PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : اصل هواي پاك، يعني چه؟


روابط عمومی آکو فروم
12-08-2009, 12:25 PM
اصل هواي پاك،يعني چه؟

اصل هوای پاک، در سال 1990 جوامع آن زمان را به ترویج فرهنگ استفاده از سوخت*های جانشین نظیر الکل، گاز مایع و گاز طبیعی تشویق کرد.
هر کدام از خودروهای امروزی 60 تا 80 درصد کمتر از خودروهای دهه 60 آلودگی تولید می*کنند اما چند برابر شدن استفاده مردم از وسائل حمل و نقل عمومی نسبت به آن دوران باعث شده تا کارشناسان مسایل زیست محیطی به فکر خارج کردن تدریجی بنزین سرب*دار از چرخه سوخت مورد نیاز وسایل نقیله بیفتند و میزان سرب موجود در هوا را که ماده شیمیایی بسیار خطرناکی است ، کاهش دهند.

جدا از موضوع توسعه و ماشینیزه شدن جوامع امروزی که خود به خود زمینه تغییر شرایط اقلیمی و آلودگی محیط زیست را فراهم کردند، خوشبختانه اغلب گونه*های آلاینده*های هوا که از منابع سیار (اتومبیل*ها، کامیون*ها، اتوبوس*ها، خودروهای جاده*ای، هواپیماها وغيره)ناشی می*شوند، به صورت عمده توسعه نمی*یابند.

اما در حال حاضر :

•وسائط نقلیه موتوری، نیمی از دودهای تشکیل شده از ترکیبات اورگانیک فرار یا همان هیدورکربن*ها (VOCs) و اکسید نیتروژن (NOx) را تولید می*کنند.

•وسائط نقلیه موتوری، بیشتر از 50 درصد از آلودگی هوای پرخطر را منتشر می*سازند.

•وسائط نقلیه موتوری، بالغ بر 90 درصد مونواکسید کربن موجود در هوای شهری را موجب می*شوند.

پس چه چیزی باعث شده تا نظریه بالا اشتباه از آب در آید؟

•مردم بیشتری اتومبیل*های بیشماری را کیلومترها می*رانند. تعداد سفرها چند برابر شده است. در سال 1970، آمریکایی*ها یک ترلیون مایل را با وسائط نقلیه موتوری پیمودند اما امروز این عدد به بیش از 4 ترلیون رسیده است.

•بسیاری از مردم کیلومترها دورتر از محل کار خود زندگی می*کنند. در اغلب مناطق، اتوبوس، مترو و ترن شهری وجود ندارد. با وجود اطلاع رسانی*های گسترده و آموزش*های ابتدایی هنوز بسیاری از مردم دوست دارند تا به تنهایی و با اتومبیل شخصی خود به محل کارشان مراجعت کنند. در حالیکه خودروهای "ون"، خودروهایی با ظرفیت مسافر بیشتر، و همچنین وسائل جایگزین دیگری به جای اتومبیل*های تک سرنشین در دسترس هستند.

•اتوبوس*ها و کامیون*ها به عنوان اصلی*ترین آلاینده*های هوا، همانند خودروهای دیگر، از قانون تنظیم موتور پیروی نمی*کنند.

•سوخت اتومبیل*ها آلودگی بیشتری دارد. به همین سبب تولیدکنندگان، فرمول بنزین را به منظور کاهش اکتان آن تغییر دادند و این تغییرات موجب شده تا در نتیجه سوخت بنزین، بخارات هیدورکربن*ها به هوا کشانده شود.

اگرچه خودروها از دهه 70 ميلادي دارای سیستم کنترل آلودگی شدند، اما این دستگاه*ها تنها تا 50 هزار مایل کار می*کردند، در حالی که یک خوردو در ایالات متحده به طور متوسط حدوداً 100 هزار مایل را طی می*کرد.

در سال 1990، "انجمن هوای پاکیزه"، با طرح "اصل هوای پاک"، خط مشی جامع و کاملی را برای کاهش آلودگی موتور خودروها ارائه كرد تا دنیای اطراف را شفاف *تر و درخشان تر کند. این انجمن زمینه و شرایط نظافت و تمیز کردن انواع سوخت*ها، موتور خودروها، کامیون*ها، اتوبوس*ها و سایر وسائط نقلیه موتوری را فراهم کرد.

به همین منظور طرح "معاینه فنی خودرو"، به عنوان قانونی اجتناب ناپذیر برای حصول اطمینان سلامت موتور اتومبیل*ها به تصویب رسید. در همان سال همزمان با تصویب این قانون، تغییراتی در سیاست حمل و نقل درون و برون شهری ایجاد شد که به کاهش آلودگی هوا کمک کرد.

پالایش سوخت*ها

تا زمانیکه به طور جدی سوخت* اتومبیل*ها را پالایش و پاکیزه نکنیم، امکان ندارد بتوانیم شاهد بروز نشانه**هایی از کاهش میزان آلودگی تولید شده توسط موتور خودروها باشیم.

