PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : همه چیز در مورد گازوییل و دیزل


L90
02-22-2010, 11:47 PM
طبق پيش‌بيني مراكز تحقيقاتي اتحاديه اروپا تا سال 2010 بيش از 60درصد خودروهاي سواري كشورهاي اروپايي ديزلي خواهد شد.

اين در حالي است كه طبق يك مصوبه قانوني كه طي 40 سال گذشته در مجلس ايران
به تصويب رسيد هم اكنون شماره‌گذاري خودروهاي سواري ديزلي در كشور ممنوعيت
قانوني داشته، به همين دليل خودروسازها نيز در اين زمينه اقدامي
نكرده‌اند.



هر چند برخي منابع آگاه از سوي دو خودروساز مطرح كشور تاكيد دارند كه
تحقيقاتي براي طراحي و توليد موتورهاي ديزلي جديد سواري آغاز شده است، اما
منع قانوني در اين زمينه همچنان مانع از تحقيقات جدي در مورد توليد خودرو
و يا موتورهاي ديزلي شده است.



از سوي ديگر با طرح سهميه‌بندي بنزين و جايگزيني سوخت گاز به جاي
بنزين در خودروهاي سواري، برخي كارشناسان و يا حتي مديران دولتي
دست‌اندركار، بحث استفاده از سوخت ديزلي را به عنوان گزينه ديگر كاهش مصرف
بنزين اعلام كرده‌اند به طوري كه عباس كاظمي، مديرعامل شركت بهينه‌سازي
مصرف سوخت چندي پيش اعلام كرد كه براساس توافقنامه‌اي كه بين اين شركت و
ايران‌خودرو منعقد شده است تا سال 1390، خودروهاي ديزلي به بازار خواهند
آمد و تأمين ديزل مطلوب و مرغوب براي سوخت آنها نيز
بر عهده پالايشگاه‌ها خواهد بود.



حال طبق اخبار رسمي تحقيقات براي توليد اين موتورها هم‌اكنون در مراكز
تحقيقاتي ايران‌خودرو آغاز شده در همين حال شركت سايپا نيز به دنبال توليد
خودروهاي سواري ديزلي است.


مجيد فهيمه اميري، مدير پروژه گازسوز كردن خودروها در سايپا در گفت‌وگو با
خبرنگاران ما عنوان مي‌كند كه گازوئيل سوز كردن خودروها در ايران همچون
قضيه مرغ و تخم‌مرغ است چرا كه اگر خودروي ديزلي داشته باشيم، سوخت
استاندارد نداريم و اگر سوخت استاندارد داشته باشيم به خاطر موانع قانوني
نمي‌توانيم خودروي ديزلي توليد كنيم به همين خاطر خودروسازها كمتر به اين
سمت حركت مي‌كنند.


داود ميرخاني رشتي نيز در اين زمينه تاكيد مي‌كند كه گازوئيلي كه
هم‌‌اكنون در ايران عرضه مي‌شود به دليل ميزان سولفور بالاي آن آلايندگي
بسيار زيادي ايجاد مي‌كند و به هيچ وجه مناسب براي موتورهاي ديزلي نيست.



محمدرضا سجاديان عضو كميسيون صنايع و معادن نيز در پاسخ به اين سؤال
كه چرا دولت نسبت به رفع منع قانوني شماره‌گذاري خودروهاي سواري ديزلي
اقدامي نمي‌كند اظهار داشت: در اين زمينه هيچ پيشنهادي به كميسيون صنايع و
معادن وصول نشده و اگر پيشنهادي ارائه شود كميسيون قطعاً حمايت‌هاي لازم
را خواهد كرد. حال با توجه به منع قانوني و همت خودروسازها جا دارد كه گام
محكمي نيز در اين زمينه برداشته شود.


در‌حال‌ حاضر بنا بر مطالعات انجام ‌شده به‌طور متوسط استفاده از موتورهاي
ديزلي به جاي موتورهاي بنزيني 30 درصد صرفه‌جويي در پي دارد. ضمن اين كه
خودروهاي ديزلي بين 20 تا 65درصد سوخت كمتري مصرف مي‌كنند. امروزه در
خودروهاي سواري ديزلي مصرف چهار ليتر گازوئيل به ‌ازاي هر 100 كيلومتر
معمول است، ولي در خودروهاي سواري بنزيني مصرف شش ليتر در هر 100 كيلومتر
ايده‌آل‌ترين حالت است.


در همين حال مسئولان وزارت نفت معتقدند كه با امكانات موجود و همچنين با
توجه به ذخاير عظيم گاز كشور تصميم گرفته شده كه استراتژي سوخت كشور با
توجه به مطالعات انجام شده بر روي گاز متمركز شود.


براي ديزلي كردن خودروها به گازوئيل با كيفيت بالا و گوگرد پايين نياز است
و پالايشگاه‌هاي ايران تنها براي توليد روزانه 100هزار ليتر گازوئيل
كم‌گوگرد ظرفيت دارند كه براي رفع اين مشكل به تأسيس پالايشگاه جديد به
تعداد زياد نياز است.



