PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آشنایی با هواپیماهای جنگنده و علوم پرواز


روابط عمومی آکو فروم
02-07-2010, 03:18 PM
نایت هاوک، بمب افکن سبک پنهان کار
F-117
هواپیمای نایت هاوک یا قوش شب، اولین هواپیمای عملیاتی و تولید انبوه جهان است که قادر به استفاده از تکنولوژی پنهان کاری از دید رادار می باشد. طراحی بی نظیر این هواپیما، قدرت عملیاتی استثنایی به آن می دهد. این هواپیما برای تامین نیروی پیشرانش خود از دو موتور توربوفن جنرال الکتریک مشابه همان موتورهایی که در هواپیمای هورنت به کار رفته است و البته بدون پس سوز، بهره برده و برای کنترل پرواز خود نیز از سیستم پرواز با سیم استفاده می نماید.
هواپیمای نایت هاوک با کد F-117، در حقیقت یک بمب افکن سبک است که توانایی استفاده از بازه گسترده ای از تسلیحات داشته و با سیستم های فوق العاده پیشرفته و جدیدترین و تواناترین تکنولوژی های اویونیکی و دیجیتالی حمله و ناوبری تجهیز گشته است. برنامه ریزی برای حمله به اهداف شدیداً مراقبت شده، تماماً توسط سیستم های مدیریت عملیات این هواپیما صورت گرفته و البته بسیار دقیق و موفقیت آمیز نیز می باشد. مهمترین عملیات این هواپیما، در سال 1991 در عملیات طوفان صحرا در عراق صورت گرفت که در طی آن، این بمب افکن سبک حمله های سنگینی را علیه مواضع عراقی انجام داده و باعث تخریب بسیاری از ایستگاه های برق عراقی، شعبه های اصلی نظامی، مقرهای ارتباطات، فرودگاه های نظامی و مراکز دفاع ضد هوایی شد. این هواپیما در تمام طول این عملیات، آزادانه در آسمان عراق به گشت زنی می پرداخت که البته این توانایی فوق العاده را تا حد زیادی مدیون ویژگی پنهان بودن راداری آن بود. به همین دلیل، در آن زمان، نایت هاوک تنها هواپیمایی بود که از طرف آمریکا اجازه پرواز بر فراز دفاع ضد هوایی شدید شهر بغداد را داشت. بدنه این هواپیما، با یک پوشش جذب کننده امواج رادار پوشیده شده که مانع از انعکاس امواج می شود که این روش، شیوه ای معمولی برای جلوگیری از شناسایی هواپیما در طول نبرد های هوایی است. این بمب افکن سبک، ساخت شرکت لاکهید مارتین است که اولین پرواز خود را به سال 1981 به انجام رسانید. طول این هواپیما 20 متر و فاصله دو سر بال آن نیز به حدود 13 متر می رسد و از این لحاظ، در کلاس هواپیماهای اندازه متوسط قرار می گیرد.
حداکثر وزن پروازی یا برخاست این هواپیما، در حدود 24 تن بوده و قادر به حمل انواع بمب های مارک و جی بی یو می باشد. این هواپیما، بمب افکنی با قابیلت پرواز در سرعت های نسبتاً بالا، اما زیر سرعت صوت و تقریباً ترانسونیک است و محموله جنگ افزاری خود را نیز به طور کل در محفظه های داخلی نگه داری تسلیحات حمل می نماید. نایت هاوک قابلیت سوخت گیری هوایی را نیز دارا بوده و از این حیث، یک بمب افکن با برد نامحدود محسوب می شود. لازم به ذکر است که هدایت و انجام عملیات در این هواپیمای پیشرفته، تنها به عهده یک خلبان، یعنی در اصل سرخلبان آن است. تنها سقوط این هواپیما، مربوط به سال 1991 بر فراز بلگراد در یوگسلاوی است که هواپیما ساقط شده و خلبان آن به بیرون پرید و با چتر نجات فرود آمده و هواپیما نیز در نزدیکی این شهر به زمین برخورد نمود. خلبان این بمب افکن در آن حادثه جان سالم به در برد.
blt

روابط عمومی آکو فروم
02-07-2010, 03:20 PM
میگ21 فیش بد، جنگنده رهگیر روسی

جنگنده میگ21، هواپیمای رهگیر و جنگنده ای می باشد که تنها در روز قادر به انجام عملیات مؤثر است. این هواپیما، یکی از جنگنده هایی می باشد که تا کنون به خدمت بیش از سی کشور دنیا در سراسر جهان از جمله جمهوری اسلامی ایران در آمده است. این جنگنده رهگیر برای اولین بار در سال 1955 اولین نمایش عمومی و پرواز خود را به انجام رساند.

http://i11.tinypic.com/4vq1e90.jpg

میگ 21 از جنگنده هایی بود که در جنگ ویتنام به صورت بسیار انبوهی علیه هواپیماهای آمریکایی به کار گرفته شد. بین تاریخ 26 آوریل 1972 تا 8 ژانویه 1973، هواپیماهای اف-4 فانتوم حدود 68 فروند از این هواپیماهای میگ 21 را با موفقیت سرنگون ساختند. از این هواپیما تعدادی بیش از 8.000 فروند در داخل یا خارج از کشور شوروی سابق در حدود 15 مدل گوناگون ساخته و تولید شد. جنگنده میگ 21 از شکل بال دلتا گونه بهره می برد که برعکس بیشتر هواپیماهای دلتا شکل، بال های این هواپیما به جای نصب شدن در وسط به انتهای بدنه، در وسط بدنه نصب گشته است. قلب تپنده این هواپیما یعنی موتور آن، یک موتور توربوجت ساخت تومانسکی مدل R-11 می باشد که در وسط بدنه قرار گرفته است.
ورودی موتور این هواپیما به جای قرار گرفتن در طرفین هواپیما، در دماغه آن کار گذاشته شده و همچنین فلسفه قرار دادن مخروطی در جلوی آن که در تصاویر قابل مشاهده است، کاهش سرعت های هوای ورودی به موتور برای انجام عمل احتراق به طور کامل است. در انتهای هواپیما نیز تنها یک اگزوز یا خروجی منفرد برای تخلیه گازهای موتور قرار گرفته است. بدنه این هواپیما، بدنه ای لوله ای طویل با دماغه ای بدون نوک معمول در هواپیماهای دیگر است. در میگ 21، کاناپی یا همان شیشه ی پوشش خلبان، از نوع حبابی می باشد. این هواپیما دارای یک سکان پایدار کننده عمودی در انتها است که تا حدودی نیز به عقب برگشته است. پایدار کننده های افقی آن نیز به همان ترتیب در طرفین سکان عمودی به صورت سوپت بک قرار گرفته اند. میگ 21 می تواند نقش های مانند حمله به اهداف زمینی و عملیات تمرینی برای دانشجوهای خلبان را به خوبی ایفا نماید اما در انجام نقش رهگیری، آن چنان که باید و شاید چست و چابک نبوده و عمل نمی نماید. این هواپیما دارای طولی به اندازه حدود 15 متر و طول دو سر بالی به میزان 7 متر می باشد. همچنین حداکثر وزنی که این جنگنده می تواند با خود بلند نماید حدود 8 تن می باشد.

http://i5.tinypic.com/4u2di60.jpg

این هواپیما، جنگنده ای تک سرنشینه است و تنها قادر به حمل خلبان می باشد. حداکثر سرعتی که برای این هواپیما در نظر گرفته شده است، حدود 2.000 کیلومتر بر ساعت بوده و دارای سقف پروازی معادل 14.000 متر می باشد که در این مورد تا حدودی برتری خود را تنها با یک موتور مشخص می نماید. اما ضعف بزرگ این هواپیما این است که هواپیمایی با برد بسیار کوتاه می باشد و تنها قادر است که در آب و هوای مناسب و در روز عملیات انجام دهد. همچنین این جنگنده برای انجام برخاست و نشست به باندی با حدود 700 تا 800 متر طول نیازمند است. یکی از دلایل عمده ای که برد کوتاه آن را بیش از پیش آشکار می نماید، ناتوانی این جنگنده در انجام سوخت گیری هوا به هوا است. در کل، این هواپیما که ظاهری بسیار نامتناسب دارد، جنگنده ای آن چنان که باید و شاید توانمند و مقتدر نبوده و وجود آن در آسمان، اساساً مشکل مهمی برای خلبانان جنگنده دشمن ایجاد نمی نماید.
http://i17.tinypic.com/4mlatrd.jpg




blt

روابط عمومی آکو فروم
02-07-2010, 03:22 PM
هواپیمای شکاری تایگر F-5


در سال 1954 میلادی، شرکت نورث روپ تحقیقاتی را برای طراحی و ساخت جنگنده ای سبک وزن، کاملاً ارزان قیمت و با نگهداری آسان که بتواند حتی از فرودگاه های بسیار کوتاه نیز تیک آف نماید، آغاز کرد. پس از مدتی، برای اولین بار هواپیمای چست و چابک شکاری جنگنده ی فوق سبک اف-5 دو موتوره، با لقب جنگنده آزادی متولد شد.

http://i2.tinypic.com/4zcihqg.jpg

این جنگنده، با وزنی خالی حدود 4 تن، می توان گفت که سبک ترین هواپیمای جنگنده امروزی به شمار می رود. مدل A این هواپیما توانایی های هوا به هوای بسیار کمی داشت و بیشتر قدرت خود را در بمباران و حمله به اهداف و مواضع زمینی نشان می داد. پس از این مدل، مدل B این جنگنده عرضه شد که قدرت نبرد هوا به هوای آن نیز افزایش یافته و بهبود هایی نیز پیدا کرده بود. این مدل، گونه ی دو سرنشینه این هواپیما بود که به منظور انجام ماموریت ها با دقت بیشتر توسط دو خلبان و همچنین امکان انجام تمرینات مدرسه های زمینی هوایی عرضه شد. این هواپیما، بیشتر برای منظورهای تمرینی معلم خلبان و دانشجو به وجود آمده بود که سال ها نیز در این نقش باقیمانده و خدمت نمود. همچنین، هدف دیگر طراحی این هواپیما، طراحی شکاری جنگنده ای با نقش برتری هوایی بود که در مقابل هواپیماهای تازه تولید شده میگ 21 که مشکلاتی را برای بعضی از کشورها ایجاد می نمودند، مقاومت نموده و آنان را به خوبی از صحنه نبرد به در کند.
http://i10.tinypic.com/5257og1.jpg
این جنگنده به دلیل وزن فوق العاده سبکش، توانایی بسیاری در انجام مانورهای هوایی دارد و به دلیل طراحی ویژه اش، هزینه به پرواز در آوردن این جنگنده تقریباً برابر با یک سوم هزینه وارد عمل کردن یک جنگنده اف ای-18 هورنت است. مدل F-5E گونه ای بسیار بهبود یافته تر و قدرتمند تر است که بعدها طراحی و به کشورهای مختلفی از جمله ایران عرضه گردید و این هواپیما، هم اکنون نیز در نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران مشغول به خدمت بوده و در طی سال های جنگ تحمیلی استفاده های گسترده ای از آن به عمل آمد. این جنگنده از دو موتور توربوجت جنرال الکتریک J-58 با قدرت 4.080 پوند تراست استاتیک بهره می جوید که این میزان کشش، در نمونه Tiger II افزایش یافته است. حداکثر سرعت این هواپیما حدود 4/1 ماخ یا سرعت صوت بوده و دارای سرعت گشت زنی و کروزی معادل 97/0 ماخ می باشد. همچنین، حداکثر برد این جنگنده حدود 900 کیلومتر می باشد که این مقدار نیز با افزایش یا کاهش تسلیحات تغییر می یابد.

http://i12.tinypic.com/53otpc4.jpg

طول این هواپیما حدود 15 متر و فاصله ی دو سر بال آن نیز 5/7 متر می باشد. این هواپیما در هنگام برخاست قادر است حداکثر وزنی معادل 9.300 کیلوگرم را با خود به پرواز در آورده و حمل نماید. همچنین این هواپیما می تواند تعداد 2 موشک حرارتی کوتاه برد سایدوایندر AIM-9 را در در دو نوک بال حمل کند در حالی که پنج مقر تسلیحاتی دیگر نیز در زیر بال ها و بدنه وجود دارد که انواع بمب های خوشه ای، موشک های هوا به هوای اضافی، تانک های بنزین و راکت های هدایت نشده می تواند در این پایلون ها لود یا نصب شود. همچنین این جنگنده، دارای قلاب مخصوص عملیات از روی ناو هواپیمابر نیز هست که امکاناتی گسترده تر به آن می بخشد. ان شاالله در پست های بعدی به مدل ارتقا یافته این جنگنده با نام F-20 کوسه ببر که دارای توانایی های خارق العاده ای می باشد، خواهیم پرداخت.


http://i18.tinypic.com/521bejl.jpg


blt

روابط عمومی آکو فروم
02-07-2010, 03:23 PM
f-35

می توان گفت که جدیدترین هواپیمای نظامی آمریکا، همان جنگنده مشترک عمود پرواز F-35 JSF است که هم اکنون در حال در طراحی و ساخت بوسیله شرکت لاکهید مارتین می باشد. البته همانطوری که در ابتدا ذکر شد، این جنگنده دارای برنامه ای مشترک بوده و مشترکاً توسط شرکت های نورث روپ گرومن، BAE سیستمز، پرات اند ویتنی و رولزرویس اداره می شود.



جنگنده JSF، جنگنده ایست چندماموریته که برای عملیات هوا به زمین بهینه سازی شده و ماموریت هوا به هوا، اصولاً ماموریت ثانویه وی به شمار می آید. اگر به تصاویر این هواپیما دقت کنید، می بینید که این هواپیما تا حدود زیادی به جنگنده F/A-22 Raptor شباهت دارد و طرح کلی آن مشابه این هواپیما بوده و هم چنین تا حدود زیادی نیز از فناوری های مشترکی بهره می جویند. این هواپیما، در پاسخ به نیاز به هواپیمایی که قابلیت پرواز عمودی را داشته باشد، در مرحله طراحی قرار گرفت، چرا که هواپیمایی که بتواند عمودی از زمین برخیزد، دارای فرسایش قطعات پایین تر و بالاتر از همه طول باند کمتر می باشد که آن را به وسیله ی بهینه ای برای برخاست از روی ناوهای هواپیمابر و همچنین فرود بر روی آن ها می کند. برای انجام این مهم، این هواپیمای پیشرفته تک موتوره، از سیستم وکتورد تراست یا کشش منحرف شده بهره می جوید، یعنی ابتداً همانند موتورهای توربوپراپ نیروی موتور ابتدا به یک جعبه دنده برای کاهش دور انتقال یافته سپس به یک فن یا پنکه عمود بر سطح زمین منتقل می شود. این پنکه نیروی مورد نیاز هواپیما را برای برخاستن تا یک ارتفاع مطمئن تامین کرده و پس از آن، به تدریج قدرت موتور بیش تر به سمت خروجی موتور متوجه شده و از قدرت لیفت فن کاسته می شود و هواپیما به جلو رانده می شود. در سیستم قدرت این هواپیما، برای برخاست، ابتدا دریچه ای زیر و بالای کابین خلبان باز شده و از آن جا لیفت فن هوا را با سرعت زیاد از بالا به سمت پایین پمپاژ می کند. همزمان با این کار، خروجی انتهایی موتور نیز به سمت پایین برگشته و نیروی تراست رو به پایین تولید می کند. این دو محل تولید نیرو، بالانس هواپیما یا تعادل آن را نیز بر قرار می سازند.

http://i11.tinypic.com/4ldfwgm.jpg

این هواپیما، بسته به موتوری که روی آن نصب می گردد، دارای بردی بین 2,000 تا 3,000 کیلومتر و حداکثر سرعتی معادل 8/1 ماخ خواهد بود. این هواپیما، قادر است با بیشینه وزنی حدود 22 تن عملیات برخاست یا تیک آف را انجام دهد. البته در گونه دریایی یا ناونشین این هواپیما، که مدل B یا C می تواند باشد، تغییراتی برای توانایی لندینگ یا نشست بر روی ناو از جمله بزرگتر کردن بالها و افزایش سطح فلپ ها و همچنین تغییراتی نیز در موتور آن حاصل می گردد. این هواپیما، برای حمل تسلیحات خود از دو محفظه داخلی و چهار پایلون خارجی استفاده می کند. هر یک از محفظه ها، قابلیت حمل دو موشک یا بمب یا هر سلاح دیگر را دارند و مقرهای خارجی نیز به همین ترتیب می توانند لود شوند. تقریباً در تمامی مدل های این هواپیما، تسلیحات یکسانی به کار رفته و تغییرات تنها در قسمت راداری و سیستم های پیچیده برخاست و نشست صورت می پذیرد. از این جنگنده، تعداد بسیار فراوانی، یعنی حدود 3,000 فروند سفارش داده شده که حدود 1,700 فروند آن برای نیروی هوایی و بقیه برای نیروهای دریایی و ناوگان های آنان خواهد بود. با تمام اوصاف، انتظار می رود که این هواپیما در سال 2008 وارد خدمت شود، یعنی همان سالی که پرنده رویایی اف-14 تامکت بازنشسته و برای همیشه به موزه های هوایی سپرده خواهد شد.
منبع: وبلاگ ایر

روابط عمومی آکو فروم
02-07-2010, 03:43 PM
اولین عکس ها از جنگنده نسل پنجم روس ها


شنبه 10 بهمن 1388




پس از مدت ها بحث و گفتگو در خصوص جنگنده نسل پنجم روس ها و قابلیت های پروازی و تهاجمی آن بالاخره این هواپیما نایاب خود را برای مدت زمانی هر چند کوتاه در مقابل دوربین رسانه ها قرارداد تا از هم اکنون خط و نشانی بکشد برای رقبای سرسخت آمریکایی خویش
طراحان "ت-50" معتقدند که این جنگنده از لحاظ معیار قیمت-کیفیت بر رقبای غربی خود پیشی خواهد گرفت.
http://img.rian.ru/images/12489/22/124892224.jpg
طراحی این جنگنده توسط کمپانی "سوخوی" از سال های 1990 آغاز شد و قرار است از سال 2015 به طور انبوه در اختیار ارتش قرار گیرد.
http://img.rian.ru/images/12489/22/124892237.jpg
این جنگنده ها از یک سری ویژگی های خاص بهره مند هستند: پرواز در کلیه اوقات شبانه روز و در هرگونه آب و هوا، رادار گریزی، سرو صدای کم و پرواز با سرعت مافوق صوت در مدت طولانی. این هواپیماها به سیستم های ناوبری جدید و سیستم های دفاعی خودکار فوق موثر مجهز هستند.
http://img.rian.ru/images/12489/23/124892385.jpg
نمایی از اقتدار هوایی روسها

و در ادامه رقبای آمریکایی جنگنده نسل پنجم روسها(T50)
http://img.rian.ru/images/12489/35/124893574.jpg
اف22(رپتور)
http://img.rian.ru/images/12489/36/124893649.jpg





air-mag

Marshal
03-04-2010, 11:34 AM
F-14 Tomcat معرفی و بررسی هواپیمای جنگنده شکاری اف 14 معروف به تامکت (گالری تصاویر)

سلام بر همه دوستان
خوب فکر کنم کاملا مشخصه که چرا این هواپیما رو جهت معرفی و ببرسی انتخاب کردم
با وجود کهنه کاری زیادهنوز هم تودور سطح اول دنیا هست
خیلی معروفه
هنوز نیروی دریایی ارتش ایالات متحده داره ازش استفاده میکنه
یکی از دارندگان این هواپیمای جدا مخوف و وحشتناک و قدرتمند نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایرانه و وسیله ای رد یابی و شکاری روی این هواپیما نصب میشه به نام موشک فینیکس یا فونیکس که انشالله بیشتر در مورد اف 14 و خدماتش با هم به کسب اطلاعات خواهیم پرداخت
البته ما دراینجا فقط در مورد این هواپیما و اطلاعات عمومی اون و... بحث خواهیم کرد
و لزوما هر اطلاعاتی از نظر تعداد و اعلام تعداد و تجهیزات در مورد کشور ما به دلیل مسایل امنیت کشور عموما و حتما واقعیت نداشته و فقط و فقط نظر اشخاصیه که مطالب رو نوشته اند
مطمئن باشید که فروم آکو فقط برای معرفی و بارگذاری مطالب علمی تلاش خواهد نمود و لاغیر
سپاس
مارشال

هواپيما اف ۱۴ تامکت


http://www.aerospaceweb.org/aircraft/fighter/f14/f14_16.jpg

جنگنده اف-14 تامکت هواپیمایی دو موتوره، بال متغیر و دو سرنشینه می باشد که به منظور حمله و نابودی جنگنده های دشمن به صورت بیست و چهار ساعته و در هر وضعیت جوی و اقلیمی طراحی گشته است. اف-14 قادر است به طور همزمان بیست و چهار هدف را به وسیله سیستم های راداری پیشرفته خود شناسایی کرده و به وسیله موشک فوق پیشرفته فونیکس - که بر روی هیچ جنگنده دیگری قابل نصب نمی باشد - شش فروند از آنان را نابود نماید. همچنین تسلیحات اف-14 شامل موشک های دیگری از جمله موشکهای هوا به هوای ساید ویندر AIM-9L، موشک اسپارو AIM-7 و موشک پیشرفته برد متوسط آمرام AMRAMM AIM-120 و ترکیبی از راکتها و بمب های دیگر نیز می شود.

همانطوری که بیان شد، اف14 جنگنده ای دارای دو خدمه و دو سکان عمودی و همچنین بالهای متغیر می باشد. موتورهای اف-14 به طور موازی هم و در یک ساختار مرکزی شکل گرفته اند. ترمز های بال پروانه ای اف-14 در بین دو سکان عمودی و در سطوح بالا و پایین بدنه واقع شده اند.

بالهای این جنگنده به منظور جمع شدن اتوماتیک در هنگام پرواز برنامه ریزی شده اند (البته همراه با یک کنترل دستی برای تغییر اندازه زاویه بالها در مواقع غیر پرواز). دو سکان عمودی، متمایل بر روی سطح بالایی موتور و منحرف به سمت خارج سوار شده اند. دامنه عادی جمع شدن بالها از 20 درجه تا 68 درجه و برای جاگیری کمتر روی عرشه ناوهای هواپیما بر تا 70 درجه می باشد. نا گفته نماند سرعت جمع شدن بالها 7/5 درجه بر ثانیه است.

اف-14
برای کنترل غلتش کمتر از 57 درجه اف-14، از بالچه هایی در نقطه ابتدایی بالها و نزدیک ورودی موتور ها استفاده می نمایند که به صورت جداگانه عمل می نمایند. اگز از جلو به اف-14 نظری بیفکنیم، دو مدخل ورودی هوای بزرگ را مشاهده می نماییم که اندکی به سمت خارج متمایل شده اند. این اندک تمایل به منظور تقلیل مقاومت بین هوای موتور و لایه های کرانه ای موتور صورت گرفته است. گازهای اگزوز موتور ها از میان فلپ های مکانیکی متغیر، که در دور های مختلف موتور به اندازه معین و به طور منظم باز و بسته می شوند، خارج شده و فشار نیروی تولیدی موتور را ایجاد می نماید.

اخیراً با استناد بر مطالعاتی که بر روی گازهای خروجی موتور های اف-14 انجام شد، نیروی دریایی محدودیت هایی را برای پرواز آن در ارتفاعات کم و سرعت های بالا در چنین فواصلی قرار داد و کاربرد سیستم پس سوز برای اف-14 های مدل D و B در هر ارتفاعی به جز موارد بحرانی و موقعیت های خطرناک نظامی و جنگی ممنوع گردید.

اف-14 گرومن، اصلاً برای جایگزینی هواپیمای اف-4 فانتوم طراحی گردید. اولین اف-14 مدل A در اوسط دهه 1970 معرفی شد. اف-14 مدل +A، مدل ارتقا یافته اف-14 A، با موتور های جدید جنرال الکتریک F-110، که هم اکنون هم در تمام ناوگان های دریایی آمریکا معمول است، بیش از یک حریف معمولی برای هواپیماهای هم سطح به شمار می آید.

سیستم پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی بیست و چهار هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه 1960 طراحی شده است، یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می- باشد که هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش می یابد.

کاکپیت اف-14 دارای یک سیستم هد آپ دیسپلی (HUD-Head Up Display) کیسر (AN/AVG-12(Kaiser و دستگاه نمایش موقعیت افقی و عمودی هواپیما می باشد. همچنین یک دستگاه دوربین راداری نورث راپ AN/AXX برای شناسایی هدف های ماورای دید بصری (BVR) در دوردست به کار می رود. در اف-14 یک سیستم تلوزیونی وضوح بالای مداربسته با قابلیت پخش انتخابی در هر یک از کاکپیت ها (FOV) نیز تعبیه شده است . این سیستم مدار بسته می تواند با نصب در کاکپیت عملیات را به وسیله سیستم تلوزیونی کاکپیت ها ضبط نماید. البته یک سیتم جدید تر نیز در حال نصب بر روی هرسه مدل اف-14 (A+,B,D) می باشد. تجهیزات الکترونیکی اف-14 نیز شامل رادار هشدار دهنده و کنترل AN/ALR-45، رادار هشدار گیرنده AN/ARL-50، سیستم پرتاب فلر (گوی های آتشینی که باعث گمراه شدن موشک های حرارتی می- شوند) AN/ALE-29/39 (این سیستم در بین دو سکان عمودی در پشت بدنه هواپیما قرار گرفته است) و سیستم سردرگم کننده رادار های دشمن Sanders AN/ALQ-200 Deception Jamming Pod می شود.



اف-14
تامکت قابلیت حمل یک توپ 20 میلیمتری داخلی گتلینگ را که در سمت چپ بدنه واقع گشته است، دارا می باشد. این جنگنده می تواند انواع موشک های فونیکس، سایدویندر، اسپارو و موشک میان برد پیشرفته AIM-120 را حمل نماید. بیش شش موشک فونیکس در چهار مقر زیر بدنه و بین موتور ها و دو مقر در قسمت ثابت بالها، دو سایدویندر در مقر های ثابت بالها و بالای موشک فونیکس می تواند حمل شود.

اف-14 تامکت اولین پروازش را در 20 دسامبر 1970 و اولین پرواز عملیاتی اش را در سال 1973 انجام داد. قبل از انقلاب سال 1979، 79 فروند اف-14 به ایران تحویل شد. البته تعدادی از جنگنده های ارزشمند در جنگ میان ایران و عراق از بین رفتند تعداد باقیمانده نیز به دلیل فقدان وسایل یدکی قابل به پرواز نبوده و زمینگیر هستند. در حال حاضر نیروی دریایی آمریکا 699 فروند از این پرنده ارزشمند را (در تاریخ نگارش این متن) در خدمت خود دارد.



معرفی مدل های گوناگون اف-14 تامکت:

*

F-14 A اولین نمونه گونه اف-14 می باشد. این مدل به وسیله دو موتور TF30-P414A تجهیز شده است. تعداد شصت فروند از اف-14 های مدل ای در حال تجهیز به سیستم اقدام متقابل هشدار و کنترل AN/ALR-67، سیستم لانتیرن LANTIRN و سیستم نمایش اطلاعات تاکتیکی قابل برنامه ریزی می باشند. همچنین

در تمام سری ها اف-14 سیستم اتوماتیک کنترل پرواز (AFCS) در حال جایگزینی با سیستم کنترل پرواز دیجیتال (DFCS) می باشند. در اواخر دهه 1970، حوزه دفاع هوایی آمریکا مشکلات اساسی موتورهای اف-14 با موتور TF30 و هواپیماهای اف-16 و اف-15 با موتور های F-100 را ارزیابی و ازمایش نمود. آین حوزه به طور بسیار جدی به تحلیل مشکلات موتورهای اف-14 پرداخت. سرانجام، تصمیم بر آن شد که به جای ارتقا دادن و بهبود بخشیدن موتور های عیب دار فعلی، بهتر است موتور های کاملاً جدیدی جایگزین این نوع موتور ها شوند، به طوری که موتور های جدیدی که در مدلهای پایانی اف-14 تعبیه شد، کاملاً تکافوی نیاز های آن را می کرد. همچنین موتورهای اف-14 مدل A نیز در حال بهبود بخشی هستند؛ چه بسا که اگر از ابتدا موتور های جانشین خوبی برای موتور های فعلی این مدل موجود بودند، این موتور ها موتور هایی نبود که نیروی دریایی حاضر به به کار گرفتن آن ها بر روی اف-14 باشد. در اواسط دهه 90 تنها تغییری که در اف-14 داده شد عبارت بود از معرفی یک سیستم کنترل کنترل پرواز دیجیتال که خلبان را از انجام مانور های خطرناک یا نا ایمن باز داشته ، بار مسئولیت و وظیفه را بر روی خلبان تقلیل داده و باعث می شود که خلبان نسبت به موقعیتی که در آن است، اقدام به بهترین عمل نماید.سرمایه گذاری برای پیاده کردن این سیستم از سال 1996 شروع شد (حدود 80 میلیون دلار).همچنین سیستم تاکتیکی شناسایی هوابرد (TARPS) با سیتم دیجیتال آن جایگزین شده و سیستم پرتاب فلر بول به عنوان جزئی از برنامه کامل کننده اضافه خواهد گشت. البته اعمال این تغییرات، باعث تغییر نقش هوایی اصلی اف-14 A نخواهد شد.
*
اف-14 مدل B را می توان هم یک اف-14 A بازسازی شده بنامیم، هم یک جنگنده جدید به تمام معنا، که هر یک از این مدل با موتورهای پرقدرت F-110-GE-400، که با موتور TF30-P414 اف-14 های قدیمی جایگزین شده اند، مجهز شده است.
http://modelingmadness.com/others/features/f14page/FredShamusF-14iran.jpg
اف ۱۴ های نیروی هوایی ایران
زمانی که کارائی فوق العاده هواپیمای پیشرفته اف-14 در نیروی دریایی آمریکا به خوبی به اثبات رسید، کشور ایران نیز برای جلوگیری و پایان دادن به تهدید های اتحاد جماهیر شوروی، تعداد نسبتاً زیادی اف-14 را برای نیروی هوایی خود در آن زمان (IIAF, Imperial Iranian Air Force) خریداری کرد. در اولین سال های دهه 1970، قسمت عمده ای از هواپیماهای نیروی هوایی ایران مانند هواپیماهای اف-4 فانتوم، اف-5 نورث روپ و بالاخره لاکهید پی سی-3 اوریون سفارش داده و تحویل گردید، گرچه هیچ یک از این هواپیماها، توانایی مقابله با هواپیمای موفق میگ 25 که سریعترین جنگنده عملیاتی جهان است، نداشتند. این میگ های 25، مدتی بود که بر فراز آسمان ایران به دلخواه پرواز های شناسایی انجام می دادند و گشت زنی می کردند مزاحمت های بسیاری را به وجود آورده و در حقیقت آن ها حریم هوایی ایران را نقض کرده بودند.

این حقیقت هنگامی بر آمریکاییان ثابت گردید که ریچارد نیکسون در طی سفرش به ایران خود این هواپیماها را مشاهده کرده و شاه ایران نیز در آن زمان درخواستی را مبنی بر خرید هواپیماهایی با برتری بالاتر نسبت به میگ های 25 اظهار نمود. در نتیجه، آمریکا ابتدا پیشنهاد هواپیمای بسیار موفق اف-15 را به ایران داده و سپس پیشنهاد خرید هواپیماهای اف-14 را به ایران کرد، که حکومت آن وقت ایران هواپیمای اف-14 را پسندیده و تقاضای خرید آن را تسلیم آمریکا کرد. اولین سفارش برای خرید اف-14 ها در حدود 30 فروند بود که در ژانویه 1974 امضا گردید، که بعد ها به تعداد 80 فروند افزایش داده شد. اولین سری این هواپیما ها در ژانویه 1976 به ایران فرستاده شد که این هواپیما ها با موتور بهبود یافته جدیدی که بعد ها در گونه های دیگر استاندارد گردید، تجهیز شده بودند. در می 1977، 12 فروند اف-14 دیگر نیز به ایران تحویل شد، که یکی از آنها نیز به عنوان آزمایش برای نابود کردن یک هدف مصنوعی در ارتفاع 50,000 پایی به کار رفته شد که موفقیت آمیز نیز بود، و همین آزمایش نیز میگ های 25 شوروی را متقاعد ساخت که در صورت ادامه پرواز های خود بر فراز ایران، توسط یکی از همین اف-14 ها نابود خواهند شد، در نتیجه میگ های 25 دیگر هرگز بر فراز ایران پرواز شناسایی انجام ندادند. تحویل اف-14 ها تا سال 1978 و هنگامی که هفتاد و نهمین اف-14 تحویل داده شد، ادامه یافت.

همچنین 714 موشک فوق پیشرفته دور برد هوا به هوای فینیکس AIM-54 نیز سفارش داده شد که تنها 284 عدد آنها به دلیل انقلاب سال 1979 به ایران تحویل داده شد. پس از برکناری شاه از حکومت و انقلاب شکوهمند اسلامی، دولت جدید ساخت موشک های دیگر فینیکس را لغو کرد. در همین دهه، پرزیدنت کارتر تحویل هر گونه جنگ افزار را به ایران تحریم کرد که این تحریم تا به امروز نیز ادامه دارد. بدون یاری سازندگان غربی اف-14، ایران به زودی با مشکل کمبود قطعات یدکی و نگهداری مواجه شد که در همان موقع تلاش برای خود ساختی این قطعات آغاز گردید.

علاوه بر تاثیر تحریم ایران، شایعاتی اذعان کردند که همه 77 اف-14 باقیمانده (دو اف-14 در هنگام پرواز های آزمایشی از بین رفتند) فاقد کارائی بوده به صورتی که دیگر نمی توانند موشک های فینیکس را شلیک کنند. البته این که چه کسی این خرابی ها را به بار آورده یا اف-14 ها را دچار مشکل ساخته، جای بحث ندارد، اما حتی برخی منابع در آن زمان اظهار کردند که انقلابیون اسلامی در زمان انقلاب به تلافی بر سر حکومت باعث صدمه دیدن اف-14 ها شدند، اما چنین شایعاتی به اطمینان صحت ندارد و ...

http://homepage.eircom.net/%7Esteven/images/F-14_IRAN2.jpg
صرف نظر از تمام مشکلات، در سپتامبر 1980، ایران در برابر تهاجم ناجوانمردانه کشور بعثی عراق قرار گرفت. به علت ضعف قوای هوایی هر دو کشور، نبرد هوایی نقش بسیار کوتاه و مختصری را در جنگ بین ایران و عراق ایفا کرد. اولین نبرد ها به وسیله خلبانان ایرانی که بهتر تجهیز شده و بهتر آموزش دیده بودند، صورت گرفت، اما تحریم دراز مدت از سوی آمریکا و کشورهای وابسته و شایعه پراکنی های مختلف به کاستن قدرت نیروی هوایی ملی در برابر عراق ادامه داد. در همین اثنا بود که عراق هواپیماهای میراژ اف-1 خود را که با موشک های جادویی ماترا R-550 تجهیز شده بودند، تحویل گرفت و به افزایش توانایی های نیروی هوایی کشورش قدرت بسیار بخشید. اما در مقابل، به دلیل تحریم قطعات یدکی، تنها تعداد معدودی از اف-14 های ایرانی (10 تا 20 فروند) قابل پرواز بودند که عمدتاً نیز به دور از نبرد و جنگ نگهداری می شدند. این تعداد اف-14 نیز به پایگاهی برای تشخیص هواپیماهای دشمن از فواصل دور تبدیل شده بودند، به این دلیل که از رادارهای بسیار قدرتمندی برخوردار بودند و هیچ یک از آن ها برای جنگ تن به تن یا داگ فایت یا نبرد نزدیک هوایی به کار نمی رفتند. برای ایفای چنین نقشی، اف-14 ها اغلب به وسیله هواپیماهای F-4E و F-5E برای انجام ماموریت اسکورت می شدند. حداقل تعدادی اف-14 در نبرد هوایی از بین رفتند، اما اظهارات دو طرف در این مورد بسیار متفاوت می باشد. ایران ادعا دارد که 11 فروند اف-14 در نبرد ایران و عراق از بین رفتند:

1- 21 نوامبر 1982: یک اف-14 ایرانی به وسیله یک میراژ اف-1 سرنگون شد.

2- مارس 1983: اف-14 دیگری به وسیله یک میگ 21 سرنگون شد.

3- 11 سپتامبر 1983: سرنگونی دو فروند اف-14 در حال شناسایی هواپیمای عراقی

4- 4 اکتبر 1983: یک اف-14 ایرانی در یک نبرد داگ فایت ساقط شد.

5- 21 نوامبر 1983: یک اف-14 در نبردی مفقود شد.

6- 24 فوریه 1984: مفقود شدن یک فروند اف-14.

7- 1 جولای 1984: مفقود شدن یک فروند اف-14.

8- 11 آگوست 1984: سه فروند اف-14 ساقط گردیده و سقوط کردند.

در همین حال، ایران ادعا می کند که به ازای سقوط هر اف-14 ایرانی، حدود 35 تا 45 هواپیمای ساقط گردیده وجود دارد. همچنین ایران سقوط بالای 12 فروند اف-14 دیگر را نیز پذیرفته است، اما در عین حال نیز اظهار داشته که تمام این سقوط ها از واماندگی موتورها در نبرد های نزدیک نشأت می گیرد نه از شلیک موشک های عراقی. آمریکا ادعا می کند که تعداد اف-14 های عملیاتی ایران از 15 تا 20 فروند فراتر نمی رود، و حتی گاهی این رقم تا 10 فروند نیز پیش رفته است، و این ادعا را به این وسیله اثبات می کند که برای قابل پرواز ساختن اف-14 های ایرانی، تعداد زیادی از آنها اوراق گشته و قطعات آنان به عنوان قطعات یدکی برای دیگر جنگنده ها به کار رفته است. اما کشور ایران اذعان دارد که تعداد بسیار بیشتری قابل پرواز و عملیات هستند، که البته در حقیقت ایران حدود 25 فروند اف-14 را در یک زمان در 11 فوریه 1985 بر فراز تهران به پرواز در آورد اما این تعداد در حقیقت تنها قابل پرواز بودند و نه قابل عملیات و نبرد. اما علی رغم تحریم های فراوان علیه ایران، ایران خود قادر به ساخت قطعات یدکی برای هواپیماهای اف-14، اف-4 فانتوم و اف-5 هایش بوده که خود جای بسی تقدیر دارد. البته شایعاتی هم مبنی بر قاچاق غیر قانونی قطعات یدکی اف-14 از آمریکا به ایران وجود دارد که البته چندان قابل اعتماد نیست. در حالی که ایران برای در خدمت نگهداشتن تعداد اندکی از هواپیماهای غربی اش تلاش می کند، وضعیت موشک های فینیکس هنوز هم در هاله ای از ابهام قرار دارد. بسیاری از منابع متفق القول اند که هیچ یک از این موشک های گران قیمت در طول جنگ ایران-عراق به کار گرفته نشدند، اما منابع دیگری نیز اعلام داشته اند که حدود 25 فروند هواپیمای عراقی توسط موشک های فینیکس سرنگون شده اند. با تمام این اوصاف، اف-14 های ایرانی هنوز هم قادر به شلیک موشک هایی چون سایدوایندر و اسپارو که ترتیب آنها 2 سایدوایندر و 4 اسپارو می باشد هستند. ایران هم اکنون در حال ساخت گونه های جدید از موشک های اسپارو با توانایی های بیشتر نیز می باشد.

نظریه دیگری که وجود دارد این است که یک فروند اف-14 یا تعداد بیشتری برای پشتیبانی فنی به روسیه نیز تحویل داده شده اند. افرادی اعتقاد دارند که دسترسی روس ها به موشک های فینیکس ایرانی به هیئت طراحی ویمپل اجازه داده است تا موشک های R-33/AA-9 دوربرد را با استفاده از تکنولوژی موشک فینیکس بسازند، اما رییس هیئت طراحی مشخص ساخت که نه او و نه تیم و گروه او هیچ گاه چنین دسترسی به موشک های فینیکس نداشته اند. به هر حال عقیده بر این است که نیروهای روس مختار به عمل گری، نگهداری و ارتقای اف-14 های ایرانی شده اند. این هواپیماها در حال تجهیز به رادارها، موتورها و حتی کاناپی های روسی هستند که قابلیت پرواز را به آنها به خوبی می دهد. همچنین مطبوعات ایران اظهار داشتند که اف-14 های ایرانی در حال مجهز شدن به قطعاتی برای ایفای نقش بمب افکن های سنگین وزن هستند، که ممکن است به موشک های هوا به زمین و ضد کشتی نیز مجهز شوند. در حال حاضر به نظر می رسد در حقیقت 50 فروند اف-14 ایرانی در خدمت باشند، اما تنها حدود 30 فروند از آنها قادر به پرواز می باشند.

با تشکر از آرمان وبلاگ هوانوردی ایر

Marshal
03-04-2010, 11:38 AM
هوانورد
هوانوردي - هوافضا - نظامي

اف-14 تامکت، جنگنده افسانه ای

جنگنده اف-14 تامکت هواپیمایی دو موتوره، بال متغیر و دو سرنشینه می باشد که به منظور حمله، رهگیری و نابودی جنگنده های دشمن به صورت بیست و چهار ساعته و در هر وضعیت جوی و اقلیمی طراحی گشته است و قادر به انجام عملیات از روی ناو هواپیمابر نیز می باشد.


http://i37.tinypic.com/30toqdh.jpg

اف-14 تامکت متعلق به نیروی دریایی آمریکا در حال پرواز


اف-14 قادر است به طور همزمان بیست و چهار هدف را به وسیله سیستم های راداری پیشرفته خود شناسایی کرده و به وسیله موشک فوق پیشرفته فینیکس- که بر روی هیچ جنگنده دیگری قابل نصب نمی باشد- شش فروند از آنان را نابود نماید. همچنین تسلیحات اف-14 شامل موشک های دیگری از جمله موشکهای هوا به هوای ساید ویندر AIM-9L، موشک اسپارو AIM-7 و موشک پیشرفته برد متوسط آمرام AIM-120و ترکیبی از راکتها و بمب های دیگر نیز می شود.همانطوری که بیان شد، اف-14 جنگنده ای دارای دو خدمه و دو سکان عمودی و همچنین بال های متغیر می باشد. موتورهای اف-14 به طور موازی هم و در یک ساختار مرکزی شکل گرفته اند.

ترمز های بال پروانه ای اف-14 در بین دو سکان عمودی و در سطوح بالا و پایین بدنه واقع شده اند. باله ای این جنگنده به منظور جمع شدن اتوماتیک در هنگام پرواز البته همراه با یک کنترل دستی برای تغییر اندازه زاویه بالها در مواقع غیر پرواز برنامه ریزی شده اند. دو سکان عمودی، متمایل بر روی سطح بالایی موتور و منحرف به سمت خارج سوار شده اند. دامنه عادی جمع شدن بالها از 20 درجه تا 68 درجه و برای جاگیری کمتر روی عرشه ناوهای هواپیما بر تا 70 درجه می باشد. نا گفته نماند سرعت جمع شدن بالها 7/5 درجه بر ثانیه است.برای کنترل غلتش کمتر از 57 درجه اف-14، از بالچه هایی در نقطه ابتدایی بالها و نزدیک ورودی موتورها استفاده می نمایند که به صورت جداگانه عمل می نمایند. اگز از جلو به اف-14 نظری بیفکنیم، دو مدخل ورودی هوای بزرگ را مشاهده می نماییم که اندکی به سمت خارج متمایل شده اند. این اندک تمایل به منظور تقلیل مقاومت بین هوای موتور و لایه های جانبی ای موتور صورت گرفته است.گازهای اگزوز موتور ها از میان فلپ های مکانیکی متغیر، که در دور های مختلف موتور به اندازه معین و به طور منظم باز و بسته می شوند، خارج شده و فشار نیروی تولیدی موتور را ایجاد می نماید.اخیراً با استناد بر مطالعاتی که بر روی گازهای خروجی موتور های اف-14 انجام شد، نیروی دریایی محدودیت هایی را برای پرواز آن در ارتفاعات کم و سرعت های بالا در چنین فواصلی قرار داد و کاربرد سیستم پس سوز برای اف-14 های مدل Dو B در هر ارتفاعی به جز موارد بحرانی و موقعیت های خطرناک نظامی و جنگی ممنوع گردید.اف-14 گرومن، اصلاً برای جایگزینی هواپیمای اف-4 فانتوم طراحی گردید و اولین اف-14 مدل A در اوسط دهه 1970 معرفی شد.


اف-14 مدل +A، مدل ارتقا یافته اف-14 A، با موتور های جدید جنرال الکتریک F-110، که هم اکنون هم در تمام ناوگان های دریایی آمریکا معمول است، بیش از یک حریف معمولی برای هواپیماهای هم سطح به شمار می آید.سیستم پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی بیست و چهار هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه 1960 طراحی شده است، یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می- باشد که هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش می یابد.

کاکپیت اف-14 دارای یک سیستم هد آپ دیسپلی (HUD-Head Up Display) کیسرAN/AVG-12 و دستگاه نمایش موقعیت افقی و عمودی هواپیما می باشد. همچنین یک دستگاه دوربین راداری نورث راپ AN/AXX برای شناسایی هدف های ماورای دید بصری (BVR) در دوردست به کار می رود. در اف-14 یک سیستم تلوزیونی وضوح بالای مداربسته با قابلیت پخش انتخابی در هر یک از کاکپیت ها (FOV) نیز تعبیه شده است. این سیستم مدار بسته می تواند با نصب در کاکپیت عملیات را به وسیله سیستم تلوزیونی کاکپیت ها ضبط نماید. البته یک سیتم جدید تر نیز در حال نصب بر روی هرسه مدل اف-14 (A+,B,D) می باشد. تجهیزات الکترونیکی اف-14 نیز شامل رادار هشدار دهنده و کنترل AN/ALR-45، رادار هشدار گیرنده AN/ARL-50، سیستم پرتاب فلر یعنی همان گوی های آتشینی که باعث گمراه شدن موشک های حرارتی می شوند AN/ALE-29/39 که این سیستم در بین دو سکان عمودی در پشت بدنه هواپیما قرار گرفته است و سیستم سردرگم کننده رادار های دشمن Sanders AN/ALQ-200 Deception Jamming Pod می شود.




http://i36.tinypic.com/2koak1.jpg
کاکپیت پیشرفته اف-14

تامکت قابلیت حمل یک توپ 20 میلیمتری داخلی گتلینگ را که در سمت چپ بدنه واقع گشته است، دارا می باشد. این جنگنده می تواند انواع موشک های فونیکس، سایدویندر، اسپارو و موشک میان برد پیشرفته AIM-120 را حمل نماید. بیش شش موشک فونیکس در چهار مقر زیر بدنه و بین موتور ها و دو مقر در قسمت ثابت بالها، دو سایدویندر در مقر های ثابت بالها و بالای موشک فونیکس می تواند حمل شود.اف-14 تامکت اولین پروازش را در 20 دسامبر 1970 و اولین پرواز عملیاتی اش را در سال 1973 انجام داد. قبل از انقلاب سال 1979، 79 فروند اف-14 به ایران تحویل شد. البته تعدادی از جنگنده های ارزشمند در جنگ میان ایران و عراق از بین رفتند. در سالهای اخیر نیروی دریایی آمریکا 699 فروند از این پرنده ارزشمند را در خدمت خود داشت.