"اصل هوای پاک 1990"، موجب پاکیزه شدن سوخت*شد. اصل خارج کردن تدریجی سرب از بنزین در اول ژانویه 1996 به پایان رسید اما موضوع این بود که باید در تولید گازوئیل نیز تغییراتی ایجاد می*شد.

بنابراین محققان با ایجاد تغیر در ترکیب مواد اولیه سوخت*ها باعث تولید سولفور کمتر که باعث ایجاد باران اسیدی و دود کمتر *می*شد، گشتند.

تولیدکنندگان بنزین، فرمول این ماده را در دودآلودترین مناطق تغییر دادند. این بنزین جدید دارای هیدورکربن*های کمتری مانند "بنزن"، که یکی از خطرناک*ترین آلاینده*های هوا که موجب سرطان، کم خونی، بیماری*های خونی مهلک و کشنده می*شود، است.

در برخی مناطق، مردم در زمستان همزمان با روشن کردن خودروهایشان مونواکسید کربن (CO) را تولید می*کنند. در این مناطق تولیدکنندگان بنزین باید بنزین اکسیژن دار به مردم بفروشند. بنزین با اکسیژن اضافه باعث احتراق موثرتر سوخت شده و تولید مونواکسید کربن، کاهش می*یابد.

تمام انواع بنزین، باید دارای نوعی داروی پاک کننده باشند تا با جلوگیری از رسوب در موتور کار آن را روان*تر کرده و سوخت را پاک *تر بسوزانند.

اکنون در ایالات متحده بنزینی به فروش می*رسد که نه تنها دارای اکسیژن اضافه است بلکه از هیدورکربن کمتر و پاک *کننده بنزین نیز برخوردار است.

"اصل هوای پاک" در سال 1990 جوامع آن زمان را به ترویج فرهنگ استفاده از سوخت*های جانشین نظیر الکل، گاز مایع و گاز طبیعی تشویق کرد. پمپ* بنزین*ها در مناطق آلوده نوعی سرپوش را بر روی شیلنگ*های سوخت رسان نصب کردند، همین سرپوش*ها باعث می*شد در هنگام بنزین زدن بخار کمتری ایجاد شود و به میزان قابل توجهی از آلودگی هوای اطراف کم کند!

پاکیزه کردن اتومبیل*ها

"اصل هوای پاک"، از صاحبان خودروها خواست تا به منظور نظارت بهتر و دقیق*تر بر نحوه کار دستگاه*های کنترل آلودگی اتومبیل*ها حتما از سیستم روپوش*های تحتانی و چراغ*های خطر روی داشبود استفاده کنند.

واقعیت این بود که دستگاه*های کنترل آلودگی باید 100 هزار مایل کار می*کردند، نه 50 هزار مایل! بنابراین خودروسازان باید اتومبیل*هایی را تولید می*کردند که قابلیت کار کردن با "سوخت*های پاک" مانند الکل را داشته باشد، چراکه توجه به این موضوع سبب خروج آلودگی کمتر از اگزوز موتور اتومبیل*های پیشرفته می*شد. البته خودروهای برقی که در مقایسه با انواع دیگر وسایط نقلیه آلودگی بسیار کمی دارند نیز باید در دستور کار قرار می*گرفتند.

از زمانیکه کالیفرنیا به خصوص بخش جنوبی آن با مشکل شدید آلودگی هوا مواجه شد، سازندگان در پروژه*ای، خوردرهای سوخت پاک را به فروش رساندند تا جاییکه در سال 1999 دست کم 500 هزار دستگاه از این نوع خودروها برای فروش در کالیفرنیا ساخته شد.

در اواخر دهه 90، بسیاری از شرکت*ها و ادارات دولتی که دارای ناوگان خودور بودند مجبور شدند با خرید خودروهای جدید، ناوگان خود را نوسازی کنند، با این حرکت گام بلندی به سوی پاکیزه کردن هوا برداشته شد.

برنامه*های بازرسی و نگهداری

بر طبق "اصل هوای پاک"، کارخانه*های تولید اتومبیل، خودروهای استاندارد*تر با قابلیت استفاده از سوخت پاک را روانه بازار کردند.

برای پایین آوردن میزان آلودگی هوا و پایین نگاه داشتن انتشار آلاینده*ها، وجود یک برنامه سوم نیز احساس می*شد که با عنوان "برنامه*های بازرسی و نگهداری" خودروها معرفی شد. عملی شدن و به مرحله اجرا درآمدن این طرح باعث شد تا تولیدکنندگان و مصرف کنندگان خودروها به اصل پایین نگاه داشتن میزان آلودگی هوا توجه کنند.

به هرحال "اصل هوای پاک"، شامل خواست*های ویژه*ای برای برنامه*های بازرسی و نگهداری خودرو بوده و است. قبل از به اجرا درآمدن "اصل هوای پاک"، 70 شهر و بسیاری از ایالت*های مهم آمریکا دارای برنامه*های بازرسی خودرو بودند اما این برنامه*ها نیاز به تقویت و توسعه داشتند در نتیجه با تصویب قوانین هوای پاک، دولت خواستار اجرای تعداد بیشتری از برنامه*های بازرسی و نگهداری در بسیاری از شهرها به خصوص در شمال آمریکا شد.