برخلاف تصور عموم كه خودروهاي ديزلي دودزا هستند، گازوئيل كم‌گوگرد
پاك‌تر از بنزين است. به عنوان نمونه ميزان توليد دي اكسيد كربن در
خودروهاي ديزلي به اندازه 24 و اكسيد كربن به‌ميزان 30درصد كاهش مي‌يابد.



بازده حرارتي موتورهاي بنزيني در حدود 26درصد است، حال‌ آن كه اين
بازده در موتورهاي ديزلي 42درصد گزارش شده است. موتورهاي ديزلي 20درصد
افزايش گشتاور و 25درصد افت قدرت موتور نسبت به موتورهاي مشابه بنزيني
دارند و به دليل آلودگي و مصرف كم، بيش از 50درصد خودروها در آلمان و
فرانسه ديزلي هستند

كوتاه در مورد ديزل:



کلمه دیزل نام یک مخترع آلمانی به نام دکتر رودلف دیزل است که در سال 1892
نوع خاصی از موتورهای احتراق داخلی را به ثبت رساند، به احترام این مخترع
اینگونه موتورها را موتورهای دیزل می‌نامند.



موتورهای دیزل ، به انوع گسترده‌ای از موتورها گفته می‌شود که بدون
نیاز به یک جرقه الکتریکی می‌توانند ماده سوختنی را شعله‌ور سازند. در این
موتورها برای شعله‌ور ساختن سوخت از حرارت‌های بالا استفاده می‌شود. به
این شکل که ابتدا دمای اتاقک احتراق را بسیار بالا می‌برند و پس از اینکه
دما به اندازه کافی بالا رفت ماده سوختنی را با هوا مخلوط می‌کنند.





همانگونه که می‌دانید برای سوزاندن یک ماده سوختی به دو عامل حرارت و
اکسیژن نیاز است. اکسیژن از طریق مجاری ورودی موتور وارد محفظه سیلندر
می‌شود و سپس بوسیله پیستون فشرده می‌گردد. این فشردگی آنچنان زیاد است که
باعث ایجاد حرارت بسیار بالا می‌گردد. سپس عامل سوم یعنی ماده سوختنی به
گرما و اکسیژن افزوده می‌شود که در نتیجه آن سوخت شعله‌ور می‌شود.


تاریخچه



در سال 1890 میلادی آکروید استوارت حق امتیاز ساخت موتوری را دریافت کرد
که در آن هوای خالص در سیلندر موتور متراکم می‌گردید و سپس (به منظور
جلوگیری از اشتعال پیش‌رس) سوخت به داخل هوای متراکم شده تزریق می‌شد، این
موتورهای با فشار پایین بودند. و برای مشتعل ساختن سوخت تزریق شده از یک
لامپ الکتریکی و یا روشهای دیگر در خارج از سیلندر استفاده می‌شد.





در سال 1892 دکتر رودلف دیزل آلمانی حق امتیاز موتور طراحی شده‌ای را
به ثبت رساند که در آن اشتعال ماده سوختنی ، بلافاصله بعد از تزریق سوخت
به داخل سیلندر انجام می‌گرفت. این اشتعال عامل حرارت زیادی بود که در اثر
تراکم زیاد هوا بوجود می‌آمد. وی ابتدا دوست داشت که موتور وی پودر زغال
سنگ را بسوزاند ولی به سرعت به نفت روی آورد و نتایج قابل توجهی گرفت.





طی سالهای متمادی پس از اختراع موتور دیزل ، از این نوع موتور عمدتا و
منحصرا در کارهای درجا و سنگین از قبیل تولید برق ، تلمبه کردن آب ، راندن
قایق‌های مسافری و باری و همچنین برای تولید قدرت جهت رفع بعضی از نیازهای
کارخانجات استفاده می‌شد. این موتورها سنگین ، کم سرعت ، دارای یک یا چند
سیلندر و از نوع دوزمانه یا چهارزمانه بودند.





پیشرفت بیشتر موتورهای دیزل ، تا توسعه سیستم‌های پیشرفته تزریق سوخت
در دهه 1930 طول کشید. در این سالها رابرت بوش تولید انبوه پمپ‌های
سوخت‌پاش خود را آغاز کرد. توسعه پمپ‌‌های سوخت‌پاش (پمپ‌های انرژکتور) با
توسعه موتورهای کوچکی که برای استفاده در خودروها مناسب بودند متعادل شد.





موتورهای دیزل سبکتری که سرعتشان نیز بالا بود در سال 1925 به بازار
عرضه شدند. با آنکه پیشرفت در ساخت این موتورها کند بود. اما در سال 1930
موتورهای دیزل قابل اطمینان که به خوبی طراحی شده‌بودند و چند سیلندر و
سریع نیز بودند به بازار عرضه شد. این پیشرفت تا پایان جنگ جهانی دوم برای
مدتی کند بود. لیکن از آن تاریخ تا کنون طراحی و تولید این موتورها به
طریقی پیشرفت نموده است که امروزه استفاده گسترده و فراگیر از موتورهای
دیزل را شاهد هستیم.