معرفی مدل های گوناگون اف-14 تامکت
F-14 A اولین نمونه گونه اف-14 می باشد. این مدل به وسیله دو موتور TF30-P414A تجهیز شده است. تعداد شصت فروند از اف-14 های مدل ای در حال تجهیز به سیستم اقدام متقابل هشدار و کنترل AN/ALR-67، سیستم لانتیرن LANTIRN و سیستم نمایش اطلاعات تاکتیکی قابل برنامه ریزی می باشند.همچنیندر تمام سری ها اف-14 سیستم اتوماتیک کنترل پرواز (AFCS) در حال جایگزینی با سیستم کنترل پرواز دیجیتال (DFCS) می باشند.در اواخر دهه 1970، حوزه دفاع هوایی آمریکا مشکلات اساسی موتورهای اف-14 با موتور TF30 و هواپیماهای اف-16 و اف-15 با موتور های F-100 را ارزیابی و ازمایش نمود. آین حوزه به طور بسیار جدی به تحلیل مشکلات موتورهای اف-14 پرداخت.
سرانجام، تصمیم بر آن شد که به جای ارتقا دادن و بهبود بخشیدن موتور های عیب دار فعلی، بهتر است موتور های کاملاً جدیدی جایگزین این نوع موتور ها شوند، به طوری که موتور های جدیدی که در مدلهای پایانی اف-14 تعبیه شد، کاملاً تکافوی نیاز های آن را می کرد.همچنین موتورهای اف-14 مدل A نیز در حال بهبود بخشی هستند؛ چه بسا که اگر از ابتدا موتور های جانشین خوبی برای موتور های فعلی این مدل موجود بودند، این موتور ها موتور هایی نبود که نیروی دریایی حاضر به به کار گرفتن آن ها بر روی اف-14 باشد. در اواسط دهه 90 تنها تغییری که در اف-14 داده شد عبارت بود از معرفی یک سیستم کنترل کنترل پرواز دیجیتال که خلبان را از انجام مانور های خطرناک یا نا ایمن باز داشته ، بار مسئولیت و وظیفه را بر روی خلبان تقلیل داده و باعث می شود که خلبان نسبت به موقعیتی که در آن است، اقدام به بهترین عمل نماید.

سرمایه گذاری برای پیاده کردن این سیستم از سال 1996 شروع شد (حدود 80 میلیون دلار). همچنین سیستم تاکتیکی شناسایی هوابرد (TARPS) با سیتم دیجیتال آن جایگزین شده و سیستم پرتاب فلر بول به عنوان جزئی از برنامه کامل کننده اضافه خواهد گشت. البته اعمال این تغییرات، باعث تغییر نقش هوایی اصلی اف-14 Aنخواهد شد.اف-14 مدلبی را می توان هم یک اف-14 مدل آ بازسازی شده بنامیم، هم یک جنگنده جدید به تمام معنا، که هر یک از این مدلهای بی با موتورهای پرقدرتF-110-GE-400، با موتور TF30-P414 اف-14 های قدیمی جایگزین شده اند، مجهز شده است. اف-14 تامکت، هواپیمایی آن اندازه پیچیده بود که خود نیروی دریایی آمریکا، در به کارگیری آن دچار مشکل بود. همچنین، آمریکا به هیچ وجه حاضر به انتقال این تکنولوژی به روس ها نبود، به طوری در اف-14 های ایرانی هم که امکان آن می رفت زمانی به چنگ روس ها بیفتند، قطعات کلیدی نشانگر تکنولوژی نوین آن حذف گشته بود.
به همین صورت، هنگامی که یک فروند تامکت از فرود موفق روی یک ناو هواپیمابر آمریکایی باز ماند، لاشه این هواپیما به سرعت و در کوتاهترین زمان، از بیم اینکه روس قطعات لاشه آن را از دریا بازیابی کنند، از دریا بیرون کشید. بر طبق آخرین اخبار، قرار است که در سال 2008، جنگنده نوین سوپر هورنت، جایگزین این جنگنده افسانه ای و به واقعیت جلوتر از زمان بشود. آیا واقعاً، هیچ جایگزینی برای اف-14 تامکت، که در زمان تولیدش سی سال جلوتر از زمان بود، وجود دارد؟

ایران تنها کشور استفاده کننده از تامکت در حال حاضر
پنتاگون اخیرا هواپیمای F-14 خود را از رده خارج کرده و در حال فروش قطعات مربوط به آن در دفتر فروش مازاد خود است و هم اکنون ایران تنها کشوری است که از هواپیما‌های F-14 استفاده می‌کند. استیفن بوگنی رئیس بازرسان صادرات هسته‌ای می‌گوید: استفاده ایران از این نوع هواپیما دلیلی است بر اینکه این کشور تلاش کند از راه‌های مختلف تجهیزات مربوط به آن را تهیه کند.



http://i37.tinypic.com/zkmybq.jpg


اف-14 نیروی هوایی ایران
خبرگزاری آسوشیتدپرس در ژانویه ۲۰۰۷ در گزارشی جنجالی ادعا کرد وزارت دفاع آمریکا از طریق یک واسطه ، تجهیزات تسلیحاتی ممنوعه‌ای را به ایران فروخته است. این اقدام توسط یک دلال تسلیحات پاکستانی صورت گرفته که با شرکت در فروش محصولات اضافی پنتاگون، تجهیزات را خریداری و به ایران فروخته است. تجهیزات مورد نظر شامل بخش‌هایی از جت‌های جنگنده F-14 و اجزاء موشک است.


به نوشته این خبرگزاری آمریکایی، البته بازرسان فدرال هنوز در مورد اینکه ایران توانسته باشد به آسانی اولویت‌های مورد نظر خود یعنی تجهیزات F-14 را از این طریق تهیه کند تردید دارند. پیش از این نیز یک واسطه توانسته بود تجهیزات جت‌های F-14 را که از فروش مازاد پنتاگون خریداری کرده بود به ایرانی‌ها بفروشد اما ماموران گمرک با شناسایی این محموله و مقصد آن، اقدام به توقیف محموله کردند.

------------------

خبرگزاری آفتاب

Marshal
03-04-2010, 11:40 AM
http://www.fas.org/man/dod-101/sys/ac/f-14-dvic223.jpg



http://modelingmadness.com/others/features/f14page/FredShamusF-14iran.jpg



نماي f-14a از رو به رو
http://www.jpsmodell.de/dc/draw/f14ferris1.jpg

قدرت بدني
http://www.leigheaton.com/Tomcat/tc3%20web.JPG
اف-14 با بالهاي زاويه بسته
http://www.leigheaton.com/Tomcat/tc8%20web.JPG

اف-14 با بالهاي زاويه باز
http://geocities.com/Pentagon/Bunker/5621/fotos/f14.jpg

دو اف-14 در حال پرواز
http://www.mph1.blogfa.com/://geocities.com/Pentagon/Bunker/5621/fotos/f14b.JPG

كاكپيت اف-14
http://geocities.com/Pentagon/Bunker/5621/fotos/f14c.JPGكاكپيت اف-14 (2)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Gw-tomphoenix.jpg/800px-Gw-tomphoenix.jpg

اف-14 در حال شليك موشك فنيكس
http://i1.tinypic.com/nyskfm.jpg
اف-۱۴ تام‌کت جنگنده دوموتوره مافوق صوتی است که شرکت گرومن برای نیروی دریائی ایالات متحده می‌ساخت.
پس از ایالات متحدهٔ آمریکا، ایران تنها کشوری است که دارای این نوع جنگنده است. نیروی هوائی دولت وقت ایران ایران ۸۰ فروند از این هواپیما سفارش داد که ۷۹ فروند آن به ایران تحویل داده شد و هواپیمای آخر به دلیل قطع رابطه ایران و آمریکا و تحریم تسلیحاتی ایران به نیروی دریائی آمریکا داده شد.

جنگندهٔ اف-۱۴ هنوز در نیروی هوائی ایران به‌کار می‌رود. هم اکنون این هواپیما در نیروی هوایی ایران استفاده می‌شود و جزو جنگنده‌هایی است که در طول جنگ ایران-عراق بسیار توسط ایران استفاده می‌شد. به همین دلیل تعدادی از این جنگنده‌ها یا نابود شده‌اند یا عملاً غیر قابل استفاده‌اند. امّا واحد مهندسی نیروی هوایی با بهسازی قطعات آن توانسته این هواپیما را تا حدودی به روز نگه دارد. برترین قابلیّت این هواپیما را می‌توان تجهیزات جنگ الکترونیک بسیار پیشرفتهٔ آن دانست. به‌طوریکه این هواپیما قادر است ۸ هدف هوایی را به طور همزمان رهگیری نموده و در آن واحد به سمت ۶ هدف موشک شلیک کند. این قابلیت در کنار موشک بسیار قوی و دقیق فونیکس (AIM-54A)، اف َA 14 را به نوعی منحصر به فرد نموده است بطوریکه در آمریکا به نام Top Gun یا سلاح برتر شناخته می شود. تعدادی از این جنگنده ها در پایگاه های اصفهان و بوشهر نگهداری میشوند...
اف-14 جنگنده بال متغير پيشرفته اي است كه بديلي سيستم هاي پيچيده اش، به كامپيوتر پرنده مشهور شد. اين هواپيما بسيار گران قيمت، قادر به پرواز در همه گونه شرايط جوي با عملكرد بهينه است.

در اواخر دهه 1960 وزارت دفاع امريكا براي كاهش ضعف هواپيما هايي مثل اف-4 و اف-111 در برابر تهديد هواپيماهاي ميگ-25، مناقصه ي وي. اف. ايكس. را براي ساخت يك جنگنده ي ناو نشين جديد مطرح كرد. در ان زمان، شركت نه چندان موفق گرومن با ناكامي هاي متعددي روبرو شده بود. اما اين بار، طرح پيشنهادي گرومن،؟ از بين 6000 طرح ديگر، برنده مناقصه شد.

ويژگي بارز طرح گرومن، بال هاي متغيرش بود كه باعث مي شد فضاي كمتري بر روي ناو هواپيما بر اشغال شود، به باند كوتاهتري نياز باشد، و در داگ فايت هوايي كاراتر عمل كند. حاصل كار گرومن اف-14 (تامكت) در 21 دسامبر 1970 نخستين پرواز ازمايشي را با موفقيت انجام داد. ولي در دومين پرواز دچار سانحه شد. پس از رفع مشكل پروازهاي ازمايشي، پيش نمونه ديگري ساخته شد، از 24 مه 1971 مجددا ازمايش هاي پروازي اغاز شد.

Condensation over an F-14 in transonic flow

تامکت در حال شکستن دیوار صوتی

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cf/F-14_Tomcat_VF-31_2006.jpg





از ويژگي هاي مهم تامكت، سيستم پيشرفته كنترل سلاح ان است كه از موشك هاي فونيكس ساخت شركت هيوز استفاده مي كند. اين سيستم قادر به دريابي همزمان24 هدف در فاصله 120-320 كيلومنري( تابع ابعاد هدف)، وهمچنين شكار همزمان 6 هرف انتخابي در ارتفاع ها و سزعت هاي مختلف با شش فروند موشك فونيكس است.

در اولين قرار داد فروش، مقرر شد كه 12 فروند از اين هواپيما براي نيروي دريايي ساخته شود. ولي ساخت فقط 7 فروند ار انها ، شركت گرومن را تقريبا ورشكسته كرد، چون در حين توليد قيمت هر فروند ان 7.3 ميليون دلار پيش بيني شده اوليه به 11 ميليون دلار رسيده بود. به اين ترتيب، تامكت گران قيمت ترين واپيكاي رده ي خودش شد. گرومن كه گرفتاريهاي مالي ديگر هم داشت، و ضمنا كم توجهي نيروي دريايي مواجه بود. توجه شاه ايران را با تلاش هاي فراوان را به تامكت جلب كرد و در دولت ايالات متحده هم موانع فروش اين جنگنده را به ايران را بر طرف كرد. سرانجام با انعقاد قرار داد 2 ميليارد دلاري با ايران براي فروش 80 فروند تامكت در ژوئن 1974 گرومن از خطر ورشكستگي نجات يافت، و برنام ي تامكت مجددا فعال شد. هواپيماي در خواستي ايران در طول سال هاي 1976 و 1978 تحويل شدند، و اين معامله مبناي مبادله ي خلبانان و تكنسين ها براي امور اموزشي فني و خدماتي شد.

کاکپیت نه چندان به ظاهر پیشرفته تامکت

با بروز چتدين جادثه ترديد هايي نسبت به موتور ساخت پرات اتد ويتني به وجود امد. از همان اوايل دهه1970 با تغيير اساسي موتور، مدل اف-14 بي ساخته شد مه نسبت به مدل قبلب عملكرد پروازي بهتري داشت مانند: 40% كاهش شعاع دور زدن، 21% افزايش شتاب قابل تحمل g ، 80% افزايش برد.

توليد اين هواپيما تا سال 1987 ادامه داشت و مجموعا 557 فروند از ان ساخته شد.

با تغيير اسايس موتور، مشكلات پيشرانهبه نتيجه رسيد، و اين بار موتور اف-110 ساخت جنرال الكتريك جانشين موتور پرات اند ويتني شد. در 29 دسامبر 1986 ازمايشات پروازي تامكت جديد يعني مدل D اغاز شد. بر خلاف مدل قبلي مه به سيستم هاي انالوگ مجهز بود، باعث افزايش 61% سرعت صعود و 62% افزايش شعاع عملياتي شده، و امكان فر خاستن از روي عرشه بدون استفاده از پس سوز را فراهم كرد. اين نوع از اف-14 را اف-14 پلاس نيز مي گويند كه اولين فروند از اين هواپيما در سال1990 به نيروي دريايي تحويل داده شد.

ديگرمشخصات

اف 14 مدل اي

نيروگاه:

* دو تا موتور پرات اند ويتني TF30-P-412A
* بيشترين رانش موتور( با پس سوز): KN93
* ظرفيت مخازن سوخت داخلي: 9029 ليتر
* قادر به حمل دو مخزن سوخت رها كردني 1011 ليتري

ابعاد:

* دهانه بال: 19.54 متر تا 10.15 متر
* زاويه پس گرايي بال:

(در لبه حمله، براب نشستن بر روي ناو هواپيما بر): 75 درجه

(در لبه حمله، بيشترين): 68 درجه

(در لبه حمله، كمترين): 20 درجه

* طول: 19.10 متر
* ارتفاع: 4.88 متر

وزن ها:

* بيشترين بار جنگي: 6577 كيلو گرم
* بيشترين وزن برخاستن: 33724 كيلو گرم
* وزن فرود: 23510 كيلو گرم

عملكرد پروازي:

* بيشترين سرعت افقي(در ارتفاع پايين): 1.2 ماخ
* بيشترين سرعت كروز: 1019-741 كيلو متر بر ساعت
* سرعت واماندگي: 213 كيلومتر بر ساعت
* بيشترين نرخ صعود: 9140 متر بر دقيقه
* كمترين مسافت برخاستن: 430 متر
* كمترين مسافت فرود: 884 متر
* سقف پروازي: 15240 متر
* برد (با سوخت بيروني): 3220 كيلومتر
تسليحات:
* يك قبضه توپ هوايي 20ميايمتري با 675 گلوله
* 4 فروند موشك اسپارو يا 4 فروند موشك فونيكس در زير بدنه
* يك پايه تقب تسليحات در زير قسمت ثابت هر بال با امكان نصب 4 تاسايدويندر يا 2 تا اسپارو، و يا 2 فروند فونيكس اضافي با 2 فرمند سايدويندر
مجهز به سيستم هاي جنگ الكترونيك و پخش كننده هاي پوشالمينيوم و شعله نما
http://i2.tinypic.com/outijr.jpg
نام(نام رسمي):F-14
نام خانوادگي(نام گذاري ناتو):Tom cat
نام پدر(شركت سازنده):Grumman
تولد(نخستين پرواز):1971
مرگ(پايان خدمت)--
زندگي نامه(توضيحات)
هواپيماي اف-14 يكي از پيشرفته ترين هواپيماهاي دوران خود است. به طوري كه در آن زمان به آن كامپيوتر پرنده مي گفتند.
در اواخر دهه 1960و اوايل دهه 1970 يك مناقصه توسط نيروي دريايي امريكا براي ساخت يك هواپيماي ناونشين انجام شد و طي آن شركت امريكايي گرومن(كه دچار بحران مالي بود)، برنده اين مناقصه شد.
اين شركت نام پروژه خود را اف-14 قرار داد.
اين شركت ابتدا هزينه ساخت اين هواپيما را در ابتدا حدود 7 ميليون دلار برآورد كرد، اما تنها باساختن چندين فروند از آن به علت با بودن هزينه ساخت شركت گرومن را در آستانه ورشكستگي قرار داد.
به علت طولاني شدن مدت تحويل اين هواپيما به نيروي دريايي، نيروي دريايي نيز به اين پروژه كم اطمينان شد.
در اين هنگام گرومن با جلب نظر شاه ايران، توانست او را متقاعد به سرمايه گذاري در اين پروژه و خريد اين هواپيماها كند.
دولت وقت امريكا نيز موافقت كرده و مشكلات پيش روي ايران را براي خريد از بين برد.
بدين صورت دولت ايران سفارش ساخت و خريد بيش از80 فروند از اين هواپيما را با مبلغ 2 ميليارد دلار با شركت گرومن امضا كرد.
تاسال 1978 حدود 79 فروند به ايران تحويل داده شد.
چند فروند باقي مانده به دليل اوضاع نامناسب داخلي ايران(همزمان با انقلاب اسلامي ايران) هرگز تحويل داده نشد.
اخلاق(خصوصيات)
از مهمترين خصوصيات تامكت، سيستم هدف گيري آن است كه قادر است، همزمان روي 14 هدف تا فاصله320 مايلي قفل كرده و همزمان 6 تااز آنها را باموشك مورد حمله قرار دهد.
از ديگر امكانات اين هواپيما مي توان از سيستم جنگ الكترونيك، پوشش پوشالمينيومي، شعله نما را نام برد.
اين جنگنده قادر به حمل موشك هاي هوا به هوا است، كه عبارتند از:
6 AIM-7 Sparrows
4 AIM-9 Sidewinder
6 AIM-54 Phoenix
و از موشك هاي هوا به زمين مي توان:
MK-82 (500 lbs.)
4 MK-83 (1,000 lbs.)
4 MK-84 (2,000 lbs.)
MK-20 cluster bomb
4 GBU-10 LGB
GBU-12 MK-82 LGB
4 GBU-16 MK-83 LGB
4 GBU-24 MK-84 LGB
نام برد. همچنين اين هوا پيما داراي يك مسلسل MK-61A1 Vulcan 20mm است.
كارايي
نوع كارايي: جنگنده- بمب افكن
تعداد موتور:2 تا TF30-P-41A توربوفن پرات اند ويتني
وزن(خالي): 18950 كيلو گرم
حداكثر وزن: 32800 كيلو گرم
حداكثر سرعت: 2.3 ماخ (هر ماخ= 300 متر بر ثانيه)
حداكثر ارتفاع پروازي: بيش تر از 56000 فوت
حداكثر برد: 915 مايل
ابعاد:طول 18.6 متر، عرض 19 متر حداكثر و 11.4 متر حداقل، ارتفاع 4.8 متر
تعداد خدمه پروازي:2 نفر

اف ۱۴ های ایران
http://i2.tinypic.com/outgnc.jpg

(آسکادران اف ۱۴ در بوشهر)

اولين و تنها كشوري كه اف - ۱۴ دريافت كرد ايران بود. ميگ ـ۲۵ هاي شوروي كه فاكس بت ناميده مي شدند به كرات حريم هوايي ايران را نقض مي كردند و ايران هيچ راهي براي مقابله با اين هواپيماي مافوق صوت و سريع نداشت. با اين وجود خلبانان ايراني تمامي هواپيماهاي موجود را آزمايش مي كردند تا ببينند كه آيا با آنها مي توانند با ميگ ـ ۲۵ هاي شوروي مقابله كنند يا نه. در نهايت همه آنها هواپيماهاي اف - ۱۴ تام كت و اف ۱۵ ايگل را پيشنهاد دادند تنها هواپيماهايي كه مي توانستند با ميگ ـ ۲۵ به مقابله بپردازند. در آگوست ۱۹۷۳ ارتش ايران تصميم به خريد هواپيماي اف ـ ۱۴ گرفت. اما دليل ديگر اصرار خريد اين هواپيما نيروي هوايي عراق بود. آنها از سال ۱۹۷۰ با رايزني با مسئولان فرانسه درصدد خريد ميراژ اف ـ ۱ بودند و همين نياز ايران به يك هواپيما كه برتري آنها را حفظ كند بيشتر مي كرد. قرارداد اوليه در ژانويه شامل ۳۰ فروند مي شد اما در ژوئن سفارش خريد ۵۰ فروند ديگر هم داده شد. اما در آن زمان شركت گرومن كه سازنده اين هواپيما بود يك وام ۲۰۰ ميليون دلاري از سوي ارتش آمريكا را از دست داده بود و ادامه ساخت اف ـ۱۴ براي آنان غيرممكن بود اما بانك ملي ايران براي جبران اين خسارت ۱۷۵ ميليون دلار به گرومن وام داد تا اين پروژه ادامه يابد و گرومن بتواند به ساخت اف ـ ۱۴ ادامه دهد.
http://i2.tinypic.com/outd90.jpg

(اف ۱۴ ایران مسلح به موشک فینیکس )
اف ـ۱۴ هاي ايران همانند تام كت هاي نيروي دريايي آمريكا بودند و فقط چند سيستم آيونيك از آنها حذف شده بود. پايگاه هاي ما در اين هواپيماها يكي در اصفهان و ديگري در شيراز (پايگاه جنگنده هاي تاكتيكال شيراز) انتخاب شدند. در ماه مي ۱۹۷۴ اولين گروه از نيروي هوايي دوبلت وقت ایران براي آموزش خلباني اف ـ۱۴ به آمريكا رسيدند اين افراد همگي از خلبانان پيشكسوت اف ـ۱۴ بودند. در ژانويه سال ۱۹۷۶ دو فروند از اين هواپيماها تحويل ايران شدند. در آن زمان هنوز ميگ -۲۵ هاي شوروي حريم هوايي ايران را نقض مي كردند، در آگوست ۱۹۷۷ خلبانان نيروي هوايي ايران يك هواپيماي بي كيوام ـ۳۴ اي را در ارتفاع ۵۰ هزار پايي توسط يك موشك فينيكس سرنگون كردند و همين يك آزمايش مسئولان شوروي را مجبور به قطع پروازهاي ميگ ۲۵ بر روي ايران كرد. همچنين از ۷۱۴ موشك اي آي ام ـ ۵۴ اي فينيكس كه سفارش داده شده بود ۲۸۴ فروند تحويل گرفته شد. با پايان يافتن دهه ۱۹۷۰ تمام سفارش ها از قبيل ۴۰۰ اي آي ام ـ۵۴ اي فينيكس از سوي دولت ايران لغو شد. نحوه عملكرد اف ـ۱۴ هاي ايران در طول جنگ بسيار افسانه اي است. برخي از آمار چهار در برابر يك (يعني به ازاي سقوط هر اف ـ ،۱۴ چهار فروند توسط اين هواپيما سرنگون شده است) اين هواپيما سخن مي گويند. برخي مي گويند به دليل عدم وجود پشتيباني قوي، از اين هواپيماها چندان استفاده نمي شده است. برخي مي گويند به دليل وجود رادار بسيار پيشرفته از اين هواپيما در نقش چيزي مانند آواكس استفاده مي شده است. به هرحال هرچه كه بوده همه مي دانند كه فرماندهان ارشد نيروي هوايي عراق به خلبانان خود دستور داده بودند كه در صورت شناسايي يك اف ـ۱۴ در منطقه پروازي بايد سريعاً از آن جا دور مي شدند. در طول جنگ هميشه حضور اف ـ۱۴ در منطقه باعث دوركردن هواپيماهاي مهاجم عراقي مي شده است. در طول جنگ تنها دو گزارش از تلفات اف ـ۱۴ مخابره شده است. بيشترين روش از بين بردن هواپيماهاي مهاجم توسط اف ـ۱۴ هم استفاده از موشك فينيكس بوده است. در طول جنگ اف ـ ۱۴ انواع هواپيماهاي عراقي نظير ميراژ اف ـ ،۱ سوخو ـ ،۲۲ ميگ ـ ،۲۱ ميگ ـ ۲۳ و ميگ ـ ۲۵ را شكار كرده است. ايران در سال ۱۹۸۵ توانست بسياري از نظريات غربي ها را كه ايران قادر به استفاده از چند اف ـ۱۴ به صورت همزمان نبود را باطل كند. در ۱۱ فوريه ۱۹۸۵ طي يك رژه هوايي ۲۵ فروند اف ـ۱۴ به صورت همزمان از آسمان تهران گذشتند كه اين واقعه تمام دنيا را شوكه كرد و آن جا بود كه جهانيان به توانايي ها و قابليت هاي ايران پي بردند. در حال حاضر گفته مي شود تعداد ۶۰ فروند اف ـ ۱۴ مورد استفاده ايران قرار مي گيرد كه قطعات اين هواپيماها به طرق مختلف تامين مي شود. به هرحال رادار اي/ ان اي دبليوجي۹ اين هواپيما فعال است و اف - ۱۴ هاي ايران مي توانند موشك هاي ام آي ـ۹ سايدوايندر و اي اي ام ـ۷ اسپاروو را شليك كنند. بيشتر اف ـ ۱۴ هاي ايران با دو موشك سايدوايندر و چهار اسپاروو پرواز مي كنند. پس از پايان جنگ تحميلي، ايران پروژه هاي موفقيت آميزي را انجام داده است كه از آنها مي توان افزايش برد رادار اي دبليوجي ـ۹ و استفاده از آرـ۷۳ اي اي ام و چندين موشك هوا به زمين ديگر در هواپيما نام برد. همچنين ايران به سختي بر روي پروژه ساخت موشك فينيكس در داخل كشور كار مي كند.
http://i2.tinypic.com/outisg.jpg

(اف ۱۴ ایران در حال سوخت گیری هوایی )
http://www.10pix.com/out.php/i82942_www20.jpg?id=10bac4239e21967d393434363031

مطالب کامل در مورد اف-14 های ایرانی

زمانی که کارائی فوق العاده هواپیمای پیشرفته تامکت در نیروی دریایی آمریکا به خوبی به اثبات رسید، کشور ایران نیز برای جلوگیری و پایان دادن به تهدید های هوایی اتحاد جماهیر شوروی، تعداد نسبتاً زیادی هواپیمای اف-14 تامکت را برای نیروی هوایی خود در آن زمان، خریداری نمود.

اسکادران تامکت های ایرانی در حال سرویس

در اولین سال های دهه 1970، قسمت عمده ای از هواپیماهای نیروی هوایی ایران مانند هواپیماهای اف-4 فانتوم، اف-5 نورث روپ و بالاخره لاکهید پی سی-3 اوریون سفارش داده و تحویل گردید، گرچه هیچ یک از این هواپیماها، توانایی مقابله با هواپیمای موفق میگ 25 که سریعترین جنگنده عملیاتی جهان است، نداشتند. این میگ های 25، مدتی بود که بر فراز آسمان ایران به دلخواه پرواز های شناسایی انجام می دادند و گشت زنی می کردند مزاحمت های بسیاری را به وجود آورده و در حقیقت آن ها حریم هوایی ایران را نقض کرده بودند.

تامکت های ایرانی در پرواز جمع یا فرمیشن بر فراز کویر

این حقیقت هنگامی بر آمریکاییان ثابت گردید که ریچارد نیکسون در طی سفرش به ایران خود این هواپیماها را مشاهده کرده و شاه ایران نیز در آن زمان درخواستی را مبنی بر خرید هواپیماهایی با برتری بالاتر نسبت به میگ های 25 فاکس بت اظهار نمود. در نتیجه، آمریکا ابتدا پیشنهاد هواپیمای موفق اف-15 را به ایران داده و سپس پیشنهاد خرید هواپیماهای اف-14 را به ایران کرد، که حکومت آن وقت ایران هواپیمای اف-14 را پسندیده و تقاضای خرید آن را تسلیم آمریکا کرد.

تامکت های ایرانی در پارکینگ فرودگاه نظامی

اولین سفارش برای خرید اف-14 ها در حدود 30 فروند بود که در ژانویه 1974 امضا گردید، که بعد ها به تعداد 80 فروند افزایش داده شد. اولین سری این هواپیما ها در ژانویه 1976 به ایران فرستاده شد که این هواپیما ها با موتور بهبود یافته جدیدی که بعد ها در گونه های دیگر استاندارد گردید، تجهیز شده بودند. در می 1977، 12 فروند اف-14 دیگر نیز به ایران تحویل شد، که یکی از آنها نیز به عنوان آزمایش برای نابود کردن یک هدف مصنوعی در ارتفاع 50,000 پایی به کار رفته شد که موفقیت آمیز نیز بود، و همین آزمایش نیز میگ های 25 شوروی را متقاعد ساخت که در صورت ادامه پرواز های خود بر فراز ایران، توسط یکی از همین اف-14 ها نابود خواهند شد، در نتیجه میگ های 25 دیگر هرگز بر فراز ایران پرواز شناسایی انجام ندادند.

تامکت ایرانی به طور کامل مسلح به موشک های فینیکس و اسپارو

تحویل اف-14 ها تا سال 1978 و هنگامی که هفتاد و نهمین اف-14 تحویل داده شد، ادامه یافت. همچنین 714 موشک فوق پیشرفته دور برد هوا به هوای فینیکس نیز سفارش داده شد که تنها 284 عدد آنها به دلیل انقلاب سال 1979 به ایران تحویل داده شد. پس از برکناری شاه از حکومت و انقلاب شکوهمند اسلامی، دولت جدید سفارش ساخت موشک های فینیکس دیگر را لغو نموده و تنها بر تسلیحات موجود و البته توانمندی های مهندسان و کارشناسان ایرانی تکیه کرد.

هواپیماهای تامکت ایرانی در یک نمایشگاه هوایی در ایران

در همین دهه، پرزیدنت کارتر تحویل هر گونه جنگ افزار را به ایران تحریم کرد که این تحریم تا به امروز نیز ادامه دارد. بدون یاری سازندگان غربی اف-14، ایران به زودی با مشکل کمبود قطعات یدکی و نگهداری مواجه شد که در همان موقع تلاش برای خود ساختی این قطعات آغاز گردید. علاوه بر تاثیر تحریم ایران، شایعاتی اذعان کردند که همه 77 فروند اف-14 باقیمانده (دو اف-14 در هنگام پرواز های آزمایشی از بین رفتند) فاقد کارائی بوده به صورتی که دیگر نمی توانند موشک های فینیکس را شلیک کنند. البته این که چه کسی این خرابی ها را به بار آورده یا اف-14 ها را دچار مشکل ساخته، جای بحث ندارد، اما حتی برخی منابع در آن زمان اظهار کردند که انقلابیون اسلامی در زمان انقلاب به تلافی بر سر حکومت باعث صدمه دیدن اف-14 ها شدند، اما چنین شایعاتی به اطمینان صحت ندارد. صرف نظر از تمام مشکلات، در سپتامبر 1980، ایران در برابر تهاجم ناجوانمردانه کشور بعثی عراق قرار گرفت. به علت ضعف قوای هوایی هر دو کشور، نبرد هوایی نقش بسیار کوتاه و مختصری را در جنگ بین ایران و عراق ایفا کرد.

صحنه ای بسیار نادر از سوختگیری تامکت های ایرانی از تانکر سوخت آمریکایی

اولین نبرد ها به وسیله خلبانان ایرانی که بهتر تجهیز شده و بهتر آموزش دیده بودند، صورت گرفت، اما تحریم دراز مدت از سوی آمریکا و کشورهای وابسته و شایعه پراکنی های مختلف به کاستن قدرت نیروی هوایی ملی در برابر عراق ادامه داد. در همین اثنا بود که عراق هواپیماهای میراژ اف-1 خود را که با موشک های جادویی ماترا آر-550 تجهیز شده بودند، تحویل گرفت و به افزایش توانایی های نیروی هوایی کشورش قدرت بسیار بخشید. اما در مقابل، به دلیل تحریم قطعات یدکی، تنها تعداد معدودی از اف-14 های ایرانی (10 تا 20 فروند) قابل پرواز بودند که عمدتاً نیز به دور از نبرد و جنگ نگهداری می شدند.

تامکت های ایرانی در فرودگاه نظامی خاتمی اصفهان در حال آماده شدن برای برخاست

این تعداد اف-14 نیز به پایگاهی برای تشخیص هواپیماهای دشمن از فواصل دور تبدیل شده بودند، به این دلیل که از رادارهای بسیار قدرتمندی برخوردار بودند و هیچ یک از آن ها برای جنگ تن به تن یا داگ فایت یا نبرد نزدیک هوایی به کار نمی رفتند. برای ایفای چنین نقشی، اف-14 ها اغلب به وسیله هواپیماهای اف-4 فانتوم مدل ئی و و اف-5 تایگر مدل ئی برای انجام ماموریت اسکورت می شدند. حداقل تعدادی اف-14 در نبرد هوایی از بین رفتند، اما اظهارات دو طرف در این مورد متفاوت می باشد. ایران در این زمینه ادعا دارد که 11 فروند هواپیمای اف-14 تامکت در نبردهای هوایی بین ایران و عراق به وسیله جنگنده های عراقی ساقط شده یا مفقود گشتند.

1- 21 نوامبر 1982: یک اف-14 ایرانی به وسیله یک میراژ اف-1 سرنگون شد.

2- مارس 1983: اف-14 دیگری به وسیله یک میگ 21 سرنگون شد.

3- 11 سپتامبر 1983: سرنگونی دو فروند اف-14 در حال شناسایی هواپیمای عراقی

4- 4 اکتبر 1983: یک اف-14 ایرانی در یک نبرد داگ فایت ساقط شد.

5- 21 نوامبر 1983: یک اف-14 در نبردی مفقود شد.

6- 24 فوریه 1984: مفقود شدن یک فروند اف-14.

7- 1 جولای 1984: مفقود شدن یک فروند اف-14.

8- 11 آگوست 1984: سه فروند اف-14 ساقط گردیده و سقوط کردند.

در همین حال، ایران ادعا می کند که به ازای سقوط هر اف-14 ایرانی، حدود 35 تا 45 هواپیمای ساقط گردیده عراقی وجود دارد، که البته این ادعا بسیار نزدیک به واقعیت است، چرا که واقعاً میگ های 21 عراقی در برابر تامکت های ایرانی حرفی برای گفتن نداشته و به راحتی مورد هدف قرار می گرفتند. همچنین ایران سقوط بالای 12 فروند اف-14 دیگر را نیز پذیرفته است، اما در عین حال نیز اظهار داشته که تمام این سقوط ها به دلیل شلیک موشک های هوایی عراقی نبوده بلکه از واماندگی موتورها در نبرد های نزدیک و عدم قدرت کافی آنان نشأت می گیرد.

هواپیمای تامکت ایرانی در حال پرواز در آسمان

آمریکا ادعا می کند که تعداد اف-14 های عملیاتی ایران از 15 تا 20 فروند فراتر نمی رود، و حتی گاهی این رقم تا 10 فروند نیز پیش رفته است، و این ادعا را به این وسیله اثبات می کند که برای قابل پرواز ساختن اف-14 های ایرانی، تعداد زیادی از آنها اوراق گشته و قطعات آنان به عنوان قطعات یدکی برای دیگر جنگنده ها به کار رفته است. اما کشور ایران اذعان دارد که تعداد بسیار بیشتری قابل پرواز و عملیات هستند، که البته در حقیقت ایران حدود 25 فروند اف-14 را در یک زمان در 11 فوریه 1985 بر فراز تهران به پرواز در آورد اما این تعداد در حقیقت تنها قابل پرواز بودند و نه قابل عملیات و نبرد. اما علی رغم تحریم های فراوان علیه ایران، ایران خود قادر به ساخت قطعات یدکی برای هواپیماهای اف-14، اف-4 فانتوم و اف-5 هایش بوده که خود جای بسی تقدیر دارد.

هواپیمای تامکت ایرانی بر فراز کویر در ایران

البته شایعاتی هم مبنی بر قاچاق غیر قانونی قطعات یدکی اف-14 از آمریکا به ایران وجود دارد که البته چندان قابل اعتماد نیست. در حالی که ایران برای در خدمت نگهداشتن تعداد اندکی از هواپیماهای غربی اش تلاش می کند، وضعیت موشک های فینیکس هنوز هم در هاله ای از ابهام قرار دارد. بسیاری از منابع متفق القول اند که هیچ یک از این موشک های گران قیمت در طول جنگ ایران-عراق به کار گرفته نشدند، اما منابع دیگری نیز اعلام داشته اند که حدود 25 فروند هواپیمای عراقی توسط موشک های فینیکس سرنگون شده اند. با تمام این اوصاف، اف-14 های ایرانی هنوز هم قادر به شلیک موشک هایی چون سایدوایندر و اسپارو که ترتیب آنها 2 سایدوایندر و 4 اسپارو می باشد هستند.

هواپیمای تامکت ایرانی در پارکینگ فرودگاه و با کاناپی باز

ایران هم اکنون در حال ساخت گونه های جدید از موشک های اسپارو با توانایی های بیشتر نیز می باشد. نظریه دیگری که وجود دارد این است که یک فروند اف-14 یا تعداد بیشتری برای پشتیبانی فنی به روسیه نیز تحویل داده شده اند. افرادی اعتقاد دارند که دسترسی روس ها به موشک های فینیکس ایرانی به هیئت طراحی ویمپل اجازه داده است تا موشک های R-33/AA-9 دوربرد را با استفاده از تکنولوژی موشک فینیکس بسازند، اما رییس هیئت طراحی مشخص ساخت که نه او و نه تیم و گروه او هیچ گاه چنین دسترسی به موشک های فینیکس نداشته اند.

تامکت ایرانی در حال پرواز مجهز به موشک فینیکس در زیر بدنه

به هر حال عقیده بر این است که نیروهای روس مختار به عمل گری، نگهداری و ارتقای اف-14 های ایرانی شده اند. این هواپیماها در حال تجهیز به رادارها، موتورها و حتی کاناپی های روسی هستند که قابلیت پرواز را به آنها به خوبی می دهد. همچنین مطبوعات ایران اظهار داشتند که اف-14 های ایرانی در حال مجهز شدن به قطعاتی برای ایفای نقش بمب افکن های سنگین وزن هستند، که ممکن است به موشک های هوا به زمین و ضد کشتی نیز مجهز شوند. در حال حاضر به نظر می رسد در حقیقت 50 فروند اف-14 ایرانی در خدمت نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران باشند، اما تنها حدود 30 فروند از آنها واقعاً کارائی نظامی داشته و توانایی پرواز موثر را دارند.

Marshal
03-04-2010, 11:43 AM
http://anft.net/f-14/f14-detail-dimensions.gif

http://sites.google.com/site/mahboubian/F14-Flyby.jpg


http://iamryno.files.wordpress.com/2008/12/f-14-gul-sunrise2.jpg


http://www.richard-seaman.com/Aircraft/AirShows/Oceana2005/Tomcats/GreyF14FastPass10oClock.jpg



تصویر معروف شکسته شدن دیوار صوتی توسط اف 14
می بینید که فضای اطرافش تقریبا به حالت خلاء در اومده و نیروی وحشتناکی در اطراف هواپیما به دوران اومده اما بدنه و خود هواپیما به راحتی ازش درحال ردشدن هستند (مارشال)

http://www.aviation-fr.info/militaire/murduson/F14%20Tomcat%20066.jpg

Marshal
03-04-2010, 11:59 AM
اف-۱۴ تام‌کت
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اف-۱۴ تام‌کت هواپیمای جنگنده دو موتوره، مافوق صوتی، دو سرنشین و مجهز به سیستم بال متحرک است. این هواپیما از ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۶ در نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان جنگنده برتری هوایی دریایی، جنگنده رهگیری دفاعی و سکوی شناسایی تاکتیکی خدمت کرده است. این هواپیما بعد از اینکه مجهز به سیستم هدف گیری مادون قرمز در شب (LANTIRN) و سیستم پرواز سطح پائین گردید حملات موشکی دقیقتری را انجام داد.

اف-۱۴ تام‌کت در سال ۱۹۷۲ به عنوان جایگزین هواپیمای اف-۴ فانتوم ۲ به خدمت نیروی دریایی ایالات متحده در آمد. و بعدها که آمریکا با حکومت محمدرضاشاه ایران رابطه خوبی داشت در سال ۱۹۷۶ به ایران صادر شد. این هواپیما محصول شرکت گرومن است که برای نیروی دریایی آمریکا ساخته شده. هواپیمای اف-۱۴ تامکت در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶ در نیروی دریایی آمریکا بازنشسته شد.


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/19/F-14A_Tomcat_over_Iraq_during_Southern_Watch.jpg








نوع هواپیما هواپیمای رهگیر، چندمنظوره و جنگنده کشور سازنده ایالات متحده شرکت سازنده گرومن تاریخ نخستین پرواز ۲۱ دسامبر ۱۹۷۰ بازنشسته ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶، نیروی دریایی آمریکا وضعیت کنونی فعال در ایران، بازنشسته در ایالات متحده بکارگیرنده(ها) http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/United_States_Department_of_the_Navy_Seal.svg/20px-United_States_Department_of_the_Navy_Seal.svg.png

نیروی دریایی ایالات متحده
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Iran_Air_Force_roundel.svg/20px-Iran_Air_Force_roundel.svg.png

نیروی هوایی ارتش ایران آغاز ساخت ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۱

تعداد ساخته‌شده ۷۱۲ فروند بهای هر فروند ۳۸ میلیون دلار آمریکا در سال ۱۹۹۸ مدل‌های دیگر اف-۱۴ ای
اف-۱۴ بی
اف-۱۴ سی
اف-۱۴ دی


پیدایش
طرح تولید اف-۱۴ هنگامی مطرح شد که برنامه تولید اف-۱۱۱بی به علت پاره‌ای مشکلات با شکست مواجه شد. لذا طراحی این هواپیما به دست گرومن آغاز شد. آنچه که مورد نیاز نیروی دریایی ایالات متحده بود، داشتن هواپیمای جنگی چابکی بود که که بتواند بمب‌افکن‌های شوروی را قبل از اینکه ناوهای جنگی ایالات متحده را مورد هدف موشکی قراردهد، رهگیری کند. همچنین نیروی دریایی هواپیمایی می خواست که دارای خصوصیات برتری منحصر به فرد باشد. نیروی دریایی به شدت مخالف جنگنده تاکتیکی آزمایشی (تی‌اف‌ایکس) بود؛ چون باعث به وجود آمدن هواپیمای جنگنده سطح پائینی می‌شد و نیروی دریایی می‌ترسید که تن دادن به چنین طرحی باعث ناتوانی طرح جنگنده شود. اما نیروی دریایی تن به طرحی داد که وزیر دفاع ایالات متحده رابرت مک نامارا آن را راه حل مشترکی برای داشتن هواپیمای سازمانی نظامی با هزینه کمتر نامید. در آن زمان مدل های اولیه هواپیمای اف-۴ فانتوم ۲، در نیروی دریایی و سپاه دریایی و بعدا هم در نیروی هوایی ایالات متحده استفاده می‌شد. در این هنگام فرمانده نیروی دریایی توماس کانلی طرح ساخت مدل متفاوتی از هواپیمای اف-۱۱۱ ای را برای پرواز به عهده گرفت؛ و دریافت که این هواپیما مشکل در پرواز در سرعت مافوق صوت دارد و توانایی به زمین نشستن آن ضعیف است. او بعدا در درگنگره تصریح کرد که با این وضع نگران وضعیت نیروی دریایی است. در مه سال ۱۹۶۸ گنگره هزینه گذاری بر روی اف-۱۱۱ بی را قطع کرد تا اینکه نیروی دریایی چاره‌ای به وضعیت موجود پیدا کند.


طرح موفق گرومن در اف-۱۴ این بود که دوباره از موتورهای تی‌اف۳۰ در هواپیمای اف-۱۱۱بی بر خلاف طرح نیروی دریایی برای استفاده از موتور های اف۴۰۱پی‌دابلیو-۴۰۰ که شرکت پرت و ویتنی برای نیروی دریایی ساخته بود، استفاده کرد. اگرچه این هواپیما از اف-۱1۱ بی سبکتر بود، ولی بزرگترین و سنگینترین هواپیمایی ناو جنگی بود که از روی ناو پرواز می‌کرد. ابعاد بزرگ هواپیما به خاطر رادار بزرگ ای‌ان/ای‌دابلیو‌جی-۹، موشک ایم-۵۴ فینیکس، و یک باک داخلی بزرگ ۷۳۰۰ کیلویی از هواپیمای اف-۱۱۱بی بود.


بهسازی‌ها و تغییرات اضافه کردن قابلیت تهاجم زمینی و طراحی

بدلیل هزینه بالای طراحی این سوپر جنگنده در آن زمان، شرکت گرومن مجبور شد پروژه طراحی تام‌کت را به‌طور مشترک با نیروی دریای آمریکا ادامه دهد.


بدنه هواپیما و بال‌ها
موتورها و ارابه فرود
تجهیزات هوانوردی و پرواز

کابین خلبان اف-۱۴ تامکت دو جایگاه سرنشین در طول هم دارد. خلبان و افسر مسئول رادار رهگیری (آر‌آی‌او) روی صندلی پرتاب به بیرون مارتین-بیکر جی‌آر‌یو-۷ای که با راکت حرکت می‌کند و از سطح زمین و با سرعت صفر ۴۵۰ گره به بالا پرتاب می‌شود، می‌نشینند. آنها در کاناپی هواپیما مجهز به ۴ آینه، دید ۳۶۰ درجه به بیرون دارند که یکی از این کاناپی ها برای افسر مسئول رادار رهگیری و دیگری برای خلبان است. کاناپی اف-۱۴ کاناپی سنتی است که دارای سه قسمت است. اما ساختار کلی آن بزرگ است و دید خوبی را از آن می‌توان داشت. خدمه هواپیما از کنترلگرها و دستگاه قدیمی و کلاسیک این هواپیما که ساختار چند گونه آنالوگ و دیجیتالی دارند، استفاده می‌کنند. کنترل هواپیما فقط به عهده خلبان است. تاکنون هیچ گونه سامانه کنترل دو نفری برای اف-۱۴ ساخته نشده است. کنترل‌گرهای اصلی اف-۱۴ یک نمایشگر سربالا است که توسط شرکت کایزر ساخته شده است و دو نمایشگر وی‌اس‌آی و اچ‌اس‌آی هستند که اطلاعات مربوط به سرعت، جستجو ، و سایر اطلاعات را می‌دهند. اف-۱۴ای و اف-۱۴بی مثل هواپیماهای اف-۱۶ و اف-۱۸ نمایشگر چندکاره ندارند.