بازرسی و نگهداری توسعه یافته خودروها، کمک می*کند تا مقیاس بهتری، برای اندازه گیری میزان آلودگی هوا در زمان حرکت خودروها به دست بیاوریم در حالیکه این اعداد در زمان توقف خودرو در ایستگاه بازرسی بسیار متفاوت و متمایز با زمان حرکت اتومبیل*ها هستند.

به یاد داشته باشید ، توسعه و افزایش برنامه*های بازرسی و نگهداری در منطقه شما نیز ممکن است باعث به وجود آمدن تغییراتی در مکان*هایی که عملیات بازرسی در مکان صورت می*گیرد، شود.

از آنجایی که توسعه و افزایش برنامه*های بازرسی و نگهداری گران است، برخی از ایستگاه*های خصوصی ترجیح می*دهند ماشین*های مخصوصی را تهیه کنند که با وجود هزینه نسبتا گزاف، کمک بسزایی درراستاي کاهش آلودگی هوای اتومبیل*های جدید می*کند.

انتظار می*رود با فراگیر شدن برنامه*های بازرسی و نگهداری، مقدار قابل ملاحظه*ای از آلودگی هوای تولید شده توسط خودروها کاهش یابد.

کامیون*ها و اتوبوس*های پاک*تر

با وارد شدن موتور کامیون*های بزرگ دیزلی مدل* 94، به بازار تا 90 درصد از ذرات معلق (غبار و دوده) موجود در هوا کاسته شد. اتوبوس*ها نسبت به کامیون*ها آلودگی کمتری تولید می*کنند. شرکت*های خصوصی و دولتی ناوگان اتوبوس*های خود را با خرید مدل*های جدید، نوسازی کردند. کامیون*های کوچک تر نیز همانند خودروهای دیگر پاکسازی شدند تا یک قدم موثر دیگر برای کاهش آلودگی برداشته شود.

وسائط نقلیه غیر جاده*ای

اصل هوای پاک، لوکومتیوها، ماشین*های ساختمان سازی و راه سازی و حتی ماشین*های چمن زنی دارای راننده را نیز در بر گرفت. آلودگی هوای تولید شده توسط لوکومتیوها باید کاهش می*یافت. برای وسائط غیر جاده*ای نیز آیین*نامه*ای تصویب شد، چراکه مطالعات نشان می*داد کنترل چگونگی سوخت موتور این وسائط نیز می*تواند به کاهش آلودگی هوا کمک کند.

