یک اسلحه آن را به سوی سوژه هدف می‌گیرد و همان پروسه پالس رفت و برگشت تکرار می‌شود. اساس کار آنها بر پایه اصل بازگشتی داپلر است.
امواج فروسرخ در باندهای X و K رادیویی فرستاده می‌شوند. سادگی، کوچکی از مزیت‌های گان برشمرده می‌شود ولی از آن‌سو قیمت بالای هر دستگاه، کمی از محبوبیتش کاسته است.

درباره LIDAR
این واژه مخفف سیستم تشخیص نور و مسافت‌یابی است. تفاوت اولیه بین Lidar و Radar این است که لیدار امواج با طول موج کوتاه‌تر از طیف الکترو مغناطیسی را به کار می‌گیرد. به طور ویژه در محدوده فرابنفش، مرئی یا نزدیک فروسرخ. چون معیار اندازه‌گیری در لیدار سرعت نور است، خروجی اطلاعاتش فوق‌العاده دقیق خواهد بود.

داستان پلاک‌ها
تمام قابلیت‌ دوربین‌ها و رادارهای کنترلی زمانی مشخص می‌شوند که پالس ارسالی به درستی بازگردد. امواج رادیویی ماکروویو، فروسرخ (مادون قرمز و یا همان اینفرارد) و رادیویی در صورتی که با فلز برخورد نکنند، بازتابی ندارند. از آنجایی که تمام بدنه خودرو فلزی است، تصویر بازگشتی به دوربین، نمایه‌ای مبهم از یک خودرو است. گو اینکه از خودرو فوق می‌تواند دستگاه‌های بی‌شماری با همان شکل و رنگ تولید شده باشد.
بنا بر این ثبت آماری آنها در سیستم غیرممکن است. به همین دلیل مکانیزم ANPR (تشخیص خودکار شماره پلاک) ابداع شد. پلاک، ورقی فلزی شامل اعدادی کاملاً منحصر به فرد است. پالس‌های بازگشتی تصویر خودرو به همراه پلاک را آنقدر که خوانا باشد، چاپ می‌کند.

چه به درد می‌خورد؟
از سیستم ANPR فقط برای ثبت ناهنجاری‌های ترافیکی استفاده نمی‌شود. کنترل و اخذ عوارض ورود به محدوده طرح ترافیک، اخذ عوارض جاده‌ها و بزرگراه‌ها به صورت خودکار، محاسبه مدت سفر و اندازه‌گیری سرعت متوسط خودروها مزیت‌های دیگر تشخیص خودکار پلاک هستند. قابلیت بزرگ این سیستم، خواندن دقیق شماره پلاک است. به همین دلیل پلاک‌های مخدوش به سرعت توسط سیستم علامت‌گذاری می‌شوند و گشت پلیس را برای بازرسی اعزام می‌کند.

دیگه چه خبر؟
پایتختی‌ها مراقب باشند. چون از این به بعد نه تنها ۱۱۰ دوربین‌ ثبت تخلف سرعت، بلکه ۷۰۰ دوربین‌ نظارت تصویری در سطح شهر به طور لحظه‌ای تخلفات رانندگی را ثبت خواهند کرد.
اگر فکر می‌کنید می‌توانید مثل گذشته در نهایت خونسردی مرتکب تخلف رانندگی شوید و وقتی هم که قبض جریمه‌تان به منزل ارسال شد، به راحتی تخلف خودتان را با این بهانه همیشگی که در ساعت و روز مذکور اصلاً در آن محل حضور نداشته‌اید کتمان کنید، سخت در اشتباهید. چرا که تصویر خودروی شما هنگام ارتکاب تخلف در ساعت و روز مورد نظر در بانک اطلاعات پلیس راهور تهران ثبت می‌شود.
قرار است داخل خودروهای محسوس و نامحسوس پلیس بزرگراه‌های تهران نیز دوربین‌های ثبت تخلف نصب شود. این دوربین‌ها ضمن فیلمبرداری از تخلف رانندگان به سامانه استعلام پلاک خودرو و نمره منفی مجهز هستند و در صورتی که خودرویی تخلف حادثه‌ساز داشته باشد و تعداد نمرات منفی‌اش به ۳۰ رسیده باشد از طریق سیستم مرکزی به اطلاع افسر حاضر در تیم گشت پلیس بزرگراه می‌رسد. اما متاسفانه یا خوشبختانه چون تصویر خودروی شما به جریمه الصاق می‌شود، راهی برای شکایت وجود ندارد.