اف-۱۴ تامکت دماغه بزرگی دارد و این به خاطر آن است که هواپیما نه تنها دو سرنشین دارد، بلکه تعداد زیادی از سامانه‌های هوانوردی را هم دارد. ای‌سی‌ام (ECM) و قسمت جستجوگر خیلی فراگیر و بزرگ هستند. قسمت اصلی رادار هاگز ای‌دابلو‌جی-۹ ایکس-باند است که در مدل‌های ابتدایی سامانه دیجیتالی ۵۴۰۰ بایتی سبکی با حافظه دسترسی تصادفی ۳۲ کیلوبایتی را به همراه داشت. دیش آنتن، دیش عریض ۹۱ سانتیمتری مسطح است که ۱۰ کیلووات برق مصرف می‌کند و آنتن‌های پیچیده آی‌اف‌اف (IFF) دارد. چندین دستگاه جستجوگر و ردگیری دیگر نظیر ردگیری به هنگام جستجو، حرکت دادن به هنگام جستجو، تعقیب تک هدف پالس دوپلر (PDSTT)، و دستگاه تعقیب (JAT) نیز وجود دارند. این هواپیما قادر است ۲۴ هدف هوایی را به طور هم‌زمان رهگیری نموده و در آن واحد به سمت ۶ هدف در حالت ردگیری به هنگام جستجو تا حدود ۱۰۰ کیلومتر موشک شلیک کند. در حالت فقط-پالس (STT) برد حدود ۱۵۰ کیلومتر است. حداکثر برد جستجوگری فراتر از ۱۹۰ کیلومتر است، که حتی روی جنگنده‌ای دیگر در ۱۲۰ الی ۱۴۰ کیلومتری هم می‌توان قفل راداری انجام داد. موشک‌های کروز هم می‌توانند هدف این هواپیما با رادار ای‌دابلیو‌جی-۹ قرار بگیرند. چون این رادار در حالت دوپلر-پالس روی اهداف کوچک در ارتفاعات پائین هم قفل می‌کند و آنها را تعقیب می‌کند. دیش آنتن رادار در دماغه هواپیما قرار گرفته است و بیشتر سامانه‌های هوانوردی رادار درست در قسمت پشت دماغه نزدیک جایگاه خلبان جاسازی شده‌اند. سامانه‌های هوانوردی دیگر نیز (نظیر آی‌اف‌اف، رادیوهای برقراری ارتباط، ابزارهای جهت یاب و غیره) در نزدیکی جایگاه افسر رادار رهگیری قرار گرفته‌اند و بیشتر باسامانه‌های نمایشگر رادار ای‌ان‌دابلیوجی-۹ ترکیب شده‌اند.

هواپیماهای تام‌کت همچنین سامانه سیگنال‌های الکترونیکی مقابله، سامانه‌های اخطارگر رادار(RWR)، پخش کننده‌های خاشه/شعله در قسمت دم هواپیما، هماهنگ کننده آمار بین جنگنده‌ها، و سامانه دقیق ناوبری اینرسی نیز دارند. هماهنگی‌های اولیه در کامپیوتر ناوبری برنامه ریزی می‌شود و یک گردش نما در سیستم تمام حرکات هواپیما را زیر نظر دارد. این حرکات هواپیما به کامپیوتر ناوبری فرستاده می‌شود، و فاصله و جهت جت از اولین جای حرکتش محاسبه می‌گردد.



http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/79/AIM-54_Launch.jpg



اف-۱۴ در حال شلیک موشک فونیکس


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3b/Gw-tomphoenix.jpg






این قابلیت در کنار موشک بسیار قوی و دقیق ایم-۵۴ فینیکس، اف-۱۴ ای را به نوعی منحصر به فرد نموده‌است به طوری که در آمریکا به نام Top Gun یا سلاح برتر شناخته می‌شود.

ایم-۵۴ فینیکس
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

موشک فونیکس یا فینیکس (به انگلیسی: AIM-54 Phoenix) موشک هوابه‌هوا، مجهز به رادار و دوربردی است که در جنگنده‌های اف-۱۴ نصب و استفاده می‌شود. هر فروند هواپیمای اف-۱۴ می‌تواند ۶ موشک فونیکس حمل کند که چهار تای آن در زیر بدنه و دو تای آن در زیر بال‌ها استقرار می‌یابد. برد این موشک برابر ۱۸۴ کیلومتر است.

این موشک در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی برای استفاده در بمب‌افکن‌های جنرال داینمیکس اف-۱۱۱ ساخته شد. این موشک مشخصا برای شلیک به اهداف از راه دور طراحی شده است و در جنگ‌های نزدیک هوا به هوا کاربردی ندارد.

موشک فونیکس اولین موشک دور برد هوا به هوا ایالات متحده بود که توانایی در گیری همزمان با ۶ هدف متحرک را دارا است.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/79/AIM-54_Launch.jpg


ایم-۵۴ فینیکس لحظاتی پس از پرتاب


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/22/AIM-54_Phoenix_cropped.jpg


ایم-۵۴ فینیکس نصب شده بر بال اف-۱۴. توجه شود که بالاهای جلویی هنوز نصب نشده‌اند


موشک فونیکس در نیروی هوایی ایران

نیروی هوائی جمهوری اسلامی ایران ۲۸۵ فروند از این موشک در ابتدای جنگ هشت ساله با عراق در اختیار داشت. گسترده‌ترین کارگیری از این موشک در جریان جنگ ایران و عراق بوده است. این موشک یکی از برگهای برنده تامکتهای ایران در مقابل جنگنده‌های عراقی بوده است. استفاده از این موشک گاهاً منجر به پیروزی یک تامکت ایرانی در مقابل سه جنگنده‌ی عراقی می‌شد.


ایم-۵۴ فینیکس http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/18/AIM-54_6_Pack.jpg


نوع موشک دور‌برد هوا‌به‌هوا تاریخچه خدمت خدمت ۱۹۷۴ تاکنون استفاده شده توسط نیروی دریایی ایالات متحده، ایران تاریخ تولید سازنده شرکت هواپیما سازی هاگز، ریتون قیمت واحد ۴۷۷،۱۳۱ دلار تولید شده در ۱۹۶۶ خصوصیات وزن ۴۵۴ الی ۴۷۲ کیلوگرم طول ۳/۹ متر طول لوله ۹۰۰ میلیمتر قطر ۳۸۰ میلیمتر کلاهک ۶۰ کیلوگرم از نوع High Explosive موتور موتور راکت جلوبرنده جامد
طول بال ۹۰۰ میلیمتر برد
موثر ۱۸۴ کیلومتر سقف پرواز ۳۰ کیلومتر ارتفاع پرواز ۲۴ کیلومتر سرعت ۵ ماخ سامانه
هدایت نیمه فعال و پردازش تصویر فرو سرخ فعال سکوی
پرتاب اف-۱۴ تام‌کت


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/AIM-54_Launch.jpg/180px-AIM-54_Launch.jpg


ایم-۵۴ فینیکس لحظاتی پس از پرتاب


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/AIM-54_Phoenix_cropped.jpg/300px-AIM-54_Phoenix_cropped.jpg


ایم-۵۴ فینیکس نصب شده بر بال اف-۱۴. توجه شود که بالاهای جلویی هنوز نصب نشده‌اند


آغاز به شکستن دیوار صوتی:

http://www.compilots.com/downloads/data/media/34/f14_sound.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cf/F-14_Tomcat_VF-31_2006.jpg


سپاس
مارشال

Marshal
03-04-2010, 12:07 PM
http://static.desktopnexus.com/wallpapers/16258-bigthumbnail.jpg

http://chamorrobible.org/images/photos/gpw-20040818j-UnitedStatesNavy-990710-N-6483G-001-Prandtl-Glauert-Cloud-F-14D-Super-Tomcat-19990710-large.jpg

http://www.wonderwallweb.com/DLC01_F14D_01.jpg

http://www.yellowairplane.com/pics/CV-63_F-14TomcatVF-114AArdvarks.jpg


http://army.lt/air/jav/image001.jpg


http://imagecache2.allposters.com/images/pic/EUR/2400-1013%7EF-14-Tomcat-Posters.jpg

رضا میرجعفریان
07-14-2010, 08:22 AM
دوستان عزیز به پیشنهاد روابط عمومی محترم بنده این تایپیک رو ایجاد میکنم و امیدوارم بتونم به کمک مابقی دوستان اطلاعات خوبی در این قسمت بذارم
با توجه به این که بنده چن ترمی هوا فضا خوندم و علاقه هم دارم(البته بنا به دلایلی تغییر رشته دادم) سعی میکنم به سوالاتتون تا جایی که میتونم پاسخ کامل بدم

رضا میرجعفریان
07-14-2010, 08:30 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/s_b2clouds.jpg
(http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/b2clouds.jpg)

بمب افکن فوق پيشرفتهء B-2 موسوم به Spirit يا «روح»، جهت پاسخگويي به نياز نيروي هوايي ايالات متحده در نبردهاي قرن آينده، طراحي و ساخته شده است. آنچه که براي برنامه‏ريزان پنتاگون مسجل شده است، تجهيز روزافزون کشورهاي متخاصم ايالات متحده، به انواع موشکهاي دوربرد و دقيق زمين به هواست که مي‏تواند مانع مهمي براي عملياتهاي آتي نظامي آمريکايي‏ها قلمداد شود. از اين رو، نسل جديد هواپيماهاي رزمي، مي‏بايست حداکثر پنهان‏کاري از رادار را حفظ نمايند. بمب‎افکن B-2 و در کنار آن هواپيماهايي مانند F/A-22 Raptor و F-117 Nighthawk با چنين ديدگاهي پا به عرصهء وجود نهادند.

B-2 Spirit که به وسيله کمپاني معظم «نورثروپ – گرومن» ساخته شد، يک بمب افکن پنهان‎کار (استيلت)، و چندکاره (Multirole) محسوب مي‏شود که قادر است انواع بمب‎هاي معمول و اتمي را پرتاب کند. اين بمب‏افکن، مرحلهء مهمي از برنامهء توليد بمب‏افکن‏هاي پيشرفته در ايالات متحده به حساب مي‏آيد. B-2، گران‏قيمت‏ترين هواپيمايي است که تاکنون در تاريخ جهان ساخته شده است؛ قيمتي که براي هر فروند آن تخمين زده مي شود، رقمي بين 1.157 تا 2.2 ميليارد دلار را بالغ مي‏شود. اين رقم، با توجه به دورهء ساخت هواپيما، از زياد به کم تغيير کرده است. تکنولوژي پنهان‎کاري، روشي است جهت نفوذ به سيستم‏هاي دفاعي که تا پيش از آن، توسط هواپيماهاي رزمي، غيرقابل نفوذ محسوب مي‎شد. توليد اوليه‏اي به تعداد 135 فروند، در نهايت در اواخر دههء 1980، به تعداد 75 فروند کاهش داده شد؛ اما بالاخره توسط پرزيدنت بوش (پدر)، تعداد نهايي جهت خريد، به 21 فروند رسيد و اين موضوع در جريان سخنراني سالانهء وي به تاريخ ژانويهء 1991 به اطلاع عموم رسانده شد. اين 21 فروند، به تدريج از تاريخ دسامبر 1993، به تدريج، به پايگاه هوايي «وايت من» (Whiteman) در ميسوري (Missouri) تحويل شدند. در سه سال اول ورود به خدمت، B-2 ها به حدود 90% توان عملياتي خود دست يافتند. در جريان يک ارزيابي به عمل آمده توسط نيروي هوايي ايالات متحده که نتايج آن نيز منتشر شد، دقت بمباران دو فروند B-2 مسلح شده، برابر 75 فروند هواپيماي معمول از نوع ديگر است!

خصوصيات
مهمترين ويژگي B-2، بي‏نيازي از سوختگيري هوايي بر فراز اقيانوس آرام است. جهت برآوردن نياز نيروي هوايي به حملات اتمي عليه اتحاد شوروي، نياز به بمب‏افكني بود كه بتواند بدون سوختگيري هوايي، خود را از طريق اقيانوس آرام به مرزهاي شوروي برساند و حملات اتمي خود را انجام دهد. مطابق دكترين دفاعي ايالات متحده، چين و كرهء شمالي هم از دشمنان بالقوهء آمريكا محسوب مي‏شوند. با فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، چين و كرهء شمالي در زمرهء دشمنان درجهء اول ايالات متحده قرار مي‏گيرند كه بازهم براي رسيد به فضاي اين كشورها، نياز به همان مسير عبوري اقيانوس آرام است.

قابليت سوختگيري هوايي، هنگامي مورد استفاده قرار مي‎گيرد که به روغنکاري موتورها (به دليل روغن موجود در بنزين) و همچنين افزايش مداومت پروازي، نياز باشد. با وجود در اختيار بودن بمب افکن‏هاي B-52 و B-1B، نيروي هوايي ايالات متحده، درخواست توليد B-2 را به عنوان بمب‏افکني سرنشين‏دار با قابليت مانده‏گاري ذاتي بالا، ارائه نمود. اين بمب‏‎افکن، بايد داراي قابليت کمتر ديده شدن (توسط رادار) بوده و يا به عبارتي پنهان‏کار (استيلت) باشد و به اهدافي که محافظت فراواني از آنها انجام مي شود، (بدون دغدغه) حمله کند. اين خصيصه‏اي است که بسيار در قرن 21 ام، مفيد واقع خواهد شد.

طرح انقلابي ادغام دو خصيصهء «کمتر مشاهده شدن با حفظ بازدهي بالاي آئروديناميک» و «توان بالاي بارگذاري مهمات»، امتيازات بسيار مهمي است که باعث تمايز B-2 از بمب‏افکن‎هاي پيشين مي‏شود. برد عبوري B-2 برابر 11000 کيلومتر بدون سوختگيري هوايي مي‏باشد. همچنين، قابليت کمتر مشاهده شدن توسط رادار، آزادي عمل بسيار بالايي در ارتفاعات بالا به اين بمب افکن مي‏بخشد، به همين دليل، برد هواپيما افزايش يافته و ميدان عمل بسيار باز و راحتي جهت سنسورهاي هدف‏ياب هواپيما فراهم مي‏شود.
با استفاده از «سيستم هدف‏ياب جهاني» (GATS) كه تركيبي است از سيستم مكان‏ياب جهاني (GPS) و بمب‏هاي هوشمند هدايت شونده به وسيلهء ماهواره مانند JDAM، بمب‏افكن B-2 مي‏‏تواند از رادار بسيار پرقدرت APQ-181 جهت تصحيح خطاهاي سيستم هدف‏ياب جهاني، بهره ببرد و دقت بسيار بيشتري به هنگام استفاده از بمب‏هاي هوشمند هدايت ماهواره‏اي نسبت به بمب‏هاي معمول هدايت ليزري كسب كند. بدين طريق، بمب‏افكن B-2 قادر است 16 هدف زميني را هم‏زمان مورد اصابت قرار دهد.
[size=84]GATS مخفف GPS Aided Targeting System</SPAN>
[size=84]JDAM مخفف Joint Direct Attack Monition</SPAN>


قابليت پنهان‏كاري B-2 تركيبي است از كاهش موارد زير:
* تشعشعات مادون قرمز
* صداي موتورها
* تشعشعات الكترومغناطيس
* لكهء ايجاد شده بر صفحهء رادار

كه همگي موارد فوق، باعث دشوار شدن رهگيري و شناسايي اين هواپيما مي‏شود. بسياري از مشخصات رادارهايي از نوع كمتر قابل شناسايي، محرمانه باقي مانده است؛ با اين حال استفاده از مواد كامپوزيتي (تركيبي)، پوشش مخصوص روي بدنه و طرح موسوم به «بال پرنده»، مواردي هستند كه در افزايش قابليت پنهان‏‎كاري اين بمب‏افكن، تاثيرگذار مي‏باشند.
بمب‏افكن B-2 دو خدمه دارد؛ يك نفر خلبان در سمت چپ و فرمانده ماموريت كه در سمت راست قرار مي‏گيرند، این دو نفر، تواني برابر چهار خدمهء بمب‏افكن B-1B يا پنج نفر خدمهء B-52 دارند
مشخصات عمومي B-2A سري Block 30
خدمه: 2 نفر
طول: 20.9 متر = 60 فوت
فاصلهء دو سر بالها: 52.12 متر = 172 فوت
ارتفاع: 5.1 متر = 17 فوت
مساحت بالها: 460 متر مربع = 5000 فوت مربع
وزن خالي: 71700 كيلوگرم = 158000 پاوند
وزن بارگذاري شده: 152600 كيلوگرم = 336500 پاوند
حداكثر وزن مجاز براي برخاستن: 171000 كيلوگرم = 376000 پاوند
پيشرانه: 4 موتور توربوفن ساخت جنرال الكتريك به نام F118-GE-100 با كشش هركدام 17300 پاوندفيت = 77 كيلونيوتن

قابليت‏ها
حداكثر سرعت: 764 كيلومتر بر ساعت = 475 مايل بر ساعت = 410 نات بر ساعت
برد: 12000 كيلومتر = 6500 مايل = 5600 ناتيكال مايل
سقف پرواز خدمتي: 15000 متر = 50000 فوت
وزن بارگذاري بال: 329 كيلوگرم بر مترمربع = 67.3 پاوند بر فوت مربع
نسبت كشش به وزن: 0.205




شناسنامهء كلي
نوع هواپيما: بمب‏افكن استيلت (مخفي از رادار)
سازنده: نورثروپ – گرومن
اولين پرواز: 17 / 07 / 1989
ورود به خدمت: آوريل 1997
وضعيت: عملياتي
كاربر: نيروي هوايي ايالات متحده آمريكا
تعداد ساخته شده: 21 فروند
قيمت: 1.157 تا 2.2 ميليارد دلار (در سال 1998

رضا میرجعفریان
07-14-2010, 08:52 AM
سابقهء شركت در جنگ واقعي
از نظر بسياري از كارشناسان، ريسك استفاده از بي-2 در پيكار حقيقي به دليل گراني بيش از حد، تمسخرآميز است و توجیه منطقی ندارد. اما اين در حالي است كه بي-2 تاكنون در سه عمليات جداگانهء رزمي شركت داشته است.
اولين مورد استفاده از بي-2 در جريان جنگ كوزوو به سال 1999 بود. در جريان اين نبرد، هواپيماهاي بي-2 بسيار موفق عمل كردند و براي اولين مرتبه در جهان، بمب‏هاي هدايت ماهواره‏اي JDAM را به جهانيان معرفي كردند. به دنبال موفقيت عمليات كوزوو، اين بمب‏افكن‏ها در عمليات آزادسازي افغانستان از دست طالبان و همچنين عمليات آزادسازي عراق شركت جستند.

بي-2 اولين هواپيمايي جنگي بود كه تاخت و تاز خود را بر فراز افغانستان آغاز كرد. بي-2 ها پس از فرو ريختن هزاران تن بمب بر روي مقرهاي اصلي رژيم طالبان، خود را به پايگاه هوايي واقع در جزيرهء ديگوگارسيا مي‏رساندند و پس از فرود، سوختگيري و تعويض خدمه، پرواز بعدي خود را بلافاصله آغاز مي‏كردند. اين عمل، با فشردگي بيشتر، در جريان جنگ عراق نيز از پايگاه ديگوگارسيا به اجرا درآمد. هرچند ماموريت گروهي ديگر از بي-2 ها برفراز عراق، از محل پايگاه هوايي وايت‏من واقع در ميسوري انجام پذيرفت.
ماموريتها بر فراز عراق، همگي به بيش از 30 ساعت پرواز مداوم نياز داشتند كه گاه در برخي ماموريتها، اين زمان به فراتر از 50 ساعت پرواز مداوم مي‏رسيد. در اين گونه پروازهاي طولاني مدت، خدمهء بي-2 ها به منظور غلبه بر خواب، مجبور به استفاده از قرص‏هاي محرک و ضدخواب موسوم به Modafinil يا Amphetamine مي‏شدند تا قابليتهايشان در جريان پروازهاي طولاني، حفظ شود.

مرکز آزمایش و ارزیابی عملیاتی پنتاگون در گزارش سالانهء خود به سال 2003 گزارش داد که تعمیر و نگهداری بمب افکن های اسکادران YF03 به شکل مطلوبی انجام نمی شود؛ دلیل این امر، به وجود مواد به کار گرفته شده جاذب امواج رادار یا ادواتی است که باعث حفظ وضعیت «کمتر دیده شدن» در این هواپیما می شود. در این گزارش همچنین ذکر شده است که سیستم های آویونیک دفاعی این بمب‏افکن، در برابر بروز تهدیدات جدید، برای اعلام اخطار مناسب، دچار نقصان می‏باشند. با وجود این مشکلات، بی-2 ها با حداکثر میزان آمادگی، در عملیات آزادسازی عراق به سال 2003 شرکت جستند و در جریان این جنگ، 583 عدد بمب هدایت ماهواره‏ای از نوع JDAM به سوی اهداف از پیش تعیین شده پرتاب کردند.

رادار کنترل آتش
شرکت نورثروپ – گرومن، یک رادار جدید برای این بمب افکن طراحی کرده است که دارای خاصیت پوشش جذب تشعشعات می باشد تا ویژگی رادارگریزی بی-2، هنگام به کارگیری موثر سیستم رادار، کاهش نیابد. این مواد جدید که در اصطلاح Alternate High-Frequency Material یا AHFM نامیده می شوند، به وسیلهء چهار روبات پاشیده می شوند.
به وسیلهء رادار AN/APQ-181 ساخت Raytheon، که یک رادار ضربتی از نوع مخفی می باشد و در J-band کار می کند، خلبان بی-2 قادر است تا هواپیما را در پوشش عوارض طبیعی زمین نظیر کوهها و تپه ها به پرواز درآورد. این امر با پرواز بی-2 در ارتفاع 200 فوتی در پایگاه هوایی ادوارد مورد آزمایش و اثبات قرار گرفته است.
به تاریخ نوامبر 2007، کمپانی سازنده رادار، Raytheon، قراردادی را جهت توسعهء رادار جدید از نوع AESA که در باند Ku کار می کند، بدست آورد. این رادار جدید جهت جلوگیری از تداخل کار رادار بی-2 با سیستم های ماهواره ای تجاری، قرار است پس از سال 2007 ساخته و تا پایان سال 2010 در بی-2 ها نصب شود.

رضا میرجعفریان
07-14-2010, 09:00 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/s_591828-b.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/591828-b.jpg)

شاید شما نیز واژه های نسل پنجم، نسل چهارم و غیره در مورد جنگنده ها بسیار شنیده باشید. این شیوه دسته بندی جنگنده ها و نسل های مختلف آنان، به هیچ وجه گروه بندی رسمی نبوده و تنها روشی برای شناسایی بهتر جنگنده ها بر اساس تاریخ ساخت و توانایی هایشان است. حال در ادامه این مطلب، شما را با نسل های گوناگون جنگنده ها از ابتدا آشنا می سازیم. نسل اول جنگنده ها، بیشتر به جنگنده هایی اطلاق می گردد که در ابتدای عصر جت و در سال های 1945تا 1955، یعنی درست بعد از جنگ جهانی دوم و تا زمان پایان جنگ کره تولید شده و در حقیقت، اولین هواپیماهایی بودند که به موتورهای توربوجت مجهز شدند ام با این وصف، قادر به شکستن دیوار صوتی نبودند. این هواپیماها، اگرچه به موتور جت مجهز بودند، اما از نقطه نظر توانایی و قابلیت های جانبی، بسیار به همان هواپیماهای پیستونی جنگ جهانی دوم شباهت داشتند و تنها وجه مثبت آنان، توانایی سرعت گیری سریع تر بود. این هواپیماها که از معروفترین آنان می توان اف-86 سابر آمریکایی، که در اختیار نیروی هوایی ایران نیز بود و هواپیمای میگ-15 روسی نام برد؛ اغلب مجهز به رادار نبوده و از همان سلاح های معمولی توپ، بمب های فری فال و غیر دقیق و راکت های هدایت نشونده معمولی استفاده می نمودند. جنگنده های نسل دوم که در طی سال های 1955 تا 1960 تولید شدند، هواپیماهایی بودند که سرعت بیشتر، سیستم های راداری تشخیص هدف و اولین موشک های هوا به هوای هدایت شونده که سایدوایندر نام داشت و هم اکنون نیز از آن به گستردگی استفاده می شود، دارا بودند. این جنگنده ها، در حقیقت با به عمل گیری درس هایی که در جنگ کره آموخته شد، طراحی و تولید شدند. جنگنده های نسل دوم اولین هواپیماهایی بودند که قادر به حفظ سرعت های مافوق صوت در پرواز مستقیم بودند. پیشرفت های چشم گیر در صنعت موشک های هوا به هوا، موجب شد که برای اولین بار در جهان هواپیمایی از این موشک ها به عنوان سلاح اولیه و اصلی هواپیما به جای همان توپ معمولی یاد شود. در حدود سال های 1960 تا 1970، نسل سوم جنگنده ها که بیشتر جنگنده هایی را که در جنگ ویتنام شرکت جستند، پوشش می دهد، متولد شدند. بیشتر این جنگنده ها، اولین هواپیماهایی بودند که چند مأموریتی بوده و قادر به انجام ماموریت های هوا به هوا و هوا به زمین به طور همزمان بودند. مشهور ترین هواپیمای این نسل که قطعاً همه شما با آن آشنایی کامل دارید، هواپیمای فانتوم اف-4 در نمونه های مختلف است که به خدمت نیروی هوایی کشورهای بسیاری از جهان از جمله ایران در آمد. در طی سال های 1970 تا 1990، روند رو به رشد تولید جنگنده های چند مأموریتی به طرز قابل توجهی ادامه یافته و سرانجام منجر به تولید هواپیماهای مشهوری چون اف-14 تامکت، اف-15 ایگل، اف-16 فالکون، اف-18 هورنت و میگ 29 شد. در این هواپیماها، تأکید بیشتر بر روی قابلیت مانوردهی هوایی بود تا سرعت بالاتر، به همین جهت این جنگنده ها در نبرد های هوا به هوا بسیار چابک و چالاک هستند. مابین سال های 1990 تا 2000 نیز جنگنده هایی بسیار مشابه جنگنده های نسل چهارم، اما با قابلیت های بهبود یافته و سیستم های پیشرفته تر مانند هواپیماهای سوپر هورنت، یوروفایتر تایفون و رافال تولید گشتند که به جنگنده های نسل چهار و نیم مشهورند. اما از سال 2000 تا زمانی که هنوز مشخص نیست، نسل بسیار جدید با نام نسل پنجم جنگنده ها پدید آمده که به واقعیت باید اعتراف کرد که این جنگنده ها، سلطان واقعی آسمان هستند. در جنگنده های نسل پنجم، که به طور نمونه می توان به اف ای-22 رپتور و اف-35 جی اس اف آمریکایی و سوخو 47 روسی اشاره نمود،خلبان دید کاملی را از صحنه نبرد به وسیله دستگاه های اویونیکی پیشرفته پیش روی خود داشته و میدان را کاملاً در کنترل خود دارد. مهمترین ویژگی جنگنده های نسل پنجم، همان ویژگی پنهان کاری یا دیده نشدن توسط رادار است که به بقا پذیری یک جنگنده کمک شایانی می نماید.

Marshal
07-14-2010, 04:20 PM
سلام
سپاس بابت تاپیک
اینجوریش کنید که دسته بندی انجام بشه به صورت تاپیکهایی مجزا
جنگنده
ترابری
بمب افکن
و....
بعد طبق دسته بندی هر مدل و سبک هواپیمایی که برای همان منظور طراحی شده رو تو تاپیک خودش درجکنید
مثال:
آواکس و اس آر 71 تو رده جاسوسی و... جای می گیرند
من هم کمکتان می کنم که دسته بندی خوبی داشته باشیم و تالار از مطالب جامع و مفید پر بشه
سپاس
مارشال

Hesam
07-25-2010, 10:44 PM
تارانیس از آشیانه خارج شد

http://www.acopart.org/upload/ACO-987/dn19162-3_300107253955.jpg

ه تازگی تارانیس، اولین جنگنده بمب‌افکن بدون سرنشین ساخت بریتانیا با قابلیت‌هایی منحصر‌به‌فرد همراه با سیستم تجسس و تخریب خودکار رونمایی شده است. آیا این آغاز جنگ نابرابر روبات‌ها با انسان خواهد بود؟
یکشنبه‌ای که گذشت، بالاخره تارانیس، اولین شکاری بمب‌افکن بدون سرنشین ساخت بریتانیا رونمایی شد. به نظر می‌رسد این جنگنده فوق‌مدرن که طراحی اولیه آن از سال 2006/1385 و به درخواست وزارت دفاع این کشور آغاز شده، همان‌طور که اعلام شده بود دارای قابلیت‌های تجسس و شناسایی منحصر‌به‌فردی باشد.
به گزارش نیوساینتیست، تارانیس که برای استتار بهتر به شکل گوه طراحی شده است، حدود 8 تن وزن دارد. این جنگنده نه‌تنها می‌تواند مأموریت‌های متعددی را در مناطق جنگی به عهده بگیرد، بلکه به دلیل حمل حجم بالایی از مهمات قابلیت تخریب هواپیمای دشمن و اهداف از پیش تعیین‌شده را خواهد داشت.


http://www.acopart.org/upload/ACO-987/2010_7_14_15_3_32107254148.jpg



نکته جالب‌توجه در این شکاری بمب‌افکن درصد بالای خودمختاری آن است تا آنجا که هواپیما می‌تواند در مواجه با هر هدف تصمیم نهایی را اتخاذ کند.
تارانیس حاصل تلاش دولت انگلستان برای ورود به حیطه هواپیماهای بدون سرنشین و غلبه بر انواع پریدتورهای ساخت شرکت جنرال‌اتومیکز متعلق به ایالات متحده است که در حال حاضر بهترین‌های این صنعت به شمار می‌روند.
تارانیس قابلیت‌های فوق‌العاده‌ای دارد اما خلبان تمام‌خودکار با توانایی تصمیم‌گیری در مورد اهداف نظامی می‌تواند زنگ خطر را برای دنیای امروز به صدا درآورد.
نوئل شارکی، مهندسان روباتیک متخصص در زمینه سیستم‌های نظامی مستقل می‌گوید: «به نظر می‌رسد بریتانیا با ساخت تارانیس این بازی را برده است. با این حال وقتی از سیستم‌های تمام‌خودکار این جنگنده و قدرت و دقت بالای آن در شناسایی اهداف و تخریب مستقل آنها حرف می‌زنیم، زنگ‌های خطر برای من به صدا درمی‌آیند».
شارکی می‌گوید: «وقتی در صنایع نظامی از مأموریت ژرف حرف می‌زنیم، به مأموریتی فراتر از توان یک خلبان خودکار اشاره می‌کنیم. آیا این مأموریت‌ها توسط سیستم رباتیکی انجام خواهند شد که می‌تواند به شکل مستقل اهداف خودش را انتخاب کند و به تخریب آنها بپردازد؟ این بسیار ‌هشدار‌دهنده است چون چنین سیستمی نمی‌تواند میان شهروندان عادی با مبارزان تفاوت چندانی قائل شود».




http://www.acopart.org/upload/ACO-987/dn19162-3_30010725423.jpg



لندماین‌اکشن که یک سازمان مین‌روبی است نیز نسبت به استفاده از سلاح‌های رباتیک خودمختار در فناوری‌های نظامی ابراز نگرانی کرده است. این سازمان به این نکته اشاره می‌کند که استفاده از ربات‌ها در نبرد باعث می‌شود آنها درست مانند یک منطقه مین‌گذاری شده و بدون در نظر گرفتن شرایط انسان‌هایی که با آنها برخورد خواهند داشت، عمل کنند.
جرالد هاوارت، وزیر استراتژی امنیت بین‌المللی انگلستان می‌گوید: «تارانیس از حداقل مداخله انسانی بهره خواهد برد اما خلبان خودکار در هر زمان این قابلیت را دارد که مستقل عمل کند».
سیمون بریانت بالاترین مقام نیروی هوایی سلطنتی انگلستان می‌گوید: «ما داریم به زمینه بسیار‌حساسی در صنایع نظامی نزدیک می‌شویم. اما به شما اطمینان می‌دهم همیشه در رأس تصمیم‌گیری‌های استراتژیک تفکر انسانی حاکم خواهد بود

منبع: خبرآنلاین

رضا میرجعفریان
07-26-2010, 08:52 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/s_moyenducagain9xo107265036.jpg
(http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/moyenducagain9xo107265036.jpg)

در ادامه مطالب زیبای اقا حسام
پهپاد رزمی Taranis (خدای رعد در باورهای سلتیک) برنامه ایی است برای شناخت و بدست اوردن فناوریهای موردنیاز یک پهپاد رزمی استراتژیک.این برنامه که بر خلاف روال همیشگی اروپا در توسعه مشترک طرح ها به صورت یک جانبه از سوی بریتانیا دنبال می شود جزیی از برنامه پرنده هدایت پذیر از دور رزمی استراتژیک این کشور محسوب می شود.پهپادهای رزمی استراتژیک تلاشی هستند برای ایجاد پتانسیل بالاتری در پهپادها به طوریکه یک پهپاد رزمی استراتزیک صرف نظر از قابلیت حمل احتمالی تسلیحات استراتژیک با اختیار عمل بالاتر قادر به انهدام اهدافی در دور دست خواهد بود.تیمی صنعتی شامل Rolls-Royce, GE Aviation Systems, QinetiQ با همکاری وزارت دفاع به سرپرستی BAE Systems عهده دار توسعه این پهپاد شدند در همین راستا در دسامبر 2006 قراردادی به ارزش 124 میلیون یورو از سوی وزارت دفاع انگلستان به شرکتBAE Systems اهدا شدBAE Systems.بعنوان پیمانکار نخست این پروژه ضمن عهده داری تدوین برنامه کلی مسیول ایجاد فناوریهای بسیاری من جمله قابلیت پنهانکاری و رویت پدیری کم میشد.از جمله ویژگیهای تعریف شده برای این پهپاد می توان به خاصیت پنهانکاری سریع بودن و حمل طیف وسیعی از مهمات بیش از تعداد اهداف ! و توانایی دفاع از خود در مقابل هواگردهای بی سرنشین و با سرنشین دشمن اشاره کرد.
پهپادTaranis یکی از بزرگترین پرنده های بی سرنشین جهان است که احتمالا در اندازه های جت اموزشی هاوک با مشخصات طول 11.35 متر,3.98 متر ارتفاع و دهانه بال 9.94 متری ساختBAE Systems می باشد بر همین اساس انتظار میرورد که وزن این پرنده در حدود 8 تن باشد (در مقایسه با وزنهای خالی و برخواست 4.5 و 9 تن هاوک)
از لحاظ ظاهر نیز این پهپاد از یک بال مثلثی شکل استفاده می کند که برای حفظ تعادل ان بر روی زمین از سه واحد چرخ در زیر ان استفاده شده است.
Rolls-Royce بعنوان سازنده موتور پهپادTaranis برای این بی سرنشن موتور Adour 951 را توسعه داده که در مقایسه با موتور مشتق شده از ان یعنی871 Adour این نمونه با داشتن تراست 6,480lb از افزایش 8 درصدی میزان نیروی رانش بهره مند شده است

در نهم ژانویه 2009 وزارت دفاع انگلستان ادعای موربوط به پرواز Taranisرا در محلی در نزدیکی های توربین های بادی رد کرد هر چند مردمی که در ان مناطق حضور داشتند وسیله ایی شبیه به بشقاب پرنده را در ان حوالی مشاهده کرده بودند!

Hesam
07-28-2010, 11:08 AM
وزارت دفاع انگلستان ساخت هواپیمایی بدون سرنشین را در دستور کار قرار داده که با داشتن قابلیت‌های پروازی چرخ‌بال و جنگنده‌های جت، اهدافی در فاصله هزار کیلومتری را مورد حمله قرار می‌دهد.

http://www.acopart.org/upload/ACO-987/ukuav-crowncopyrightconcept10728028.jpg

انگلیسی‌ها به‌زودی هواپیمایی را که هم هلیکوپتر و هم جت جنگنده خواهد بود، به خدمت می‌گیرند. این هواپیمای روباتیک که به دو صورت کنترل از راه دور و خودکنترلی ساخته خواهد شد، بی‌سرنشین است و می‌تواند از تسلیحات متعارف و غیرمتعارف استفاده کند.
جت‌کوپتر قابلیت حمل تسلیحات پیشرفته‌ای مانند سلاح مایکروویو هدایت‌شونده و لیزری را خواهد داشت و به عنوان هواپیمای جنگی با قابلیت استفاده مجدد در صنایع نظامی به‌کار گرفته خواهد شد.. سرعت آن هزار کیلومتر بر ساعت (0.82 ماخ) پیش‌بینی شده و قابلیت پرواز بدون توقف برای مسافت‌های بسیار طولانی، به آن امکان می‌دهد به اهدافی در فاصله هزار کیلومتری نیز دست پیدا کند.


http://www.acopart.org/upload/ACO-987/novel_air_concept10728027.jpg



چارچوب فرود و پرواز جت‌کوپتر متغیر است. این پرنده چندمنظوره ماموریت‌های خود را در آب، خشکی و هوا انجام می‌دهد و حتی از قابلیت مانور در محیط‌های شهری با آسمان‌خراشهای بلند و مرتفع نیز برخوردار است. جت‌کوپتر قرار است مانند چرخ‌بال از روی زمین بلند شود؛ با بسته شدن ملخ‌ها، مانند جت جنگنده در هوا اوج گیرد و مانور دهد و به هنگام فرود نیز مانند هلیکوپتر به آرامی در محیط مورد نظر بنشیند.
واحد توان جدید هوایی یا Novel air Capability Vision در وزارت دفاع انگلستان، مسئول اصلی این پروژه است و قصد دارد تا سال 2015 / 1394، جت‌کوپتر را وارد ناوگان انگلستان کند. ساخت جت‌کوپتر در مناقصه‌ای مخفیانه به سه شرکتBAE system ، شرکت تسلیحاتی MBDA و صنایع هوافضای کرانفیلد واگذار شده و با کلیدخوردن فاز اول طرح با نام شبح سیاه، پیمانکاران امیدوارند نمونه اولیه را تا سال 2012 / 1391 با موفقیت آزمایش کنند

رضا میرجعفریان
08-02-2010, 02:34 PM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/f-22-19990601-f-0000l-00110822938.jpg



جنگنده برتري هوايي F/A-22 رپتور بعنوان نسل جديد شكاريهاي نيروي هوايي ايالات متحده براي مقابله با تهديدهاي هوايي در قرن بيست و يكم ساخته شد. اين هواپيما كه طرح شركت لاكهيدمارتين است توانست در يك رقابت فشرده هواپيماي YS-23 بلك ويدو از كنسرسيوم نورثروپ/مك دانل داگلاس را پشت سر گذاشته و برنده مناقصه ي جنگنده تاكتيكي پيشرفته ي پنتاگون شود. اين جنگنده شكافتن آسان دشمن و دست يابي به قابليت ((ديداول/شليك اول)) بر عليه اهداف هوايي چندگانه طراحي و ساخته شده است. حداقل سه جنگنده بعنوان تهديد براي هواپيماي F-15 ايگل ساخت شركت مك دانل داگلاس(اكنون بويينگ)شناخته شدهاند كه شامل رافال فرانسويSu-30MK ساخت روسيه و FighterEuro 2000 اروپايي هستند.وجودF/A-22 به عنوان جايگزين F-15 ضروري است و نياز نيروي هوايي ايالات متحده را براي يك جنگنده برتري هوايي در چهل سال آينده تامين خواهد كرد F/A-22 رپتور جنگنده اي پنهان كار است كه دشمن را براي شناسايي آن بسيار محدود مي كند. انعكاس راداري اين هواپيما در بهترين شرايط در حدود انعكاس يك زنبور در حال پرواز است كه حتي حتي شناسايي اين جنگنده را توسط سيستم هاي پيچيده راداري دشمن غير ممكن مي سازد. گسيل نشانه ديگر مانند صدا, توربولنس و گرما كه شناسايي آنرا قابل امكان مي سازد نيز بطور قابل ملاحظه اي كاهش يافته است.اين جنگنده در نبردهاي هوايي با كمك تجهيزات پيشرفته الكترونيكي هواپيماي آواكس به عمليات مي پردازد براي دست يابي يه قابليت پنهان كاري, شركت((لاكيهدمارتين))روش مشخصي به كار برده است يغني نصب پانلهاي ساخته شده از مواد جاذب رادار و سطوح دندانه دار اره اي بخصوص در ورودي و خرجيهاي موتور و همچنين نصب پوششهاي كابين براي كاهش بازتاب راداري كلاه خلبان كه عمومن نيز زياد است.مهم تر ا همه جا سازي تسليحات در محفطه هاي داخلي براي كاهش سطح مقطع راداري تسليحات است اين هواپيما اولين جنگنده با توانايي پرواز مافوق صوت بدون استفاده از پس سوز بوده كه مداومت پروازي آن سرعت را در سرعتهاي مافوق صوت بال برده تاثير سلاحهاي آن را در حملات رعد آسا افزايش داده و زمان مورد نياز طرف مقابل را ضد حمله به ميزان قابل توجهي پايين آورده است. با اينكه تاثير آيروديناميكي در پرواز سوپر كروز غير قابل انكار است ولي موتور بي نظير اين جنگنده در فراهم آوردن پرواز مافوق صوت بدون استفاده از پس نقش اسايسي بازي مي كند كه رابطه مستقيم در پايين آمدن مصرف سوخت همزمان با بالا رفتن زمان پرواز مافوق صوت دارد هر چند كه انتظار مي رود اين موتور در سرعتهاي پايين نيز كارايي و مصرف سوخت قابل قبولي داشته باشد دو موتور F-119-PW-100 ساخت ((پرات انويتني)) با رانش 35000 پاوند اين هواپيما را حدكثر سرعت 8/1 ماخ رسانيده و پرواز سوپر كروز آنرا در5/1 ماخ تثبيت مي كنند.سيستم تغيير بردار رانش دو بغدي اين جنگنده با اينكه به پيچيدگي جنگنده رقيب روسي Su-30MK نيست ولي همين سادگي قابليت اطمينان اين موتور ها را به نسبت زيادي بالل برده است.F/A-22 با توجه به توانايي پرواز سوپر كروز سريعتر به ميدان نبرد رسيده با سرعت بيشتري نسبت به حريف خود درگير شده و مدت زمان كمي را در آسمان دشمن باقي خواهد ماند سرعت بيشتر همچنين بدين معني است كه تعداد كمي از رپتورها توانايي كنترل منطقه وسيعي را دارا بوده و در پايان بدليل استفاده نكرده از سيستم پس سوز در موتورها مصرف سوخت بسيار كمتري نيز خواهد داشت. جهت عمليات شكاري هوا به هوا F/A-22 با خود شش ميان برد AIM-120C آمرام و دو موشك كوتاه برد AIM-9 سايدوايندر را درون محفظه هاي داخلي حمل خواهد كرد جهت عمليات ضربتي هموا به زمين رپتور توانايي حمل دو بمب 1000 پاوندي JDAM با دو موشك آمرام و دو موشك سايدوايندر را داراست. حمل تسليحات در اطلاعات: Primary Function: Fighter, air-dominance Wingspan: 44 feet, 6 inches Length: 62 feet, 1 inch Height: 16 feet, 5 inches Powerplant: Two Pratt & Whitney F119-PW-100 engines capable of supercruise and thrust vectoring Speed: Mach 1.8 (supercruise: Mach 1.5) نهايت سرعت اين هواپيما با توان كامل نظامي 1.6 ماخ و با پس سوز 2.2 ماخ هستش. زيباترين هواپيماي جهان به نظر من اف 22 رپتور هستش F/A-22A RAPTOR . اف ۲۲ از اخرين تكلنوژي روز برخوردار است و به عنوان يك پايگاه نظامي كامل در آسمان عمل ميكند . در ماموريتهاي تعقيب و شكار ساير هواپيما ها يك استاد تمام عيار مي باشد به طوريكه تقريبا هيچ رقيبي را نمي توان رودرروي اين هواپيما قرار داد . داراي نوعي طراحي منحصر به فرد مي باشد كه آن را از تمامي جنگنده هاي متعارف كنوني متمايز مي سازد. هيچ راداري قادر به كشف و شناسايي ان نيست و در صورت شناسايي توسط رادار زميني و يا شكاريهاي ديگر هيچ يك از موشكهاي هوابه هوا و زمين به هوا (سام) روي او قفل نمي شود و كلا داراي سيستمها ي اخلال راداري و ساير پارامترهاي پيشرفته دفاع از خود مي باشد . بدنه آن از فلز تيتانيوم و كولار- كربن و نوعي آلومينيوم تشكيل يافته است كه كربن و تيتانيوم بسيار سختتر و سبكتر از فولاد مي باشند . براي در ك هرچه بهتر قدرت شكار اين هواپيما بهتر است بگويم كه : يك درگيري هوايي فرض مي كنيم .در ارتفاع ۴۰۰۰ پايي اف ۲۲ در حال نزديك شدن به يك سايت شليك موشك اسكاد مي باشد . فاصله تا هدف ۲۰۰ مايل و سرعت ۵۰۰ نات مي باشد . خلبان هواپيما مرتبا مختصات هدف را از طريق هواپيماي آواكس موجود در منطقه و ماهواره نظامي در يافت مي كند و در همين حال مشغول عبور از بالاي يك سايت دفاع ضدهوايي مي باشد . ارتفاع را براي شليك موشك هارم زياد كرده و كامپيوتر هواپيما مشغول بررسي ميزان تهديد هوايي مي شود و خلبان با خاطري آسوده از حمله هواپيما هاي رهگير موشك هارم ضدرادار را قفل كرده و شليك مي كند . بلافاصله بعد از شليك ماهواره مشغول تصحيح مسير موشك تا رسيدن به هدف مي شود . در همين حال هواپيماي آواكس اخطار نزديك شدن ۵ فروند جنگنده شكاري و فوق العاده پيشرفته و مانور پذير سوخوي ۲۷ را صادر ميكند و با ارسال مختصات هدف و ارتفاع و ساير پارامترهاي ملزوم صحنه رابراي جنگ رپتور باز مي گذارد . اف ۲۲ بعد از افزايش ارتفاع از طريق ارسال سيگنالهاي فوق صوت شكاريها را كشف مي كند و باسرعت زياد خود را به انها نزديك مي سازد و از لنچ يك موشك امرام را به سوي يكي ازآنها كه كامپيوتر اف۲۲ آن را خطرناكتر تشخيص داده قفل و شليك ميكند و هواپماي بعدي را انتخاب و دومين موشك را شليك مي كند . البته اين در حاليست كه هنوز شكاريهاي سوخو ۲۷ اف۲۲ را كشف نكرده اند .هواپيماهاي ۱و ۲ لحظاتي بعد منهدم ميشوند و رپتور كه حالا به آنها نزديك شده ۳ موشك حرارتي سايدويندر خود را به صورت همزمان به صوي سه جنگنده شليك ميكند كه ۵ ثانبه براي واكنش به هواپيمايي مانند سوخوي ۲۷ ديگر دير شده است و خلبان اف۲۲ از ارتفاع ۳۱۰۰۰ پايي مشغول نظاره سقوط آنهاست

رضا میرجعفریان
08-09-2010, 11:09 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/F-117_Night_hawk108907.jpg

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/F-117_Night_hawk108907.jpg


پنهان کاری ابتدا برای گذر از سیستمهای دفاعی شدید روسیه طراحی شده بود. در اواخر دهه 50 میلادی هواپیماهای جاسوسی U-2 برای بیرون ماندن از دسترس شلیک ضد هوایی ها در ارتفاع 80000 فوتی ( 24000 متری) پرواز می کردند، ولی بعدها مشخص شد که رادار قادر به ردیابی آنها نبوده است.
موفقیت پروازهای در ارتفاع بالا، با هواپیماهای U-2، آغاز به کار تحقیقاتی شد که بعدها « پنهان کاری» نام گرفت و هدف آن ساخت هواپیماهایی بود تا از دید پنهان باشد. U-2 تا مدتها از دید رادارهای دشمن پنهان ماند، به خاطر اینکه در ساخت آن از مواد غیر فلزی استفاده شده بود که امواج رادار را جذب کرده و آنها را به طرف ایستگاه زمینی رادار انعکاس نمی داد، حالتی که در مورد دیگر هواپیماها اتفاق می افتاد. انقلاب پنهان کاری از دید رادار در دهه 1970 اتفاق افتاد، زمانی که کامپیوترها به قدر کافی قدرتمند شدند تا معادلات ماکسول را در مورد انتشار امواج الکترومغناطیسی حل کنند. این معادلات نشان می دادند که امواج رادار چگونه منعکس شده و پراکنده می شوند و با طراحی برنامه ای که قادر به پیش بینی RCS از کل بدنه هواپیما در تمام زوایا بود ( RCS امواج برگشتی از شی به طرف ایستگاه رادار) ، طراحان به صورت موثری قادر به کاهش دادن RCS شدند. تنها محدودیت برنامه اخیر این بود که برنامه فقط قادر به آنالیز سطوح صاف، آن هم به دلیل ضعف کامپیوتر ها بود ، بنابراین F-117 و مدلهای مشابه آن از تعدادی سطوح صاف تشکیل شده بودند.
برنامه طراحی و ساخت هواپیمای F-117 جنگنده پنهان کار Nighthawk که توسط Lockheed Martin اجرا می شد بعد از سالیان سال کار روی فن آوری پنهان کاری و بر اساس آزمایشات که در سال 1975 انجام شده بود، در سال 1978 شروع شد و اولین پرواز آن در سال 1981 بود.ولی تا سال 1988 که به طور عمومی خبر وجود چنین پرنده هایی پخش نشده بود هنوز یک پروژه سری بود.Nighthawk اولین هواپیمای پنهان کار عملیاتی بود. از سال 1978 تا 1985 نورثروپ گرومن نیز روی یک پروژه پنهان کاری ، کار می کرد. این هواپیما به نام « Tacit Blue» (آبی خاموش) نامگذاری شد. این پروژه اطلاعات مهندسی ارزشمندی را برای طراحی بمب افکنB2 فراهم آورد. Tacit Blue اولین هواپیمایی بود که برای کاهش سطح مقطع راداری در بدنه آن از سطوح خمیده استفاده شده بود.
اصول کار اولیه

روشی که برای تشخیص هواپیماها استفاده می شود، بمباران فضای هوایی توسط سیگنالهای راداری به صورت متداوم است.
وقتی که هواپیماهایی به مسیر راداری وارد می شود، سیگنال برخورد کرده به آن طرف سنسور واقع در ایستگاه رادار که اندازه و مکان هواپیما را تشخیص می دهد بر می گردد( لازم به ذکر است که توان سیگنال فرستاده شده در حدود چندین مگاوات است در حالیکه سیگنال برگشتی از بدنه یک هواپیما در حدود چند میل وات است که این سیگنال در گیرنده مدار چندین بار تقویت می شود.)
دیگر روش های تشخیص با سیگنالهای صوتی و فراصوتی ، دیداری و مشخصه های مادون قرمز (حرارتی) کار می کنند. فناوری پنهان کاری به وسیله کاهش یا حذف این سیگنالهای تشخیص دهنده کار می کنند. پانلهای روی بدنه F-117 طوری زاویه دار شده اند که امواج رادار را منحرف کرده و سیگنالی به طرف پایگاه زمینی بر نمی گردد.
در F-117 از پنجره های صاف و مواد جاذب امواج رادار در خود پنجره ها و روی پنجره های سیستم هدایت لیزری که از ورود امواج رادار به داخل ایم محفظه جلوگیری می کند، استفاده شده است.
پانل های بدنه مجهز به لایه ای از مواد مرکب خاص که جذب کننده امواج رادار و در نتیجه کاهش دهنده هر نوع نشانه ای که باعث شکار شدن هواپیما می شود، هستند.
کاهش دادن مشخصه های حرارتی ایجاب می کند که یک هواپیما بسیار مخفی تر ساخته شود.
اگزوز موتور F-117 ، قبل از خروج گاز موتور توسط هوای سرد خنک می شود و این هوا توسط پره هایی به درون اگزوز فرستاده می شود. این پره ها، روزنه های عریض در روی لبه فراز دو بال هستند.