Tondkar
12-11-2009, 08:46 PM
چشم انداز استفاده از اتانول در خودروهاي ايراني
با عنايت به اثرات سوء استفاده از MTBE در بنزين مقاله حاضر به امكان سنجي بكارگيري اتانول به عنوان ماده جانشين مي پردازد.
علي رغم ابعاد وسيع مسائل زيست محيطي ناشي از سيستم هاي حمل و نقل، مدت زيادي از زمان توجه به آن نمي گذرد. حمل و نقل كيفيت هوا را پائين آورده و سبب اسيدي شدن آن شده است. در سطح جهاني حمل و نقل عامل اصلي توليد دي اكسيد كربن و انتشار آن در جو است، و اثر گلخانه اي حاصل از آن يكي از جدي ترين معضلات زيست محيطي است.
اگر چه تلاش هاي انجام شده در جهت كاهش آلاينده هاي محلي همچون منواكسيد كربن نسبتاً موفق بوده اند اما اين موارد همچنان در بيشتر كشورهاي جهان به عنوان اساسي ترين مشكل باقي مانده اند. از جمله اين مواد مي توان به MTBE اشاره كرد.
ماده MTBE به عنوان اكسيژن دهنده به سوخت و براي افزايش عدد اكتان بنزين به آن افزوده مي شود. اين ماده جانشين سرب در بنزين است. اما از طريق تبخير و حل شدن در آبهاي زير زميني به چرخه حيات وارد شده و علاوه بر آلودن هوا، آبهاي زير زميني را نيز آلوده مي كند.
سردرد، سرگيجه، تهوع، آلرژي، و مشكلات تنفسي از مهمترين و شايع ترين عوارضي اين ماده در انسان است.
آشاميدن آبهاي آلوده و استحمام با آن انسان را در معرض اين ماده سرطان زا قرار مي دهد. لذا عليرغم منافع حاصل از بكارگيري آن يافتن ماده جانشين براي اين ماده ضروري به نظر مي*رسد.
اتانول به عنوان جايگزين مناسب MTBE مطرح است. اين ماده از ضايعات كشاورزي به دست مي آيد و قابليت توليد دو ميليون تن در سال در داخل كشور موجود است . بررسي امكان استفاده از اتانول در سوخت بنزين نشان داده است كه تا اختلاط ده درصد هيچ گونه نيازي به تغيير موتور و يا سيستم سوخت رساني نمي باشد.
افزودن اين ماده در بنزين باعث افزايش قيمت شش درصدي آن مي شود كه با توجه به اثرات سوء استفاده از MTBE اين هزينه توجيه دارد.
واژه هاي كليدي : سوخت هاي جايگزين، MTBE، اتانول
مقدمه :
ارتقاي توسعه سوخت هاي جايگزيني و خودروهاي مصرف كننده اينگونه سوخت ها منجر به كاهش وابستگي كشور به سوخت هاي فسيلي و بهبود كيفيت هواي شهري مي گردد. خودروهاي مصرف كننده سوخت هاي جايگزين از نوع سبك را بر مبناي نوع سوخت جايگزين مي توان به صورت زير تقسيم بندي كرد.
• گاز طبيعي فشرده
• گاز مايع
• الكل
• الكتريسيته
• هيدروژن
خودروهاي مصرف كننده گاز طبيعي مي توانند به سه شكل گاز طبيعي را مصرف كنند.
الف) خودروهايي كه فقط با گاز طبيعي كار مي كنند.
ب) خودروهايي كه مي توانند هم با بنزين و هم با گاز طبيعي كار كنند كه بنا به انتخاب راننده، سوخت مورد نظر انتخاب مي شود. اين خودروها در كارخانه، دوگانه سوز توليد شده اند.
ج) همانند رديف بالا ولي در كارگاه هاي صنعتي و با نصب كيت گاز سوز، خودرو قابليت مصرف گاز طبيعي را علاوه بر بنزين پيدا مي كند.
اگر چه امروزه توجه زيادي به توسعه مصرف گاز طبيعي در بخش حمل و نقل مي شود اماضمن تإكيد به ضرورت اين امر بايد خاطر نشان ساخت كه توجه با ساير سوخت ها منجمله الكل نيز در زمره فعاليت هايي است كه مي تواند در رسيدن به اهداف مورد نظر در برنامه توسعه مصرف گاز طبيعي، و همچنين استفاده بهينه از ظرفيت هاي موجود كمك كند، لذا لازم است مورد توجه قرار گيرد.
الكل هاي اتانول و متانول به عنوان سوخت در خودرو كاربر دارند.
متانول الكلي است كه بدواً از گاز طبيعي به دست مي آيد اما مي توان آن را از زغال سنگ و يا بيومس (Biomass) نيز استخراج نمود. انتظار مي رود متانول در مقايسه با بنزين، منو اكسيد كربن و هيدروكربن هاي بدون متان كمتري منتشر كند. اتانول الكلي است كه از بيومس ذرت، نيشكر، علف ها، درختان و ضايعات كشاورزي گرفته مي شود. در ادامه به معرفي بيشتر اين الكل خواهيم پرداخت.
اتانول
استفاده از اتانول به عنوان سوخت كامل يا سوخت تركيبي در بنزين امروزه در جهان با سرعت زيادي رو به گسترش است. اتانول با عدد اكتان 113 يك سوخت بسيار مرغوب محسوب شده و مصرف آن در جهان از 19 ميليارد ليتر در سال 2001 به 30.5 ميليارد ليتر در سال 2006 افزايش خواهد يافت.
اهميت روز افزون مسائل مربوط به محيط زيست و جلوگيري از آلودگي آن و استفاده از انرژي هاي تجديد پذير از عواملي هستند كه باعث شده امروزه كشورهاي جهان به فوايد استفاده از اتانول براي سوخت توجه كنند.
در كشورمان ايران با توجه به منابع بالقوه مواد اوليه جهت توليد اتانول حاصله از ملاس هاي نيشكري و چغندري، مواد نشاسته دار نظير ذرت، گندم و موارد لينكو سولولزي نظير ضايعات چوب، ضايعات كشاورزي، كاغذ بازيافتي از زباله و غيره امكان توليد اتانول فراهم است. در صورت ايجاد بازار مصرف و سرمايه گذاري مناسب مي توان بيش از 2ميليون تن اتانول در سال در كشور توليد نمود. در حال حاضر بيشترين توليد اتانول در كشور از ملاس نيشكر و چغندر توليد مي گردد. ظرفيت منصوبه و بالفعل توانايي توليد حدود 140 هزار تن اتانول را دارا مي*باشد.
استفاده از اتانول عموماً با تركيب 10% اتانول و 90% بنزين در دنيا رايج شده كه به نام سوخت E10 معروف گرديده است. اين سوخت يكي از رايج ترين سوخت هاي موجود آمريكا مي باشد. در برزيل اين تركيب شامل 20 تا 25% اتانول و در سوئد 5% اتانول مورد استفاده قرار گرفته است.