Saeed
08-09-2010, 12:43 PM
پرنده سیاه مخوف ترین هواپیمای جاسوسی دنیا


هواپیمای لاکهید مارتین اس آر-۷۱ (Lockheed Martin SR-71 Blackbird) که لقب آن بلک برد یا پرنده سیاه است، ترسناک ترین و مخوف ترین هواپیمایی است که تا کنون به دست بشر ساخته شده است. این هواپیمای جاسوسی، یکی که از سریع ترین هواپیماهای در حال خدمت جهان نیز می باشد، در ابتدا از آن به نام یا کد YF-12A یاد می شد. این هواپیما از دو موتور پرات اند ویتنی JT11D-20A توربوجت به قدرت ۱۴۷۴۰ کیلوگرم (هر یک) برای پرواز بهره می برد.

این هواپیما محصول سال ۱۹۶۴ است و طول بال های آن به ۱۷ متر و طول خود هواپیما به ۳۲ متر می رسد. این هواپیما در صورت تسلیح کامل می تواند ۷۷ تن وزن در هنگام برخاست داشته باشد که اندازه قابل توجهی است.حداکثر سرعت آن به ۳,۲۰۰ کیلومتر بر ساعت رسیده و سقف پروازی آن ۸۰,۰۰۰ پا (۲۵ کیلومتر) می باشد.

حداکثر برد این هواپیما ۴,۸۰۰ کیلومتر است و بالهای آن تماماً از تیتانیوم مقاوم در برابر حرارت ساخته شده و کلاً تعداد تولید شده از این هواپیما به حداکثر ۳۵ عدد می رسد. ضمناً خدمه این هواپیما از دو نفر تشکیل می شود. خلبانان برای پرواز در چنین هواپیمایی نباید از ۲۵ سال کمتر و از ۳۵ سال سن بیشتر داشته باشند. همچنین خلبانان این هواپیماهای ویژه، باید برای پرواز در سرعت های هایپر سونیک آموزش های خاصی ببینند و دوره های مخصوصی را طی نمایند.

اگر به بعضی از تصاویر گرفته شده از خلبانان آن ها توجه کنید، می بینید که لباس های آنان بیشتر به لباس فضانوردان می ماند تا خلبان یک هواپیما. یکی از خلبانان این پرنده مخوف می گوید:”پرنده بسیار رامی است، البته برعکس قیافه آن. ما در شب ها، بسیاری اوقات نمی توانیم سرعت را حس کنیم چرا که همه جا تاریک است و فقط هنگامی که یک لحظه نور چراغ شهر ها را می بینیم می توانیم تشخیص دهیم که با چه سرعتی در حال پرواز هستیم و سپس، دوباره در تاریکی فرو می رویم.

این هواپیما آن چنان ارزشمند است که یک بار، برای بلک برد من اتفاقی افتاد که کنترل هواپیما از دست من خارج شده بود و در این شرایط، قانوناً تنها کاری که خلبان باید انجام دهد این است که خود را از مخمصه نجات داده و بیرون بپرد، اما من طاقت نیاوردم که چنین پرنده گران قیمتی از دست برود و به چند تکه آهن پاره تبدیل شود، بنابراین تمام تجربه پروازی خودم را به کار گرفتم و هواپیما را سالم به زمین نشاندم، کاری که می توانست به قیمت جان من و همکارم تمام شود.

الان این هواپیما خیلی کم کاربرد داره (فقط ناسا از اون برای امور آزمایشی استفاده میکنه).این هواپیما از قدرت تسلیحاتی کمی برخوردار هست و بیشتر برای امور جاسوسی هست.حداکثر سرعتش بیش از ۳٫۵ماخ هست و در رکورد سرعتی که به جا گذاشت به سرعت ۳۵۲۸KM/H رسید.

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(1)10894040.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(1)10894040.jpg)

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(2)10894041.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(2)10894041.jpg)

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(3)10894041.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(2)10894041.jpg)

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(4)10894041.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(2)10894041.jpg)

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(5)10894041.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(2)10894041.jpg)

Saeed
08-09-2010, 12:46 PM
http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(6)10894113.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(6)10894113.jpg)

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(7)10894113.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(7)10894113.jpg)

http://www.acopart.org/upload/ACO-971/s_SR-71(8)10894113.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-971/SR-71(8)10894113.jpg)

Hesam
08-09-2010, 01:17 PM
در اواسط دهه 70 میلادی با ارائه جنگنده های F-15 و F-16 توسط ایالات متحده درست در اوج جنگ سرد خلبانان بلوک شرق عملا برتری هوایی خود را نسبت به غرب از دست دادند تا اینکه در دهه 80 میلادی با معرفی دو جنگنده جدید و بسیار توانای شوروی یعنی Su-27 و Mig-29 دوباره موازنه قدرت در آسمان ها ایجاد شد. جنگنده های Su-27 و Mig-29 حتی در مواردی توانستند بسیار بهتر از رقبای غربی خود عمل کنند.

با طراحی و ساخت این دو جنگنده و مهمات و تسلیحات آنها یک جهش تکنولوژی بسیار بزرگ در صنعت هوانوردی اتحاد جماهیر شوروی رخ داد و فصل جدیدی در ساخت جنگنده های کارا و مدرن در این کشور آغاز شد.
تا قبل از ساخت Su-27 و Mig-29 واقعا روس ها حرف جدی برای گفتن در ساخت جنگنده ها و بخصوص تسلیحات آن ها نداشتند. برای نشان دادن این ضعف می توان به تجهیز جنگنده های روسی کشور عراق به موشک های فرانسوی برای افزایش کارایی در جنگ با ایران اشاره کرد.
Su-27 که در غرب با نام Flanker از آن یاد می شود توانست در میان رقبای خود چه روسی و چه آمریکایی حرف اول را بزند و برای مدت ها با ابهت در آسمان ها فرمانروایی کند.
Su-27 از آیرودینامیک و طراحی بدنه ی فوق العاده ای بهره می برد. این آیرودینامیک و طراحی خاص توانایی فوق مانورپذیری را به Su-27 می دهد در واقع Flanker در زمان خود و در حال حاضر یکی از مانورپذیرترین جنگنده هاست.
دفتر طراحی سوخوی با توجه به طراحی فوق العاده Flanker سعی کرده است در مدل های بعدی جنگنده های خود از این طراحی حتی الامکان استفاده کند. به این ترتیب جنگنده هایی مانند Su-30 ، Su-33 ، Su-35 و ... که از طراحی بدنه Su-27 به میزان بسیار زیاد در طراحی آنها استفاده شده به اعضای خانواده Flanker معروف شده اند.
Su-35BM آخرین مدل ارائه شده از خانواده Flanker است که به تولید انبوه رسیده و در حال واگذاری به نیروی هوایی فدراسیون روسیه برای مقابله با توان هوایی ناتو و آمریکاست.
Flanker به معنی حمله کننده از جناحین است یعنی چیزی که به طور ناگهانی و از طرفین حمله ور می شود و اساس کار آن بر شکار و حمله است این نام (Flanker) با توجه به مشخصات و ویژگی ها Su-27 از سوی ناتو بر روی آن گذاشته شده است.
هواپیمای Su-35BM یک شکارچی به تمام معناست و به صورت فوق العاده ای توان تهاجم ، حمله و غافلگیری را دارد با توجه با مشخصات این جنگنده شکارچی ، ناتو به آن لقب Super Flanker را داده است.


http://www.acopart.org/upload/ACO-987/su-35ub-00410891550.jpg

قابلیتها


Su-35BM یک جنگنده نسل چهارم و بسیار پیشرفته روسی است که برای اهداف زیر طراحی و ساخته شده است :


- کسب برتری هوایی
- شکار انواع هواپیماهای بدون سرنشین و سرنشین دار همچون جنگنده های پنهانکار F-22 و F-35
- حمله به اهداف زمینی و از بین بردن زیر ساخت های دشمن به کمک سیستم AAD
- حمله به انواع شناور

از ویژگی های بارز Su-35BM می توان به موارد زیر اشاره کرد :
- استفاده از بدنه Su-27
استفاده از این بدنه و آیرودینامیک به همراه سیستم تغییر راستای رانش به این شکارچی توانایی مانورپذیری خارق العاده می دهد و در نبرد های هوایی و همچنین فرار از پدافند دشمن کار آنرا بسیار آسان می کند.
- سطح مقطع راداری کم
- سیستم اطلاع دهنده برای هدف گیری بسیار دوربرد
- کاکپیت تمام دیجیتال مجهز به نمایشگرهای LCD بزرگ و چند کاره
- میله کاوشگر برای سوخت گیری هوایی
- سیستم ارسال اطلاعات به صورت کد و رمز برای واحدهای هوایی ، زمینی و دریایی
- 14 محل برای حمل بار خارجی مانند تسلیحات
- استفاده از طیف گسترده ی بمب ها و موشک های هوایی ، زمینی و دریایی
- استفاده از سنسورها و پردازندهای الکترونیکی بسیار قدرتمند با توان محاسبه ی بسیار بالا
- استفاده هم زمان از سیستم موقعیت یاب آمریکایی (GPS) و سیستم موقعیت یاب روسی (GLONAS)
- وابستگی کم به پایگاه زمینی
- رادار بسیار قدرتمند
- توانایی درگیری همزمان با اهداف زمینی ، هوایی و دریایی
- برد عملیاتی بسیار بالا (چیزی بیش 4000 کیلومتر)



http://www.acopart.org/upload/ACO-987/su-35-00210891549.jpg



(این جنگنده به دلیل استفاده گسترده از تجهیزات الکترونیکی و هوشمند مانند یک ابر رایانه ی پرنده به نظر می آید.)


با در نظر گرفتن فاکتورهای مختلف از قبیل قیمت ، کارایی و ... می توان گفت SU-35BM کارآمدترین جنگنده حال حاضر جهان است.


در طی یک تحقیق و مقایسه انجام شده توسط یکی از مراکز هوانوردی بزرگ اروپا بین Su-35BM وF-22 که امید آمریکا در نبردهای هوایی به شمار می آید مشخص شد که SuperFlanker نسبت به Raptor از حق شلیک اول برخوردار است و در نبرد هوایی توان شکست دادن رپتور را دارد.


Su-35BM محبوب ترین عضو خانواده فلانکر در روسیه است. محبوبیت Su-35BM به دلیل 100 درصد بومی بودن آن است. برخلاف بیشتر جنگنده های ساخت کمپانی سوخوی که از رادار و نمایشگرهای ساخت غرب و بیشتر فرانسه استفاده می کنند ، رادار و نمایشگرهای Su-35BM همگی ساخت کشور روسیه هستند.


مشخصات



طول : 21.9 متر
ارتفاع : 5.9 متر
طول بالها : 15.3 متر
موتورها : دو دستگاه Saturn AL-41F1A با سیستم تغییر راستای رانش
بیشینه وزن در هنگام Take-off با حداکثر ظرفیت بارگذاری : 34.5 تن
بیشترین سوخت قابل ذخیره و حمل : 29 تن
بیشترین وزن تسلیحات قابل حمل : 8 تن
سقف ارتفاع پروازی جنگنده : 18 کیلومتر
حداکثر برد بدون استفاده از مخازن سوخت خارجی : 3600 کیلومتر
حداکثر برد با مخازن سوخت خارجی : 5000 کیلومتر
ماکزیمم سرعت : 2.5 ماخ
حداکثر نیروی گرانشی قابل تحمل برای جنگنده : ٩g
حداکثر زاویه انحراف قابل تحمل : 180 درجه ( در منابعی از 360 درجه هم یاد شده !)
میزان مسافت طی شونده برای برخاستن جنگنده از سطح زمین در شرایط نرمال : 400 متر


http://www.acopart.org/upload/ACO-987/su-35-cutoff-small-00310891550.jpg


برخی دیگر از ویژگیها


جنگنده Su-35BM از سیستم راداری( Tikhomirov NIIP Irbis-E (N035E با قابلیت هدایت پرتوهای الکترونیکی کنش پذیر به عنوان رادار اصلی استفاده می کند علاوه بر این رادار ، این جنگنده توانایی استفاده از رادار Phazotron NIIR radar و یا (Sokol III (N031 Zhuk-MSFEرا نیز به عنوان رادار اصلی دارد.


Tikhomirov NIIP Irbis-E از یک آنتن اسکن الکترونیکی فعال(ESA) ، جلونگر فروسرخ و یک سیستم کامپیوتریEKVS-E BTsVM Solo35 استفاده می کند. این رادار توانایی تشخیص یک هدف با سطح مقطع راداری 3 متر مربع را از 400 کیلومتری داراست و می تواند 30 هدف را بطور همزمان تشخیص دهد همینطور با تشخیص 30 هدف همچنان می تواند به جستجوی خود ادامه دهد.


رادار Irbis-E می تواند به راحتی برای هدف قرار دادن مواضع دشمن در هوا ، زمین و یا دریا مورد استفاده قرار گیرد.جنگنده Su-35BM با رادارIrbis-E می تواند همزمان 4 هدف زمینی برای حمله در نظر بگیرد و به 2 هدف به طور همزمان حمله ور شود.


یکی دیگر از ویژگی های بارز و منحصر به فرد این جنگنده و رادار آن توانایی درگیری با چند نوع هدف با ماهیت های متفاوت است. مثلا این جنگنده همزمان می تواند با اهداف زمینی و هوایی درگیر شود و به آنها حمله کند.


سوخوی-35 بی ام همچنین از یک رادار برای کنترل وضعیت عقب جنگنده استفاده می کند. این رادار در بین دو موتور جنگنده قرار گرفته است. این رادار نیزTikhomirov NIIP است. رادارTikhomirov NIIP مجهز به سیستم پشت نگر فروسرخ است. این جنگنده از سیستم مسافت یاب و نشانه گیری لیزری نیز استفاده می کند.


این جنگنده مجهز به یک سیستم فوق العاده پیشرفته KNIRTI L175M Khibiny-M برای انجام جنگ های الکترونیک می باشد. اختلال و ایجاد پارازیت در امواج مورد استفاده دشمن ، ایجاد اختلال و مشکل در هدف گیری Su-35BM توسط دشمن ، اختلال در سیستم های هشدار دهنده دشمن زمانی که Su-35BM آنها را هدف گرفته است و ... بخشی از و ظایف سیستم Khibiny-M است.


کامپیوتر قدرتمند این جنگنده تمام قسمت ها و همچنین وضعیت جلو و عقب جنگنده را تحت نظر دارد و این اطلاعات را از طریق دو صفحه نمایش LCD بزرگ و همچنین نمایشگرهای پلاسمای موجود در کلاه خلبان در اختیار او (خلبان) قرار می دهد تا خلبان بتواند تصمیمات مناسب را اتخاذ کند. در واقع این سیستم کامپیوتری به عنوان یک کمک خلبان عمل می کند و بار کاری خلبان را بسیار کاهش می دهد.


برای ناوبری و تعیین مسیر این جنگنده از دو سیستم ناوبری ماهوارهای(GPS و GLONAS) ، یک سیستم ناوبری رادیویی ، نقشه های دیجیتالی و ... استفاده می کند

رضا میرجعفریان
08-09-2010, 01:38 PM
ممنون از مطالب جالبتون فقط یک مطلبی رو میخواستم خاطر نشان کنم که طبق امار معتر و بررسی های انجام شده برترین جنگنده قرن 20 ام هواپیمای F15 بود در مطالب بال نیز باید توجه کنیم که mig29 اصولا یک جنگنده مانند su27-f15-f16 نیست وبیشتر یک هواپیمای دفاعی است

Saeed
08-09-2010, 04:56 PM
http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/22_Osprey1089567.jpg

v22 يک وسيله ي جنگي هواييست که با استفاده از تکنولوژي تيلتروتر (کج شونده) همانند يک هليکوپتر توانايي پرواز عمودي را داراست و نيز ميتواند مانند يک هواپيما با سرعت و ارتفاع بالا پرواز کند.

اين پرنده ميتواند توسط موتورهايي که در جهت عمودي هستند به طور عمودي تيک آف و لندينگ انجام دهد و يا مانند يک بالگرد در هوا معلق بماند.در هنگتم پرواز موتورهاي اين پرنده قادر به چرخش هستند و اين پرنده را تبديل به يک هواپيماي جت ميکنند که داراي قابليت پرواز در ارتفاع و سرعت نسبتا زياد مي باشد.
اين ويژگيها سبب شده که v22 تبديل به يک پرنده ي بي همتا شود و هيچ پرنده ي ديگري جايگزين آن نشود.

v22 ميتواند 24 سرباز مجهز و يا 20000 پوند در داخل خود به صورت بار داخلي و يا 15000 پوند به صورت معلق(آويزان يا بار خارجي) با بيش از دو برابر سرعت يک هليکوپتر حمل کند.

v22 داراي يک جعبه دنده ي Cross-Couppled است که اين قابليت را به موتورها ميدهد که در صورتي که يکي از موتورها از رده خارج شود موتور سالم قادر است هر دو پره را به حرکت در آورده و پرنده به راه خود ادامه دهد.

پره ها و بالهايش قابليت تا شدگي را دارا هستند و اين امکان باعث ميشود که در ناو هواپيما بر و يا ناو جنگي فضاي کمتري اشغال شود.

v22 تنها پرنده ايست که قابليت عمليات در هر نقطه ي جهان متناسب با هر گونه آب و هوا را داراست که اين قابليت باعث تسريع عمليات و فراهم شدن نيروها در عمليات جنگي ميشود و باعث کاهش درخواست انتقال هوايي و دريايي استراتژيک محدود ميشود.



خريداران:

در حال توليد براي نيروهاي کماندويي آمريکا(US MARINE)

نيروي عمليات ويژه ي هوايي آمريکا(US Air Force Special Operation)

نيروي دريايي آمريکا(US NAVY)

هم اکنون نيروي کماندويي آمريکا سفارش توليد 360 فروند mV-22bs براي انجام دادن عمليات تهاجمي و عمليات پشتيباني نيروها سفارش داده است.
نيروي ويژه ي هوايي آمريکا (نيروي هوايي آمريکا مختص عمليات ويژه) 50 فروند cV-22s براي پشتيباني و تعقيب زميني در ارتفاع کم و در عين حال با سرعت زياد در مکانهاي مختلف براي انجام عمليات هاي ويژه ي مختلف سفارش داده است.
نيروي دريايي 48 فروند hV-22s براي انجام عمليات پشتيباني سفارش داده است.


اولين اسکادران وي22 در تاريخ 2006.3.3 براي نيروي کماندويي آمريکا با نام phumder-Chickensتشکيل شد که اين اسکادران در سال 2007 کاملا عملياتي خواهد شد.

cV-22 در سال 2009 کاملا عملياتي شد.

مشخصات عمومي:

نيروي پيشرانه:
2 * Rolls Roys AE-1107c , 6.150 SHP (4586KW *2)

طول:57.3 Feet (17.48 Metr) ,63 Feet (19.08)در حالت باز شدن درب عقب


قطر پره ها : 11.56 Metr

ارتفاع در حالت عمودي بودن موتورها : 6.63 metr

ارتفاع تا سکان: 5.38 meter

بيشينه وزن برخاست :23495kg

وزن خالي برخاست: 8460Kg

سرعت: 463-km/h555.6

مسافت قابل طي کردن با حد اکثر وزن: 1182km

مسافت قابل طي کردن بدون بار: 4239Km

خدمه: 3 نفر

توليد : بخش هلي بويينگ مسول ساخت بدنه و سيستمهاي کمکي و سيستمهاي ديجيتال و سيستم کنترل الکتريکي ميباشد.
و همکار آن شرکت هليکوپتر سازي بل مسول ساخت بال و جعبه دنده و سکانها و سيستم چرخش پره ها و موتور ميباشد.
هم اکنون اين دو شرکت در حال توليد 13 فروند وي22 براي تحويل در اواخر سال 2006 ميباشند.

پيش زمينه : سازمان دفاع اجازه ي توليد کامل وي22 را در سپتامبر سال 2005 بعد از آنکه يک سري آزمايشات کلي و ريز که احتياجات سازمان دفاع و نيروهاي ويژه را مهيا کرد داده.

بل بيش از 70 فروند هماپيما قبل از سال 2006 براي عملياتهاي گوناگون توليد کرده که يک دهه هم ادامه پيدا خواهد کرد.

بويينگ و همکاران تجاري اش در سيستمهاي بزرگ يا کوچک هم در کارهاي شبکه اي پيشرو هستند و به علاوه ي آنکه يک پيشتاز در توليد ادوات نظامي و تجاري براي آمريکا و متحدانش هستند.

همچنين کمپاني بل يک پيشتاز دز عرصه ي وسايل نقليه ي عمود پرواز براي کارهاي تجاري و نظامي است.
اين کارخانه تا کنون بيش از 35000 پرنده از سال 1946 ساخته است که اولين پرنده ي تجاري بل47 نام گرفت.

رضا میرجعفریان
08-10-2010, 08:34 AM
هر جنگنده ای یا به طور کلی هر هواپیمایی، ویژگی یا خصوصیتی دارد که به وسیله آن برتری خود را بر رقیبانش اثبات می کند. اما جمع شدن تمام ویژگی ها و صفات مطلوب برای یک جنگنده در یک هواپیمای به خصوص، قدری مایه شگفتی است، اما واقعیت هم دارد و این مسئله در هواپیمای جنگنده ی اف-15 ایگل، رویایی حقیقی است.


http://www.picbaran.com/files/gweoz8618tbcp6x93s5z.jpg
هواپیمای F-15 مشهور به عقاب آسمان ها


باز هم باید به سال های جنگ سرد برگردیم، چرا که بی شک در این سالها، بزرگترین تحولات در علم هوانوردی روی داد و برای تشریح این تحولات، توصیف حال و هوای آن دوران، امری اجتناب ناپذیر است. در آن دوران، پس از آشکار شدن ضعف هواپیمای اف-4 فانتوم در برابر جنگنده های جدید روسیه، هواپیمای اسطوره ای اف-14 تامکت به خدمت نیروی دریایی آمریکا در آمد، اما نیروی هوایی همچنان از فانتوم های قدیمی استفاده می کرد. بسیاری از جمله خود شرکت گرومن به نیروی هوایی به خدمت گرفتن تامکت را پیشنهاد کردند، اما چه بهتر که نیروی هوایی هیچگاه این پیشنهاد ها را نپذیرفت چرا که نتیجه آن شد که هواپیمایی نوین به نام اف-15 ایگل که مخصوصاً برای نیروی هوایی و جنگ های هوا به هوا طراحی شده بود، متولد گردید.


http://www.picbaran.com/files/3n9wll7xnnlspcbn0l5s.jpg
هواپیماهای F-15 در حال حمل موشک های اسپارو و در حال پرواز جمع


به راستی F-15 چگونه جنگنده ای است
http://www.picbaran.com/files/5p8gihh0sgcwj1xhs89g.jpgهواپیمایی که توسط شرکت مک دانل داگلاس طراحی شده بود، می توانست به شایستگی از عهده هر گونه جنگ هوایی برآید، خواه که این نبرد یک نبرد نزدیک یا Dog Fight یا خواه یک نبرد دور یا ماورای دید بصری یا BVR بود. شرکت مک دانل داگلاس برای طراحی اف-15، از شیوه های طراحی بال با جدید ترین متد های آیرودینامیکی بهره جست. اما با وجود این، در نخستین پروازهای این جنگنده که از 27 جولای 1972 آغاز شد، اشکالاتی همچون ناپایداری و لرزش شدید در بال ها در سرعت های نزدیک به سرعت صوت ظاهر گشت که بعداً با طراحی دوباره لبه حمله و لبه فرار بال و همچنین تغییراتی در پروفیل آن، این مشکلات نیز تا حدود زیادی برطرف گردید. اگرچه استفاده از فلز تیتانیوم که به مراتب از فولاد سبک تر و مقاوم تر است و همچنین به کاربردن دریچه های ورودی موتور متغیر، اجازه دستیابی به سرعت های بالای 2.5 ماخ را به اف-15 می داد، اما اجازه پرواز با این سرعت در حالی که هواپیما به طور کامل با تسلیحات مختلف لود شده است مشکلاتی را برای ادامه پرواز به وجود می آورد. بدین ترتیب، سرعت هواپیمای اف-15 در حالت مسلح به 1.78 ماخ محدود شده است و کامپیوتر های کنترل کننده سرعت، اجازه دستیابی به سرعت های بالاتر را به خلبان نمی دهند. طراحی هواپیمای اف-15، انقلابی در در طراحی کاکپیت هواپیماهای جنگنده نیز به شمار می آمد. این هواپیما با در اختیار گذاشتن کاکپیتی وسیع، دید بسیار عالی را برای خلبان فراهم آورده و نشان دهنده ها در بهترین وضعیت ممکن برای راحتی خلبان در جای خود قرار داده شده اند. پس از تولید 410 فروند از مدل های A و مدل آموزشی B از این هواپیمای تاکتیکی قدرتمند، مدل های C و D نیز با تغییراتی چون موتورهای نیرومندتر و رادار جدید AN/APG-70 معرفی شدند. در این میان، مدل C به محبوبترین مدل این هواپیما در بین دارندگان این جنگنده خوش ساخت تبدیل گردید. علاوه بر تغییرات مذکور، مدل C این هواپیما توانایی حمل دو مخزن سوخت اضافه در زیر هواکش موتورها را نیز دارابود که به نوبه خود، تاثیر به سزایی در افزایش برد این هواپیما در یک پرواز بدون سوخت گیری هوایی را داشتند. جالب این جاست که این هواپیما با سوخت گیری هوا به هوا می تواند مدت 15 ساعت تمام به انجام ماموریت به پردازد. اهمیت این مسئله هنگامی روشن می شود که بتوانید فشاری را که در چنین مدتی طولانی بر موتورها، سازه هواپیما و دستگاههای الکترونیکی هواپیما وارد می آید، تصور کنید. گفتنی است که اف-15، به داشتن محکم ترین بدنه جنگنده در دنیا مشهور است، چرا که بدنه ی این هواپیما در مانورهای جی شدید، می تواند تا بالای 9 جی یا 9 برابر شتاب جاذبه زمین را تحمل کند. اگر این مسئله به خوبی برایتان قابل درک نیست، باید اضافه کنیم که در این مانورها، وزن هواپیما به دلیل مقابله با شتاب جاذبه به حدود 225 تن می رسد!


http://www.picbaran.com/files/lhonlmqhrguixysoqzx4.jpg
هواپیماهای اف-15 ایگل در حال پرواز در فرمیشن


F-15 E-Strike Eagle یا اف-15 بمب افکن
پس از موفقیت های بزرگی که اف-15 بدست آورد، کم کم از گوشه و کنار صحبت طرحی که این جنگنده موفق را تبدیل به یک بمب افکن سبک نماید شنیده می شد. در آن زمان، تنها بمب افکن سبک نیروی هوایی یعنی هواپیمای اف-111 بازنشست شده بود و می بایست هرچه سریعتر، جای خالی این بمب افکن پر می شد. در ابتدا، نیروی هوایی مخالف تبدیل اف-15 به یک بمب افکن بود، چرا که اعتقاد بر این بود که با تبدیل این جنگنده به بمب افکن، قابلیت های رزمی آن در نبردهای هوا به هوا به شدت کاهش می یابد. اما پس از پیاده ساختن این طرح، نتیجه کاملاً برعکس از آب درآمد. بله، اف-15 پتانسیل تبدیل به یک بمب افکن موفق را در حالی که هنوز هم واقعاً یک «عقاب» بود داشت.


http://www.picbaran.com/files/6c8dhh1w4wlorak9xnzd.jpg
F-15E یا مدل بمب افکن هواپیمای اف-15


این مدل از اف-15، در جنگ عراق در سال 1991، نقش عمده ای را در بمباران اهداف معین شده بازی کرد. گفته می شد در آن زمان تنها دو هواپیما با آسودگی کامل به انجام عملیات بر فراز عراق می پرداختند: یکی هواپیمای F-117 که یک هواپیمای مخفی از دید رادار بود و دیگری، همین اف-15 سترایک ایگل بود که به دلیل مانور پذیری و چالاکی بی حد و مرزش، به راحتی می توانست پس از انجام عملیات، منطقه نبرد را ترک کرده و بدون هیچ آسیبی به پایگاه بازگردد. فیلم های واقعی که از نبرد این هواپیما در زمان جنگ عراق تهیه شده است، مو را بر اندام راست می کند. اما این در حالی است که خلبانان این هواپیما، اظهار کرده اند که عملیاتشان را با آسایش کامل انجام داده اند.


http://www.picbaran.com/files/wxsx8dfjioyhaxvpxalk.jpg
هواپیمای اف-15 ایگل در حال لندینگ یا فرود


F-15 با چه تسلیحاتی تجهیز شده است
هواپیمای اف-15 ایگل، همانند هواپیماهای قبلی نیروی هوایی، می تواند موشک های سایدویندر AIM-9 که یک موشک حرارت یاب است و همچنین موشک راداری اسپارو AIM-7 را حمل نماید، اما علاوه بر این موشک های همیشه در صحنه، موشک بسیار خطرناک و کشنده آمرام AIM-120 که یک موشک «شلیک کن، فراموش کن» است، می تواند روی هواپیمای اف-15 نصب شده و به راحتی سلطه آسمان پهناور را به «عقاب» واگذار نماید. چرا که حمل ترکیبی از این موشک ها به وسیله شاهین تیز پروازی چون F-15 دیگر جایی برای دیگر هواپیماها در آسمان باقی نمی گذارد.

سابقه نبردهای F-15 Eagle
1- اسرائیل، 1979: سرنگونی پنج فروند میگ سوریه
2- اسرائیل، 1981: حمله به راکتور هسته ای اوسیراک عراق
3- اسرائیل، 1982: حمله به لبنان توسط اسرائیل
4- عربستان سعودی، 1984: سرنگونی دو فروند فانتوم ایرانی به وسیله اف-15 های عربستان
5- اسرائیل، 1985: عملیات حمله اسرائیل به تونس
6- نیروی هوایی آمریکا، نیروی هوایی عربستان، 1991: شرکت در عملیات جنگ عراق
7- نیروی هوایی آمریکا، 1991: عملیات Northern & Southern Watch در جنگ عراق
8- نیروی هوایی آمریکا، 1995: عملیات در بوسنی و هرزگوین
9- نیروی هوایی آمریکا، 1998: عملیات روباه صحرا در عراق
10- نیروی هوایی آمریکا، 1999: عملیات در کوزوو به وسیله نیروهای متحد
11- نیروی هوایی آمریکا، 2001: عملیات جنگ افغانستان
12- نیروی هوایی آمریکا، 2003: عملیات آزادی عراق


http://www.picbaran.com/files/ptm5sxjh2f3ozc8s7abh.jpg
هواپیماهای اف-15 در حال پرواز در کوهستان


مدل های مختلف F-15 Eagle
اولین نمونه ی هواپیمای اف-15 با نام F-15A به عنوان اولین نمونه این هواپیما به تعداد 355 فروند تولید گردید. مدل دو نفره یا مدل آموزشی این جنگنده با نام F-15B یا TF-15 به تعداد 57 فروند برای مقاصد آموزشی ساخته شد. مدل جدید این جنگنده یا سیستم های اویونیکی و موتورهای پیشرفته تر، با نام F-15C با برد بیشتر به تعداد 408 فروند توسط شرکت مکدانل داگلاس به تولید رسید. همچنین از همین مدل، مدلی آموزشی نیز با نام F-15D به تعداد 61 فروند طراحی و ساخته شد. مدل بعدی این هواپیما، مدل مشهور F-15E بود که همانطوری که گفته شد، دارای قابلیتهای چشمگیر هوا به زمین و توانایی بسیار در هدف قرار دادن اهداف زمینی بود. از هواپیمای اف-15، مدل های صادراتی نیز تولید گردید که از جمله ی آن ها می توان به اف-15 اسرائیلی، اف-15 های عربستان صعودی و اف-15 های ژاپن اشاره کرد که البته هواپیماهای ایگل ژاپن با کد J شناخته می شوند. همچنین، به تازگی، کره جنوبی نیز سفارش این هواپیما را به دولت آمریکا تسلیم کرده است که قرار است اف-15 های تحویلی به کره جنوبی، مدل K نامیده شوند. در سال های اخیر، برنامه هایی نیز برای تولید نمونه ای از اف-15 با کد PDF برای ایفای نقش هواپیمای F-22 با هزینه کمتر در نظر بود که سرانجام لغو شد.


http://www.picbaran.com/files/nif4wjw5dqkshgler23n.jpg
هواپیمای F-15E در حال حمل بمب های مختلف


هواپیمای اف-15 با آنکه بیش از 30 سال از حضورش در نیروی هوایی آمریکا و چندی از کشورهای دیگر می گذرد، اما بازهم جوان، نیرومند، سرحال و جنگنده می نماید. احتمال فراوان می رود که مدل های ابتدایی این جنگنده تا سال 2010 از خدمت بازنشسته شوند و مدل های جدیدتر نیز، پس از تکمیل حضور هواپیمای پیشرفته F-22، از خدمت نیروی هوایی ایالات متحده خارج شوند.

رضا میرجعفریان
08-10-2010, 08:45 AM
سعید جان از مطالب مفیدتون ممنونم
ولی بهتر نیست کلیه مطالب مربود به هواپیما رو در تایپیک اشنایی با علوم پرواز و هواپیما مطرح کنیم تا کلیه مطالب یکجا برای عموم قابل دسترس باشه و پراکندگی در مطالب نداشته باشیم؟

Saeed
08-10-2010, 09:40 AM
سعید جان از مطالب مفیدتون ممنونم
ولی بهتر نیست کلیه مطالب مربود به هواپیما رو در تایپیک اشنایی با علوم پرواز و هواپیما مطرح کنیم تا کلیه مطالب یکجا برای عموم قابل دسترس باشه و پراکندگی در مطالب نداشته باشیم؟

سلام رضا جان
من برای فرستادن این پست تو فوروم خیلی سرچ کردم و دیدم مطالب مربوطه از این قبیل در این تاپیک به صورت تاپیکهای مجزا ارسال شده است. و برای معرفی هر وسیله جدید تاپیک جدید باز شده است.

رضا میرجعفریان
08-10-2010, 12:30 PM
از دوستان عزیز خواهشمندم هستم به خاطر تنوع هواپیماها
و به خاطر پر بارتر شدن و مفید تر شدن این تایپیک هواپیماهایی را که تمایل بیشتر به اشنایی با ان هارا دارند را به بنده و مابقی دوستان عزیز که در این تایپیک مطلب می نویسنداطلاع دهند تا مطالب مطلوبتر باشد
با تشکر

رضا میرجعفریان
08-11-2010, 02:08 PM
هوا و فضا
بمب افکن نسل هفتم B-3 (http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=934&articleID=453412)

http://www.globalsecurity.org/military/systems/aircraft/images/b-3_Supersonic-2.jpg
در شرایطی كه هوز جنگنده های نسل پنجم به طور كامل وارد خدمت نشده اند نیروی هوایی آمریكا پروژه پژوهشی را شروع كرده برای بررسی طزاحی بمب افكن نسل هفتم B.3 این بمب افكن قرار است برای سالهای 2035 وارد میدان شود شاید هم تا 2050 طول بكشد این نوید آینده ای حولناك است چون پیشبینی بمب افكنی برای دونسل آینده نوید دهنده ی رشد سریع تكنولوژیست این بمب افكن قرار است بتواند هم با سرنشین و هم بدون سرنشین پرواز كند كامپیوتر ماموریت آن باید بسیار باهوش باشد تا بتواند در برابر خطرات احتمالی از خود واكنش نشان دهد این هواپیما به معنای واقعی ضد رادار است در ضمن سرعت پیمایشی آن هم بیش از 2.7 ماخ و تا 10 ماخ است(B.2 كه اكنون فعال است سرعتش زیر سرعت صوت است) قرار است B.3 بتواند به هرنقطه ای از جهان در كمتر از سه ساعت و بدون سوختگیری هوایی برسد.

و اما نیاز های استراتژیك ببینید آمریكا بیشترین بار مسولیت بمب افكنهایش بعهده ی بمب افكن های فوق سنگین B.52 است كه با وجودی كه ضد رادار نیست اما بیشترین میزان محموله را میتواند حمل كند برای ماموریت هایی كه نیاز به سرعت عمل و پنهانكاری دارند از B.1 استفاده می كند و در ماموریت های ویژه از B.2 باید توجه كنید نگهداری بمب افكنها بسیار هنگفت وهزینه بر است به طور مثال امسال در بودجه نیروی هوایی آمریكا قرار است.

بمب افكن های سبك F.117 را بازنشسته و از رده خارج كنند چون با وجود ارزش ضد راداریشان نگهداری آنها نمیصرفد و یا آمریكا كلا 20 فروند بمب افكن B.2 سفارش داد(هركدام 2 میلیارد دلار) ولی هزینه كمر شكن پرواز آن(هر پرواز در حدود 1 میلیون دلار) باعث شد اكنون بیش از 12 فروند فعال نباشد كه آن هم تا حداكثر 2020 فعال خواهد بود بمب افكنهای B.52 با وجودی كه بیش از 50 سال عمر دارند هنوز بصرفه ترین گزینه برای نیروی هوایی بشمار می آیند و گفته می شود تا 2050 هم در خدمت خواهند بود.

Hesam
08-11-2010, 03:09 PM
http://www.acopart.org/upload/ACO-987/mg20627645_000-1_30010811843.jpg

محققان موفق به ساخت ماده‌ای شده‌اند که می‌تواند حدود 99 درصد از پرتوهای نور را حین برخورد با آنها جذب کند. مصرف اصلی این ماده که سیاه‌ترین ماده شناخته شده است در تولید ابزارهای جاسوسی خواهد بود.

احتمالا در مورد پوشش‌های نامرئی‌کننده با خواص متفاوت، عدسی‌هایی با وضوح بالا و حتی سیاه‌چاله‌هایی بسیار‌کوچک که می‌توانند توسط متامتریال ایجاد شوند، چیزهایی شنیده‌اید. خاصیت اصلی این ماده با طراحی خاص مهندسی‌اش، انحراف پرتوهای نور به شیوه‌ای است که ماده پوشانده شده توسط سطح متامتریال نامرئی شود. در واقع این ماده از دو یا چند آرایه منظم بسیار‌کوچک تشکیل شده است که هر یک از طول موج نوری که با آن در تقابل خواهند بود، کوچک‌ترند. این ساختار خاص و منظم داخلی همان چیزی است که به این ماده خواصی غیرمعمول می‌دهد.
به گزارش نیوساینتیست، پژوهشگران دانشگاه پوردیو در وست لافایت، ایندیانا موفق به ساخت ماده جدیدی از جنس متامتریال شده‌اند که «بالاتر از سیاهی» نام گرفته است. این ماده خواص نوری منحصر‌به‌فردی دارد و تقریبا می‌تواند تمامی نوری را به سطح آن می‌تابد، جذب کند.
اوجنی ناریمانوف که ایده اولیه تولید این ماده را مطرح کرده است، دریافت که می‌توان با ایجاد ساختاری ویژه به متامتریال این امکان را داد که تقریبا تمامی پرتوهای الکترومغناطیس را در یک محدوده خاص جذب کند. شیء ساخته شده از این ماده می‌توانست در مقایسه با اجسام سیاه موجود در طبیعت که همیشه بخشی از نور را برمی‌گردانند، کاملا سیاه باشد.
عده‌ای از محققان دانشگاه ایالتی نورفولک در ویرجینیا با کمک ناریمانوف موفق شدند این ماده کاملا‌سیاه را خلق کنند. ساختار داخلی این ماده از آرایه‌هایی شامل نانوسیم‌های نقره به قطر 35 نانومتر که در سطوح 1‌ سانتیمتر‌مربعی از اکسید‌آلومینیوم به ضخامت 51 میکرومتر جاسازی شده‌اند، تشکیل شده است.
این گروه ماده ساخته شده را در دو شکل صیقلی و دیگری با سطح ناصاف با تابش پرتوهای زیر‌قرمز نزدیک در طول موج حدود 900 نانومتر -نزدیک‌ترین طیف به طیف نور قرمز مرئی- مورد آزمایش قرار داد. در تابش عمودی با زاویه‌ای کوچک‌تر از 45 درجه میزان برگشت نور توسط سطح صیقلی حدود 20 درصد و انعکاس نور از سطح ناهموار زیر 1 درصد بود.
این نتیجه جالب را می‌توان به تمامی طیف‌های گوناگون امواج الکترومغناطیس تعمیم داد. جان پندری، فیزیکدان کالج سلطنتی لندن و پیشگام تولید متامتریال این کار را «یک تجربه تازه و باارزش» می‌داند. مهم‌ترین کاربرد این ماده نظامی است و در ساخت تجهیزات جاسوسی که رادارها قابل به تشخیص آنها نیستند، استفاده خواهد شد

رضا میرجعفریان
08-12-2010, 09:18 AM
metal storm یا طوفان فلز نام سلاحی است که قادر است یک میلیون گلوله در دقیقه شلیک کند. این اسلحه که چند سالی از ساخت آن میگذرد با استفاده از الکتریسیته گلوله ها را شلیک میکند و بیشتر بر روی هلیکوپتر ها و هواپیما ها نصب میشود. درلینک زیر به طور کامل با این سلاح و مکانیسم عملکرد آن آشنا میشوید. البته فیلم حدود 9 دقیقه است و حجم بالایی دارد و دیدن آن برای کسانی که از اینترنت dialup استفاده میکنند مشکل خواهد بود. اما اگر به چنین مباحثی علاقمند هستید دیدن آن را توصیه میکنیم. بر خلاف تفنگ های معمولی در این اسلحه هیچ قطعه ی متحرکی وجود ندارد و فقط با استفاده از جریان الکتریسیته گلوله ها شلیک میشوند. نکته جالب دیگر در مورد این اسلحه قابلیت شلیک انواع گلوله ها و در کالیبر های مختلف است. این اسلحه به صورت چند تایی بر روی هلیکوپتر نصب و شلیک میشود. تصورش را بکنید که وقتی یک هلیکوپتر با چهار تا Metal Storm در یک دقیقه 4 میلیون گلوله به محلی شلیک کند چه اتفاقی میوفتد...

از طریق این لینک (http://gizmodo.com/gadgets/weapons/million-rounds-per-minute-ghastly-guns-putting-the-hurt-on-you-288335.php) میتوانیدودئوی مربوطه را مشاهده کنید.

رضا میرجعفریان
08-14-2010, 12:15 PM
1-مانور پذيري:يعني توانايي شيرجه زدن سريع و ناگهاني-اوجگيري قدرتمندانه و گردش كردن تند و بسته براي پيشدستي نمودن در متوجه كردن دماغه هواپيما بسوي هواپيماي دشمن

2-ديد:با وجود تمامي امكانات راداري-كنترل كنندگان زميني و هواپيماهاي awacs(هشدار زود هنگام)خلبان جنگنده براي پيروزي در نبرد هوايي نزديك به آنچه ميبيند متكي است. ديدن بدون مانع به خلبان امكان برتري بيشتري ميدهد.نمونه هاي موفق اين ديدگاه هواپيماهاي p-51d موستانگ و f-16 فايتينگ فالكن ميباشد.

3-برد:يعني توانايي حمل سوخت كافي براي نبرد از بلند شدن از پايگاه يا ناو و جنگيدن و بازگشت دوباره به خانه.

4-بقاپذيري:يعني توانايي تحمل و جذب صدمات قابل توجه حين نبرد و بازگشتن به پايگاه مادر يا نهايتا يك مكان امن.

5-قدرت آتش:قدرت آتش يك جنگنده نيز عاملي تعيين كننده در پيروزي است.

6-سقف پرواز:بيشترين ارتفاعي كه يك جنگنده از آن به گونه اي موثر به اجراي ماموريت بپردازد.

7-سرعت:سرعت يك جنگنده به آن كمك ميكند كه در كمترين زمان ممكن وارد صحنه نبرد شده يا آن را ترك نمايد.

8-نسبت شكار:عبارتند از نسبت هواپيماهاي سرنگون شده دشمن توسط يك نمونه خاص از هواپيماهاي خودي به نسبت تعداد سرنگون شده همان نوع هواپيماي خودي

رضا میرجعفریان
08-15-2010, 09:29 AM
http://newcoy.persiangig.com/image/IRIAA/Iranian%20AH-1.jpg
مقدمه:
«اسماعیل صحتی» برخلاف سایر خلبانان پرافتخار نبردهای هوایی، خلبان هواپیمای جنگی نیست، لقب تکخال به وی نداده‌اند و پیروزیهای متعدد هوایی نیز ندارد، ضمن این‌که بمباران‌های متهورانه‌ای هم انجام نداده است! افسانه‌ای که به دست وی واقعیت پیدا کرده، بی‌شک نه پیش از آن و نه پس از آن به وقوع خواهد پیوست! در یکی از روزهای زمستان 1364، او سوار بر یک کبرا به شکار میگ MiG-21 رفت و پیروز شد! خلبان صحتی «فیش‌بد» را نیست کرد تا جایگاهی اختصاصی و دست نیافتنی در کتاب نبردهای هوا به هوای تاریخ برای خود دست و پا کند. متن زیر برگرفته از مصاحبه ای است با این خلبان تیزپرواز.
بپردازیم به حماسه‌ای که شما برای نخستین و شاید آخرین بار در تاریخ هوانوردی ثبت کردید!
•در عملیات والفجر 8 که در تاریخ 20 بهمن 1364 در سه محور آبادان، شلمچه و کوشک آغاز شد، مهمترین هدف، تصرف شبه‌جزیره فاو و حرکت از بقیه محورها جنبه پشتیبانی از تک اصلی و به اشتباه انداختن دشمن بود. بچه‌های هوانیروز در این عملیات واقعا یک پشتیبانی آتش بی‌نظیر از واحدهای زمینی انجام دادند. در یکی از ماموریتهای محوله، یکی از بالگردها حین عملیات مورد اصابت قرار گرفته و مجبور می‌شود در همان شبه‌جزیره فاو نزدیک ساحل فرود اضطراری انجام دهد. بلافاصله یک گروه فنی زبده برای راه‌اندازی و عملیاتی کردن کبرای سانحه دیده به منطقه اعزام گردید و نفرات دست به کار شدند. عراقی‌ها با اطلاع از این‌که یک بالگرد در فاو سالم به زمین نشسته و نفرات فنی بر روی آن مشغول به کار هستند وارد عمل شدند. در آن زمان جزیره «بوبیان» ـ که حدود 6 کیلومتر با فاو فاصله داشت و متعلق به کویت بود ـ در اختیار عراق قرار داده شده بود. عراقی‌ها ماموریت از بین بردن نفرات فنی و بالگرد ما را به یک ناوچه جنگی «اوزا» متعلق به نیروی دریایی ارتش بعث واگذار کرده بودند. این ناوچه با لنگر انداختن در ساحل بوبیان بر روی بچه‌های فنی ما آتش مستقیم گشوده بود. ما به صورت تک فروندی عازم ماموریتی در «دریاچه نمک» بودیم که نفرات فنی با توجه به حمله ناوچه عراقی، از ما درخواست کمک کردند. در این طرف میدان من و کمک‌خلبانم جناب «محمد صحرایی» با رسیدن به شبه‌جزیره فاو و مشاهده ناوچه عراقی بلافاصله در موقعیت شلیک قرار گرفته و دو تیرموشک تاو به سمت آنها شلیک کردیم که توقف تیراندازی از جانب عراقی‌ها را به دنبال داشت.
به دنبال شلیک دومین موشک به سمت ناوچه عراقی، من متوجه شدم آب سطح رودخانه «اروندرود» که زیر پای ما بود انگار هر لحظه چندمتر بالا و پایین می‌رود. به کمک‌خلبان گفتم: «محمد! آب چرا این جوری می‌شه؟!» پس از مکثی گفت: «سه تا میگ دارن به سمت ما تیراندازی می‌کنند!!». با مشاهده برخورد موفقیت‌آمیز دومین تاو به هدف، به سرعت گردش کرده و از اینجا تعقیب و گریز سه فروند جنگنده میگ MiG-21 با بالگرد ما آغاز شد. من همچنان با مانورهای مختلف سعی می‌کردم خود را از تیررس میگ‌ها کنار بکشم و به قولی تصمیم داشتم آن‌قدر این کار را تکرار کنم تا آنها خسته شده و دست از سر ما و نفرات فنی مشغول به کار بردارند. خلبانان میگ به ترتیب گردش کرده و با رسیدن به موقعیت، سرعت و زاویه مناسب، از پهلو ـ که احتمال مورد اصابت قرار دادن ما بسیار بیشتر بود ـ به بالگرد ما حمله‌ور شدند. این جنگنده‌ها که برای از بین بردن کبرای زمینگیر آمده بودند و اصلا انتظار نداشتند که ما موی دماغ آنها شویم، در حالی که هیچ موشکی با خود حمل نمی‌کردند، تا می‌توانستند به خود راکت بسته بودند. این کشمکش بین ما ادامه داشت تا این‌که ناگهان متوجه شدم یکی از جنگنده‌های بعثی گردش بسیار تندی انجام داد و شاخ به شاخ از روبه‌رو به سمت ما شیرجه زد. کاملا مشخص بود که تا ثانیه‌هایی دیگر هرچه گلوله و راکت دارد روی سر ما خالی کرده و به چشم به هم زدنی بالگرد ما را خاکستر خواهد کرد. کمتر از چند ثانیه پیش از این‌که در موقعیت شلیک راکت قرار گیرد، من به سرعت سر مسلسل 20 میلیمتری را به طرف جنگنده مزبور گرفته و رگباری از گلوله به سمتش شلیک کردم. صحنه‌ای شگفت‌انگیز رقم خورد! جنگنده عراقی از کمر نصف شد و در حالی که از لاشه دو نیم‌شده‌اش آتش مهیبی زبانه می‌کشید، از روی سر ما رد شد و خلبان نگون‌بخت آن حتی فرصت خروج اضطراری را به دلیل ارتفاع کم پیدا نکرد. در همین حین دومین جنگنده عراقی نیز به وسیله پدافند بچه‌های سپاه منهدم گردید که خلبان آن خروج اضطراری کرد و به اسارت نیروهای خودی درآمد.
میگ سومی با مشاهده وقایع، بلافاصله صحنه را ترک کرد و ما نیز با توجه به کمبود سوخت و این‌که شر مزاحمان را از سر کبرا و نفرات خودی کم کرده بودیم، به پایگاه بازگشتیم.
هنوز از بالگرد پیاده نشده بودیم که دیدیم نفراتی از سپاه به همراه خلبان به اسارت درآمده با تایید این‌که ما با موفقیت توانسته‌ایم یکی از جنگنده‌های دشمن را ساقط کنیم از ما تشکر و سپاسگزاری نمودند. مصاحبه و بازجویی از خلبان اسیر آغاز شد؛ در جواب این سوال ما ‌که «چطور شد دوست خلبانت برخلاف شما ناگهان از روبه‌رو به بالگرد ما حمله کرد؟!» گفت: «با توجه به این‌که بالگرد شما در طول تعقیب و گریز و در تمامی شیرجه‌های هجومی، پرنده‌های ما را ناکام گذاشته بود، آن خلبان در حالی که بسیار عصبانی بود به ما اعلام کرد که این بالگرد خیلی سمج و پرروست و من خودم به خدمتش می‌رسم! لذا شیرجه زد تا علاوه بر توپ، راکتهایش را نیز به سمت بالگرد شما شلیک کند ولی در نهایت خودش مورد اصابت قرار گرفت!»

ـ چه زمانی و چطور به افتخار جانبازی نایل آمدید؟
•حدود سه روز پس از مورد اصابت قرار گرفتن میگ دشمن، در همان عملیات والفجر 8 در قرارگاه «دارخوین» مستقر بودیم. من تازه از پرواز برگشته و در سنگر مشغول استراحت بودم که متوجه شدم قرارگاه ما مورد حمله جنگنده ـ بمب‌افکنهای دشمن قرار گرفته است. در اطراف قرارگاه ما سه عراده توپ ضدهوایی برای محافظت از بالگردها قرار داده بودند. تاکتیک نیروی هوایی عراق برای مقابله با این توپهای‌ پدافند هوایی به این‌گونه بود که چند فروند جنگنده میگ در ارتفاع پایین پرواز می‌کردند و به دنبال آن پدافند هوایی به سمت آنها آتش می‌گشود. همزمان، چند فروند میراژ که در ارتفاع بالاتری در حال پرواز بوده و صحنه نبرد را کاملا نظاره‌گر بودند، با تعیین موقعیت پدافند، آنها را مورد اصابت قرار می‌دادند.
من و اکبر ارادت از سنگر بیرون آمده بودیم تا کمی هوا بخوریم! ولی این هواخوری مصادف شد با حمله هواپیماهای دشمن. میراژ عراقی که قصد زدن پدافند ما را داشت، بمبی را به سمت آن رها کرد که دقت کافی نداشت و جلوی ما به زمین خورد. تنها کاری که در آن زمان بسیار کوتاه انجام دادم، این بود که توانستم با لگد اکبر ارادت را به داخل سنگر انداختم. موج انفجار بمب مرا 50 متر به عقب پرتاب کرد. بلند شدم دیدم در همان نزدیکی، یکی از سربازان روی زمین افتاده و در حالی که ترکش بمب، مستقیم به سرش اصابت کرده بود، به شدت دست و پا می‌زد. بلافاصله به سمت وی دویدم و بلندش کرده و به داخل سنگر آوردم. داد زدم: «بچه‌ها کمک!» در حالی که پزشکیاران به بالین این سرباز آمدند، مرحوم «فخرایی» به من گفت: «هیچ می‌دونی خودت چه جوری شدی؟!» گفتم: «چطور شده‌ام؟!» گفت: «سمت راست صورتت کاملا رفته!»
در آنجا بود که چشم راستم را از دست دادم و پس از انتقال به تهران برای معالجه به آلمان اعزام شدم.

ـ به غیر از انهدام میگ دشمن، شیرین‌ترین خاطره شما مربوط به چه زمانی است؟
•پیش از آغاز جنگ مدتی در مراغه مستقر بوده و وظیفه اسکورت بالگردهای 205 و 214 ـ که به واحدهای نیروی زمینی درگیر با ضدانقلاب، آذوقه و مهمات می‌رساندند ـ را برعهده داشتیم. در همان زمان یکی از بالگردهای 214 ما که حامل تعدادی از نفرات هوابرد بود و برای شناسایی منطقه به سردشت پرواز کرده بود، توسط ضدانقلاب مورد اصابت قرار می‌گیرد. با تیر خوردن پای خلبان و همچنین بروز نقص فنی در موتور، بالگرد مجبور می‌شود در دره‌ای که ضدانقلاب در دو دامنه مشرف به دره حضور داشتند و کاملا به نفرات بالگرد مسلط بودند، فرود اضطراری کند. بلافاصله من از یکی از خلبانان شینوک درخواست کردم به محل درگیری برویم. حدود یک ساعت بود که نفرات هوابرد و خلبانان در آنجا گیر افتاده بودند و آتش سنگینی از طرف ضدانقلاب به طرف آنها اجرا می‌شد. بلافاصله با رسیدن ما به منطقه، من نفرات ضدانقلاب را مشغول کردم تا شینوک بتواند نیروهای محاصره شده را سوار کند. ضدانقلاب علاوه بر تیراندازی به سمت بالگرد ما، آتش متمرکز و بسیار سنگینی را متوجه شینوک کردند. در حالی که من با مانورهای مختلف سعی می‌کردم آنها را سرگرم کنم، گوشه چشمی هم به شینوک و نفرات خودمان داشتم. در اینجا صحنه بسیار جالب و تاثیرگذاری را مشاهده کردم. فرمانده دلاور نفرات هوابرد، هر دو خلبان و دیگر نفرات هم‌دسته‌ای خود را تک تک به درون شینوک برد، اما هنگامی که پس از هدایت آخرین نفر خواست خودش سوار بالگرد شود با توجه به همان حجم آتشی که خدمتتان عرض کردم، خلبان بالگرد شینوک اوج گرفت و با تصور این‌که تمامی نفرات را سوار کرده از منطقه دور شد. من که از بالا شاهد این فداکاری بی‌مثال فرمانده دسته هوابرد بودم با خود نیت کردم که هرطور شده وی را از این مهلکه نجات دهم!
با این‌حال چون تا به حال به چنین صحنه‌ای برخورد نکرده بودیم و تجربه‌ای در این زمینه نداشتیم، با همفکری خلبان کابین جلو جانباز سرافراز «عباس یزدان‌دوست» تصمیم گرفتم با اسکید بالگرد وی را از آنجا دور کنیم. بلافاصله خود را به بالای سر او رسانده و اشاره کردم که «اسکید را بگیر!» همین که وی به اسکید چسبید اوجگیری کردم و با توجه به این‌که شدت آتش ضدانقلاب از یک دامنه بیشتر از دیگری بود، برای این‌که کمتر در معرض تیراندازی قرار بگیریم ملخ اصلی بالگرد را به سمت دامنه پرآتش دادم و به پهلو از دره بالا آمدیم. در نهایت موفق شدیم فرمانده دسته را که با قدرت جسمانی فوق‌العاده‌اش توانسته بود مدت زمان نسبتا طولانی با آن شدت باد زیر اسکید دوام بیاورد، به پادگان سردشت منتقل کنیم. هنگامی که به پادگان سردشت رسیده و وی را پیاده کردیم، مشاهده نمودیم تمام سر و صورتش در اثر شدت برخورد هوا ترک خورده و خون جاری است.
نکته دیگری که در این‌جا لازم می‌دانم بگویم اینست که در هنگامی که بالای سر فرمانده هوابرد رسیدم و وی اسکید را گرفت، یکی از خمپاره‌های ضدانقلاب دقیقا به محل ایستادن وی و درست زیر بالگرد فرود آمد و منفجر شد! براثر موج انفجار خمپاره، بالگرد تکان سختی خورد و به سمت بالا پرتاب شد. در این حالت، سایت تیراندازی که در کابین جلو کبرا قرار دارد، با شدت هرچه تمامتر به پاهای «یزدان‌دوست» برخورد کرد و کشکک هر دو پای وی را خرد نمود. پس از فرود در پادگان سردشت، یزدان‌دوست تا یک ساعت به سختی نفس می‌کشید. براثر این حادثه، وی از هر دو پا فلج شد و به افتخار جانبازی نایل آمد.

رضا میرجعفریان
08-15-2010, 09:35 AM
این پرنده زیبا محصول مشترک کشورهای انگلستان و فرانسه است.
«آندره تورکا» روز دوم مارس ۱۹۶۹ به عنوان اولین خلبان هواپیمای کنکورد از باند فرودگاه تولوز در کشور فرانسه به هوا برخاست.
در روز ۲۱ ژانویه ۱۹۷۶ اولین پرواز تجاری کنکورد به طور همزمان به وسیله خطوط هوایی انگلستان و فرانسه به انجام رسید.
___________________________________
در اواخر دهه پنجاه میلادی که ایالات متحده تقریباً به طور کامل بازار حمل و نقل هوایی را در اختیار داشت، فرانسوی ها و انگلیسی ها می کوشیدند تا با معرفی یک هواپیمای مافوق صوت، در زمینه حمل و نقل هوایی برای خود جایگاه مناسبی به دست آورند.
طرح های شرکت های هواپیماسازی فرانسه و انگلیس به ترتیب با عناوین Type۲و Super Caravel شناخته می شدند ولی به دلیل هزینه زیاد، به رغم برنامه ریزی های صورت گرفته برای تولید مدل های اولیه، هر دو کشور با تشکیل کنسرسیومی مشترک، پیش نویس قرارداد تولید خود را در روز ۲۸ نوامبر ۱۹۶۲ به امضا رساندند. کنسرسیوم جدید پس از امضای قرارداد، موفق به اخذ سفارش از شرکت های معتبر هواپیمایی همچون شرکت خطوط هوایی ژاپن، شرکت هواپیمایی آلمان (لوفت هانزا)، یونایتد ایرلاینز (ایالات متحده)، TWA (امریکا)، شرکت حمل و نقل کانتاس (استرالیا)، ایر کانادا و غیره شدند.
http://newcoy.persiangig.com/image/Concorde/concorde002.jpg
در ابتدا انگلیسی ها نام Concord (به معنی توافق) را برای این محصول مشترک برگزیده بودند ولی پس از مدتی برای تطبیق تلفظ انگلیسی آن با گویش فرانسوی، نام هواپیما به Concorde تغییر پیدا کرد.
کنکورد ۰۰۱ ساخت کارخانه تولوز فرانسه بود و کنکورد ۰۰۲ در بریستول انگلیس تولید شده بود. در مجموع ۲۰ فروند هواپیمای مسافربری مافوق صوت کنکورد از خطوط تولید خارج شد که سوانح و حوادث مختلف از جمله آتش سوزی در موتورها و سرانجام سقوط یک فروند از آن در تاریخ ۲۵ جولای ۲۰۰۰ در حوالی شهر پاریس که ۱۱۳ کشته بر جای گذاشت، به روند بازنشستگی این پرنده زیبا سرعت بخشید.
مجموعه این عوامل موجب شد تا دو خط هوایی ایرفرانس و بریتیش ایرویز در سال ۲۰۰۳ پایان عمر فعالیت های پروازی کنکورد را اعلام کنند. به این ترتیب در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۰۳ ایرفرانس و در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۰۳ بریتیش ایرویز، هواپیمای کنکورد را از مسیرهای پروازی خارج کرده و به تاریخ سپردند.
«آندره تورکا» روز دوم مارس ۱۹۶۹ به عنوان اولین خلبان هواپیمای کنکورد از باند فرودگاه تولوز در کشور فرانسه به هوا برخاست و پس از پروازی به مدت کمتر از ۳۰ دقیقه از این هواپیمای پیشرفته به عنوان پرنده یی بزرگ با پروازی بسیار خوب نام برد. اگرچه در این پرواز آزمایشی، کنکورد به ارتفاع ۱۰ هزار پا (۳ کیلومتری) دست پیدا کرد ولی سرعت آن از ۳۰۰ مایل در ساعت (۴۸۰ کیلومتر بر ساعت) تجاوز نکرد.
http://newcoy.persiangig.com/image/Concorde/concorde003.jpg
علاوه بر تورکا و کمک خلبانش، ۲ تکنسین پرواز نیز در این آزمایش درون هواپیما حضور داشتند ولی وزش شدید باد ادامه آزمایش را به زمان دیگری موکول کرد و کار در ساعت ۳۰/۱۵ با پارک کنکورد در انتهای باند فرودگاه پایان یافت. هر چند قبل از این هم به علت شرایط نامساعد جوی، دو برنامه آزمون کنکورد به شکست انجامیده بود.
با لمس سطح باند توسط چرخ های کنکورد ۰۰۱، فریاد شادی جمعیت تماشاگران حاضر در فرودگاه تولوز فرانسه در صدای رعدآسای ۴ موتور توربوجت محو شد. پس از باز شدن چتر ترمز و توقف کامل هواپیما، مردم به سمت پلکان هواپیما هجوم بردند و خلبان فرانسوی «آندره تورکا» و همکارانش را به شدت تشویق کردند. در تاریخ نهم آوریل ۱۹۶۹ نوبت به خلبان انگلیسی «برایان ترابشا» رسید تا سکان هدایت کنکورد ۰۰۲ را در دست گرفته و دومین پرواز آزمایشی کنکورد و اولین آن در خاک انگلیس را به انجام رساند.
این پرواز ۲۲ دقیقه یی از مبداء پایگاه فیلتون در حوالی شهر بریستول به مقصد پایگاه فایفورد در شهر گلوسسترشایر صورت گرفت تا چند ماه پس از آن و دقیقاً در روز اول اکتبر ۱۹۶۹، نخستین پرواز مافوق صوت هواپیمای مسافربری به وقوع بپیوندد.
به این ترتیب مردم دو کشور فرانسه و انگلیس به خود می بالیدند که همکاری مشترک دو شرکت اسپشیال فرانسه و اسپیس انگلیس ثمربخش شده و انحصار ایالات متحده در صنعت حمل و نقل هوایی در بخش هواپیماهای مسافربری شکسته شده است. با این وجود تحویل نخستین هواپیماها به ناوگان تجاری دو کشور حدود ۶ سال طول کشید به طوری که اولین کنکوردها در تاریخ ۱۹ دسامبر ۱۹۷۵ با کد ثبت F-BV به ایرفرانس و در مورخ ۱۴ ژانویه ۱۹۷۶ با کد ثبت G-BOA به شرکت هواپیمایی بریتیش ایرویز تحویل داده شد.
یک هفته پس از تحویل هواپیمای خطوط هوایی انگلستان یعنی در روز ۲۱ ژانویه ۱۹۷۶ اولین پرواز تجاری کنکورد به طور همزمان به وسیله خطوط هوایی انگلستان و فرانسه به انجام رسید. در این روز کنکورد خط هوایی انگلیس پس از برخاستن از شهر لندن در بحرین به زمین نشست و کنکورد ایرفرانس مسیر پاریس - برزیل را طی کرد.
دو مدل آزمایشی هواپیمای مافوق صوت کنکورد با شماره های ۰۰۱ و ۰۰۲ از لحاظ ابعاد از سایر مدل های کنکورد ساخته شده، کوچک تر بودند. با این وجود بسیاری از آزمون های پروازی کنکورد به وسیله همین دو فروند هواپیمای آزمایشی انجام گرفت.
کنکورد در مقام تنها هواپیمای عملیاتی مافوق صوت مسافربری جهان با اتکا به بال های دلتاشکل خود پرواز می کرد و دماغه یی تیز و متحرک داشت. این دماغه در زمان پرواز با سرعت مافوق صوت، کاملاً در راستای بدنه قرار می گرفت و هنگام فرود و برخاستن برای تامین دید کافی مورد نیاز خلبان به سمت پایین تغییر وضعیت می داد. کنکورد با دهانه بال ۲۷ متری، طول ۶۲ متری و ارتفاع تقریباً ۱۳ متری، هواپیمای نسبتاً بزرگی به حساب می آمد که در وضعیت عادی ۱۲۸ مسافر و در چیدمان متراکم صندلی ها ۱۴۴ نفر را همراه با دو خلبان، یک مهندس پرواز و ۳ مهماندار در خود جای می داد. ضمن اینکه مساحت بال آن هم معادل ۳۵۹ مترمربع بود.
سریع ترین هواپیمای مسافربری جهان با وزن بدون سوخت ۹۲ هزار و ۸۰ کیلوگرم می توانست نزدیک به ۱۴ تن بار را با خود حمل کند و ظرفیت مخازن سوخت آن که در داخل بال های کنکورد بود، به ۱۲۰ هزار لیتر می رسید. کنکورد از ۴ موتور توربوجت که محصول مشترک امریکا و فرانسه بود، نیرو می گرفت.
رانش هر یک از این موتورها وقتی کنکورد با سرعت دو برابر صوت حرکت می کرد، به ۴۵ کیلو نیوتن می رسید. هر چند تولید و استفاده از هواپیمای کنکورد سرانجام متوقف شد ولی تفکر هواپیماهای مافوق صوت هرگز متوقف نشد. به طوری که در سال جاری میلادی، کشور ژاپن موفق به آزمایش اولین هواپیمای مسافربری مافوق صوت خود شد که نه تنها سرعت بیشتری نسبت به هواپیمای کنکورد دارد (سرعت آن ۵/۱ برابر سرعت کنکورد است) بلکه هیچ کدام از مشکلات مربوط به تجهیز و نگهداری آن را نیز ندارد. کارشناسان ژاپنی بیش از ۱۰ سال بر روی این هواپیمای مافوق صوت وقت صرف کرده اند.
این هواپیمای ژاپنی در اطراف شهر آدلاید استرالیا با موفقیت آزمایش شده و قرار است تا سال ۲۰۱۵ وارد ناوگان هوایی ژاپن شود و بدون تردید مورد استقبال زیادی قرار خواهد گرفت و البته به سایر خطوط هوایی جهان هم فروخته خواهد شد.
این پرنده تیزپرواز ژاپنی برگ جدیدی از فناوری صنعت هواپیماسازی را در جهان رقم خواهد زد.

منبع:
برگرفته از aftab.ir
مرجع اصلی: روزنامه اعتماد-ترجمه شده از Chicago Tribune.com توسط علیرضا سزاوار
----------------------------------------------------------------------------
تصاویری زیبا از آخرین پرواز کنکورد به همراه تیم اروباتیک سلطنتی انگلستان
http://newcoy.persiangig.com/image/Concorde/concorde004.jpg
http://newcoy.persiangig.com/image/Concorde/concorde005.jpg
http://newcoy.persiangig.com/image/Concorde/concorde006.jpg

siyamak
08-23-2010, 08:42 AM
http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/146985_516108233836.jpg

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/146991_60810823395.jpghttp://www.acopart.org/Upload/ACO-676/146987_657108233850.jpg

رضا میرجعفریان
08-23-2010, 11:26 AM
هواپیمای جت بدون سرنشین ایرانی

مشخصات MQM-107 Streaker :

طول :
5.13 m A
5.51m B,D
5.71m E

عرض:
3.01m A,B,D
3.02m E

ضخامت (احتمالا قطر بدنه):
38 cm

ارتفاع :
1.47m A,B,D
1.54m E

وزن:
450 کیلو گرم در مدل ای
662 کیلوگرم در مدل بی و دی و ئی

پایداری در آسمان :
3 ساعت در مدل ای
2ساعت و یک ربع در مدل بی
2 ساعت و 18 دقیقه در مدل دی و ئی

سرعت :
926 کیلومتر در ساعت در مدل ای
956 کیلومتر در مدل بی
1015 کیلومتر در مدل دی و ئی

سقف پرواز : 12200 متر


نیروی محرکه :
برای شتاب گیری از یک بوستر استفاده میکند سپس موتور توربوجت کوچک روشن میشود.

Booster: solid-propellant rocket; MQM-107D/E: Naval Surface Warfare Center SR121-NP-2; 25.8 kN (5800 lb) for 2.6 s
Sustainer:
MQM-107A/C: Teledyne CAE J402-CA-700 turbojet; 2.85 kN (640 lb)
MQM-107B: Microturbo TRI 60-2 Model 074 turbojet; 3.70 kN (831 lb)
MQM-107D/E: Teledyne CAE J402-CA-702 turbojet; 4.27 kN (960 lb)
MQM-107D/E (alternative): Microturbo TRI 60-5 Model 220 turbojet; 4.23 kN (950 lb)
این پرنده قابلیت بازگشت به زمین نداره

رضا میرجعفریان
08-23-2010, 11:46 AM
آذَرَخش نام دومین هواپیمای جنگنده ساخت ایران پس از جنگنده صاعقه‌است. این جنگنده که در ایران و به روش مهندسی معکوس بر روی جنگنده بمب افکن اف-۵ ساخته و در تاریخ ۱۵/۵/۱۳۸۶ در شاهین شهر اصفهان آزمایش شده‌است.وبه تولید انبوه نیز خواهد رسید.
جنگنده آذرخش حدودا ۱۵ درصد بزرگتر از F-۵E است و از موتورهای RD-۳۳ ا لیولکا نیرو می‌گیرد


جنگندهٔ آذرخش از دو موتور روسی آردی-۳۳ استفاده می‌کند. این جنگنده بیشتر برای عملیات‌های هوا به زمین طراحی شده ولی در کنارآن توانایی جنگ هوایی را نیز دارد. پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور RD-۳۳ (موتور جنگنده میگ)است که از موتورهای هواپیمای اف-۵ بسیار قدرتمندتر بوده و امکان پرواز تا سرعتهای ۱٫۵ تا ۱٫۷ ماخ را به این هواپیما می‌دهد. که البته کمی و یا مقداری کمتر از(هواپیما صاعقه) است.


http://media.farsnews.com/Media/8506/Images/jpg/A0222/A0222975.jpg


هواپیمای آذرخش را می‌توان یک جنگنده اف-۵ دانست که در آن مساحت بال‌ها تا حدودی افزایش یافته و موتورها و اویونیک آن با نمونه‌های جدیدتر روسی تعویض گشته‌است. مشهودترین تفاوت این هواپیما با جنگنده اف-۵، ورودی موتور های به وضوح بزرگ‌ تر آن است که در نتیجه نصب موتور قدرتمند تر و نیاز به ورودی های بزرگ‌تر حاصل آمده‌است. همچنین تغییرات واضحی در سکان عمودی آن پدید آمده که می‌توان از آن‌ها به عنوان عوامل کنترل کنندهٔ مانور پذیری فوق العاده و بعضا خارج از کنترل F-۵ دانست. وزن این جنگنده در حالت عادی حدود ۸ تن و در حالت حد اکثر بین ۱۵ تا ۱۸ تن خواهد بود، گفتنی این جنگنده می‌تواند حدود ۴۰۰۰ تا ۴۵۰۰ کیلوگرم تسلیحات با خود حمل کند.

رادار این هواپیما از نوع N۰۱۹-ME که در ایران بهسازی شده تا کارایی آن بر ضد اهداف زمینی افزایش یابد و برد این هواپیما نیز مانند هواپیمای صاعقه در حدود ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر است. این هواپیما یعنی جنگنده آذرخش بیشتر و در واقع برای حمله به اهداف زمینی طراحی و ساخته شده‌است و توانایی جنگ هوایی را نیز دارا است که کاملاً ساخت ایران بوده و برای جایگزینی است. هواپیمای اف۵ و به تبع آن آذرخش به دلیل کوچکی قابلیت حمل مقدار کمی سوخت را دارد که باعث کوتاه شدن برد هواپیما نسبت به هواپیماهای هم عصر خود مانند اف۴ می‌شود. (هواپیمای اف۴ می‌تواند هم وزن هواپیمای اف۵ سوخت با خود حمل کند.) به همین دلیل در زمان جنگ از این هواپیما بیشتر به عنوان هوپیما ی گشتی شناسایی و یا جهت بمباران اهداف نزدیک استفاده می‌شد. و البته همین کمبود سوخت قابلیت درگیری با اهداف هوایی و انجام جنگ هوایی یا Dog Fightt را به شدت کاهش می‌دهد.

رضا میرجعفریان
08-23-2010, 11:53 AM
جنگنده صاعقه**

جنگنده های صاعقه که بدست متخصصان توانمند نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ساخته شده است در حضور دکتر احمدی نژاد ، ملت ایران و مقامات لشگری و کشوری و در مقابل چشمان رسانه ها ، در آغاز هفته دفاع مقدس و نیروهای مسلح به پرواز در آمدند و با اجرای موفق پرواز عملیاتی به ناوگان هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوستند .بنا بر گزارشها دستور تولید انبوه این نوع از جنگنده ها در دستور کار وزارت دفاع قرار گرفته است.
مسئولان پروژه صاعقه اعلام نموده اند که ویژگی مهم جنگنده صاعقه پشتیبانی نزدیك هوایی می باشد . این جت جنگی با دستان پر توان متخصصان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران طراحی و ساخته شده است. قابلیت این جنگنده در حمل و شلیك انواع راكت، پرتاب انواع بمب و موشك با سیستم رادار پیشرفته قابلیت مناسبی به آن داده است .این جت در طول سالهای گذشته با ده‌ها سورتی پرواز آزمایشی، مراحل مختلف پرواز را با موفقت پشت سر گذاشته است.
کاکپیت یا همان کابین خلبان ، صاعقه بسیار راحت بوده و خلبان امکان دید کامل نسبت به اطراف خود را دارد.همچنین این جت جنگی تنها جنگنده ایست که با ابتکار متخصصین ایرانی مجهز به دید خلبان در جهات اصلی و فرعی می باشد به زبان ساده تر به وسیله دوربین های پیشرفته مداربسته ، خلبان قسمت عقب و ...را به راحتی می تواند ببیند که این قابلیت قدرت این جنگنده را در تعقیب و گریز جنگنده ها و در گیری های هوایی و مانورهای واکنش سریع به شدت افزایش می دهد . همچنین کا کپیت تمام دیجیتالی این جت جنگی قابل توجه است..

موتور این هواپیما دو دستگاه موتورrd-33 که به گفته ی خیلی ها همان موتور به کار رفته در میگ29 میباشد که من فکر نمیکنم RD-33موتور این جنگنده باشه چون اگه یه نگاهی به ابعاد RD-33 و صاعقه بندازید متوجه میشید که حتی یکRD-33 هم برای ابعاد صاعقه بزرگه.(البته این نظر من بود)

و همچنین سرعت آن بین1.6 تا 1.8 گفته شده و رادار کنترل آتش آن از نوع Phazotron-NIIR N019 میباشد/رادار N019 ساخت فازاترون که به نام Baaz نیز شناخته می شود، قادر است 10 هدف هوایی را در حالت «رهگیری به هنگام جستجو» (TWS) از فاصلهء حدود 80 کیلومتری مورد شناسایی قرار دهد و هم زمان به دو هدف شلیک کند. توان این رادار، برابر رادار RDM ساخت تامسون سی اس اف مورد استفاده در Mirage-2000H ارزیابی شده است.
رادار N019 دارای قابلیت دیدپائین – شلیک پائین بوده و دارای دقت و قدرت تشخیص خوبی برای تمیز دادن اهداف چندگانه می باشد.

/ بیشترین وزن محموله این هواپیما 4,400 کیلوگرم و وزن خالی این هواپیما 8,000 کیلوگرم و بیشترین وزن برخاست این هواپیما 15,000 تا 18,000 کیلوگرم بوده و بردی در حدود 600 تا800کیلومتر را داراست.
قدرت مانور هوایی صاعقه و خطای بسیار پایین و نیز شتاب لحظه ای و سریع از ویژگی های این جت جنگی می باشد
با ید خاطرنشان کرد که جدار شیشه ای کابین خلبان صاعقه ضد گلوله می باشد و امنیت خلبان در این شکاری به مراتب بیشتر از جنگنده های دیگر می باشد

گفتاری از فرمانده ی نیروی هوایی ایالات متحده:

ما قبلا اصلا از جنگنده های ایرانی نمی ترسیدیم ، بلكه ما از قدرت تحلیل و واكنش سریع و غیر قابل پیش بینی خلبانان ایرانی بیمناك بودیم ،اما الان ما اطلاعاتی درباره جنگنده های ساخته شده در ایران نداریم و نمی دانیم از چه نوع تكنولو‍‍ژی در آنها استفاده شده است .و الان هم از جنگنده های آنها و هم از خلبانان آنها بیمناكیم و ما قدرت آنها را در درگیری های هوایی شاهد بوده ایم ، ماجنگ ۸ ساله ایران و عراق را خوب به یاد داریم

رضا میرجعفریان
08-23-2010, 02:29 PM
شرکت آئرواسپس لاینز به همت جان کان روی در ایالت کالیفرنیا (ایاات متحده) تاسیس شد. این شرکت برخلاف برنامه کاری معمول سازندگان وسایل پرنده، به جراحی هواپیماهای موجود شفول شد و هواپماهایی را عرضه کرد که با ظاهر نا آشنا حجم درونی بسیار وسیعی را برای حمل محموله های حجیم در اختیار کاربران ویژه قرار می دادند. وقتی که در 1982 ناسا برای نقل وانتقال قطعات فضاپیما ها بین کالیفریا و فلوریدا مشتری محصولات آئرواسپیس لاینز شد، این شرکت با اتصال قسمتهای مختلف چند فروند هواپیما، هواپمایی باربری با قابلیت حمل قطعات حجیم را عرضه کرد.


http://gallery.military.ir/albums/userpics/747px-Super_Guppy_N941_NASA.jpg



در اقدامی دیگر آئرواسپیس لاینز چند فروند استراتوکروزر ساخت بویینگ را خریداری کرد و با جوش دادن یک پلاگ بدنه از یک هواپما به بدنه اصلی هواپیمای دیگر، و افزودن یک سازه حبابی جدید بر روی بدنه، هواپمایی را خلق کرد که کاپی نامیده شد. در 13مارس 1970 گاپی-101 با موتورمای آلیسون 501 ‏به پرواز درآمد، اما این هو اپما دو ماه بعد دچار سانحه شد و قبل از ورود به خدمت از بین رفت! پس از این حادثه، ائرو اسپیس مجددا دست به کار شد و دو فروند کاپی-201 ‏(سوپر گاپی) را فراهم کرد که اولین انها در 24 ‏اوت1970 و دیگری دقیقا یک سال بعد پرواز کرد. مقارن همین زمان، شرکت های مؤسس صنایع اریاس برای حمل اجزای ساخته شده در کشورهای مختلف به تولوز و هامبورگ (محل مونتاژ نهایی هواپماهای ایرباس 300 و 310 ‏) در جست جوی وسیله ای سریعتر از وسایل نقلیه زمینی بودند. به زودی هواپماهای گاپی مورد توجه ایرباس قرارکرفتند و در 1970 این شرکت آنها را به خدمت گرفت. در سالهای 1983 و 1983 هم اریاس دو فروند گاپی دیگر خریداری کرد.

خلبانان هواپیماهای گاپی باید در حین پرواز،مراقب برخورد با اغتشاشات جوی و توفانها باشند تا تنشها و نیرو های برشی،تاثیرات نامطلوب بر سازه هواپیما وارد نکنند.گاپی به سیستم خلبان خودکار مجهز نیست و به دلیل سنگینی دماغه،به دقت خاصی در هدایت به ویژه در حین فرود نیازمند است.

http://gallery.military.ir/albums/userpics/BelugaLoad.jpg


http://gallery.military.ir/albums/userpics/96.jpg


http://gallery.military.ir/albums/userpics/fig294.jpg



هواپیماهای ساخته شده: B-377PG (پرگ نات گاپی)، B-377SG (سوپر گاپی)،مینی گاپی
-------
مشخصات فنی گاپی-201 :

نیروگاه :
چهار موتور توربوپراپ آلیسون 501-D22C
بیشترین رانش موتور: 3600 کیلو وات
- ملخ های چهار پره ای استاندارد هامیلتون
ظرفیت مخازن سوخت: 28700 لیتر
ابعاد بیرونی:
دهانه بال: 47.6 متر
مساحت بال: 182.5 متر مکعب
طول: 43.8 متر
ارتفاع: 14.78 متر
ابعاد بیرونی
حجم محموله قابل حمل: 1100 متر مکعب (!)
وزن ها
وزن خالی عملیاتی: 45.3 تن
بیشترین بارمزد: 24.5 تن
بیشترین وزن برخاست: 77.1 تن
عملکرد پروازی
سرعت کروز مثالی : 407 کیلومتر بر ساعت
طول میدان برخواست: 2.56 کیلومتر
برد( با بارمزد) : 813 کیلومتر



http://gallery.military.ir/albums/userpics/75861750_7N6pGCgO.jpg


http://gallery.military.ir/albums/userpics/guppy59.jpg

رضا میرجعفریان
08-25-2010, 09:13 AM
بالگرد جدید تهاجمی ایران با عنوان "طوفان " در وزارت دفاع تولید شد


خبرگزاری فارس: همزمان با سالگرد آغاز عملیات بیتالمقدس، مراسم تحویل نهایی ده فروند بالگرد طوفان و خط تولید انبوه ملخ كامپوزیتی بالگرد 214 با حضور وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح برگزار شد.



http://media.farsnews.com/Media/8803/Images/jpg/A0682/A0682542.jpg


به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از اداره كل تبلیغات دفاعی وزارت دفاع، سردار احمد وحیدی در این مراسم در جمع خبرنگاران رسانههای گروهی با یادآوری عملیات بیتالمقدس كه در چنین روزی آغاز و در سوم خرداد منجر به آزادسازی خرمشهر قهرمان شد و همچنین با تبریك روز كارگر و روز معلم و به همة كارگران و معلمان عزیز ایران اسلامی و گرامیداشت یاد و خاطره استاد شهید مرتضی مطهری اظهار داشت: به حول و قوه الهی و به همت كارگران متعهد، متخصص و خستگیناپذیر صنایع هواپیماسازی ایران، كه از مجموعههای وابسته به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح به شمار میرود، امروز شاهد تحویل نهایی ده فروند بالگرد طوفان و افتتاح خط تولید انبوه ملخ كامپوزیتی بالگرد 214 هستیم.
وزیر دفاع در تشریح ویژگیهای بالگرد طوفان اظهار داشت: این بالگرد یك بالگرد تهاجمی مجهز به سامانههای سلاح پیشرفته شامل موشكهای ضدتانك، راكت انداز و توپ 20 میلیمتری است و از چابكی بسیار بالایی برخوردار است.
وزیر دفاع با بیان اینكه این بالگرد مجهز به آخرین فناوری های مطرح در بالگردهای تهاجمی است، افزود: بومیسازی دانش و فن آوری ساخت و تولید بالگرد تك و تهاجمی، تولید انواع قطعات و مجموعهها شامل انواع پانلهای ساندویچی، شیشههای هوایی، فورج آلیاژهای فولادی و آلومینیومی ریختهگریهای دقیق تحت فشار و ماسهای، جوشكاری، فرمدهی قطعات به روشهای سرد و گرم، مخازن سوخت مقاوم به ضربه، سامانههای گردانده، هیدرومكانیك، كنترل پرواز، سوخت رسانی، متعلقات موتور، سامانه های نمایشگر چند منظوره (MFD) و نمایشگر تصویری میدان نبرد (HUD) و مخابرات نوین، از دستاوردهای این پروژة مهم بشمار می رود.
سردار وحیدی در ادامه گفت: این اقدام كه در راستای فرامین فرمانده معظم كل قوا صورت پذیرفت، گام بسیار بلندی در راه خودكفایی و افتخاری بزرگ و ملی برای صنایع مستقل و كارآمد هوایی وزارت دفاع میباشد و امیدواریم رضایت حضرت ولی عصر، خشنودی فرماندة معظم كل قوا و شادی ملت شریف ایران را فراهم نماید.
سردار وحیدی همچنین در خصوص افتتاح خط تولید انبوه ملخ كامپوزیتی بالگرد 214 نیز اظهار داشت: ملخ بالگرد یكی از نیازمندیهای اساسی و اصلی در صنعت هوایی كشور بشمار می رفت. در فناوری های جدید، مواد كامپوزیتی جایگزین مواد فلزی شده و عمر ملخ را به چند برابر افزایش داده است .
وی در ادامه افزود: دراین ارتباط متخصصین و كارگران پرافتخار و ماهر شركت هسا با كار شبانهروزی و همت بلند خود موفق شدند این خط تولید پیچیده را راهاندازی كنند. در این راستا بیش از 5000 نمونه تست جهت انتخاب متریال مناسب ساخته شد و تستهای مكانیكی لازم از جمله تستهای استاتیكی، خستگی، شرایط محیطی بر روی آنها انجام گردید.
وزیر دفاع گفت: بر روی نمونه های تولیدی ملخ كامپوزیتی، بدلیل حساسیت قطعه، طی مدت یكسال و نیم تست در سطح شهرهای شاهین شهر و اهواز صورت گرفت و امروز شاهد افتتاح خط تولید ملخ كامپوزیتی می باشیم.
سردار وحیدی تاكید كرد با كسب این موفقیت و افتخار بزرگ بعنوان دومین كشور سازنده این نوع ملخ نام ایران عزیز را ثبت كردیم و قادریم طراحی و ساخت ملخ و سایر بالگردهای موجود در كشور را نیز انجام دهیم و در آینده نیز جزء اقلام صادراتی وزارت دفاع قرار خواهد گرفت.
وزیر دفاع این موفقیتهای بزرگ را محصول تعلیم و تعلم، كار و تلاش و همت بلند فرزندان رشید ملت ایران ذكر كرد و افزود: فرزندان غیور و شجاع ایران عزیز در صنایع هوایی وزارت دفاع و دیگر صنایع دفاعی این وزارتخانه با نبوغ، خلاقیت، همت و كار مضاعف حقیقتاً، دشمنان را كه تلاش دارند با تحریم و تهدید، اراده و عزم ملی ما را درهم بشكنند، ناكام كرده و هر روز با خلق و تولید محصولی استراتژیك و كاربردی برگ زرینی از استقلال و خودكفایی را به كارنامه درخشان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران میافزایند.
سردار وحیدی در پایان از تلاش كارگران متخصص و مدیران صنایع هوایی وزارت دفاع بویژه شركت هسا قدردانی كرد و اظهار امیدواری كرد، در سالی كه به نام سال همت مضاعف و كار مضاعف نامگذاری شده است، شاهد به ثمر نشستن دستاوردهای بزرگتری در صنایع هوایی وزارت دفاع باشیم.

رضا میرجعفریان
08-26-2010, 01:01 PM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/f35_210826107.jpg

جنگنده ضربتی مشترك، JSF، بوسیله كمپانی هوانوردی لاكهید مارتین برای نیروی
هوائی، نیروی دریائی، تفنگداران دریائی ایالات متحده و نیروی دریائی سلطنتی بریتانیا تهیه گردیده است. این جنگنده چند منظوره فوق صوتی و پنهان كار با عنوان F-35 شناخته می شود. JSF در سه نوع ساخته می شود. یكی هواپیمائی با برخاست و نشست متعارف (Conventional Take-off and Landing, CTOL) برای نیروی هوائی ایالات متحده، دیگری یك هواپیمای ناونشین (Carrier Version, CV) برای نیروی دریائی ایالات متحده و دیگری یك هواپیمای كوتاه برخاست و عمود نشین (Short Take-off and Vertical Landing, STOVL) برای تفنگداران دریائی ایالات متحده و نیروی دریائی سلطنتی. البته وجه اشتراكی 70 الی 90 درصدی میان انواع هواپیماها لازم می باشد.



نیازمندی ها به این هواپیماها عبارتند از:

F-35A كه یك جنگنده حمله از هوا به زمین و برای جایگزینی F-16 و A-10 در ادامه پروژه F-22 توسط نیروی هوائی ایالات متحده می باشد. تعداد مورد نیاز به این نوع 1763 فروند می باشد.

F-35B كه یك جنگنده ضربتی كوتاه برخاست عمودی نشین برای تفنگداران دریائی ایالات متحده بوده و جایگزین F/A-18B/C و AV-8b خواهد شد. تعداد مورد نیاز به این نوع 480 فروند می باشد.

F-35C كه یك جنگنده ضربتی برای نیروی دریائی سلطنتی بریتانیا جهت جایگزینی Sea Harrier ها می باشد. تعداد مورد نیاز به این نوع 60 فروند می باشد.

F-35C كه یك جنگنده ضربتی روزهای اولیه جنگ برای نیروهای دریائی ایالات متحده بوده و جهت جایگزینی F/A-18B/C و A-6 در ادامه پروژه F/A-18E/F می باشد. تعداد مورد نیاز به این نوع 480 فروند می باشد.



http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/f35-internal-gun10826108.jpg





در سال 1996 مناقصه ای برگزار گردید كه بر اساس آن دو كنسرسیوم به رهبری لاكهید مارتین و بوئینگ موظف گردیدند تا نسخه نمایشی از انواع مختلف جنگنده ضربتی مشترك را تولید نمایند و نهایتا با شكست پروژه X-32 بوئینگ در مقابل پروژه X-35 لاكهید مارتین و در سال 2001 كنسرسیوم بین المللی به رهبری لاكهید مارتین موظف به ساخت پرنده X-35 خود با نام جدید F-35 گردید. در فاز نمایش و گسترش سیستم ها (System Development and Demonstration, SDD) تعداد 22 پرنده اولیه (14 عدد برای تستهای پروازی و 8 عدد برای تستهای زمینی) ساخته خواهد شد. در آوریل سال 2003 یك دوره كامل موفقیت آمیز بر روی طراحی اولیه JSF به پایان رسید و دوره فاز طراحی پیشرفته نیز از آوریل 2004 تا سال 2005 صورت خواهد گرفت. اولین هواپیمای F-35A اولین پرواز خود را در سال 2006 و اولین هواپیمای F-35B اولین پرواز خود را در سال 2007 انجام خواهد داد. هواپیمای F-35A از سال 2008 و هواپیمای F-35B از سال 2012 وارد سرویس خواهند شد. اعضای تیم بین المللی به رهبری لاكهید مارتین عبارتند از نورثروپ گرومن، بی آ ای سیستمز، پرت اند ویتنی و رولز رویس.