رقيب اصلي اتانول در بازار تركيبات اكسيژن دار در جهانMTBE است. MTBE به طور معمول در ساليان گذشته بيش از اتانول بوده است. ليكن با توجه به گزارشات متعددي كه درمورد آلودگي آبهاي زير زميني توسط MTBE وجود دارد ادامه استفاده از اين ماده در بسياري از كشورهاي مورد ترديد است.
مصرف MTBE در بخش حمل و نقل
متيل ترسيو بوتيل اتر يك ماده عالي اكسيژن دار است كه امروزه در ايران و برخي كشورهاي جهان به صورت گسترده در بنزين هاي بدون سرب استفاده مي شود. در ابتداي استفاده از اين ماده مزاياي زيست محيطي آن مورد توجه بود ولي اكنون پس از گذشت چند سال از مصرف آن در سطح جهاني مشخص شده است كه MTBE داراي امكان تاثيرات سوء روي انسان بوده و داراي پتانسيل آلودن محيط زيست است. ورود MTBE به منابع آب و خاك به روش هاي مختلف انجام مي گيرد. MTBE در خاك بسيار متحرك است و حركت آن در آب تابع قوانين حركت آب در خاك است. اين ماده مقاومت زيادي به تخريب زيستي دارد و نيمه عمر آن در آب بالا است. جذب آنها توسط ذرات خاك ضعيف است، حلاليت بالايي در آب دارد و بسيار متحرك است . اين عوامل باعث حركت آن به سمت آبهاي زيرزميني و تجمع اين ماده در اين آبها مي گردد. از آنجا كه آبهاي زيرزميني در شرب و كشاورزي استفاده دارند با تهديد سلامتي انسان و طبيعت باعث معضلات زيست محيطي مي شود.
انسان از سه طريق بلعيدن يا آشاميدن ، استنشاق و تماس پوستي مي تواند در معرض MTBE قرار گيرد و سلامتي او تهديد شود كه از اين بين بلعيدن مهمترين راه ورود اين ماده به بدن انسان است و عمدتاً از طريق
آشاميدن آب آلوده انجام مي شود ضمن آنكه استحمام با آب گرم آلوده نيز فراريت آن را افزايش داده و باعث استنشاق اين ماده مي گردد.
اولين مرحله در آلودگي منابع آب ورود اين ماده به اجزاي محيط زيست مي باشد. مهمترين منابع ورود MTBE به محيط زيست نشت از تانكر ها و ذخائر زيرزميني، لوله ها و اتصالات وسائل و جايگاه هاي سوخت گيري، وسائل نقليه موتوري با سوخت بنزين، و قايق هاي موتوري مي باشند كه بر حسب جايگاه و نوع منبع، اين ماده مي تواند وارد هوا و خاك و آب گردد.
ماده MTBE موجود در هوا، شستشوي سطوح ذرات آلوده به مواد حاوي اين ماده، و تخليه مستقيم MTBE يا بنزين حاوي اين ماده به آب باعث ورود اين ماده به آب هاي سطحي شده و ورود MTBE به آبهاي زيرزميني نيز از طريق آبهاي سطحي، شكاف ها و عوارض زمين، چاه ها و خاك قابل انجام است.
ورود MTBE به هوا از طريق تبخير در جايگاه هاي سوخت گيري و سوخت رساني، خروج از خودروها، تبخير از لكه هاي بنزين روي سطح زمين و استفاده هاي متفرقه مي باشد. همچنين در تحقيقي در آلمان گزارش شده است كه 20 درصد از MTBE موجود در روان آبهاي شهري پس از بارندگي مربوط به MTBE ورودي از هوا در اثر بارش مي باشد. بنابراين MTBE موجود در هوا يكي از منابع ورود به منابع آب مي باشد.
ورود MTBE به خاك هم از طرق مختلف قابل انجام است. MTBE ورودي به هوا از طريق نزولات آسماني، روان آبهاي سطحي حاوي MTBE ، نشت از مخازن، اتصالات تانكرها و جايگاه هاي سوخت گيري و نشت از تانك هاي زيرزمين از مهمترين منابع ورود اين ماده به خاك مي باشد. نحوه حركت MTBE در خاك عامل مهمي در آلوده شدن آبهاي زيرزميني به اين ماده مي باشد.
جذب MTBE به ذرات خاك ضعيف بوده و حلاليت آن در آب بسيار بالاست بنابراين به راحتي در خاك به همراه آب به سمت پايين حركت كرده و در نهايت آبهاي زير زميني را آلوده مي نمايد.
بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه MTBE با خصوصيات خود شامل تاثير روي سلامتي انسان، توانايي بالاي حركت در منابع آب و خاك مقاومت به تخريب طبيعي و حلاليت بالا قادر است از مسيرهاي مختلف وارد منابع آبي شده و در آن حضور داشته باشد و مدت زيادي در آن مانده و باعث آلودگي منابع آب گردد.
با توجه به مصرف گسترده MTBE در كشورهاي مختلف از جمله ايران ادامه مصرف آن نيازمند ارزيابي مقايسه اي بين مزايا و مخاطرات آن مي باشد و پيشنهاد مي گردد با توجه به مصرف MTBE در ايران از آنكه اين ماده به يك معضل زيست محيطي تبديل گردد با مطالعات و تحقيقات كافي راهكارهاي مناسب مصرف يا عدم مصرف آن مشخص گردد. يافتن جايگزين مناسب براي MTBE از مهمترين اين راهكارها مي باشد. هم اكنون در بعضي از كشورهاي جهان از برخي از انواع الكل ها به عنوان جايگزين اين ماده در بنزين استفاده مي گردد.
امكان استفاده از اتانول در سوخت بنزين توسط موسسه پژوهش هاي صنعت نفت كشور در دستور كار قرار گرفته و حاصل بررسي هاي آن نشان مي دهد استفاده از اتانول در سوخت اتومبيلها مورد استفاده در كشور ممكن بوده و تا اختلاط10 درصد هيچ گونه نيازي به تغيير موتور و يا سيستم سوخت رساني نمي باشد.
مقايسه اقتصادي استفاده از MTBE واتانول در بنزين
براساس اطلاعات كسب شده از شركت ملي پالايش و پخش فرآورده هاي نفتي و همچنين پژوهشكده صنعت نفت قيمت بنزين و MTBE توليدي و وارداتي در كشور به شرح زير مي باشد.
قيمت تمام شده بنزين موتور توليد داخل با در نظر گرفتن قيمت هاي خليج فارس طي اواخر دسامبر 2003، 1905 ريال در هر ليتر.
قيمت تمام شده بنزين موتور وارداتي با در نظر گرفتن قيمت هاي فوب خليج فارس طي اواخر دسامبر 2003 با احتساب هزينه هاي انتقال و توزيع 2032 ريال در هر ليتر.
متوسط قيمت MTBE در شش ماه اول سال 1382 ، 2173 ريال در هر ليتر.