منبع www.aerospaceweb.org (http://www.aerospaceweb.org/)

رضا میرجعفریان
08-26-2010, 01:32 PM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/p2k3zi8fiknq1in15kkr108263051.jpg


بالگرد MI-26 هاله (هی لو) بزرگترین بالگردی است که تا کنون ساخته شده است.

این بالگرد برای اولین بار در ماه ژوئن سال 1981 در نمایشگاه هوایی پاریس در معرض دید قرار گرفت.
ولی این بالگرد از مدتها پیش یعنی از 14 دسامبر 1977 که اولین پرواز خود را انجام داده بود در روسیه پرواز می کرد.
این بالگرد به منظور جایگزینی با بالگردهای سنگین MI-6 هوک و MI-10 هارکه طراحی شد؛ تا بتواند بارهای سنگین مانند خودروهای سنگین و جنگ افزارهای سنگین پیاده نظام با وزن 13000کیلو گرم و نیرو و تسلیحات انها را جابجا و حمل نماید. همچنین این بالگرد بایستی می توانست برای مصارف غیر نظامی باری به وزن 20 تن را تا مسافت 800 کیلومتر حمل نماید
این بالگرد دارای 5 خدمه است که شامل خلبان و کمک خلبان ، ناوبر، مسئول بار(لد مستر) ومهندس پرواز می شود.
نیروی پرواز این بالگرد توسط دو موتور پراگرس D-136 که قدرت رانش هرکدام 11240 اسب بخار است تامین می شود. این موتور از موتورتوربوفن D-36 که در هواپیماهای An-72 و YAK-42 استفاده
می شود، مشتق شده است. پروانه اصلی دارای 8 پره و پروانه دم نیز از 5 پره ساخته شده است
این بالگرد تا کنون چندین رکورد جهانی را از ان خود کرده است. که بالا بردن باری به وزن 25تن تا ارتفاع 4100 متری از ان جمله است.
بالگرد MI-26 در سال 1982 وارد خدمت رسمی در نیروی زمینی ( هوانیروز) روسیه شد.و جایگزین بالگرد MI-6 شد.
در حادثه چرنوبیل از این بالگرد به طور گسترده استفاده شد . که با استفاده از این بالگرد مقدار زیادی مواد شامل: برن ، دولومیت ، سرب ، ماسه و خاک رس را بروی هسته مرکزی راکتور سوزان فرو می ریختند .
کلیه بالگردهایی که در عملیات چرنوبیل مورد استفاده قرار گرفتند؛ به علت الودگی به مواد رادیو اکتیو در زیر زمین دفن شدند. زیرا که پرواز با انها ایمنی نداشت.

این بالگرد همچنین در جنگ چچن به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. که یک فروند از این بالگرد در تاریخ 19 اوت سال 2002 مورد هدف مبارزان چچنی قرار گرفت و سرنگون شد. در این حادثه 115 نفر از 147 سرنشین بالگرد کشته شدند.این حادثه فاجعه بارترین سانحه بالگردی در طول تاریخ بالگردها محسوب می شود.این حادثه سبب برکناری موقت ژنرال ویتالی پاولف فرمانده وقت هوانیروزروسیه شد. وی فاش ساخت که بالگردهای ((هی لو)) معمولا تا 225 سرباز را با خود حمل می کردند. در حالی که به طور رسمی و استاندار این بالگرد مجوزحمل تا 86 نفر را دارا می باشد.متعاقب این حادثه هوانیروز در سازمان نیروی هوایی روسیه ادغام شد.
نخستین مشتری صادراتی این بالگرد کشور هندوستان بود؛ که دو فروند را در سال 1986 دریافت نمود.
و در واحد 126 در پاتان کوت که بخشی از فرماندهی هوایی غربی بود به کار گرفته شدند و با وجود گرانقیمتی توانستند سودمندی و توانمندی خود را به اثبات برسانند.
با فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی در سال 1991 بالگردهای MI-26 به درون نیروهای مسلح کشورهای تازه استقلال یافته را یافتند. که اکراین 27 فروند ، قزاقستان 24 فروند، بلاروس14 فروند و ازبکستان یک فروند را در اختیار گرفتند. از ان به بعد تنها تعدا اندکی در اختیار سایر کشورها قرار گرفته است.
از سال 1995 به بعد 3 فروند از این بالگردها در اختیار نیروی زمینی کشورپرو قرار گرفته است همچنین در سال 98دو فروند توسط کامبوج ( نیروی هوایی)، در سال 2000دو فروند توسط مکزیک، در سال 2001دو فروند توسط قبرس( اطفاءحریق و امداد و نجات) و در سال 2002 توسط شرکت اسکای تک بلژیک و توسط سازمان ملل مورد استفاده قرار گرفته اند.

تا کنون چندین مدل از این بالگرد ساخته شده است.

MI-26A : مدل اصلی و نظامی که برای ارتش طراحی شده است
MI-26T : این نمونه از بالگرد غیر نظامی و چند کاره است
MI-26TM : مدل جرثقیل هوایی
MI-26TP : ( پاژارنی ) اتش نشان، این مدل برای اطفاء حریق مجهز شده است
MI-26TZ : تانکر سوخت
MI-26P :مسافربری ، طراحی داخل این مدل همانند هواپیماهای مسافر بری است و می تواند 96 مسافر را حمل نماید.
MI-26PK : این مدل که کران – کرین هم نامید ه می شود وازمدلP مشتق شده نقش جرثقیل هوایی را اجرا می کند.
MI-26MS :امبو لانس هوایی که می تواند تا 70 بیمار را در خود جای دهد
MI-26PP : این مدل برای جنگ الکترونیک تولید شده است
MI-26NEF-M : این مدل ویزه ضد زیر دریایی طراحی شده و مجهز به وسایل تشخیص امواج مغناطیسی و رادار جستجوگر در زیر دماغه
MI-26M : نسل دوم این بالگرد که دارای پره های کامپوزیتی و ترکیب ایرودینامیکی جدید و موتور پراگرس D-127 با قدرت 14350 اسب بخار است در دست تولید است. که به این بالگرد توانایی حمل بار مفید را در ارتفاع بالا و شرایط اب و هوایی گرم را می دهد.
کابین این بالگرد بهینه سازی شده و دارای سامانه یکپارچه ناوبری و اطلاعات پروازی می باشد.
مدل M می تواند بار مفیدی برابر با 22 تن را حمل نماید
مشخصات
ساخت ------------------------------------- روسیه /میل
طول----------------------------------------- 74/33 متر( با پروانه 40 متر)
طول کابین----------------------------------- 12 متر
عرض--------------------------------------- 2/8 متر
عرض کابین--------------------------------- 3/3 متر
ارتفاع --------------------------------------- 14/8 متر
خدمه----------------------------------------- 5 نفر( 2 خلبان + ناوبر+ ....)
قطر پروانه ---------------------------------- 32 متر
قطر پروانه دم -------------------------------- 6/7 متر
وزن خالی------------------------------------ 28200 کیلو گرم
وزن معمولی--------------------------------- 49500 کیلو گرم
حداکثر وزن ---------------------------------- 56000 کیلو گرم
بار مفید -------------------------------------- 20000 کیلو گرم
ظرفیت سوخت ------------------------------- 11900 لیتر
حداکثر سرعت ------------------------------- 295 کیلومتر بر ساعت
سرعت پیمایشی------------------------------- 255 کیلومتر بر ساعت
برد------------------------------------------- 2000 کیلومتر(800 کیلومتر با بار )
سقف پرواز ----------------------------------- 4600 متر

Marshal
08-26-2010, 01:46 PM
سلام و وقت بخیر
جناب rezamirjafarian (http://acoforum.org/member.php?u=484) برای آپلودکردن تصاویر در این انجمن فقط استفاده از آپلودسنتر آکو مجاز می باشد

لینک:
http://www.acopart.org/Upload.aspx

لطفا تمام پستها و تاپیکهایی که دارای عکسهایی خارج از آپلودسنتر هستند را ویرایش کرده و تصاویر را در آپلودسنتر آکو درج کنید
سپاس از همراهی و همکاری شما
مارشال

رضا میرجعفریان
08-26-2010, 02:17 PM
مارشال عزیز انجام شد

رضا میرجعفریان
08-26-2010, 05:02 PM
این هواپیما بزرگترین و پرقدرت ترین هواپیمای جهان است که در ابتدا جهت حمل و نقل شاتل بوران (Buran سفینه فضایی شوری که تنها یکبار در سال 1988 به فضا سفر کرد) ساخته شد. این هواپیما در اصل مدل بزرگتری از هواپیمای موفق An-124 Ruslan است، Mriya در زبان اوکراینی به معنای "رویا" است.

An-225 با حداکثر وزن ناخالص 640 تن، در حال حاضر سنگین ترین هواپیمای جهان است. هر چند هواپیمای Hughes H-4 Hercules که به "Spruce Goose" (غار آراسته و زیبا) شهرت داشت، وزن بیشتری نسبت به An-225 دارا بود و طول بالهایش نیز بیشتر بود، اما H-4 تنها یک بار موفق به پرواز شد.

An-225 بزرگترین هواپیما در جهان به شمار می رود که پروازهای موفقیت آمیز متعددی داشته است. این هواپیما حتی از Airbus A380 و نیز همتای خود C-5 Galaxy که به منظور حمل هواپیماهای جنگی ساخته شده بود، بزرگتر است.

در نوامبر سال 2004، سازمان جهانی نگهدارنده رکوردهای انواع وسایل نقلیه هوایی FAI، نام An-225 را در کتاب رکوردهای سال، که همه ساله به چاپ می رسد، جای داد. این هواپیما رکورد 240 پرواز موفق را در احتیار دارد.
پیشرفت و توسعه
An-225 که در اصل برای پروژه فضایی کشور روسیه و به عنوان جایگزینی برای Myasishchev VM-T ساخته شد، به راحتی قادر به حمل راکت Energia (که در سال 1987 آزمایش شد) و شاتل فضایی Buran است. کارایی و قدرت این هواپیما، آنرا هم ردیف Airbus Beluga و Boeing 747 هواپیمای حمل کننده شاتل آمریکایی، قرار داده است.

An-225 در واقع مدل پیشرفته An-124 است که در قسمت بدنه و قسمت جلو و عقب بالهای آن تغییراتی بوجود آمده، دو موتور توربوفن (turbofan) از نوع Lotarev D-18 به بال ها اضافه شده و تعداد کلی موتورهای بالها را به شش عدد رسانده است. به علاوه به منظور تسهیل در سیستم فرود، تعداد چرخ های آن به 32 عدد افزایش یافته است.

در و پلکانی که به منظور حمل بار در An-124 وجود داشت، به منظور سبک تر کردن وزن هواپیما حذف شده اند، کنترل کننده ها و تثبیت کننده های پرواز از حالت عمودی به حالت افقی تبدیل شدند و قسمت دم هواپیما دارای دو سکان عمودی شده که باعث می شوند در مواقع لزوم حمل بار اضافی امکان پذیر باشد و آشفتگی آیرودینامیکی ایجاد شده را کنترل می نماید. برخلاف An-124، هواپیمای An- 225 برای مانورهای جنگی و عملیاتی با مسیرهای کوتاه طراحی نشده است.

An-225 برای اولین بار در 21 دسامبر سال 1988 به پرواز در آمد. دو هواپیما از این مدل ساخته شده بود و امروز تنها یکی از آنها با شماره 82060 UR به منظور حمل بارهای سنگین با وزن حداکثر 250 تن، مورد استفاده قرار می گیرد. ساخت یک An-225 نیز در اواخر دهه هشتاد درادامه پروژه فضایی کشور روسیه، آغاز شد اما با سقوط شوروی سابق در سال 1990، نیمه تمام رها شد و بعدها از موتورهای آن در هواپیماهای An-124 استفاده شد
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/1282064108265950.jpg
کارایی
اواخر دهه هشتاد مقارن بود با اقدامات دولت شوروی سابق مبنی بر کسب در آمد از تجهیزات نظامی. در سال 1989 یک کارخانه به منظور ساخت هواپیماهای غول پیکر با عنوان "Antonov Airlines" در اوکراین تاسیس شد و از فرودگاه لوتن (Luton) لندن با مشارکت کارخانه Air Foyle HeavyLift کارش را آغاز نمود. این کارخانه بلافاصله با ساخت چهار هواپیمای An-124-100 و سه هواپیمای Antonov An-12 وارد این عرصه شد.

در اواخر دهه نود نیاز مبرم به هواپیمایی بزرگتر از An-124 احساس می شد. در پاسخ به این نیاز اولین An-225 با موتورهای اضافی جهت نقل و انتقال محموله های بیش از اندازه سنگین تحت مدیریت کارخانه Antonov Airlines ساخته شد.

در 26 ماه مه سال 2001 این هواپیما از کمیته جهانی هوانوردی گواهی نامه رسمی دریافت نمود، پس از آن اولین پرواز این هواپیما در تاریخ سوم ژانویه 2003 از شهر Stuttgart آلمان به مقصد Thumrait در عمان بود. در این پرواز 216 هزار غذای آماده به وزن 187.5 تن برای افراد ارتش آمریکا که در این منطقه مستقر بودند، فرستاده شد.

از آن زمان تا کنون هواپیمای An-225 به عنوان وسیله حمل بارهای سنگینی که حمل هوایی آنها تقریبا غیرممکن است، مانند لوکوموتیوها، ژنراتورهای 150 تنی و غیره به کار خود ادامه داده است. این هواپیما همچنین برای امداد رسانی در زمان وقوع حوادث غیر مترقبه و امکان ارسال سریع کمک های مورد نیاز به سراسر جهان سرمایه ای ارزشمند محسوب می گردد.

در سال 2000 زمزمه هایی مبنی بر نیاز به هواپیمای An-225 دیگری مطرح شد و در سال 2004 عملیات به پایان رساندن دومین An-225 نیمه تمام آغاز گشت، قرار بود ساخت این هواپیما تا اواسط سال 2006 به پایان برسد.

در ماه ژوئن سال 2003، هواپیمای An-225 به همراه هواپیماهای An-124 بیش از 800 تن از کمک های مردمی را به کشور عراق رساندند. دولت آمریکا نیز قراردادی جهت استفاده از An-225 به منظور تامین تجهیزات مورد نیاز ارتش این کشور که در خاور میانه مستقر بود به امضاء رساند. در حقیقت استفاده آمریکا از یک هواپیمای روسی تاییدی است بر برتری روس ها در زمینه طراحی و تکنیک پیاده سازی هواپیماهای جنگی، زیرا تا این زمان هواپیمایی با این مشخصات در کشور آمریکا ساخته نشده است.

در حال حاضر نیز آمریکا قراردادی طویل المدت با Antonov Airlines منعقد نموده و حق استفاده از تنها هواپیمای An-225 و 10 هواپیمای An-124 را در اختیار گرفته است. عقد این قرارداد برای دولت آمریکا بدون شک ارزانتر از به کارگیری شش عدد هواپیمای C-17 است که به همین منظور طراحی شده اند.


کاربردهای آتی
در حال حاضر طراحی این هواپیمای غول پیکر جهت استفاده در فضاپیماها مورد بررسی است . یکی از این پروژه ها MAKS نام دارد که یک طرح مشترک بین کشورهای روسیه و اوکراین با هدف ساخت فضاپیماهای چند منظوره است. بدون تردید پیاده سازی این پروژه سبب کاهش هزینه های حمل و نقل فضایی خواهد شد.

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/AN-225e_jpg108265950.jpg

مشخصات An-225

تعداد سرنشینان : 6 نفر
گنجایش : 70 مسافر
ظرفیت ترابری : 250,000 کیلوگرم
ابعاد در هواپیما : 440 x 640 سانتی متر
طول : 84 متر
پهنای بال ها : 88 متر و 40 سانتی متر
ارتفاع : 18.1 متر
مساحت بال ها : 905 متر مربع
وزن خالص : 000 175 کیلوگرم
حداکثر وزن هواپیما به همراه بار : 000 640 کیلوگرم
نیروی محرکه : 6 موتور D-18 turbofans هر یک به قدرت 229 kN
مسافت Takeoff : در سنگین ترین حالت 3,500 متر
سرعت
حداکثر سرعت : 850 کیلومتر بر ساعت
سرعت عادی : 750 کیلومتر بر ساعت
محدوده پرواز
با حداکثر سوخت : 14,000 کیلومتر
با حداکثر وزن : 4,000 کیلومتر
سقف پرواز : 10,000 متر
فشار روی بالها : 662.9 کیلوگرم بر متر مربع

رضا میرجعفریان
08-28-2010, 11:15 AM
گونه اولیه B-52 ساخت کمپانی بویینگ کشور آمریکا اواین پرواز خود را در سال 1952
(1331)انجام دادواز سال 1954 (1333)عملیاتی گردید.نمونه های از انواع ساختهشده:B-52B,B-52C,B-52E,B-52F,B-52G,B-52H,RB-52B))هواپیمایی است سنگین که بنا بر ویژگی های خود در ماموریت های مخصوص بکار گرفته می شود.که در زیر به گونه یا مدل B-52H می پردازیم:
B-52H بمب افکن دوربرد چند منظوره نیروی هوای ایالات متحده می باشد که توانایی حمل بار مفید به میزان زیادی را نیز دارد. این پرنده اصلی ترین بمب افکن اتمی و متعارف استراتژیک نیروی هوایی آمریکا بوده ونیروی دریایی را نیز در ماموریت های ضد سطح و ضد زیر دریای یپشتیبانی می کند. B-52 در آوریل سال 2002 پنجاهمین سالگرد اولین پرواز خود را در اول آوریل سال 1952 انجام گرفته بود جشن گرفت. B-52 تنها ترین هواپیمای نظامی در جهان است که چنین زمان طولانی را در خدمت بوده است. قابل ذکر است کلا 744 فروند از این بمب افکن سنگین ساخته شده است .گونه H بمب افکن B-52 در سال 1961 وارد خدمت واز 104 فروند ساخته شده آخرین در سال 1962 به اسکادران خود تحویل داده شد. به دلیل ارتقای گسترده سیستم ها وبدنه انتظار میرود این هواپیما تا فراتر از سال 2030 نیز عملیاتی باشداکنون 94 فروند بمب افکن B-52H در خدمت نیروی هوایی آمریکا ست که توسط سه اسکادران در پایگاه نیروی هوایی بارکزدیل ایالت لوزیانا و دو اسکادران در پایگاه نیروی هوایی مینوت ایالت داکوتای شمالی به کار گرفته می شود. B-52H هواپیمای بزرگی است که طول آن برابر 159 فوت و چهار اینچ و وزن برخاست آن 488000 می باشد.قابل توجه استکه ناوگانهواپیمایی B-52H در عملیات اخیر تهاجم به عراق در بیش از 100 عملیات شرکت داشته اند. از سال 2009 این بمب افکن تحت بهسازی برای گسترش عملیات قرار خواهند گرفت وماموریت اخلال دورایستا نیز به لیست ماموریت های آن اظا فه می گردد.

تسلیحات:B-52H با امکان حمل بیش از هفتاد هزار پاوند بار مفید , توانایی حمل گستره وسیعی از سلاح های گوناگون که یک هواپیما قادر به حمل آن می باشد را داراست. ظرفیت حمل سلاح های اتمی شامل دوازده موشک کروز پیشرفته (ACMS)AGM-129 بیست موشک کروز هواپرتاب (ALCM)AGM-86A وهشت بمب می باشد.سلاح های متعارف که توسط این هواپیما امکان حمل آنها وجود دارد شامل هشت موشک ضد کشتی ,(Harpoon)AGM-84 و چهار موشک (Raptor)AGM-142 وپنجاه ویک بمب پانصد پاوندی ,بیست موشک کروز هواپرتاب متعارف (CALCM)AGM-86C ودوازده جنگ افزار دورایستای مشترک (JSOW)و دوازده جنگ افزار حمله مستقیم مشترک (JDAM) ودر نهایت شانزده پخش کننده جنگ افزار اصلاح شونده باباد (WCMD) است. WCMD برای اولین بار در سال 2002 در افغانستان و JSOW در سال 2003 در عراق مورد استفاده قرار گرفت .همچنین B-52 اولین هواپیمای است که مجهز به موشک هوا به سطح دورایستای مشترک (GASSM) در سال 2003 در عملیات تهاجم عراق بود. این هواپیما در طول عملیات اخیر عراق مجهز به غلاف هدف گیری لیزری LITENING2شده بود. ناگفته نماند B-52H در عملیات هوا به دریا امکان حمل 51 مین دریایی پانصد پاوندی , 30 مین دریاایی هزار پاوندی و20 مین دریایی دوهزار پاوندی را نیز داراست.


http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/AIR_B-52_Ordnance_Display_lg10828056.jpg








اقدامات متقابل:بمب افکن استراتژیک B-52H به انواع سیستم های میدان های جنگ الکترونیک مجهز شده است. سیستم اقدامات متقابل الکترونیکی ITTAN/ALQ-172(V)2 دارای ویژگیهای شناسایی تهدید با چند باند واخلال تهدید چند تایی است. سیستم هشدار راداری AN/ALR-20A تهدیدات چندگانه را جستجو واولویت بندی می کند.ناگفته نماند گیرنده اخطار دیجیتال AN/ALR-46 ساخت نورث روپ گرومن (لیتون)امواج گسیل شده راداری را در باندهای بین 2تا 18 گیگاهرتز جستجو کرده وبه طور همزمان توانایی شناسایی شانزده سیگنال راداری رادارد.سیستم مدیریت قدرت اخلال کننده AN/ALQ-155 ساخت نورث روپ گرومن پوشش 360 درجه ای را در باندهای راداری H,G,F.E,D میدهد.این هواپیما همچنین مجهز به تولید کننده چند گانه هدف کاذب AN/ALQ-122 ساخت موتورلا, اخلالگر صوتی AN/ALT-32 ودستگاه اخطار تهدید پالس داپلر نصب شده در دم AN/ALQ-153 ساخت نوث روپ گرومن است. همچنین دوازده پخش کننده FLARE فرو سرخ AN/ALE-20 وهشت پرتا ب کننده AN/ALE-24CHAFF در این هواپیما نصب شده اند.
سیستم نظارت الکترو-اپتیکال:زیر پخش کننده دماغه این هواپیما سیستم نظارت الکترواپتیکی AN/ASQ-151 برروی برجک قابل فرمانی نصب شده است.EVS تشکیل یافته از جلونگر فروسرخ AN/AAQ-6(FLIR) درسمت راست ساخت (ریتیون)ودوربین تلویزیونی با سطح نور پایین در برجک سمت چب .تصاویر دریافتی از EVS روی صفحه نمایش تک رنگ واقع در عرشه پایینی به نمایش د ر می آیند.
موتورها:این هواپیمای غول پیکر مجهز به هشت موتور توربوفن پرات اندویتنی TF33-P-3 بوده که هر کدام رانشی بیش از هفده هزار پاوندتولید میکنند. B-52H دارای ده مخزن سوخت داخلی ودو مخزن سوخت خارجی با ظرفیت سوخت بیش از 181 تن است که برد عملیاتی برابر با 8600 ناتیکال مایل را به این هواپیما میدهند.البته بویینگ در حال تحقیق جهت استفاده از موتورهایتوربوفنی است که برد بدون سوخت گیری این هواپیما را افزایش داده وتوانایی حمله به هر هدفی را داخل خاک ایالات متحده در سراسر جهان فقط با یک سوخت گیری هوایی به این هواپیما میدهند.
عملیات و ویژگیها:علاوه بر اجرای عملیات در کلیه شرایط جوی و سوخت گیری هوایی حمل تسلیحات هسته ای از دیگر ویژگیهای خاص این هواپیما محسوب می گردد.

رضا میرجعفریان
09-05-2010, 12:03 PM
قوي ترين بمب خلاء‎ (Vacuum Bomb) ‎در جهان در روسيه آزمايش شد ‏‎.‎‏ اين بمب که با هواپيما حمل مي شود قابليت ايجاد خلاء دارد‏‎ ‎و قابل ‏مقايسه با قدرت و کارايي يک بمب هسته اي ولي بدون ايجاد خسارات‎ ‎زيست محيطي ناشي از يک بمب هسته اي است ‏‎.‎‏ اين بمب که به طور مخفيانه ساخته ‏شده قدرتى بيش از بمب هاى هسته اى داشته و ارتعاش هاى ناشى از انفجار آن به ‏مراتب شديدتر از ارتعاش هاى هسته اى است . اين بمب موسوم به "پدر تمام بمب ‏ها " است و قدرت آن چهار برابر بيشتر از پرقدرت ترين بمب هاى فعلى جهان است ‏که در اختيار آمريکا قرار دارد زيرا از يك نوع جديد و بسيار كارآمد مواد منفجره كه به آن ‏اشاره اي نشده است، بهره مي‌برد .‏‎ ‎‏ ‏MOAB‏ يا مادر تمام بمب ها كه پيش از اين به ‏عنوان قوي ترين بمب خلاء شناخته مي شد و در سال 2003 آزمايش شده بود، يك ‏بمب هدايت شونده‎ ‎ماهواره‌اي دوربرد است و امريكا از آنها در جنگ با طالبان در ‏افغانستان استفاده کرد .‏
بمب روسي اولين بار توسط هواپيماهاى توپولف مدل ‏Tu-160‎‏ در محل آزمايش فرو ‏ريخته شد . قدرت اين بمب ها که با شدت زيادى منفجر شدند، بيش از حد تصور ‏است . اين بمب از لحاظ اندازه از بمب هاى ‏MOAB‏ آمريکايى کوچکتر است، اما به ‏دليل استفاده از فناورى نانوتکنولوژى در ساخت آن و با توجه به حرارتى که در زمان ‏منفجر شدن در مرکز انفجار توليد مى شود قدرت آن بسيار بيشتر از بمب هاى ‏آمريکايى است . بمب خلاء جديد مي تواند جايگزين يک سري از ابزار هسته اي با ‏قدرت ضعيف تر شود که قبلا ساخته شده بود . در همين زمينه وزارت دفاع روسيه ‏اعلام كرد اين طرح نظامي هيچکدام از توافقات بين المللي را نقض نمي کند و به ‏ايجاد‎ ‎رقابت تسليحاتي تازه اي در جهان منجر نخواهد شد . ‏بمب روسيه حاوي ‌8/7 تن ماده منفجره قوي است ولي بمب آمريكا بيش از‏‎ ‎هفت تن ‏ماده منفجره دارد‎ ‎در حالي كه بمب آمريكا معادل ‌11‏‎ ‎تن تي.ان.تي است ولي بمب ‏روسيه معادل ‌44 تن از اين ماده منفجره است. همچنين شعاع‎ ‎انفجار بمب روسيه ‏‏‌990 فوت يا 300 متر و دو برابر شعاع انفجار بمب آمريكا است ‏‎.‎‏ اين بمب روسي در ‏ابتدا يک توده اي از مواد آتش زا را در شعاع انفجاري خود ايجاد ميکند که با اکسيژن ‏موجود در جو مخلوط ميشود سپس درمرحله بعد ، اين توده آتش مي گيرد بطوريکه ‏تمام منطقه آتش گرفته شده را نابود مي کند .‏
آزمايش اين بمب با توجه به تنش هاى به وجود آمده ميان مسکو و واشنگتن به دليل ‏مسائلى چون استقرار سپر موشکى آمريکا در اروپاىشرقي، پرواز مجدد هواپيماهاى ‏استراتژيک روسيه و امکان تعليق حضور در پيمان نيروهاى متعارف از سوى روسيه، ‏مى تواند بيش از گذشته، روابط دو کشور را به دوران جنگ سرد نزديک کند . آزمايش ‏بمب خلاء توسط روسيه نشان دهنده توان نظامي اين کشور در پاسخ به طرح آمريکا ‏براي استقرار تجهيزات ضد موشکي خود در شرق اروپاست. ‏

رضا میرجعفریان
09-05-2010, 12:04 PM
بزرگترین و قویترین موتور پیستونی دنیا، موتور xr-7755 ساخت شرکت آمریکایی لایکومینگ است. این موتور ۵/۱ متر قطر و ۲۷۴۴ کیلوگرم وزن دارد و در ۲۶۰۰ دور بر دقیقه ۵۰۰۰ اسب بخار قدرت تولید می کند. موتور ۳۶ سیلندر ستاره ای لایکومینگ که در ۴ ردیف ۹ تایی آرایش یافته دارای حجم نهایی ۷۷۵۵ اینچ مکعب است که در مقایسه با موتور های فعلی ۷۲۰ اینچ مکعبی لایکومینگ، ۱۰ برابر حجیم تر می باشد. بین میل لنگ و محور پروانه یک جعبه دنده ۲ سرعته قرار گرفته است.

طراحی و ساخت xr-7755 در شرکت لایکومینگ واقع در شهر ویلیام اسپورت در تابستان ۱۹۴۳ آغاز شد. پس از اتمام جنگ جهانی دوم و با پیدایش موتور های توربرتراپ، نیرو های مسلح اعلام کردند که دیگر هیچ احتیاجی به موتوری به این اندازه ندارند که متوقف شدن برنامه این موتور را در مرحله پیش نمونه به دنبال داشت. لایکومینگ برای طراحی xr-7755 تیمی به سرپرستی کلارنس ویگمن تشکیل داد. ۱-۷۷۵۳ توانایی چرخاندن تنها یک پروانه را داشت که بعد ها ۳-۷۷۵۳ با قابلیت به حرکت درآوردن ۲ پروانه عکس گرد ساخته شد. آخرین نمونه از این موتور، ۵-۷۷۵۳ می باشد که سامانه سوخت رسانی تزریقی بر روی آن نصب شده است. این موتور در بیشترین قدرت خود ۵۸۰ گالن در ساعت سوخت مصرف می کرد.
برای درک قدرت xr-7755 کافیست بدانید که موتور توربوتراپ آلیسون t-56 که بر روی هواپیمای لاکهید c-130 هرکولس نصب می باشد دارای قدرتی معادل ۴۵۰ اسب بخار است. با توجه به تراکم سیلندر ها در این گونه موتور های چند ردیفی، امکان خنک کردن سیلندر ها با هوا وجود نداشته و توسط مایع خنک می گردد. این موتور هم اکنون در موسسه اسمیتسونیان نگهداری می شود.

رضا میرجعفریان
09-07-2010, 09:23 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/apache10972049.jpg

هليكوپتر تهاجمي آپاچي ساخت شركت بوئينگ براي ارتش آمريكا كه جايگزين هليكوپترهاي كبرا (AH-1 Cobra (http://en.wikipedia.org/wiki/AH-1_Cobra)) شده است و AH ابتداي نام هليكوپتر مخفف Attacker Helicopter است .

تاريخچه هليكوتر آپاچي:
در سال1972 ارتش ايالات متحده در حال آماده كردن طرح (AAH)براي هليكوپتر پيشرفته تهاجمي (Advanced Attack Helicopter) بود و بعد از آماده شده اين طرح مناقصه اي براي شاخت اين هليكوپتر برگزار شد و از ميان 5 پيشنهاد ارائه شده 2 پيشنهاد گروه هيوز و شركت بل در نهايت مورد توجه مسئولان ارتش آمريكا قرار گرفتند و بعد از ساخت نمونه ابتدايي طرحهاي اين دو شركت در نهايت هم مدل 97/YAH-64 شركت هيوز بر مدل 409/YAH-63 شركت بل پيروز و براي طرح هليكوپتر آپاچی براي ارتش آمريكا انتخاب شد .
اولين پرواز نمونه اوليه هليكوپتر آپاچي در 30 سپتامبر1975 بود اما تا سال 1982 و تا دريافت اولين سفارش نمونه ي ديگري از آن ساخته نشد در سال 1983 اولين نمونه ساخته شده هليكوپتر آپاچي در بيرون از ساختمان شركت هيوز در آيريزونا ناپديد شد و بعدها معلوم شد كه سقوط كرده كه تاثير بدي بر طرح و مسئولان شركت هيوز گذاشت . يك سال بعد از اين حادثه مسئولان شركت مك دانل داگلاس طرح هليكوپتر آپاچي را به مبلغ500 مليون دلار از شركت هيوز خريداري كردند و اين طرح بعد از ادغام دو شركت مك دانل داگلاس و بويينگ در سال 1996 طرح هليكوپتر آپاچي از سوي صنايع هليكوپتر بويينگ ادامه يافت .

توسعه و بهينه سازي هليكوپتر آپاچي :
دو نمونه از هليكوتر در خدمت ارتش آمريكا هستند نمونه اول AH-64A يا همان نمونهابتدايي ساخته شده و نمونه دومدي AH-64D با لقب لانگ بو است .از اين هليكوپتر نمونه هاي B و C هم ساخته شده ولي هرگز وارد خدمت نشدند . انگليس نمونه وست لند (Westland) از اين هليكوتر با كد (WAH-64) كه مدل سفارشي شده و تغييريافته هليكوتر آپاجي مدل دي (AH-64D) است را براي ارتش اين كشور توليد ميكند .
ساختمان هليكوپتر آپاچي به گونه اي طراحي و ساخته شده كه توانايي پايداري در تمام محيطهاي جوي را دارد و خلبان هليكوپتر ميتواند با استفاده از سيستم پيشرفته (IHADSS) كه سيستم كشف و شناسايي و هدفگيري اهداف نصب شده در كلاه خلبان است در روز و شب و تمام شرايط آب هوايي به خوبي ماموريتهاي خود را انجام دهد. (IHADSS مخفف Integrated Helmet and Display Sight System ). هليكوپتر آپاچي از وسايل پيشرفته و دقيق ديگر مانند آخرين سيستمهاي آيونيكي و الكترونيكي كه امكان شناسايي اهداف كاذب را به خلبان ميدهد و دوربين مادون قرمز براب استفاده در شب و نقشه راهنماي زمين و موقعيت ديجيتال خودكار و سيستم مكان ياب (GPS) استفاده ميكند .هليكوپتر آپاچي از سيستم /15Y MOS 15X كه يك سيستم الكترونيكي تعمير تسليحات است به همراه سيستم MOS 15R براي راهنمايي خلبان براي پيروزي آسان در نبردها است هم استفاده ميكند.



مشخصات عمومي هليكوپتر آپاچي:
به طور عمومي هليكوپترهاي آپاچي بر خلاف ظاهر ترسناك و پر ابهت خود ضعفهاي زيادي دارند كه با دانستن اين نقاط ضعف ميتوان به راحتي به آپاچي ضربه زد و حتي اين هليكوپتر را نابود كرد . هدف از ساخت اين هليكوپتر درگير شدن و نابود كردن وسايل زرهي و مواضع دشمن در فواصل معين است . هليكوپتر آپاچي در ماموريتهاي خودميتواند تا حدودي مستقل عمل كند كه به دليل سيستمهاي پيشرفته هدايت و ناوبري و سلاحهاي گوناگون ميباشد .


در ماموريتهاي هليكوپتر آپاچي يك نقص عمده در هليكوپتر آپاچي شناسايي شد كه آسيب پذيري زياد اين هليكوپتر در برابر حملات نيروي زميني يا آتش نيروي هاي زميني (آتش پدافند و موشكهاي دوش پرتاب و .... ) بود . در جنگ دوم عراق در سال2003 حدود80% هليكوپترهاي آپاچي بر اثر آتش زميني آسيب ديدند و در جاهاي كوهستاني آسيب پذيري بيشتري دارند و عموما هليكوپتر آپاچي در جنگ شهري و يا در برابر نيروهايي كه كمين كرده اند ضعف دارد . زيرا نيروهاي پياده از حفاظت بيشتري براي استتار و مخفي شدن برخوردار هستند و هليكوپتر آپاچي هم نميتواند در اكثر مواقع اين كمين ها را شناسايي كند . در جنگ عراق نيروهاي عراقي و نيروهاي شورشي بعد از جنگ با هدف قرار دادن سيستم كنترل هليكوپتر و ورودي و خروجي موتورهاي هليكوپتر بارها باعث صدمه ديدن و فرود اظطراري و يا حتي از كار افتادن اين هليكوپتر شده است . هليكوپتر آپاچي در برابر آتش سلاحهايي مانند مسلسل هم تا حدي آسيب پذير است و اين هليكوپتر براي حمله به هدف از فاصله بيشتر از 850 متر استفاده ميكند. از ديگر نقاظ ضعف اين هليكوپتر آپاچي اين اسن كه تنها ميتواند به روي يك هدف تمركز كند و با يك هدف درگير شود و در صورت وجود تعداد زيادي هدف و فاصله داشتن اهداف آسيب پذير و ناكارامد است .



براي مقابله با اين وضعيت دشوار در نقاط مختلف هليكوپتر ژره محافظ بيشتر استفاده كرده اند ولي با وجود تمام اين سخنان هليكوپتر آپاچي از ساير هليكوپترها ديگر موفق تر است به دليل آنكه تسليحات بيشتري حمل ميكند و سرعت بيشتري دارد و از قدرت مانور زيادي برخوردار است . هليكوپتر آپاچي با تمام ضعفهايي كه دارد مقاوم ترين و موفق ترين هليكوپتر ارتش آمريكا است و با توجه امكان استفاده از موشكهاي سايدوايندر امكان درگيري و نبرد با هواپيماها را هم دارد . از هليكوپتر هاي آپاچي بيشتر به صورت تركيبي استفاده ميشود يعني اينكه در يك گروه به پرواز در مي آيند و يك گروه وظيفه حمله به اهداف را دارد و گروه ديگر براي پشتياني از هليكوپترهاي مهاجم در برابر خطرات است . از هليكوپتر آپاچي براي پشتيباني نيروي زميني و هدايت آتش توپخانه هم استفاده ميشود

معرفي نمونه هاي مختلف هليكوپتر آپاچي :

*هليكوپتر آپاچي مدل اي AH-64A:
اين نمونه مدل اوليه اين هليكوتر است و هم اكنون در حال جايگزيني با نمونه جديدتر هليكوپتر آپاچي يعني لانگ بو ميباشد .
*هليكوپتر آپاچي مدل دي AH-64D :
اين نمونه مدل بهينه سازي شده نمونه ابتدايي ميباشد كه در آن از گيرنده هاي حساس و پيشرفته و تسليحات پيشرفته تر استفاده شده است و از مهمترين تغييرات در اين نمونه نسبت به نمونه ابتدايي در اضافه كردن FCR رادار كنترل آتش(Fire Control Radar) است كه در بالاي پره هاي هليكوپتر نصب شده است و از آن در شناسايي اهداف و خطراتي كه هليكوپتر را تهديد ميكن استفاده ميكنند ارتفاع زيادتر سيستم FCR و پوشش جاذب امواج رادار به خلبان هليكوپتر كمك ميكند تا با پنهان شد در پشت يك درخت و يا ساختمان و يا هر نوع مانع ديگه بدون انكه ديده شود محيط را زير نظر داشته باشد و اهداف را شناسايي كند و با استفاده از اصل غافلگيري به انها حمله كند . سيستم FCR توانايي شناسايي موشكهاي شليك شده به سوي هليكوپتر را دارد و با هشدار به خلبان ميتواند از هليكوپتر دفاع كند . از ديگر تفاوتهاي نمونه لانگ بو با نمونه ابتدايي در استفاده از موتورهايT700-GE-701C و كاكپيت يكپارچه براي ديد بهتر ميباشد .

استفاده كنندگان از هليكوپتر آپاچي:

ايالات متحده :
اولين نبرد اين هليكوپتر بعد از ورود به خدمت در سال 1989 در هنگام حمله به پاناما بود . از هنگام ورود به خدمت تا به حال اين هليكوپتر در ماموريتهاي مهمي مانند جنگ اول و دوم خليج فارس و افغانستان شركت داشته است . هليكوپترهاي آپاچي بزرگترين شكارچي تانكها و وسايل زرهي عراق در جنگ با اين كشور بودند و قسمت زيادي از توان زرهي عراق را نابود كردند .

اسراييل:
اسراييل با بهينه سازي اين هليكوپتر آپاچي مدل اي(AH-64A) و سازگاري با سلاحهاي ساخت اين كشور از اين هليكوپتر براي شليك موشكهاي هدايت شونده وساير موشكها استفاده ميكند .

مشتريان و قيمت هليكوپتر آپاچي :
قيمت نمونه ابتدايي هليكوپتر آپاچي AH-64A 14.5 مليون دلار است و سنگاپور در سالهاي1999 تا2001 تعداد 20 فروند هليكوپتر آپاچي نوع دي هر كدام به مبلغ 56.25 مليون دلار را خريداري كرد . يونان در سال2003 12 فروند هليكوپتر آپاچي دي جمعا به مبلغ675 مليون دلار را سفارش داد كه اين رقم شامل تسليحات و قطعات يدكي هم ميشود .

تسليحات مورد استفاده هليكوپتر آپاچي :



يك توپ خودكار 30 ميلي متري با 1200 گلوله و موشكهاي هل فاير 1 و 2 / AIM-92 Stinger (http://en.wikipedia.org/wiki/AIM-92_Stinger) / AIM-9 Sidewinder/ AGM-122 Sidearm (http://en.wikipedia.org/wiki/AGM-122_Sidearm)/Hydra 70 (http://en.wikipedia.org/wiki/Hydra_70)

كشورهاي دارنده هليكوپترآپاچي :
بجز آمريكا كشورهاي اسراييل/سنگاپور/يونان/ژاپن/مصر/هلند/بحرين/عربستان/امارات/اردن/انگلستان هم از دارندگان اين هليكوپتر هستند .

مشخصات فني هليكوپتر آپاچي:

تعداد خدمه: 2نفر
ارتفاع :3.87 متر
قطر پروانه : 14.63 متر
وزن خالي: 5.165 كيلوگرم (بدون سوخت و اسلحه)
وزن قابل حمل : 8000 كيلوگرم
حداكثر وزن برخاست : 9.520 كيلوگرم
نيروي محركه : 2 موتور توربوشفت General Electric T701 (http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=General_Electric_T701&action=edit)
حداكثر سرعت : 273 كيلومتر در ساعت
برد عملياتي : بدون سوخت گيري 480 كيلومتر و با سوخت گيري 1900 كيلومتر
ارتفاع قابل فعاليت : حداكثر 6400 متر
سرعت صعود : 13 متر در ثانيه

رضا میرجعفریان
09-08-2010, 12:39 PM
موشک اسکاد:

موشکی است تاکتیکی ،با برد متوسط که علیه پادگانهای نظامی ،پایگاهای ss-1هوایی و پشت خطوط دشمن به کارمی رود.این موشک در چهار مدل (A,B,C,D) موجود است و در چهار مدل قادر به حمل سر جنگی از انواع انفجاری شدید، شیمیایی، یا اتمی می‌باشند.

اسکاد-A

برای اولین بار در رژه 1957 به نمایش گذاشته شد.موشکی است با جرم 12125پوند(5500کیلوگرم) ،هدایت ا زنوع رادیویی وبالستیک، یعنی تا زمانی که موتور موشک روشن است بوسیله “جایرو متعادل“ هدایت می‌شود. بعد ازخاموشی موتور موشک فاقد هدایت است و مسیر بالستیکی را تا رسیدن به هدف ادامه می دهد.این موشک تا سال 1972 در خدمت ارتش روسیه بود.

اسکاد-B

از انواع موشکهای تاکتیکی وبالستیکی زمین به زمین روسیه است .که درنیروهای مسلح عراق وجود د ا رد.گفته میشود که در چین و کره شمالی نیز تولید میشود.این موشک از نظر ظاهر شبیه فراگ -7 است لیکن قابلیتهای آن بیشتر است .
طول: 25/11متر، قطر: 88 سانتی‌متر، جرم: 6370کیلوگرم، برد:160الی 300کیلومتر.
نسبت به اسکاد-A طول موتور آن نیم متر بیشتر است.این موشک بر خلاف فراگ 7 دارای سوخت مایع بوده وسیستم هدایت آن از نوع اینرسی “استرپ داون“ است.
اسکاد بی بر روی خودروی هشت چرخ بنام ( ماز-543 ) سوار است ومی توان آن را ظرف یک ساعت آماده پرتاب کرد. کشورهای چک اسلواکی سابق ، ویتنام ، افغانستان ، بلغارستان ،رومانی ،هلند ،کره شمالی ،مصر ،سوریه وعراق دارنده آن هستند. کارشناسان مرکز مطالعات استراتژیک معتقدند که عراق 12 فروند ازموشکهای اسکاد- B را در اختیار دارد ، در حالی که مجله هفتگی “ فلایت اینتر نشنال“ مورخ 10 ژوین 1978تعداد این نوع از موشکهای عراق را 30تا36 فروند اعلام کرده است. دقت این نوع از موشکها که دارای موتور یک مرحله‌ای هستند حدود 450 متر است . در 8 سال دفاع مقدس نیز متجاوز از 600 موشک اسکاد (انواع مختلف) توسط هردو کشور شلیک شد.

اسکاد-C/D

این موشکها بهسازی شده اسکاد-B هستند. برد آنها بترتیب حدود 500و300 کیلومترمی‌باشد. همچنین به علت استفاده از سیستم هدایت پیشرفته واحتمالا هدایت راداری فعال در بخش نهایی ، دارای خطای دایره‌ا ی 45 متر بوده ودقت آنها بیشتر است . قطر این موشکها 88سانتی‌متر می‌باشد.

دقت موشک اسکاد

هدایت موشک اینرسی است که با کمک 3 جایرو وشتاب سنج ،انحرافها وعلایم آ ن دریافت ودر 90 ثانیه مسیر اولیه پرواز ( تا زمانی که موتور روشن است ) برای تصحیح مسیر استفاده می‌شود .بهسازی‌هایی نیز در سوخت آن انجام واز نفت به اسید نیتریک تبدیل یافته که باعث می شود موتور با نور قرمز رنگی سوخته و نیروی محرکه یکنواخت در مسیر ایجاد کند .
نداشتن هدایت در فاز بعدی مسیر باعث می‌شود موشک دقت نقطه زنی نداشته باشد

رضا میرجعفریان
09-08-2010, 12:45 PM
آشنایی با موشک های بالستیک










یکی از پشتوانه ها و تکیه گاه های نظامی کشورها در عرصه بین المللی، قدرت موشکی آنهاست. در جهان امروزی به رغم امضای پیمان نامه های متعدد کشورها و قراردادهای بین المللی که برای کنترل تکنولوژی موشکی در سازمان ملل به امضاء می رسد، در نهایت کشوری حرف اول را می زند که به لحاظ موشکی مجهزتر باشد.


تا قبل از جنگ جهانی دوم- بنا به مقتضیات جنگ- فقط چندین کشور که در حال جنگ بودند ابرقدرت موشکی محسوب می شدند (مانند روسیه و آلمان). در واقع جنگ برای اینها مانند کاتالیزوری در جهت پیشرفت صنایع موشکی بود؛ همچنان قدرتمند و قدرتمندتر می شدند و این امر موجب رعب و وحشت کشورهای دیگر شد، چرا که از همان ابتدا هم پیش بینی می شد اگر فقط چند ابرقدرت خاص، این تکنولوژی را به دست می گرفتند، دیگر پاسخ ندادن به درخواست های آنها کار مشکلی بود.


پس از فروکش کردن التهابات جنگ جهانی دوم، بسیاری از کشورها دست به کار شدند و شروع به ساخت یا حداقل خرید موشک کردند زیرا می دانستند اگر سیستم موشکی قوی داشته باشند، پشتوانه خوبی برای حفظ امنیت دارند. هرروزه انواع موشک ساخته و آماده می شد و در این میان یک فناوری، توجه همگان را بیش از دیگر شاخه ها به خود جلب کرد و آن، تکنولوژی ساخت موشک های بالستیک بود.


برد بسیار بالا و توانایی حمل مقدار زیاد مهمات، آنها را از سایر موشک ها متمایز می سازد و همین موضوع، موجب رعب و وحشت و نگرانی می شود. با اینکه یک موشک بالستیک به خودی خود یک سلاح کشتار جمعی (wmd) محسوب نمی شود، ولی می تواند مقدار زیادی از انواع سلاح های کشتار جمعی را حمل کند و به عنوان یک منبع نگرانی برای کشورها به حساب آید.


تکنولوژی موشک های بالستیک هم پس از جنگ جهانی دوم نمو پیدا کرد و از دهه 1980ابرقدرت هایی موشکی به وجود آمدند که تهدیدی برای کشورهای دیگر محسوب می شدند. در این عرصه، اتحاد جماهیر شوروی یک سر و گردن از رقبای خود بالاتر بود. با گذشت زمان، قدرتش بیشتر و بیشتر می شد و همواره حرف اول را در این زمینه می زد. این مسئله، کشورهای دیگر- مخصوصاً رقیب سرسختش یعنی ایالات متحده آمریکا- را آزار می داد.


شوروی در عین حال با توجه به مصالح سیاسی- اقتصادی اش، بخشی از این قدرت را با برخی کشورها- به ویژه چندین کشور آسیایی، تقسیم کرد. این قضیه آمریکا را به تأملی سخت در عرصه نظامی کشاند زیرا به جز قدرتمندشدن کشورها، این نگرانی وجود داشت که کشورهای قسمت سلطه، خود به تنهایی به گسترش تکنولوژی موشک بالستیک دست یافته و به ساخت موشک بپردازند.


تقریباً تمامی کشورهای آسیایی، خریداران بسیار خوبی برای روسیه هستند و در فهرست موشک های این کشورها، حداقل نام چندین نوع از موشک های روسی دیده می شود. حتی به غیر از کشورهای آسیایی، اروپایی ها نیز به همین گونه اند.


به غیر از روسیه و چین، در آسیا به تازگی بهترین پیشرفت ها نصیب کشورهای ایران و کره شمالی شده است؛ البته هند و پاکستان نیز به دلیل ساخت کلاهک های اتمی از قدرت های موشکی آسیا محسوب می شوند.







http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/2_1_~110982354.JPG


کره شمالی با داشتن موشک های بالستیک از قبیل تائپودونگ 1 و 2 یا نودونگ 1 و 2 به گستره ای به شعاع 4000 تا 6000کیلومتری اطراف کشورش مسلط است و ایران نیز با داشتن موشک های زلزال و شهاب 3 قدرت بزرگی محسوب می شود.


نگرانی های آمریکا از گسترش و فروش موشک های بالستیک از زمان دولت رونالد ریگان شروع شد، به نحوی که تمرکز نیروی نظامی آمریکا را بر این موضوع برانگیخت و زمانی که شوروی نخستین موشک بالستیک قاره پیما (icbm) خود را پرتاب کرد -که توانایی حمل تسلیحات هسته ای و غیرهسته ای در حجم بالا را داشت- نیروی نظامی آمریکا موفق به طرح سیستم دفاع موشک های بالستیک شد. ریگان، طراحان و مهندسان هوا- فضای خود را بر سیستم ابتکاری دفاع راهبردی- فضایی متمرکز کرد که این تمرکز موجب ارتقای چشمگیر سطح تکنولوژی دفاع موشکی بالستیک (bmd) آمریکا شد. گونه های جدید این سیستم که در دوران ریاست جمهوری جورج بوش می بینیم هم، گونه های تکمیل یافته دوران ریگان است.


بسیاری از کارشناسان دفاعی آمریکا متذکر شدند که سیستم دفاع موشکی بالستیک بسیار پرهزینه تر از سیستم حمله موشکی است و باید بیشتر به حمله موشکی متکی شود. موشک های بالستیک در جنگ ها خسارات زیادی به کشورها وارد کرده اند. به عنوان مثال در جنگ جهانی دوم آلمان بیش از 3000موشک بالستیک با نام v-2 (ملقب به اسلحه انتقام) به انگلستان و آنتورپ شلیک کرد. در جنگ ایران و عراق بارها از موشک های اسکاد روسی استفاده شد. در جنگ خلیج فارس، عراق از موشک های بالستیک استفاده کرد و بسیاری از نقاط عربستان سعودی را در سال 1991نشانه گرفت که یک موشک به یک پایگاه نظامی آمریکا شلیک شد و 28 سرباز آمریکایی را کشت.











موشک های بالستیک همواره باعث ایجاد تنش بین کشورها بود؛ برای نمونه، بحران موشک های بالستیک کوبا در سال 1962که با تحویل موشک های دوربرد شوروی به کوبا، جنگ سرد را گرم تر کرد. یا بحران تایوان در سال 1996پس از انتخابات دموکراتیک چین چندین موشک بالستیک به خطوط کشتیرانی نزدیک تایوان شلیک کرد و در اواخر بحران تائپودونگ در سال 1998که کره شمالی یک موشک بالستیک را به طور غیرمنتظره ای روی محدوده هوایی ژاپن آزمایش کرد که باعث اعتراض کشورهای غربی شد.


هنگامی که آمریکا و شوروی پیمان منع گسترش موشک های بالستیک را امضا کردند، فقط 9 کشور موشک بالستیک داشتند، ولی امروز بیش از 30کشور، موشک بالستیک دارند و 14کشور در تولید یا صادرات موشک بالستیک و تکنولوژی مربوط به آن دست دارند. پس همیشه تهدید شلیک یک موشک بالستیک از طرف این کشورها وجود دارد و باید جوابی در قبال آن موجود باشد.


در پی نگرانی های جهانی برای جلوگیری از این امر، موافقت نامه بین المللی کنترل تکنولوژی موشکی (micr) -که موافقت نامه ای داوطلبانه است- در سال 1987بین ملل مختلف برای کنترل جابه جایی و خرید و فروش موشک ها و تکنولوژی های مربوطه که قابلیت حمل سلاح های کشتار جمعی (wmd) را ایجاد می کند، بسته شده است. اما آیا می توان مطمئن بود که تمامی کشورها به همه توافقنامه هایی که تاکنون امضا کرده اند، پایبندند؟







موشک بالستیک چیست ؟


یک موشک بالستیک در حقیقت یک ماشین تحویل موشک- مولد، شامل سیستم رهیابی و محفظه حمل مهمات است که اساساً علیه اهداف زمینی و سطحی مورد استفاده قرار می گیرد. انواع گوناگون موشک های بالستیک بر حسب برد، طبقه بندی می شوند. نوع خاصی از موشک های بالستیک وجود دارد که از زیردریایی ها شلیک می شود و sblm نام دارد. در ساخت موشک های بالستیک، مبحث «پیشران» که مشخص کننده برد موشک است مهمترین مسئله محسوب می شود و پس از آن میزان توانایی حمل مهمات که قدرت تخریب آن را افزایش می دهد.


موشک های بالستیک به موشک هایی می گویند که تا ارتفاع بسیار بالایی اوج می گیرند(که این قسمت راه با موتور روشن انجام می شود) و مابقی راه را با استفاده از نیروی جاذبه زمین به سمت هدف می روند که مانند یک سقوط آزاد البته با هدایت صحیح است.


برخی از موشک های بالستیک حتی از جو زمین نیز خارج می شوند و با استفاده از یک ماشین ورود مجدد (rv) به جو باز می گردند که برد بسیار بالایی دارند.










موشک های بالستیک از لحاظ برد به 5 گروه زیر تقسیم می شوند:


1- موشک جنگی کوتاه برد با میزان برد 150 کیلومتر


2موشک بالستیک کوتاه برد با میزان برد 150 تا 799 کیلومتر


3موشک بالستیک میان برد با میزان برد 800 تا 2399 کیلومتر


4موشک بالستیک دوربرد با میزان برد 2400 تا 5499 کیلومتر


5موشک بالستیک قاره پیما با میزان برد 5500 کیلومتر به بالا




موشکهایی با سوخت پیشران جامد


سوختهای پیشران از یک نوع سوخت و یک اکسنده تشکیل شده‌اند. برای روشن شدن موشک ، کافی است یک جرقه کوچک سوخت پیشران آنرا آتش بزند. سوخت آتش گرفته تا آخرین قطره می‌سوزد. گازهای حاصل از سوخت پیشران را از طریق دماغه انتهایی موشک خارج می‌شوند. اولین موشکها را احتمالا در قرن یازدهم میلادی در کشور چین ساخته‌اند. آنها موشکهایی بودند که از سوخت پیشران جامد استفاده می‌کردند. سوخت موشک یک نوع باروت بود که از مخلوطی از نیترات پتاسیم ، زغال چوب و سولفور تشکیل شده بود.


موشکهایی که از سوخت پیشران جامد استفاده می کنند، اغلب به عنوان موشکهای تقویت کننده‌ای استفاده می‌شوند که نیروی اولیه موشکهای بزرگتر را تأمین می‌کنند. موشکهای بزرگتر خود از سوخت پیشران مایع استفاده می‌کنند. بزرگترین موشکهای مصرف کننده سوخت جامد با 45 متر ارتفاع جزء موشکهای تقویت کننده شاتل فضایی ایالات متحده محسوب می‌شوند. آنها حاوی 586500 کیلوگرم (2/1 میلیون پوند) سوخت پیشران هستند که بطور متوسط 13 میلیون تن (5/3 میلیون پوند نیرو) نیروی پیشران را تولید می‌کنند.


این موشکها را طوری طراحی کرده‌اند که بعد از اتمام سوخت و افتادن در دریا ، از دریا بیرون کشیده شده ، دوباره برای مأموریتهای بعدی سوختگیری می‌شوند. ساخت موشکهایی که از سوخت جامد استفاده می‌کنند چندان دشوار نیست. آنها مقدار زیادی نیروی پیشران را در یک مدت زمان کم تولید می‌کنند. تنها ایراد این نوع موشکها این است که بعد از روشن شدن به راحتی خاموش نمی شوند. به عبارت دیگر ، نمی‌توان آن را به آسانی تحت کنترل درآورد








موشکهای با سوخت مایع


اکثر موشکهایی که از آنها در پروازهای فضایی استفاده می‌شود، از سوخت پیشران مایع بهره می برند. سوخت و اکسنده که در مخزنهای جداگانه‌ای نگهداری می‌شوند، هر دو مایع هستند. پمپهای قدرتمندی آنها را به محفظه احتراق می‌برند؛ در آنجا آنها باهم ترکیب شده ، شروع به تولید گازهای خروجی می‌کنند. گازهای مذکور نیز به نوبه خود از دماغه انتهایی موشک خارج می‌شوند. بعضی از موشکها از یک ماده قابل اشتعال سریع برای شروع احتراق استفاده می‌کنند. سوخت پیشران سایر موشکها هنگام ترکیب سوخت و اکسنده شروع به احتراق می‌کند


اما روش احتراق در این موشکها اکسنده و سوخت باهم ترکیب می‌شوند و در محفظه احتراق شروع به سوختن می‌کنند. سپس گازهای خروجی حاصل از فرآیند احتراق از دماغه خارج و به عنوان نیروی پیشران ، موشک را به طرف جلو حرکت می‌دهند.


توجه کنید کمتر از سوخت مایع در موشکهای بالستیک استفاده می شود مگر در انواع قاره پیما که نیاز به رانش بیشتری دارند و گرنه بیشترین مورد استفاده در موشکهای فضایی است .

رضا میرجعفریان
09-12-2010, 11:50 AM
دانشمندان یک روش غیرمعمول برای غلبه بر گرمای کره زمین یافته اند و آن هم این است که کره زمین را به یک مدار دور تر از خورشید یعنی یک منطقه خنک تر حرکت بدهند! این ایده عجیب زائیده ی ذهن مهندسان ناسا و یکسری از اخترشناسان آمریکایی ست که معتقدند این روش حدود ۶ بیلیون سال به عمر سیاره ما اضافه می کند، به عبارت دیگر عمر مفید زمین ۲ برابر خواهد شد! برای این کار طرح هایی هم ارائه داده اند.جالب است بدانید که برای این کار نیاز به نیروی عظیمی برای حرکت دادن کره زمین نیست. فقط کافی ست یک ستاره ی دنباله دار را به سمت زمین هدایت کنند. دکتر Laughlin که در مرکز تحقیقات ناسا در کالیفرنیا کار می کند گفته است که برای این کار فقط لازم است یک ستاره ی دنباله دار و یا شهاب آسمانی را به سمت زمین هدایت کنیم به طوری که با سرعت از کنار و نزدیک زمین رد بشود و به این طریق می توان از نیروی گرانشی شهاب که روی زمین اثر خواهد گذاشت استفاده کرد. در نتیجه ی اینکار سرعت مداری زمین افزایش پیدا می کند و به یک مدار بالاتر می رود که از خورشید دورتر است و به این ترتیب به یک منطقه ی خنک تر هدایت می شویم. همچنین این مهندسان گفته اند که پس از این کار، باید این ستاره ی دنباله دار را به سوی زحل یا مشتری هدایت کرد تا روند رو به عقب اتفاق بیفتد و انرژیش را از یکی از این ۲ سیاره غول آسا بگیرد. بعدها مدارش آن را دوباره به سمت زمین برخواهد گرداند و این روند همچنان تکرار خواهد شد!این گروه گفته اند که هدفشان در نجات کره زمین کاملا جدی ست و تنها چیزی که احتیاج دارند پرتاب یک موشک شیمیایی به یک شهاب آسمانی یا ستاره ی دنباله دار است که در زمان مقرر باعث آتش گرفتنش بشود که چنین دانشی همین حالا هم وجود دارد! این طرح جنبه های نگران کننده ی زیادی دارد. مهندسین هوافضا باید برای هدایت شهاب و یا ستاره ی دنباله دار به سمت زمین نهایت دقت را بکنند زیرا کوچک ترین اشتباهی در این زمینه، کره زمین رو به مداری جلوتر خواهد برد (مدار آتش) و عواقب ویرانگری را در پی خواهد داشت. کباب شدن محیط زیست زمین کم ترین آن ها خواهد بود

رضا میرجعفریان
09-18-2010, 04:34 PM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/Tornado10918336.jpg

هواپيماي «تورنادو» زماني توانست در آسمان به پرواز درآيد كه دو كشور انگليس و فرانسه به فكر ايجاد تحولي در عرصه هواپيماسازي اروپا افتاده بودند. در اواخر دهه ۱۹۶۰ ميلادي، اين تحول بر تغيير در طراحي بال هواپيما متمركز شد.
در اين دهه، انگليس و فرانسه با پروژه بال هاي متغير كه به تغيير ژئومتريك انگليسي - فرانسوي۱ معروف شد، كار تحول در عرصه هواپيماسازي اروپا را شروع كردند. از سوي ديگر شش كشور آلمان، فرانسه، ايتاليا، كانادا، هلند و بلژيك نيز براي طراحي جديدي دست به كار شدند كه نتيجه اين اقدام خلق هواپيمايي با نامMRCAبود. در همان سال انگليس نيز به این گروه پيوست.
پروژه بال هاي متغير در عرصه هواپيماسازي اروپا با اين هدف آغاز و دنبال شد كه هواپيمايي ساخته شود تا هنگام پرواز بتواند با تغيير شكل بال هاي خود، بهترين بازدهي را در شرايط متفاوت پروازي داشته باشد و از بالاترين سرعت در هر ارتفاع بهره گيرد. به عنوان مثال از بال كاملاً گسترده در هنگام صعود و فرود كمك گيرد تا در سرعت پايين، مطلوب ترين مقدار نيروي برآ را داشته باشد و از بال نيمه گسترده براي چابكي و سرعت بالاي هواپيما به هنگام تغيير ارتفاع استفاده كند و با بال هاي كاملاً بسته در عمليات و مانورهاي نظامي - نمايشي بیشترین بازده و عملكرد را به جاي بگذارد.
در جولاي ۱۹۶۸ ميلادي پروژه ساخت هواپيمايMRCA كه از ائتلاف ۶ كشور آغاز شده بود در نهايت با فعاليت پررنگ تر سه كشور آلمان، انگليس و ايتاليا نسبت به ديگر كشورهاي شريك، ادامه يافت و اين سه كشور نامMRCA راTORNADO گذاشتند كه معناي «گردباد» دارد. پروژه ساخت تورنادو به شركت پاوانيا در مونيخ آلمان كه از كنسرسيوم همين سه كشور تشكيل مي شد سپرده شد. هر يك از كشورهاي آلمان و انگليس در پاوانيا ۵/۴۲ درصد سهم داشتند و ۱۵ درصد سهم باقيمانده به ايتاليا تعلق داشت.
با جدي شدن طراحي و برنامه ريزي پروژه تورنادو، هر يك از سه كشور مذكور تمركز مهندسان و طراحان خود را بر بخشي از ساخت اين هواپيما متمركز كردند. به عنوان مثال طراحي بدنه هواپيما به متخصصان آلمان، جلوي بدنه و دم هواپيما به متخصصان انگليس و بال ها به متخصصان ايتاليا سپرده شد. براي ساخت موتور تورنادو نيز از هر كشور شريك، يك شركت سازنده انتخاب شد كه ۴۰ درصد ساخت موتور به شركت انگليسي رولز رويس، ۴۰ درصد به شركت ام. تي. يو آلمان و ۲۰ درصد به شركت ايتاليايي فيات واگذار شد.
از همان ابتداي طراحي پروژه، MRCA كه تك سرنشينه بود، دو سرنشينه شد. پس از خلق تورنادو، هر سه كشور مذكور، هر يك به نوبه خود سعي كرد در ادامه اعمال تحولات در صنعت هواپيماسازي اش، ابتكار و طراحي جديدي براي تورنادو در نظر بگيرد. انگليس كه تصميم به تصاحب هواپيمايي تدافعي - هوايي داشت، با كار روي سه فروند MRCA، در ۹ سپتامبر ،۱۹۶۹ هواپيمايي با طراحي جديد آزمايش كرد كه حتي به لحاظ شكلي و فيزيكي نيز متفاوت از نمونه هاي قبل بود، بدنه اي كشيده تر با دماغي رو به پايين و مجهز به رادار AI-24 و موتور RB199-34 كه بعدها با كمي تغيير به هواپيماي F-3 تبديل شد و تغيير نام داد.


جدول مشخصات GR-1 و GR-4


نوع: جنگنده چندمنظوره



مبناي قدرت = ۲ موتور توربوفون RB199-103


نيروي پيشرانش = ۱۵۸۰۰ پوند


فاصله دوسر بال ( كاملاً باز)= ۹/۱۳ متر


فاصله دو سر بال ( بسته)= ۵۹/۸ متر


طول = ۶/۱۶ متر


سرعت بيشينه= ۲۳۳۶ كيلومتر ساعت


محموله = ۱۸ هزار پوند


F-3 هواپيمايي بود كه تمامي خصوصيات F-2 را داشت به علاوه توانايي حمل چهار موشك هوا به هواي كوتاه برد (SideWinder) و ۴ موشك ميان برد (Skyflash) را دارا بود. تورنادو F-3 اولين هواپيمايي است كه به موشك هاي هوا به هواي ASRAAM كه در ژانويه ۲۰۰۱ طراحي شد مجهز شد. كوشش هاي موفقيت آميزي نيز براي الحاق موشك هوا به هواي۲۰۴-AMRAAM AIM به تورنادو F-3 انجام گرفت كه در آوريل ۱۹۹۸ موشك هاي سايه طوفان (Storm shadow) و ضدتانك بريمستون (Brimstons) نيز به آن اضافه شد.
مهم ترين مدل تورنادو به نام GR-1 است كه در سال ۱۹۸۰ اولين مدل آن آزمايش شد. اين هواپيما براي عمليات دوربرد و پشتيباني هوايي طراحي شده بود كه مجهز به ۲ مسلسل کالیبر ۲۵ است كه هر كدام در طرفي از بدنه قرار دارد. براي حالت تدافعي از يك رادار ضدموشك بهره مي جويد و توانايي حمل بمب هاي خوشه اي و بمب هاي هدايت شونده ليزري را دارد. رادارهاي GR-1 را شركت تگزاس (Texas) مي ساخت. در حال حاضر ۲۹۰ فروند GR-1 در خدمت نيروي هوايي و دريايي آلمان است. ۹۰ فروند در اختيار ايتاليا و ۹۶ فروند در نيروي هوايي سلطنتي عربستان سعودي و ۱۸۶ فروند در نيروي هوايي سلطنتي انگلستان مشغول خدمت می باشند. بعد از مدل مذكور، مدل GR-1A ساخته شد كه يك هواپيماي شناسايي بود و GR-1B براي عمليات با برد زير قابل استفاده بود طراحي شد. در سال ۱۹۸۲ تورنادو IDS يك هواپيماي جنگنده چند منظوره مجهز به حسگرهاي نسبتاً مدرن ساخته شد كه دقت عمل بسيار بالايي را دارا بود که در جنگ خليج نیز شرکت داده شد. اين مدل با قابليت سوخت گيري هوايي قادر به پرواز در دورترين نقاط نيز هست. در كل ۶۰۰ فروند از اين مدل ساخته شد كه به جز ۳ كشور سازنده طي قرارداد اليمامه در مارس ۱۹۸۶ ، ۴۸ فروند از اين مدل به عربستان سعودي فروخته شد و اجازه تعمير و خدمات آن تا سال ۲۰۲۰ اخذ شد. براي هر يك از مدل هاي ذكر شده موتورهاي گوناگوني ساخته شد كه مدل به مدل قدرتمندتر شد.
اما پس از مدتي آلمان و انگليس به فكر بهينه سازي تورنادوها افتادند. هر چه از زمان مي گذشت كشورهاي ديگر هواپيماهاي مدرن و قدرتمندتري مي ساختند و تورنادوها كه قابليت مدرنيزه شدن در حد بالايي را داشتند نيز مدرن تر شدند.
نيروي هوايي آلمان مشخصاً براي ارتقاي سطح فناوري تورنادوهاي خود و بالا بردن توانايي هاي آن آستين بالا زد. طي قراردادي كه بين شركت ELTA اسرائيل و شركت هوافضاي بنز و دايملر بسته شد، اين دو شركت در بخش ايونيك (الكترونيك هواپيما) متمركز شدند. بعد از تست يك نمونه كه از سيستم راداري جديد و كابيني مجهزتر بهره مند شده بود در سال ۱۹۹۶، اجازه بهينه سازي سري هواپيماهاي آلمان در سال ۱۹۹۸ طي قراردادي كه فقط سهم شركت اسرائيلي به ارزش ۱۵۰ ميليون دلار براي بازسازي ۶۰ فروند و پشتيباني خدماتي آنها بود، به اسرائيل داده شد.

رضا میرجعفریان
10-05-2010, 11:53 AM
وزارت دفاع آمریکا خواستار جایگزینی بمب های سنگین وزن ساخت شرکت بوئینگ با کلاهک های هسته ای شد. به گزارش عصر ایران به نقل از کریستین ساینس مانیتور، وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد: با توجه به وضعیت فعلی، تولید بمب های اتمی تخریبی باید کاهش یابد و به جای آن، بمب های سنگین وزن با قدرت تخریب بیشتر در دستور کار قرار بگیرد.

این نشریه افزود: اخیراً برنامه ساخت بمبی در دستور کار قرار گرفته که با حمل 13 هزار و 608 کیلو مواد منفجره، علاوه بر سنگینی، قدرت تخریب بالایی نیز داراست .این بمب می تواند جایگزین کلاهک های هسته ای شود.

در حال حاضر، وزن بمب های تولیدی پنتاگون هزار تا دو هزار کیلو گرم است که با این طرح به 13 هزار و 608 وحتی 15 هزار کیلو گرم افزایش می یابد .معیار اصلی تولید این بمب ها، علاوه بر تخریب بیشتر، نفوذ به لایه های زیرین زمین نیز هست تا در صورت پنهان بودن اهداف مورد نظر، بتوان آنها را از بین برد.
این نشریه افزود: در حال حاضر مقامات آمریکایی تمایلی ندارند روند تولید اینگونه بمب ها را به مسایل موجود نظیر تاسیسات اتمی در ایران و کره شمالی ربط دهند.

مسئولان شرکت سازنده هواپیماهای مسافربری بوئینگ نیز بر این عقیده اند که ساخت بمب های سنگین وزن، وقت و دقت زیادی لازم دارد و پس از تصویب بودجه 52 میلیون دلاری توسط دولت اوباما برای تحقیق در این مورد، شاید بتوان در این زمینه شروع به انجام تحقیقات کرد.

در بیانیه اخیر شرکت بوئینگ آمده است: از آنجا که تولید سلاح مورد نظر وزارت دفاع آمریکا بسیار وقت گیر و تخصصی است، باید از روند تولید هواپیماهای مسافربری نیز بکاهیم و به دلیل بروز مشکل مالی، دولت باید از ما حمایت کند زیرا بدون شک، ایرباس از ما پیشی خواهد گرفت.

در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: در صورتی که دولت اوباما بتواند کسری بودجه بوئینگ ناشی از ساخت بمب های سنگین وزن و کاهش سرعت تولید هواپیماهای مسافربری خود را جبران کند، آنگاه می توانیم به توافق در این زمینه خوش بین باشیم.

tondar90
12-01-2010, 10:41 AM
محققان دانشگاه اوکلاهاما به همراه سازمان DARPA مشغول کار بر روی نوعی هواپیما هستند که آنقدر کوچک باشد تا در جیب سربازها جا بگیرد.

نیروی محرکه این هواپیما با استفاده از فناوری به نام Plasma thruster ایجاد میشود که این امکان را فراهم میکند تا موتور هواپیما فاقد اجزای متحرک باشد.

هدف ساخت هواپیمایی است با سایز کمتر از 7.5 سانتیمتر و وزن کمتر از 10 گرم.



این هواپیما قرار است برای اهداف مختلفی از قبیل جاسوسی - نظارت بر حرکات دشمن و هنگام عملیات های نظامی استفاده شود. قرار است که هر سرباز این امکان را داشته باشد تا 6 عدد از این هواپیماها را در جیب به همراه داشته باشد. این هواپیما طوری طراحی میشود که بتوان از آنها در محیط های سربسته نیز استفاده کرد.



احتمالا از چند وقت دیگر سرباز ها در عراق قبل از ورود به یک خانه اول یک هواپیما داخل آن میفرستند تا داخل را ببینید و بعد وارد خانه میشوند. سرباز های آمریکایی با این همه تجهیزات خود یک ماشین جنگی کامل بودند. حالا اگر این هواپیما ها هم به آن اضافه شود هر سرباز یک فرودگاه با 6 هواپیمای نظامی هم محسوب میشود.

tondar90
12-01-2010, 10:48 AM
هواپیمای A400M اولین هواپیمایی خواهد بود که هم به اندازه کافی جا برای حمل بزرگ‌ترین تانک‌ها و هلی‌کوپترهای ارتش‌های نوین خواهد داشت، هم به اندازه کافی سبک خواهد بود که روی هر سطحی از شن، گل، سنگ‌ریزه و یا سنگ هم بتواند فرود بیاید، و هم به اندازه کافی قابلیت انعطاف خواهد داشت که بتوان از آن به عنوان هواپیمای سوخت‌رسان، بیمارستان صحرایی، انتقال نیرو یا هواپیمای نظارتی و جاسوسی استفاده کرد.

به گزارش پاپ ساینس، ایرباس در نظر دارد تا در اوایل تابستان، سه عدد از این هواپیماها را به طور آزمایشی پرواز دهد.
برای اولین‌بار در تاریخ هوانوردی، هر یک از آنها از چهار موتور توربینی با پروانه‌های پادساعت‌گرد استفاده می‌کند تا اصطکاک را کاهش دهد. عموما، پروانه‌ها از لحاظ مصرف سوخت کارآمدتر و برای ماموریت‌های کوتاه در ارتفاع کم عالی هستند؛ ولی با 44 هزار اسب بخار قدرت، A400M می‌تواند به سرعت و ارتفاعی مشابه جت برسد، در حالی که 2 برابر هواپیمای ملخ‌دار قدیمی که جایگزین آن خواهد شد، بار با خود حمل می‌کند تقریبا 41 تن و مسافتی دو برابر آن تقریبا 6400 کیلومتر را طی خواهد کرد.

از آن‌جاکه یک سوم ساختار این هواپیما از کامپوزیت‌های فیبر کربنی ساخته شده، A400M می‌تواند بار بیشتری را به چرخ‌های فرود خود تحمیل کند. این هواپیما که 6 جفت پایه از جنس تیتانیوم با تایرهای کم‌فشار و ضربه‌گیرهای هیدرلیک دارد، می‌تواند روی زمین‌های نرم یا سفت فرود بیاید، و این کار را این‌قدر نرم انجام می‌دهد که می‌تواند تا 40 بار روی یک باند فرود موقتی فرود بیاید، بدون این‌که مشکلی در آنجا پیش بیاید.

هواپیمای A400M راه طولانی و سختی را برای رسیدن به این نقطه طی کرده است. شش ماه پیش، اخباری در مورد یک مشکل عمده سخت‌افزاری در مورد موتور جدید آن، بحث‌هایی جدی در بین خریداران به‌پا کرد، تا حدی که سخن از لغو قراردادهای خرید این هواپیما توسط انگلیسی‌ها پیش آمد. اگر پروازها در سال جاری با موفقیت همراه باشند، این شرکت اولین سری از سفارش‌ها را تا سال 2013 / 1392 به فرانسوی‌ها تحویل خواهد داد. با سفارش 192 هواپیما از سوی 9 کشور مختلف، A400M می‌تواند قدرت برتر حمل‌ونقل قرن بیست و یکم شود.

ویزگی ها عمومی

خدمه : 3 or 4 (2 pilots, 3rd optional, 1 loadmaster
گنجایش : 37,000 kg (82,000 lb)
116 fully equipped troops / paratroops,
up to 66 stretchers accompanied by 25 medical personnel
طول:
طول بال های هواپیما : 42.4 m (139 ft 1 in)
ارتفاع: 14.6 m (47 ft 11 in)
وزن خالی:‌
نهایت وزن برای تک اف:

جمع سوخت : 46.7 tonnes (103,000 lb)
تهایت وزن برای فرود:
وزن بار:

موتورها: 4× EPI (EuroProp International) TP400-D6[7] turboprop, 8,250 kW (11,000 hp) each


45.1 m (148 ft 0 in) t: 70 tonnes (154,000 lb) 130 tonnes (287,000 lb) 114 tonnes (251,000 lb) 37 tonnes (82,000 lb))

رضا میرجعفریان
12-09-2010, 12:48 PM
1-مانور پذیری:یعنی توانایی شیرجه زدن سریع و ناگهانی-اوجگیری قدرتمندانه و گردش كردن تند و بسته برای پیشدستی نمودن در متوجه كردن دماغه هواپیما بسوی هواپیمای دشمن

2-دید:با وجود تمامی امكانات راداری-كنترل كنندگان زمینی و هواپیماهای awacs(هشدار زود هنگام)خلبان جنگنده برای پیروزی در نبرد هوایی نزدیك به آنچه میبیند متكی است. دیدن بدون مانع به خلبان امكان برتری بیشتری میدهد.نمونه های موفق این دیدگاه هواپیماهای p-51d موستانگ و f-16 فایتینگ فالكن میباشد.

3-برد:یعنی توانایی حمل سوخت كافی برای نبرد از بلند شدن از پایگاه یا ناو و جنگیدن و بازگشت دوباره به خانه.

4-بقاپذیری:یعنی توانایی تحمل و جذب صدمات قابل توجه حین نبرد و بازگشتن به پایگاه مادر یا نهایتا یك مكان امن.

5-قدرت آتش:قدرت آتش یك جنگنده نیز عاملی تعیین كننده در پیروزی است.

6-سقف پرواز:بیشترین ارتفاعی كه یك جنگنده از آن به گونه ای موثر به اجرای ماموریت بپردازد.

7-سرعت:سرعت یك جنگنده به آن كمك میكند كه در كمترین زمان ممكن وارد صحنه نبرد شده یا آن را ترك نماید.

8-نسبت شكار:عبارتند از نسبت هواپیماهای سرنگون شده دشمن توسط یك نمونه خاص از هواپیماهای خودی به نسبت تعداد سرنگون شده همان نوع هواپیمای خودی.
منبع: انجمنهای هوا-فضا

tondar90
12-18-2010, 08:55 AM
خودروی بالدار تولید شد


آمریکا از یک سو از خروج نیروهای نظامی خود از افغانستان سخن می گوید و از سوی دیگر ابزارهای جنگی پیشرفته خود را وارد این کشور می کند.

وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا "پنتاگون" برای اینکه بتواند از منفجر شدن خودروهای خود در جنگ با جنبش طالبان در افغانستان جلوگیری کند، خودرویی را در این کشور پیاده می کند که به طور همزمان نقش بالگرد و خودرو را ایفا می کند.

گفته می شود طول این وسیله حدود شش متر و دوبال آن 8.2 متر است. سرعت این خودروی بالدار روی زمین حدود 104 کیلومتر در ساعت است و در آسمان نیز با سرعتی بالغ بر 240 کیلومتر در ساعت پرواز می کند.

اخبار و اطلاعات اولیه منتشر شده در مورد این ابزار جنگی جدید نشان می دهد که قیمت آن بیش از 132،000 دلار تخمین زده شده است.

L90
12-20-2010, 01:18 PM
دشركت فناوری اقیانوس هاوكس یك وسیله نقلیه جدید تولید كرده كه قادر است زیر آب پرواز كند!
این خودرو كه سوپر فالكن عمیق‌پرواز شناور نام دارد؛ دومین نوع از اینگونه خودروها است و مانند سایر خودروهای هاوكس بیشتر شبیه هواپیماهای زیر آب است تا زیردریایی؛ چرا كه به جای بالا و پایین رفتن، از طریق ستون آب اوج می‌گیرد.

اولین هواپیمای سوپرهاوك در سال 2008 آماده شد و به قیمت نیم میلیون دلار به تام پركینز، یكی از سرمایه‌داران جسور آمریكایی، فروخته شد.

این خودرو 1820 كیلو وزن داشته و قادر است تا 305 متر در آب پایین برود. این وسیله با دو باتری 48 ولت لیتیوم فسفات كار كرده و می‌تواند تا شش ساعت در آب سفر كند.

siyamak
12-26-2010, 12:19 PM
شکارهای خلبانان تامکتها ایرانی

کل شکارهای هواپیماهای اف14 در طول 8 سال جنگ: 149 فروند انواع هواپیماهای عراقی
- در طول جنگ هشت ساله، جمعا پنج فروند اف14 سرنگون شدند که عراق تعداد آنها را 11 فروند اعلام کرده است.

- سه فروند اف14 توسط پدافند خارک به اشتباه هدف قرار گرفتند که دو فروند سقوط کردند و متاسفانه خلبانان شهید شدند.

- در طول جنگ در مجموع تعداد 12 تا 15 فروند میگ-25 در نبردهای هوایی یا توسط پدافند زمینی سرنگون شدند، که گمان می رود دستکم تعداد 8 فروند از آنها توسط تامکتها شکار شده باشند:

11 فروند MiG-25R
2 فروند MiG-25BM
2 فروند MiG-25PD

رکوردهای جاودان تامکتهای ایرانی

- دوربردترین شکار هوایی جهان توسط تامکت ایرانی و به وسیلة موشک فونیکس به خلبانی امیر اصلانی: هدف قرار دادن میراژ عراقی از فاصله 150 کیلومتری

- بی نظیرترین شکار هوایی جهان با سرنگونی 4 فروند میگ-23 عراقی در یک پرواز و توسط یک تامکت و به وسیلۀ تنها یک موشک فونیکس به خلبانی سرگرد فرح آور که عراق 3 فروند را تایید کرده است.

- شکار 19 هواپیمای عراقی تنها در ماه اول جنگ

- شکار 3 فروند میگ-23 توسط یک تامکت در یک پرواز در ماه اول جنگ

- شکار 4 فروند MiG-23MLA در یک روز و توسط یک تامکت در عملیات سلطان توسط صدقی در 7 آبان 59

- شکار 3 میراژ اف1 عراقی در یک روز توسط یک تامکت در 12 آذر60

- شکار 3 میراژ و یک میگ-23 عراقی در یک روز توسط یک تامکت به خلبانی شهرام رستمی در 30 مهر 60

- شکار 2 فروند MiG-23MF در یک روز توسط یک تامکت و تنها به ضرب یک موشک فونیکس

- شکار 2 میگ-23 و یک میگ-21 در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی خسروداد در 30 آبان 61

- شکار 2 میگ و یک سوخو در یک روز و توسط یک تامکت به وسیلة موشک فونیکس

- شکار 2 میراژ اف 1 در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی جمشید افشار در 15 مهر 65
- شکار 4 میراژ اف1 در یک روز و توسط یک تامکت به وسیلة 2 تیر فونیکس و AIM-7 و AIM-9 در 29 بهمن 65

- شکار 3 میراژ اف1 در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی امیراصلانی در یکم اسفند 65

- شکار 3 میراژ اف1 عراقی در یک روز و توسط یک تامکت به خلبانی قیاسی در 20 بهمن 66 .

- شکار 10 فروند هواپیماهای پیشرفته میراژ اف1 توسط تامکتهایی که گفته می شد دیگر کارایی ندارند در فاصلة 20 بهمن تا 6 اسفند 66

خلبانان تکخال اف-14 تامکت :

زندی 8 فروند
شهرام رستمی 6 فروند
صدقی 5 فروند
فرح آور 4 فروند
جمشید افشار 4 فروند
عظیمی 4 فروند
امیراصلانی 4 فروند
قیاسی 3 فروند
افخمی 3 فروند
خسروداد 3 فروند
شهید آل آقا 2 فروند
رهان آورد 2 فروند
اسماعیلی 2 فروند
مالیج 2 فروند
شهید آزاد 2 فروند
مرحوم تیمسار حذین 1 فروند
فرهاد دهقان 1 فروند
اخباری 1 فروند
نقدی 1 فروند
عطایی 1 فروند
ذوقی 1 فروند
هاشمی 1 فروند
شهید اصل داوطلب 1 فروند
هداوند 1 فروند

اما در مجله فرانسوی Fuerza-Aerea آمار دیگری در مورد تامکت نوشته شده است که به شرح زیر مشاهده می فرمائید. در این مجله کل آمار پرنده های سرنگون شده عراقی توسط تامکتهای ایرانی برابر 197 فروند است که البته گمان می رود این تعداد شامل پیروزیهای هوایی ثبت نشده یا تایید نشده هم باشد:

27 فروند میگ-21
58 فروند میگ-23
12 فروند میگ-25
3 فروند میگ-27
11 فروند سوخو-20
13 فروند سوخو-22
1 فروند میراژ-5 (متعلق به نیروی هوایی مصر)
44 فروند میراژ اف-1
2 فروند سوپر اتاندارد (متعلق به نیروی دریایی فرانسه و در اجاره نیروی هوایی عراق)
4 فروند توپولوف-22
2 فروند بمب افکن اچ6 دی (نوع چینی بمب افکن توپولف-16)
3 فروند بالگرد
1 موشک اگزوست و 2 موشک کرم ابریشم سی 601
15 فروند پرنده که نوع آنها تاکنون معلوم نگشته اند.

* سرتیپ خلبان ابوالفضل هوشیار یکی از خوش نامترین خلبانان تامکت در تمام طول خدمتشان بودند و ضمن انجام ماموریتهای رزمی بسیار در طول ایام سخت جنگ(برای تامکتها و خدمه آنها سخت تر) خلبانان زیادی را نیز تربیت نمودند.

بسیاری از خلبانان فعلی تامکت به این می بالند که پروازهای آموزشی خود را در خدمت ایشان بوده اند.

سرتیپ هوشیار در تاریخ های دی ماه 1359 و مرداد ماه 1371 دو حادثه (هر دو با یک هواپیما) حین سوختگیری هوایی داشته اند که در هر دو بار به رغم صدمات بسیار و آتش سوزی (1371) موفق شدند هواپیما را سالم فرود آورند.

* سرتیپ خلبان محمدرضا عطایی در تاریخ 22 شهریور 1359 (9 روز قبل از آغاز نبرد 8 ساله) یک فروند میگ-23 عراقی را در نوار مرزی استان ایلام با موشک فونیکس سرنگون نمود(اولین شکار موشک فونیکس در شرایط رزمی). وی بعدها فرمانده پایگاه هشتم شکاری گردید.

* سرتیپ خلبان شهرام رستمی اولین شکارچی میگ-25 به وسیلۀ تامکت در جهان می باشد. وی در حالی که فرماندهی پایگاه هشتم شکاری اصفهان را عهده دار بود در تاریخ 11 آذر 1361 یک فروند فاکسبت شناسایی عراقی (MiG-25R) را در ناحیه شمالی خلیج فارس در جریان یک گشت هوایی جنگی با موشک فونیکس سرنگون نمودند.

رضا میرجعفریان
12-30-2010, 11:01 AM
در ادامه مطلب سرکار خانم توکلی در مورد هواپیمای اف-117 که در ابتدای این تایپیک امده است
http://www.acoforum.com/newreply.php?do=postreply&t=1363
مطالبی را خدمتتان عرض میکنم
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/11012305726.jpg

یكی از قدرتمندترین جنگنده های موجود جهان، هواپیمایF-117 ، ملقب به «شاهین شب» است. شاهین شب نخستین هواپیمای رادارگریز (Stealth) است و این خصوصیت مهم آن را از دیگر جنگنده هامانندF-15 متمایز می سازد. تصمیم ساخت این هواپیما در سال ۱۹۶۸ میلادی با دادن مجوز شركت هواپیماسازی لاكهید مارتین گرفته شد.
این شركت نیز به سرعت تنها پس از ۳۱ ماه، نخستین پرواز آزمایشی شاهین شب را در ۱۸ ژوئن سال ۱۹۸۱ میلادی در منطقه آزمایشی نوادا به نمایش گذاشت. از میان ۵۹ فروند هواپیمایF-117، نخستین شان در سال ۱۹۸۲ میلادی به نیروی هوایی آمریكا تحویل داده شد و در تابستان سال ۱۹۹۰ میلادی نیز آخرین فروند این هواپیما ساخته شد. به واسطه تكنولوژی رادارگریزی (Stealth) این هواپیما و با استفاده از بمب های هدایت شونده لیزری، شاهین شب توانایی حمله به نقاط بحرانی و غیرقابل نفوذ دشمن را دارد.
نوآوری در طراحی كه یكی از شاخص های منحصربه فرد F-117 است توانایی جنگی بسیار بالایی را به این پرنده آهنی داده است. شاهین شب، تك سرنشین و مجهز به دو موتور توربوفن مدلF404 ساخت شركت جنرال الكتریك است كه تجهیزات گوناگونی را می تواند به كار گیرد و مجهزبه یك سیستم ناوبری و نیز سیستم شكاری ـ رهگیر وایونیك (الكترونیك هواپیما)پیشرفته ای است كه كار خلبان را سهل و قدرت عملیاتی آن را افزایش می دهد. آمریكا از این جنگنده نامریی استفاده های بسیار زیادی می برد. هر كجا كه احساس كند تجهیزات راداری دشمن قوی و پرقدرت است از شاهین شب برای انجام هرگونه عملیات نفوذی استفاده می كند و با اطمینان در انتظار شنیدن خبرهای خوش از عملیات شاهین هایش می نشیند.

شاهین شب تنها هواپیمایی بود كه توانست در عملیات توفان صحرا علیه عراق مجوز حمله به مركز شهر بغداد را بگیرد.
در این عملیات، آمریكا از ۳۶ فروندF-117 استفاده كرد اما همین چند فروند هواپیما ركوردهای بسیار جالبی را بر جای گذاشتند. به طور مثال از ۲۰۰۰ تن بمب و موشك برای انهدام نیروگاه های برق، پایگاه های نظامی، مركز رادارهای دفاعی و. . . استفاده كردند، كه اكثر آنها بمبهای هدایت شونده لیزری بود. شاهین های آمریكایی در این عملیات حدود ۶۹۰۰ ساعت پرواز داشتند و با توجه به رادارگریز بودنشان به راحتی از تمامی حریم های هوایی عراق و كویت استفاده كردند بدون اینكه هیچ مزاحمتی از سوی رادارهای دشمن را متوجه خود ببینند و خطری حس كنندپس از این عملیات موفق بود كه به درخواست ناتو ۲۴ فروند از این هواپیما در سال ۱۹۹۹ میلادی به خدمت دو پایگاه هوایی اروپایی (پایگاه هوایی آویانو در ایتالیا و اشپانگاهلم در آلمان) درآمد. نخستین حمله شاهین شب در ۲۴ مارس ۱۹۹۹ میلادی برعلیه یوگسلاوی ثبت شده است.
این پرنده شب در یكی از شاهكارهای خود كه پرواز بدون توقفی از هولومان ، ۱۸/۵ساعت به طول انجامید و ركوردی برای هواپیماهای تك سرنشین بر جای گذاشت كه تا به امروز شكسته نشده است. F-117 این ركورد را مدیون مهندسانی است كه قابلیت سوختگیری در هوا را برای این مخلوق شگفت انگیز منظور كردند. علاوه بر این شاهین شب دارای دو محفظه تسلیحاتی است كه انواع گوناگونی از موشك ها و بمب های هدایت شونده را می تواند حمل كند و خلبان تنها با فشار یك كلید می تواند سرنوشت یك منطقه یا یك پایگاه نظامی یا یك نیروگاه را تغییر دهد.
این هواپیما در عملیات توفان صحرا در سال ۱۹۹۱ موفق شد با ۱۳۰۰ پرواز، ۱۶۰۰ نقطه و هدف مهم را مستقیماً مورد حمله قرار دهد .