بنزين نرمال و عددا كتان 95-93 براي بنزين سوپر مي رسد.
آزمايشات انجام شده نشان مي دهد كه افزودن MTBE در بنزين به عددهاي اكتان مختلفي مي انجامد.
افزايش 5 الي 10 درصدي اتانول به بنزين پايه داراي اثرات مشخص شده در جدول شماره سه را دارد.
مقايسه اثر بخشي استفاده از MTBE و اتانول در مقادير پنج و ده درصد اتانول با استفاده از جداول بالا نشان مي دهد كه اتانول داراي اثر بخشي قابل توجهي مي باشد.
مي توان سوخت نهايي حاصل از افزايش 15 درصد MTBE و 10 درصد اتانول، كه محصول نهايي را به عدد اكتان تقريباً 90 مي رساند، از لحاظ هزينه اي مقايسه نمود.
با توجه به اثرات سوء استفاده بلند مدت از MTBE و مزيت هاي توليد داخلي اتانول و اثرات مثبت محيط زيستي اين افزودني به نظر مي رسد با افزايش توليد قيمت تمام شده اتانول خالص نيز كاهش يافته و در حال حاضر افزايش 130 ريال در هر ليتر بنزين به عنوان هزينه اي جهت حفظ محيط زيست داراي توجيه كافي مي*باشد.
با توجه به ظرفيت كارخانجات توليد كننده اتانول در حال حاضر و براي شروع مي توان بر روي توليد 60 ميليون ليتر اتانول خالص در سال جهت استفاده در بخش حمل و نقل برنامه ريزي نمود. بديهي است در صورت ايجاد شرايط مناسب و تشويق سرمايه گذاران در اين بخش با عنايت به وفور و تنوع مواد اوليه توليد اتانول در كشور و بهره برداري از كارخانجات اتانول در دست احداث و تكميل ميزان توليد به حد مطلوبي افزايش خواهد يافت. در آمريكا و هندوستان براي هر ليتر بنزين E10 به ترتيب 140 و 150 ريال يارانه پرداخت مي شود.
ضمن آنكه وجود زمينه مناسب جهت فعاليتهاي بازاريابي براي پرداخت اين مبلغ توسط مصرف كنندگان را نبايد از ياد برد. خاطر نشان مي سازد كه پرداخت تمامي افزايش مبلغ بنزين اتانولي از طريق يارانه در سال براي 600 ميليون بنزين مصرفي حاوي 10% اتانول معادل 7.8 ميليارد ريال خواهد بود كه در مقايسه با رقم يارانه يك روزه مصرف بنزين كه معادل 7 ميليارد ريال مي باشد قابل تحمل است. به زباني ديگر يارانه مصرف 600 ميليون ليتر بنزين حاوي ده درصد اتانول و با عدد اكتان 90 يارانه يك روز مصرفي بنزين در كشور خواهد بود. ميزان يارانه اعطايي جهت استفاده از ده درصد اتانول در 600 ميليون ليتر بنزين به كل يارانه اعطايي به بنزين در سال معادل 3/0 درصد خواهد بود.
در نتيجه با در نظر گرفتن مصرف روزانه 51 ميليون ليتر بنزين ميزان 600 ميليون ليتر بنزين حاوي اتانول معادل مصرف 12 روز بنزين كشور است. يعني براي پاك نمودن 3 درصد سوخت مصرفي 3/0 درصد به مبلغ يارانه در گران ترين سناريو افزوده مي شود.
با در نظر گرفتن قابليت توزيع 600 ميليون ليتر بنزين E10 و با توجه به مصرف روزانه بنزين در كلان شهرهاي مندرج در جدول زير كه داراي مشكلات آلودگي هوا و محيط زيست مي باشند مي توان تعداد روزهايي كه به طور كامل امكان استفاده از بنزين حاوي ده درصد اتانول مي باشد را مشخص نمود. بكار گيري بنزين E10 در شهرهاي اهواز، تبريز، اراك ، شيراز مي تواند از آلودگي منابع آب زير زميني جلوگيري كند. همچنين بكارگيري پنج درصد اتانول در بنزين در كليه شهرهاي ياد شده و همچنين مشهد و اصفهان مي تواند به حفظ محيط زيست و ارتقاي سطح بهداشت كمك كند.
نتيجه گيري
بنزين عليرغم فراهم آوري امكان جابجايي و در نتيجه پيشرفت هاي اقتصادي و اجتماعي به عنوان يكي از برگترين منابع آلوده كننده محيط زيست چه در سطح جهاني و چه در سطح ملي مطرح است. مدت زمان زيادي از حذف سرب از بنزين و جايگزيني MTBE بجاي سرب نمي گذرد اما مصرف اين ماده نيز خود مسائل چندي را به دنبال دارد. شايد بزرگترين مسأله پايداري اين ماده سمي در چرخه حيات بشري باشد. اتانول به عنوان جايگزين MTBE اثرات منفي زيست محيطي ناشي از آن را ندارد، در نوشتار حاضر موضوع جايگزيني بررسي و مشخص شد كه با كارآيي يكسان كه با عدد اكتان سوخت حاصل سنجيده شد، در شرايط فعلي 6 درصد به قيمت بنزين افزوده مي شود. انتظار مي رود با افزايش مصرف اين افزون قيمت كاهش يابد.
پيشنهاد مي شود با انتخاب يكي از شهرهاي تبريز يااهواز به عنوان نمونه طرح جايگزيني اتانول با پرداخت كامل هزينه ها توسط دولت و همچنين تجهيز چند نمونه ايستگاه هاي سوخت رساني در تهران به عنوان طرح جايگزيني اتانول با پرداخت هزينه ها توسط مصرف كننده به صورت آزمايشي با همكاري دولت، شركت هاي الكل ساز و خودروساز و همچنين سازمان هاي غير انتفاعي مردمي اجرا شود. پس از ارزيابي و با استفاده از تجربيات حاصل طرح كامل جايگزيني دست آورد طرح آزمايشي خواهد بود.
مراجع
1.اوستا گودرزي، "بررسي روند جهاني بكارگيري فن آوري جانشين"*، مجموعه مقالات همايش مصرف سوخت در خودرو، صفحه 183 ، 1381.
2.انجمن صنفي توليد كنندگان الكل،"توليد اتانول سوختي و امكان استفاده آن در سوخت اتومبيل در ايران" ، گزارشات داخلي معاونت امور انرژي وزارت نيرو، 1383.
3.سيد جعفر عصمت ساعتلو، لاله طالبي ،" بررسي كيفيت سوخت مصرفي و سوخت هاي جايگزين (پاك) در خودرو هاي بنزيني" ، مجموعه مقالات همايش مصرف در خودرو، صفحه 171، 1381.
4.محمد كوشافر، "اثر MTBE در آلودگي منابع آب " ، مجموعه مقالات همايش مصرف سوخت در خودرو، صفحه 299، 1381.
5.سعيد متصدي و همكاران، "بررسي اثرات زيست محيطي سوخت هاي مصرفي كشور"، مجموعه مقالات همايش مصرف سوخت در خودرو، صفحه 307،

روابط عمومی آکو فروم
12-29-2009, 01:56 PM
cng در مقایسه با بنزین چقدر انرژی آزاد می کند؟
ميزان انرژي گاز طبيعي در حدود 47 مگاژول بركيلوگرم ويا 40مگاژول بر متر مكعب است.كه اين مقايسه براي بنزين 60مگاژول بر كيلوگرم يا 46 مگاژول بر متر مكعب است.به عبارتي يك كيلوگرم گاز معادل33/1 ليتر بنزين يا 22/1 ليتر گازوئيل است.


رانندگي در ارتفاعات بلند : در ارتفاعات ،هوا رقيق تر شده وموتور با تركيب سوخت غني تري(نسبت بيشتري از سوخت به هوا) كار مي كند. از رو قدرت موتور به دليل كاهش تنفس موتور و تأمين اكسيژن كمتر ونيز جريان غني تر وشديدتر سوخت افت مي كند. دراين حالت، چون موتور گاز سوز بعلت اينكه گاز در حدود 12 درصد حجم ورودي را تشكيل داده وبا كاهش چگالي هوا براثر رقيق تر شدن آن ، حجم سوخت نيز پايين مي آيد و توان موتور نيز 12 تا14 درصد افت مي كند. لذا در صورت دوگانه سوز بودن وسيله نقليه بهتر است در ارتفاعات از سوخت بنزين استفاده گردد.



عوامل مؤثر بر بازده سوخت CNG: مقادير ارزش حرارتي خالص بنزين،گازوئيل ،LPG و CNG به ترتيب 44،45،43،46 است.

بنابراين تفاوت زيادي وجود ندارد و ليكن مقادير ارزش حرارتي نيز به ميزان زيادي بستگي به تركيب سوخت دارد مخصوص براي LPG و CNG.

راندمان موتور،تابعي از عوامل موتور است كه مهمترين آن ضريب تراكم موتور است. سوخت ديزل(گازوئيل)در يك موتور احتراقي تراكمي داراي ضريب تراكم 14 به 1 است. وداراي بالاترين راندمان 40 درصد به عنوان حد بالائي بازده است.

بالاترين بازده بعدي براي سوخت CNG است كه با ضريب تراكم 12 به 1 داراي راندمان حدود 35 درصد است .

موتورهاي بنزيني وسوخت LPG داراي ضريب تراكم بيشينه 9 به 1 داراي راندماني در حدود 30 درصد هستند . مقادير راندمان هاي مذكور حدود بالائي آنها بوده در بار كامل مي باشند.

در بسياري از كشورها CNG داراي بهترين ارزش و آنگاه گازوئيل و بعد LNG و در نهايت بنزين است. چنانچه يك موتور

بنزيني به سوخت CNG تبديل شده باشد به بالاترين بازده فوق الذكر دست نخواهد يافت. زيرا ضريب تراكم در سطح مورد نياز براي سوخت بنزين ثابت باقي مي ماند.
بنابراين دستيابي به بالاترين راندمان فقط درخودروهاي OEM (خودروهاي با موتورهاي اصلي سوخت CNG) امكان پذير است.

روابط عمومی آکو فروم
01-07-2010, 09:18 AM
هر روز را روز هوای پاک بدانیم!
توصیه های ساده و ایمنی برای کاهش آلودگی هوا
آلودگی هوا و آثار زیانبار و فاجعه آفرینش بر کسی پوشیده نیست و حل آن بدون همراهی و مشارکت تمام افراد جامعه امری است غیر ممکن. در کنار طرحهایی برای کاهش آلودگی هوا همانند گسترش شبکه حمل و نقل عمومی، استفاده از سوختهای پاک مثل گاز، طرح مدیریت خودروها و ترافیک؛ مشارکت تک تک افراد جامعه امری حیاتی است. رانندگان می توانند با رعایت الگوی صحیح رانندگی، توجه به قواعد رفت و آمد در شهرهای بزرگ و رسیدگی و نگهداری خودرو، ضمن کاهش آلودگی محیط زیست و مشارکت در بهبود ترافیک، از خرابی زودهنگام خودرو جلوگیری نموده و هزینه سوخت مصرفی را کاهش دهند. رعایت موارد زیر موجب بهینه سازی مصرف سوخت و بهبود هوای تنفسی می گردد:
1) از سفرهای غیر ضروری پرهیز کنید.
2) برای سیرهای کوتاه از خودرو شخصی استفاده نکنید.
3) در سفرها از حمل بار اضافی خودداری کنید.
4) از وسایل نقلیه عمومی استفاده نمایید.
5) باد چرخها را تنظیم کنید.
6) موتور خودرو را به موقع تنظیم کنید.
7) از ساسات فقط برای روشن کردن خودرو استفاده کنید.
8) از باز کزدن ترموستات خودرو خودداری کنید.
9) *****هوا را به موقع تعویض نمایید.
10) به نگام توقف، خودرو را خاموش کنید.
11) خودرو را با سرعت غیر مجاز نرانید.
12) بلافاصله پس از روشن کردن خودرو، به آرامی و با دنده سنگین حرکت کنید و تا هنگامی که دمای آب موتور از حالت سرد به حد معمول نرسیده است، از دادن گاز اضافی خودداری کنید.
13) سرعت خودرو را با سرعت ترافیک تنظیم کنید.
14) از سرعت گرفتن با دنده های سنگین خودداری کنید.
15) هرگز از حداکثر سرعت خودرو استفاده نکنید. مصرف بنزین، تولید د.د اگزوز و صدای موتور در سرعتهای بالا به صورت تصاعدی افزایش می یابد.
16) شتاب ناگهانی، تغییر مسیر سریع و ترمزهای پیاپی باعث افزایش استهلاک لنت ترمز، لاستیک و مصرف بیش از حد سوخت خواهد شد.
17) هنگام سوخت گیری دقت نمایید قبل از پر شدن باک جریان سوخت را قطع کنید.
18) با مراجعه به مراکز تنظیم موتور از سلامت کارکرد خودرو اطمینان حاصل نمایید.
19) فشار مجاز باد لاستیکها را رعایت و هر چهار هفته یکبار، فشار آن را تنظیم کنید زیرا کم بودن باد لاستیکها باعث افزایش مصرف سوخت و استهلاک لاستیکها می شود.
20) روغن موتور را به موقع تعویض کنید.

tondar90
01-07-2010, 09:21 AM
17) هنگام سوخت گیری دقت نمایید قبل از پر شدن باک جریان سوخت را قطع کنید.
اگه تمام جایگاهها قطع کن داشته باشن این مشکل پیش نمیاد.هرچند بدون این هم اگه دقت بشه سرریز نمیشه.