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/21012305726.jpg
جدول مشخصات:

نوع هواپیما: جنگنده تاكتیكی
شركت سازنده: شركت هواپیماسازی لاكهید مارتین
قدرت موتور : ۱۰۶۰۰ پوند برای هر موتور
طول: ۴/۱۹ متر (۶۳ فوت)
ارتفاع: ۹/۳ متر (۱۲ فوت + ۵ اینچ)
فاصله دو سر بال: ۱۳/۲متر (۴۳ فوت + ۱۴ اینچ)
وزن: ۲۳۶۲۵ كیلوگرم (۵۲۵۰۰ پوند)
سقف پرواز: ۴۵۰۰۰ فوت
سرعت: ۶۰۰ مایل در ساعت (سطح دریا) حدود ۰/۹۲ ماخ

Saeed
02-23-2011, 11:51 AM
بهترین هواپیماهای جنگنده دنیا (1)


شماره اول P-51D Mustang

http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/1112233910.jpg

سازنده: North American Aviation
مولد نیرو: ۱۶۰۰ hp Packard-built Merlin 61 piston engine
حداکثر سرعت: ۴۳۷ mph برابر با ۷۰۳ کیلومتر در ساعت
تسلیحات: Six wing-mounted .50-caliber machine guns

با بهره گیری از مخازن سوخت اضافی گستره فعالیت اش در جنگ جهانی دوم به ۲۰۰۰ مایل (۳۲۱۸ کیلومتر) رسیده بود ، این هواپیما تنها هواپیمای متفقین بود که میتوانست از بمب افکن های خودی ، در مناطق دوردست جنگی محافظت نماید.ماستنگ در عملیات های ضربتی متفقین در آسمان آلمان نیز نقش به سزایی ایفا میکرد. این هواپیما پس از معرفی در سال ۱۹۴۴ در جنگ هایش وظایف خود را به خوبی انجام داد. آمار تلفات بمب افکن های متفقین بعد از اینکه هواپیماهای ماستانگ عهده دار حفاظت از آن ها در برابر دفاع زمینی متحدین شدند ، به میزان ۷۵% درصد کاهش یافت . P-51 های آمریکایی تعداد ۵۰۰۰ دستگاه از هواپیماهای متحدین (جبهه مخالف) را نابود کردند. این بهترین آمار میان دیگر جنگنده های آمریکایی در عملیات های متعدد در اروپا بود. جالب است بدانید که خودروسازی فورد به افتخار این هواپیما نام Mustang را روی یکی از خودروهایش گذاشته است.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
شماره دوم F-15C Eagle

http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/2112233910.jpg

سازنده: McDonnell Douglass
مولد نیرو: Two Pratt & Whitney F-100-PW-100 afterburning turbofans
حداکثر سرعت: Mach 2.5
تسلیحات: One 20-mm cannon, four AIM-7F Sparrow and four AIM-9L Sidewinder missiles

هیچ جنگنده ای در کل دوران نیروهای هوایی پیدا نمی کنید که حتی به گرد پای F-15C Eagle برسند. این هواپیما بی شک از تمامی برادران جنگنده خود برتر می باشد. مثلا در مقایسه با جنگنده شماره سوم ، F-15C Eagle شتابی سریع تر ، چرخشی بهتر و کنترلی راحت تر دارد.یکی از علل شهرت جنگنده F-15 عملیات هوایی ارتش آمریکا علیه کشور عراق بود. خلبانان نیروی هوایی عراق که از حضور این هواپیما در نزدیکی آسمان خود مطلع بودند به راحتی از پرواز برای مقابله با دشمن سر زدند. آن ها شک نداشتند که در برابر عقاب آسمان کاری از پیش نخواهند برد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


شماره سوم F-4 Phantom


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/3112233911.jpg

سازنده: McDonnell Douglass
مولد نیرو: Two J79 Spey turbojet afterburning engines
حداکثر سرعت: ۱,۴۸۵ mph برابر با ۲۳۸۹ کیلومتر در ساعت
تسلیحات: Four AIM 7 Sparrow and four AIM 9 Sidewinder missiles

فانتوم F-4 سابقه ای پرافتخار از خدمات شایسته خود در نیروهای هوایی دارد. این هواپیما به خاطر مهلک بودن ، دوام و پایداری و البته سرعت استثنایی خود در ردیف سوم این لیست با صلابت تمام قرار میگیرد. روی این هواپیما فناوری های جدید موشکی امتحان می شد. فانتوم F-4 پنج رکورد سرعت را از خود به جای گذاشت و آن ها را قبل از اینکه توسط هواپیما شماره دوم ( در این لیست ) شکسته شوند ، برای مدت ۱۳ سال حفظ کرد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


شماره چهارم F-86 Sabre


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/4112233911.jpg

سازنده: North American
مولد نیرو: General Electric J47 engine
حداکثر سرعت: ۶۸۵ مایل برابر با ۱۱۰۲ کیلومتر در ساعت
تسلیحات: Six .50-caliber machine guns and eight 5-inch rockets

توضیحات برای شماره های پنجم و چهارم…

شاید در قیاس با هواپیماهای امروزی MiG 15 و F-86 Sabre ناتوان و بی مصرف جلوه کنند، اما در تاریخ هوانوردی تعداد کمی هواپیما را پیدا میکنید که در شرایط سخت کاملا جوابگو و کلیدی واقع شده باشند.هر دوی این هواپیماها ، جنگنده هایی مناسب و پرتوان برای زمان خویش بوده اند. طرح ظاهری شان با رعایت اصولی که هواپیماهای آلمانی از آنن تبعیت میکردند، نسخه برداری شد. این اصل در واقع حالت ” بال های متمایل” بود که جنگنده های آلمانی خیلی زودتر از آن بهره می بردند. این دو هواپیما در تعداد بسیار زیادی تولید شدند؛ هرچند که MiG 15 به خاطر سادگی خاصی که داشت همواره محبوب تر از رقیب آمریکایی خود یعنی F-86 Sabre بود. در کل حق بر این بود که هر دوی آنها در یک رده قرار بگیرند.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


شماره پنجم MiG 15


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/5112233911.jpg

سازنده: Mikoyan Gurevich Design Bureau
مولد نیرو: Klimov VK-1 turbojet
حداکثر سرعت: ۶۶۸ mph برابر با ۱۰۷۵ کیلومتر در ساعت
تسلیحات:One 37mm N-37 cannon and two 23mm NR-23 cannon

Saeed
02-23-2011, 11:59 AM
بهترین هواپیماهای جنگنده دنیا (2)

شماره ششم Supermarine Spitfire


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/611223401.jpg

سازنده: Supermarine Aviation Works
نیروی مولد: Rolls-Royce Merlin V-12 piston engine
حداکثر سرعت: ۳۶۹ mph برابر با ۵۹۳ کیلومتر در ساعت
تسلیحات:Eight Browning .303 machine guns; later version, four 20mm cannon

“زبانه آتش” در جنگ جهانی دوم و در همه صحنه های درگیری انگلستان با قوای دشمن حضور پررنگی داشت. Spitfire بی رقیب نمادی از پیروزی و مایه فخر نیروی هوایی انگلیس بوده است. در ۱۷ جولای ۱۹۹۴ و در شمال فرانسه ، یک خلبان کانادایی این هواپیما به نام Charlie Fox خودرویی را که حامل یکی از نوابغ نظامی آلمان بود را به رگبار می بندد و باعث کشته شدن آن دانشمند مهم می شود.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


شماره هفتم Me 262 Schwalbe

http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/711223401.jpg

سازنده: Messerschmitt
مولد نیرو: Two Junkers Juno 004s
حداکثر سرعت: ۵۴۰ مایل برابر با ۸۷۰ کیلومتر در ساعت
تسلیحات: Four 30mm MK-108 cannons

از نظر نوآوری از همه رقبای خود برتر بود .Me 262 Schwalbe اولین هواپیمای عملیاتی دنیا بود که با نیروی توربو جت کار میکرد.کار طراحی هواپیما قبل از آغاز جنگ جهانی دوم شروع گردید. Swallow (نام دیگر آن) ، در زمان جنگ های خود باعث ایجاد رعب و وحشت زیادی در صفوف دشمن می گشت. هرچند مشکلات متعدد تولیدی آن و نقص های آشکار نیروی محرکه اش، باعث میشود که از نظر تولید و ساخت نمره خوبی به دست نیاورد.Me 262 در نیروی هوایی دوران فعالیت کوتاهی را گذراند.علی رغم همه این ها نام هواپیمای Me 262 برای همیشه در یادها خواهد ماند.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



شماره هشتم Sopwith Camel


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/811223401.jpg

سازنده: Sopwith Aviation Company
مولد نیرو: Clerget rotary engine
حداکثر سرعت: ۱۱۲ مایل برابر با ۱۸۰ کیلومتر در ساعت
تسلیحات: Two Vickers .303 machine guns

این جنگنده انگلیسی با از بین بردن ۱۲۰۰ هواپیمای شکاری دشمن در جنگ جهانی اول برای خود اعتباری زیادی کسب کرد.Sopwith Camel به راستی لیاقت بودن در بین ۱۰ هواپیمای برتر جنگنده تمام دوران را دارد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



شماره نهم Sea Harrier FA2


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/911223401.jpg

سازنده: British Aerospace
مولد نیرو: Rolls Royce Pegasus mk 104 or 106 turbofan
حداکثر سرعت: ۷۳۶ مایل برابر با ۱۱۸۴ کیلومتر در ساعت
تسلیحات: Two 30-mm Aden cannon, plus two AMRAAM and four Sidewinder missiles, two Harpoon or Sea Eagle anti-ship missiles

با توجه به قدرت مانور استثنایی و عمود پروازی ” باز دریایی” و اینکه میتواند در محل هایی که اصلا انتظارش حضورش نمیرود به یکباره ظاهر شود ، از نظر فاکتور ترس نمره بالایی میگیرد. طراحی بی نظیر و تولید نسبتا راحت بدنه “Sea Harrier” از دیگر نقاط قوت آن محسوب میشوند.با وجود اینکه این هواپیما در نبرد فالکند بسیار درخشید اما سرعت کم آن همواره باعث آسیب پذیری آن در برابر دفاع زمینی بوده است . این مورد از نقاط ضعف Sea Harrier FA2 محسوب می گردد.گرچه این پرنده به آرامی در حال خارج شدن از دور عملیات های پروازی می باشد ،کماکان این لیاقت را داردکه در مکان نهم ام این لیست قرار بگیرد.


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


شماره دهم F/A-22 Raptor


http://www.acopart.org/Upload/ACO-971/1011223402.jpg


سازنده: Lockheed Martin
مولد نیرو: Pratt & Whitney F-119 PW-100
حداکثر سرعت: Mach 2.5
تسلیحات: One 20mm cannon, six AMRAAM and two AIM-9 Sidewinder missiles

این هواپیما که جز نسل چهارم هواپیماهای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا محسوب میشود . توانایی رادار گریزی فوق العاده و قابلیت حمل انواع گوناگونی از تسیحات را داراست .برای همین امتیازهای خوبی در این بخش میگیرد و در این لیست در سکوی دهم ام می ایستد.هر چند که به دلیل هزینه نجومی تولید این هواپیما ، استفاده از آن اصلا مقرون به صرفه نیست.از این رو اکثرادر نبردها از نمونه های مشابه آن مثل F-15 و F-16 استفاده میشود.

siyamak
02-27-2011, 09:38 AM
صادرات ایران 140
مديرعامل سازمان صنايع هوايي از ايجاد زمينه مناسب براي صادرات هواپيماي ايران 140 خبر داد.

'منوچهر منطقي' كه روز شنبه در جمع مديران و سردبيران ايرنا و با حضور 'علي اكبر جوانفكر ' مشاورمطبوعاتي رييس جمهور و مديرعامل خبرگزاري جمهوري اسلامي سخن مي گفت، افزود: پرواز آزمايشي هواپيماهاي ايران 140 با دو پرواز در مسير تهران- اصفهان آغاز شده و هم اكنون به چهار پرواز رسيده است.

وي همچنين گفت: اين هواپيماها در طبقه بندي خود هواپيماهاي مناسبي هستند و در خطوط پروازي اروپا و مناطقي چون سيبري پرواز مي كنند ، بهره برداران هم از عملكرد اين نوع هواپيما راضي هستند.

مديرعامل سازمان صنايع هوايي ادامه داد : ايران 140 در استان ها و مناطقي كه راه هاي زميني مناسبي ندارند، به كار گرفته مي شود.

وي با بيان اينكه تجارت عمده در صنعت هوايي به سمت استفاده از جت هاي منطقه اي درحال حركت است ، اظهار داشت : اين هواپيماها مسافت حدودي پنج هزار كيلومتررا پوشش مي دهد كه با اين برآورد اروپا و بخش اعظم آسيا را در بر مي گيرد.

منطقي با اشاره به اهميت مقوله استانداردهاي بين المللي در صنعت هوايي افزود: صنعت هوايي ايران توانسته استانداردهاي اروپا و آمريكا را دريافت كند و به حدي رسيده كه مي توانيم درسال هاي آينده 20 درصد از ظرفيت هاي اين بخش را به تقاضاي بين المللي اختصاص دهيم.

** كريدورهاي هوايي ايران باصرفه ترين مسيرهوايي شرق و غرب

منطقي درباره كريدورهاي هوايي جمهوري اسلامي توضيح داد : اين كريدورها نزديكترين راه ارتباطي بين شرق و غرب مي باشد و استفاده از آن كاهش قابل ملاحظه مصرف سوخت را در پي دارد.

مديرعامل صنايع هوايي ادامه داد: با اين حال مناطق حفاظتي متعدد دركريدورهاي هوايي ايران قرار دارد كه رفع مشكلات ناشي از آن در برنامه پنجم توسعه پيش بيني شده است .

وي ادامه داد:علاوه بر اين صنعت هوايي براي تامين ايمني به فناوري و تجهيزات پيشرفته نيازمند است كه با توجه به سرعت تحولات جهاني بايد بيش از پيش در اين زمينه سرمايه گذاري شود.

** همكاري صنعت هوايي پيشرو و دانشگاه

منطقي درخصوص همكاري صنعت و دانشگاه در صنايع هوايي نيز گفت: حدود300 شركت دانش بنيان در صنايع هوايي فعاليت مي كنند ضمن اينكه به دنبال راه اندازي شهرك هاي علمي فناوري هستيم تا نيروهاي فعال در اين صنعت در كنار هم و به صورت متمركز فعاليت كنند تا از اين طريق مبادلات علمي هم در پي داشته باشد.

مديرعامل صنايع هوايي با تاكيد بر توانمندي ايران در صنعت هواپيمايي ادامه داد : هواپيما چهار قسمت سازه، موتور، سيستم هاي ناوبري و ساير اجزا دارد كه عمده سرمايه گذاري ايران تاكنون در بخش بال و بدنه بوده و جمهوري اسلامي ايران توانسته با بهره گيري از فرصت هاي تحريم از سوي كشورهاي قدرتمند و هشت سال دفاع مقدس تجارب گرانبهايي را دراين زمينه بدست آورد.

** ساخت موتور هواپيما در پنج سال آينده

وي با بيان اينكه دربخش طراحي و ساخت موتور هواپيما هم از دهه اخير شروع به كار كرديم، افزود: درهمكاري مشترك با تعدادي از دانشگاه هاي داخلي درحال توليد دو تيپ موتورهواپيما هستيم كه اين موتورها علاوه بر كاربرد در صنايع هوايي در انتقال خطوط گازو نيروگاه هاي زير 20 مگاوات هم كاربرد دارد .

منطقي با اشاره به حمايت هاي وزارت علوم ، تحقيقات و فناوري و وزارت صنايع و معادن از اين پروژه ،ابراز اميدواري كرد طي سه تا پنج سال آينده اين موتورها عرضه شود.


وي با تاكيد براينكه در صنعت هوايي نيروي انساني قابل ملاحظه اي وجود دارد،گفت: مهمترين مزيت صنعت هوايي ايران در منطقه و حتي در سطح جهاني نيروي متخصص آن است و از اين بابت كمبودي نداريم.
منطقي در باره همكاري صنعت هوايي با مراكز علمي و دانشگاهي تصريح كرد: با راه اندازي پژوهشكده هاي مشترك در مشهد، دانشگاه صنعتي اصفهان و دانشگاه تهران همكاري ها شروع شده و دانشجوياني متقاضي فعاليت در اين صنعت بايد در يكي از سه حوزه كاري طراحي و ساخت،شركت هاي دانش بنيان و يا در كاربردي كردن اين دانش ها مشغول به كار شوند.

مدير عامل صنايع هوايي پيش بيني كرد مدت زمان به سرانجام رسيدن طرح و ساخت موتور هواپيما حداكثر پنج سال باشد و از اين مدت شش تا 9 ماه صرف طراحي، دو سال پياده سازي و دوسال هم براي تامين استانداردها زمان لازم است.

وي در بخش ديگري از سخنان خود با بيان اينكه صنعت هوايي از حوزه هايي است كه با دانشگاه همكاري مستقيم و مستمري دارد، همچنين گفت: صنايع هوايي پيشرفته زمينه برقراري ارتباط نهادينه صنعت و دانشگاه را فراهم مي سازد.

منطقي سپس بر قابليت هاي جمهوري اسلامي در صنعت هوايي تاكيد كرد وافزود: در آينده نزديك از قطب هاي جهاني هوانوردي عمومي خواهيم شد.

وي توانمنديهاي كشورمان در حوزه فناوري فضايي و وجوه اشتراك آن با بخش هوايي را يادآور شد و تصريح كرد: صنعت هوايي با صنعت فضايي 70 درصد وجوه اشتراك دارد و ارتباط اين دو به نحوي است كه توسعه هر كدام از اين دو توسعه بخش ديگر را هم در پي دارد.

منطقي درباره استفاده از توان كارشناسي و تجربه ايرانيان خارج از كشور نيز گفت: با توجه به اينكه تا پيش از اين در بخش برنامه ريزي متمركز شده بوديم،از توان كارشناسي آنها به خوبي استفاده نشده و با توجه به اهميت تجربه در اين صنعت حتما از اين نيروها استفاده خواهيم كرد.

رضا میرجعفریان
03-02-2011, 09:50 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/111324455.jpg
* در طی جنگ جهانی اول، آلمانیها از نوعی کشتی هوایی استفاده کردند که با یک موتور به حرکت در می آمد و زپلین نامیده می شد.

* آلمانیها برای مقابله با هواپیماهای متفقین، جنگنده فوکر را تولید کردند و نام مخترع هلندیش را بر آن نهادند.

* موفقترین ستاره جنگنده جنگ جهانی اول، خلبان آلمانی مانفرد فون ریشتهوفن بود که در تاریخ به بارون سرخ مشهور است.



در شرایطی که جنگ جهانی اول در خشکی و دریا به بن بست رسیده بود، یکی از امیدوارکننده ترین راه حلها برای شکستن بن بست، استفاده از هواپیما برای مقاصد نظامی بود. سربازانی که در سنگرها قوز کرده بودند، نمی توانستند دشمن را ببیند؛ درست همان طور که کشتیهای جنگی مجبور بودند در پهنه گسترده دریاها به جستجو و شکار دشمن بپردازند. امکان کاربرد هواپیما برای یافتن دشمن، طرفین درگیر را برانگیخت تا به سرعت فناوری هواپیما را گسترش دهند.
هر دو طرف برای مشاهده دشمن به استفاده از بالونهای سرنشین دار و هواپیما روی آوردند. هدایت بالونها بسیار دشوارتر بود و باید به بالای مواضع دشمن رانده می شدند. از این رو آلمانیها از نوعی هواپیمای شناور خلبان دار استفاده کردند. این همان کشتی هوایی یا نوعی بالون غول آسای هدایت شونده بود که با یک موتور به حرکت در می آمد. این بالونها که به زپلین (Zeppelin) یا کشتی هوایی شهرت داشتند، در زمان صلح مسافران را جابجا می کردند؛ اما در زمان جنگ می توانستند از مواضع دشمن عکس برداری کنند و بمب بیندازند.

یک زپلین آلمانی در آشیانه

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/211324455.jpg

پیدایش بمباران هوایی
گرچه بسیاری از طراحان نظامی در مورد استفاده از هواپیما و کشتی هوایی تردید داشتند، حمله هوایی به نوعی جنگ دهشتناک و تضعیف کننده روحیه تبدیل شد. در سال 1915 که زپلینها برای نخستین بار بمبهای آتش زا بر انگلستان فرو ریختند، نوعی تازه از جنگ پدیدار شد. گرچه خرابی ناشی از بمباران ناچیز بود، غیر نظامیان کشته می شدند و رهبران سیاسی از تاثیرات آن بر مردم هراس داشتند. در این حال به صورت غیر مترقبه ای خفاظت از سواحل جزایر بریتانیا ناکافی از کار درآمد. مهاجمان می توانستند در تاریکی شب وارد حریم هوایی آنها شوند و تنها زمانی حضورشان تشخیص داده می شد که بمبهایشان به زمین می خورد و به صورت تکه های آتشین منفجر می شد.
حملات زپلین موجب رشد سریع پدافند زمنی علیه حملات هوایی شد. دولت انگلستان از شهروندان خواست شبها پنجره های خانه های خود را بپوشانند تا هدف حملات هوایی قرار نگیرند. بریتانیایها همچنین نورافنکنهایی را به سمت آسمان نصب کردند تا کشتیهای هوایی را پیش از بمباران بیابند. بدین ترتیب، همین که آنها را در آسمان می یافتند، توپهای ضدهوایی را که به همین منظور طراحی شده بود، به کار می انداختند و پهنه وسیعی از آسمان را زیر پوشش گلوله های انفجاری توپها قرار می دادند.
اندازه زپلین به آن امکان می داد مقدار زیادی بمب حمل کند، اما آن را به هدفی آسان یاب نیز تبدیل می ساخت. بسیاری از زپلینها در طول جنگ سرنگون شدند؛ اما این کشتیهای هوایی در کار شناسایی بیشتر به آلمانیها خدمت کردند. زپلینها در تمام طول جنگ بر فراز دریاهای بالیتیک و شمال در پرواز و مراقب نزدیک شدن کشتیهای جنگی دشمن بودند.
کشتیهای هوایی به ویژه برای توپهای ضدهوایی شکار آسانی بودند. جنگ که شروع شد، هیچ کدام از دو طرف درگیر، نیروی هوایی نداشتند. ارتشها از هواپماها برای کار شناسایی استفاده می کردند و گاه با دست از آنها بمب پرتاب می کردند؛ اما این بمبها خرابی اندکی به بار می آوردند. در اواخر جنگ، آسمان اروپا به تدریج از هواپیماهای مسلح به مسلسل و دستگاههای مکانیکی بمب افکن پر شد.

شوالیه های آسمان
فرانسویها در ساخت جنگنده های سبک با استفاده از چوبی که در فرانسه به عمل می آمد، بهترین بودند. نیروی هوایی آنها در طول جنگ جهانی اول به سرعت رشد کرد. این هواپیماها سبک بودند و پرواز با آنها آسان بود، ولی سرعتشان هم بسیار کم بود و آتشبار زمینی به آسانی آنها را سرنگون می کرد. پرواز هواپیماها بر فراز سنگرها به امری عادی تبدیل شد و بسیاری از خلبانان به هنگام پرواز بر فراز خاک دشمن جانشان را از دست دادند.
آلمانیها برای مقابله با هواپیماهای متفقین، جنگنده فوکر را تولید کردند و نام مخترع هلندیش را بر آن نهادند. این هواپیما ملخی داشت که با مسلسل زمان بندی شده بود، به طوری که خلبان می توانست با حرکت ماهرانه هواپیمای خود از جلو به سوی هواپیمای دیگری تیراندازی کند. متفقین به سرعت از این فناوری تقلید کردند و خلبانانشان با خلبانان آلمانی در هوا به نبرد رودررو پراختند. هر دو طرف هواپیماهای پرشتاب تری تولید کردند که سرنگون کردن آنها بسیار دشوار بود و نیروهای هوایی به میزان چشمگیری رشد کردند؛ اما هیچ یک از طرفین نتوانستند آسمانها را به تسخیر خود در آورند.
شاید امیدوارکننده ترین کاربرد هواپیما در جریان جنگ جهانی اول، استفاده از آن به عنوان بمب افکن بود. هواپیماهای بزرگتری نظیر هندلی پیج (Handley page) ساخت بریتانیا در شکم خود به اندازه زپلینها بمبهای بزرگ حمل می کردند. هندلی پیج که نخست در سال 1917 در جبهه غرب وارد عملیات شد، برای بمباران خط آهنهایی به کار می رفت که سربازان آلمانی را به جبهه منتقل می کردند. از این بمب افکن در اواخر جنگ در صحراهای خاورمیانه نیز استفاده می کردند که سربازان ترک واقع در فضای باز را به وحشت می انداخت.

یک فروند هواپیمای هندلی پیج بریتانیایی

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/311324455.jpg

بریتانیایها در اوخر جنگ، نیروی هوایی سلطنتی را به مثابه شاخه ای مجزا به نیروهای مسلح خود افزودند. از آن پس، این امکان وجود داشت که جنگ با با پشتیبانی هوایی انجام گیرد؛ اما زمانش هنوز فرا نرسیده بود. هر چند هم متفقین و هم دولتهای محور در تولید انواع هواپیماها پیشرفت فنی شگفت انگیزی داشتند، جنگ هوایی نتوانست مسیر جنگ را تغییر دهد.

بارون سرخ

خلبان تکخال جنگ جهانی اول، مانفرد فون ریشتهوفن ملقب به بارون سرخ

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/411324455.jpg

خلبان تکخال جنگ جهانی اول، مانفرد فون ریشتهوفن ملقب به بارون سرخ

خلبانان در جنگ جهانی اول مانند شوالیه های اسب سوار قرون وسطی با یکدیگر به جنگ تن به تن می پرداختند. در نتیجه، جنگ هوایی چهره تازه ای به اسطوره های نظامی افزود: تکخال پرواز. از آنجا که خلبانان هواپیماهای خود را نامگذاری و علامت خودشان را روی آن طراحی می کردند، حالت جنگاوران خاص را پیدا می کردند که هیچ شباهتی به میلیونها سربازی نداشت که در گمنامی در گل و لای سنگرها کز می کردند. تکخالها در سرنگون کردن هرچه بیشتر هواپیماهای دشمن با هم رقابت می کردند و شاهکارهایشان توجه غیرنظامیان را به خود معطوف می کرد.



نمونه ای از هواپیمای سه باله فوکر Dr. I

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/511324455.jpg

موفقترین ستاره جنگنده جنگ جهانی اول، خلبان آلمانی مانفرد فون ریشتهوفن بود که در تاریخ به بارون سرخ مشهور است. ریشتهوفن از سپتامبر 1916 تا هنگام مرگش در آوریل 1918 هشتاد فروند هواپیمای دشمن را سرنگون کرد. او به مایه وحشت جبهه غرب و هراس انگیزترین خلبان جنگ تبدیل شد. تنها در یک ماه، یعنی آوریل 1917، بیست و دو فروند هواپیمای بریتانیایی را سرنگون کرد. او در طول خدمتش با هواپیماهای متعددی پرواز کرد؛ اما به آخرین هواپیمایش، فوکر تک سرنشین Dr. I که سه بال داشت، وابستگی پیدا کرد. یکی از هواپیماهایش به رنگ سرخ بود و سبب ساز لقبش شد. ریشتهوفن در 21 آوریل 1918 با همان سرنوشتی روبرو شد که نصیب بسیاری از خلبانان دیگر کرده بود. بر فراز فرانسه سرنگون شد؛ اما نه به دست خلبانی دیگر. گلوله ای را که او را کشت، سربازی از روی زمین شلیک کرده بود.

siyamak
03-07-2011, 09:58 AM
نسل هواپيماهاي اف 35
گروهي از مهندسان و متخصصان آمريکايي با همکاري شرکت جنرال الکتريک در آمريکا مشغول ساخت جديدترين و سبكترين نوع از هواپيماهاي جنگنده نظامي در جهان هستند.

به گزارش ايسنا، منطقه مرکزي، اين طرح که با بودجه‌اي بالغ بر 465 ميليون دلار در حال ساخت است، در واقع نسل جديد و فوق پيشرفته از نسل هواپيماهاي اف 35 است.

همچنين اين هواپيما يکي از سبک‌ترين هواپيماهاي نظامي ساخته شده در دنيا خواهد بود؛ به گونه‌اي كه تنها در دايره‌اي به اندازه 100 متر بر روي زمين، امکان پرواز خواهد داشت.

از ديگر امکانات اين هواپيماي فوق پيشرفته مي‌توان به سرعت آن اشاره کرد؛ به طوري که قادر است تا در کمتر از 20 ثانيه به سرعتي به اندازه 1600 کيلومتر بر ساعت برسد. همچنين قرار است حدود 260 فروند از اين هواپيماها براي ارتش آمريکا ساخته شود.

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/Multimedia_pics_1389_12_Science_28111375750.jpg

siyamak
03-07-2011, 12:38 PM
قیمت انواع هواپیماهای شخصی در ایران
ایسنا: نايب رئيس اتحاديه صنايع هوايي و فضايي ايران از تاسيس چند شركت به منظور توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور خبر داد.

يعقوب انتصاري درباره‌ي برنامه‌ي توسعه‌ي استفاده از هواپيماهاي شخصي در ايران توضيح داد: تاكنون چندين شركت با سهم 59 درصد دولتي و 41 درصد خصوصي تاسيس شده تا به صورت تخصصي روي برنامه‌ي توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور و ساخت هواپيماهاي دو تا 19 نفره كار كنند.

وي افزود: اين شركتها همچنين روي تدوين قوانين و فرهنگ‌سازي در حوزه‌ي هوانوردي عمومي و مواردي مانند ايرتاكسي، گردشگري هوايي، ايجاد كلوپهاي هوانوردي در كلاس‌هاي فوق سبك، اسپورت و سبك نيز كار خواهند كرد.

* * ساخت 3500 فروند هواپيماي كوچك ظرف پنج سال

انتصاري با اشاره به اين‌كه در ابتدا چند پايگاه به صورت آزمايشي براي توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور در نظر گرفته شده كه در نوروز امسال عملياتي مي‌شوند، اظهار كرد: بايد ظرف پنج سال سه هزار و 500 فروند هواپيماي كوچك در كلاس‌هاي دو تا 19 نفره در ايران به صورت داخلي‌سازي يا با مشاركت خارجي ساخته شود. همچنين بخشي از اين نياز را نيز مي‌توان از خارج خريداري كرد. در اين بين شركت‌هاي خصوصي مي‌توانند با مشاركت شركت‌هاي خارجي اقدام به ساخت اين نوع هواپيماها كنند.

او با تاكيد بر اين‌كه براي توسعه‌ استفاده از هواپيماهاي شخصي در كشور بايد زيرساختهاي مختلفي فراهم شوند، عنوان كرد: همچنين قرار است شركتهاي ليزينگ براي خريد قسطي هواپيماهاي شخصي در كشور تاسيس شوند. ايجاد زيرساختهايي مانند فرودگاه‌ها و بانك‌ها به سرمايه‌گذاري دولتي و خصوصي با هم نياز دارد.

وي يادآوري كرد: دولت دو سال قبل تصميم به توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور گرفت و بايد فرهنگ‌ هوانوردي عمومي در كشور گسترش يابد. هم‌اكنون وزارت دفاع و سازمان صنايع هوايي به صورت تخصصي در اين حوزه كار مي‌كنند.

* * چند و چون قيمت هواپيماهاي شخصي

نائب رئيس اتحاديه صنايع هوايي و فضايي ايران درباره‌ي قيمت هواپيماهاي شخصي توضيح داد: قيمت هواپيماهاي دو نفره حدود 90 ميليون تومان، ‌هواپيماهاي چهار نفره بين 250 تا 300 ميليون تومان، هواپيماهاي 6 تا 8 نفره بين 700 تا 800 ميليون تومان و هواپيماهاي 12 تا 19 نفره بين 1.5 تا 4 ميليارد تومان است كه اينها هم‌سطح قيمت‌هاي جهاني هستند.

او خاطرنشان كرد: همچنين بخشهاي تعمير، نگهداري و خدمات پس از فروش نيز بايد در كشور ايجاد شوند. از سوي ديگر با توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور بسياري از فرودگاههاي غيرفعال كشور فعال شده و فعاليت‌ آنها توجيه اقتصادي پيدا مي‌كند. اشتغال‌زايي فارغ‌التحصيلان دانشگاهي و توسعه‌ي ساير صنايع نيز از دستاوردهاي توسعه‌ي حوزه‌ي هوانوردي عمومي در كشور است.

* * الگوي خاصي نداريم

انتصاري درباره‌ي تجربه‌ كشورهاي ديگر در حوزه‌ي هوانوردي عمومي توضيح داد: كشورهاي مختلفي مانند كانادا در حوزه‌ي هوانوردي عمومي پيشرفت كرده‌اند. البته ايران الگوي خاصي در زمينه‌ي توسعه هوانوردي عمومي ندارد، بلكه از تجربه همه كشورها از جمله برزيل و كانادا استفاده مي‌كند. متاسفانه كشورمان در حوزه‌ي هوانوردي عمومي جزو كشورهاي جهان چهارم محسوب مي‌شود. يعني ما حتي از كشورهاي توسعه نيافته هم عقب‌تريم.

* * شروع كار با پولدارها

او در پاسخ به اين سوال كه آيا به نظر شما حوزه‌ي هوانوري عمومي بيشتر مربوط به پولدارها نيست؟ گفت: البته توسعه‌ي هوانوردي عمومي و استفاده از هواپيماهاي شخصي در ايران با ورود افراد پولدار به اين حوزه آغاز مي‌شود، اما در ادامه تمام تلاش‌ بر اين است كه بخش عمده‌ي مردم بتوانند از مزاياي اين بخش بهره‌مند شوند.

وي تصريح كرد: توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور باعث فعال شدن شركتهاي دانش بنيان مي‌شود. صنعت هوانوردي به گونه‌اي است كه حتي افراد بي‌سواد هم به آن علاقمند هستند، اما اين صنعت پرريسك و در عين حال با دقت بسيار بالا است. نبايد اين صنعت را با خودروسازي مقايسه كرد، چرا كه صنعت خودروسازي سالانه بيش از يك ميليون دستگاه محصول توليد مي‌كند، اما صنعت هوايي قرار است طي پنج سال پنج هزار فروند محصول با فناوري بالا توليد كند؛ بنابراين بايد نحوه‌ي برخورد دولت با اين دو صنعت با هم متفاوت باشد و براي صنعت هوايي معافيت‌هاي مختلف در نظر گرفته شود.

نايب رئيس اتحاديه صنايع هوايي و فضايي ايران گفت: چين در نمايشگاه هوايي امسال بيش از 60 ميليون دلار به بخش خصوصي خود كمك بلاعوض كرد تا در حوزه‌ي هوانوردي عمومي فعاليت كنند. توان ساخت ما در هوانوردي عمومي از چين هم بالاتر است.

* * اين يك رويا نيست!

وي در پاسخ به اين سوال كه آيا به نظر شما گسترش استفاده از هواپيماي شخصي در ايران در حد يك رويا مي‌ماند يا خير؟ اظهار كرد:‌ توسعه هوانوردي عمومي و استفاده از هواپيماهاي شخصي در ايران يك رويا نيست، بلكه قابل تحقق است و پشت آن هم اراده‌اي وجود دارد. دولت بايد پاي گفته خود بايستد و اميدواريم اين تصميم دولت عملي شود و سازمان صنايع هوايي آن‌را اجرا كند تا تعداد زيادي از متخصصان و نيروهاي كاري در حوزه‌ي صنعت هوايي فعالتر شوند. اين پروژه‌ي عظيم براي قشر دانشگاهي و صنعتگران اميدواري زيادي ايجاد كرده و اگر عملي نشود و صرفا به جنبه اقتصادي آن توجه شود اين كار شروع نمي‌شود و باعث ايجاد سرخوردگي در بين فعالان صنعت هوايي مي‌شود، زيرا در همه‌ي دنيا توسعه هوانوردي عمومي ابتدا توسط دولت انجام شده، زيرا اين كار پرريسك است و دولت بايد زيرساختهاي آن‌را فراهم كند.

وي تاكيد كرد: توسعه‌ي هوانوردي عمومي باعث توسعه‌ي بسياري از صنايع ديگر هم مي‌شود و در كشور ما در بخش غيرنظامي تاثيرات زيادي مي‌گذارد و جايگاه ايران را در دنيا بالا مي‌برد. حتي در حوزه‌ي نظامي اين صنعت با استقلال ما سروكار دارد و مجلس هم بايد با قانونگذاري به آن كمك كند. ساير وزارتخانه‌ها و نهادهاي ديگر هم بايد به توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور كمك كنند.

* * اجراي آزمايشي طرح در دو فرودگاه پيام و اروميه

نايب رئيس اتحاديه صنايع هوايي و فضايي ايران خبر داد: نوروز امسال به صورت آزمايشي استفاده از هواپيماهاي شخصي در دو فرودگاه پيام تهران و اروميه آغاز مي‌شود. توسعه‌ي هوانوردي عمومي در كشور و استفاده از هواپيماهاي شخصي برنامه‌اي پنج ساله بوده كه بايد تا سال 1395 به نتيجه برسد.

L90
04-10-2011, 03:03 PM
تین نیوز: شرکت هواپیماسازی سسنا در حال ساخت پوستی جادویی است که می تواند تمامی بدنه هواپیما را در خود پوشانده و از آن در برابر رعد و برق و دیگر شرایط نامساعد جوی محافظت کند.

ین ابداع بخشی از برنامه ای بزرگتر متعلق به سازمان ناسا است که طی آن تلاش می شود هواپیماهایی کم صداتر، کم مصرف تر و مقاوم در برابر شرایط بد جوی ساخته شود.

هواپیمایی که سنا در حال تولید آن است، از آلومینیوم ساخته نشده بلکه از موادی ترکیبی ساخته شده که با هدف کاستن از میزان سوخت مصرفی از وزن کمی برخوردارند. نقطه ضعف استفاده از چنین موادی این است که هواپیما در برابر عوامل طبیعی آب و هوایی ضعیف شده و به لایه ای محافظ نیازمند می شود.

از این رو این پوسته جادویی و هوشمند که از قابلیت خود ترمیمی نیز برخوردار خواهد بود، در واقع از چندین لایه ساخته شده اند، برای مثال لایه ای فومی برای محافظت از بدنه هواپیما در برابر دست اندازها و لایه ای از مواد بازتابنده برای خنک نگه داشتن لایه در این پوسته به کار گرفته شده است. بخش دیگر این پوسته جادویی حسگرها هستند.

این حسگرها می توانند توانایی های متعددی را در این پوسته به وجود آورند، برای مثال می توانند ساختار خارجی بدنه هواپیما را کنترل کنند تا در صورتی که جسمی خارجی با آن برخورد کرد، به خلبان اطلاع دهند.چنین حسگرهایی به ویژه برای هواپیماهای ترکیبی بسیار مهم هستند زیرا همواره احتمال آسیب دیدگی درونی مواد ترکیبی وجود دارد بدون اینکه نشانه ای خارجی از خود بروز دهند.

از لایه های دیگری که امکان ترکیب آن با این پوست جادویی وجود دارد، لایه ای کاملا خارجی است تا در صورت آسیب وارد شدن به بدنه هواپیما، رنگ آن تغییر کند.

شرکت سسنا در نظر دارد برخی از این لایه های پوست جادویی را طی تابستان در پیش رو به آزمایش بگذارد تا بتواند تا دوسال آینده این ابداع را برای ناسا آماده کند.

L90
04-22-2011, 05:04 PM
تین نیوز: محققان در تحقیقات اخیر خود روشی یافته‌اند که با آن می‌توان آسیب‌های كامپوزیت مورد استفاده در بدنه هواپیما را با استفاده از یک دوربین حساس به گرما و یک دستگاه ساده دیگر، در کمترین زمان و ساده‌ترین شکل ممكن شناسایی کرد.
یکی از چالش‌های تولیدکنندگان هواپیما، بررسی آسیب‌های موجود روی بدنه آن است؛ هرچند روش‌هایی برای این کار وجود دارد اما همه آنها با دشواری‌هایی همراه است.

طی سال‌های اخیر، تولیدکنندگان هواپیما برای ساخت محصولات‌شان به استفاده از مواد کامپوزیتی پیشرفته روی آورده‌اند. در این مواد که از الیاف بسیار قوی مانند شیشه و کربن تشکیل شده، الیاف، درون ماتریکس پلیمری یا پلاستیک قرار دارند.

این مواد، بسیار سبک‌تر و مقاوم‌تر از آلومینیوم هستند. اما بررسی آسیب‌های این مواد بسیار دشوار است؛ زیرا از روی سطح این مواد نمی‌توان به مشکلات داخلی آن پی برد.

برایان واردل، استادیار هوافضا، می‌گوید که اگر شما به آلومینیوم ضربه وارد کنید روی آن آثاری از ضربه خوردگی دیده می‌شود، اما ضربه به کامپوزیت منجر به ‌هیچ‌گونه آسیب سطحی نمی‌شود.

واردل و همکارانش با استفاده از یک دوربین حساس به گرما و یک دستگاه ساده دیگر موفق شدند روشی برای شناسایی آسیب‌های درونی بیابند. در این روش لازم است که کامپوزیت مورد آزمایش دارای نانولوله کربنی باشد. این نانولوله گرمای لازم برای انجام تست را فراهم می‌کند.

این روش، که در شماره 22 مارچ نشریه Nanotechnology به چاپ رسیده است، به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا با سرعت بیشتری به بررسی بدنه هواپیماها بپردازند. این پروژه بخشی از یک پروژه بلند مدت صنعت هوافضا است که برای بهبود خواص مکانیکی کامپوزیت‌های پیشرفته در بخش هوافضا تدارک دیده شده است. مواد کامپوزیتی پیشرفته نه تنها در هواپیماها مورد استفاده قرار می‌گیرد، بلکه در پره‌های توربین و پل‌ها نیز کاربرد دارد. یکی از روش‌هایی که در حال حاضر برای بررسی چنین سطوحی مورد استفاده قرار می‌گیرد، استفاده از تابش مادون قرمز به سطح است در حالی که سطح گرما داده شده باشد. نقاطی که دارای ترک و یا پوسته است، جریان گرما در آن نقطه تغییر کرده و این تغییر با استفاده از دوربین‌های حساس به گرما قابل رصد است.

هر چند این روش بسیار موثر است، اما در عین حال دشوار است زیرا باید گرمای بسیار زیادی را روی سطح اعمال کرد. در روشی که این تیم تحقیقاتی ارائه کرده، نانولوله‌های کربنی نقش اساسی را ایفا می‌کنند. در این روش مقداری جریان الکتریسیته به سطح اعمال می‌شود که این کار موجب گرم شدن نانولوله‌ها شده و در نهایت تابش مورد نیاز توسط نانولوله‌ها اتفاق می‌افتد. این تابش توسط دوربین‌های ترموگراف یا عینک‌های مخصوص قابل مشاهده است.

کامپوزیت جدیدی که این تیم تحقیقاتی ارائه کرده، از خواص مکانیکی بهتری بهره‌مند است.

رضا میرجعفریان
05-22-2011, 09:31 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/1115221943.JPG





تاریخچه تکنولوژی پنهان‌کاری
بررسی تاریخچه‌ی فعالیت‌هایی که در راستای ایجاد قابلیّت پنهان‌کاری در وسایل پرنده (و همچنین سایر جنگ‌افزارهـا) صورت گرفته است، نکات قابل توجهی را آشکار ساخته است:
•آمریکایی‌هـا، بیش از همه و پیش از سایر کشورهـا در این زمینه سرمایه‌گذاری کرده‌اند؛
•با توجه به میزان سرمایه‌گذاری‌های آمریکا در این زمینه، به نظر می‌رسد، هزینه‌های تحقیق و توسعه در این زمینه بسیار زیاد است. تعداد قابل توجّهی از پروژه‌های مطرح شده در این زمینه، در نیمه‌های کار به دلایل مالی، لغو شده‌اند و نیمه‌کاره مانده‌اند. از این دست می‌توان به پروژه‌ی "دارک استار" که در 1999 توسط وزارت دفاع ایالات متحده لغو شد و پروژه‌ی "آرورا" که احتمالاً در سال 1990 لغو شده، اشاره کرد؛
•تعداد قابل توجهی از پروژه‌‌های انجام شده در زمینه‌ی پنهان‌کاری، که اتفاقـاً هزینه و زمان قابل توجهی را به خود اختصاص داده‌اند، فقط برای اثبات و ارزیابی تکنولوژی و به عنوان پیش زمینه‌ای برای پروژه‌های اصلی انجام شده‌اند. از این دست می‌توان به پروژه‌ی "تکیت بلو" که به عنوان پیش زمینه‌ی ساخت "بی 2" توسط نورثروپ در فاصله‌ی سالهای 1978 تا 1985 به انجام رسید و همچنین پروژه‌ی "اسنیکی پیت"که به عنوان پیش زمینه‌ی ساخت "اف 22" توسط جنرال داینامیکس به انجام رسید، اشاره کرد.
عوامل مؤثر در مشاهده‌شدن یک پرنده
مشاهده شدن یک وسیله‌ی پرنده توسط تجهیزات و ادوات شناسایی دشمن، با یکی از روش‌های زیر صورت می‌گیرد:
•سطح مقطع راداری و انعکاس امواج راداری به سمت گیرنده‌؛
•امواج فرو سرخ؛
•صوت (Aural) ؛
•مشاهده خود یا آثار وسیله با چشم مسلح یا غیر مسلح (Visual).
لذا وقتی بحث پنهان‌کاری مطرح می‌شود، می‌باید پنهان‌کاری و یا کم‌مشاهده‌پذیری در تمام حوزه‌های فوق مورد بررسی قرار گیرد.
تکنولوژیهای پنهان‌کاری و کم مشاهده‌پذیری
ایجاد قابلیّت پنهان‌کاری و/یـا کم مشاهده‌پذیری، بـا استفـاده از یکی از روش‌های زیر و یا ترکیبی از آنها صورت می‌گیرد:
•جذب سیگنال‌های شناسایی؛
•انحراف سیگنال‌های شناسایی در جهت مطلوب؛
•ایجاد اختلال در سیگنال‌های شناسایی.
البته غیر از موارد فوق، برخی روش‌های دیگری نیز مطرح شده‌اند که گرچه مستقیمـاً سطح مقطع راداری را کاهش نمی‌دهند، اما باعث کاهش مشاهده‌پذیری وسیله‌ی پرنده می‌شوند. این روش‌ها عبارتند از:
•پرواز در ارتفاع بالا؛
•پرواز با سرعت زیاد؛
•پرواز در نزدیکی زمین و بین موانع زمینی مانند کوه‌ها و ناهمواریها.
بر اساس اطلاعات منتشر شده و مطالعات صورت گرفته، خصوصـاً اطلاعات منتشر شده توسط شرکت‌هـای نورث‌روپ-گرومن، ناسـا، لاکهید- مارتین و بویینگ که به ترتیب سازنده‌ی هواپیماهای پنهان‌کار بی-2، ایکس-29، اف-117 و بویینگ‌بِرد هستند، تکنولوژی‌های مرتبط با قابلیّت پنهان‌کاری و کم‌مشاهده‌پذیری که با یکی از روش‌های فوق‌الذکر منجر به قابلیّت پنهان‌کاری و کم مشاهده‌پذیری می‌گردند، و در آینده مورد استفاده خواهند بود، متناسب با سه بازه‌ی زمانی به صورت زیر تفکیک شده‌اند:
1- آینده‌ی نزدیک
• طراحی محل حمل سلاح در داخل بدنه (مانند هواپیماهای ایکس 45 و اَوِنْجِر II) با سطح مقطع راداری کم؛
• طراحی محل نصب موتور داخل بدنه (مانند هواپیمای ایکس45) با سطح مقطع راداری کم؛
• طراحی ورودی و خروجی موتور داخل بدنه با سطح مقطع راداری کم؛
• طراحی خروجی هوای موتور و حذف آثار راداری و مشاهده‌پذیری آن (بعنوان مثال هوای گرم خروجی، باید تحت پوشش هوای سرد در اطراف قرار گیرد)؛
• هواپیمای بدون دم (Tail-less Aircraft) با کنترل فعال (مانند هواپیماهـای ایکس-36 و بی2)؛
• دم مایل (مانند هواپیمای اف-117)؛
• سازه‌های مرکب (کامپوزیت‌ها و مواد عبوردهنده‌ی امواج راداری)؛
• بال با زاویه‌ی عقب‌رفتگی و یا جلورفتگی زیاد (Sweep Back or Sweep Forward) ؛
• بال شکسته (Swing Wing) (مانند ایکس45)؛
• بدنه بـا سطوح صاف (بدون انحنا) و شکسته روی بدنه (مانند هواپیمای اف117)؛
• زیر بدنه بـا سطوح صاف و بدون شکستگی (مانند هواپیمای اف117)؛
• بال و بدنه ادغام شده (Blended Wing Body) بدون مرزهای شکسته در نمای خارجی (مثل بی2 و ایکس47)؛
• طراحی و ساخت سیستم کنترل برای پرواز در نزدیکی زمین (Terrain Following Flight (TF)) ؛
• طراحی آیرودینامیکی برای پرواز در رژیم سرعت نزدیک صوت (Advanced Subsonic) ؛
• موتور و سیستم‌ها با آلودگی‌های ارتعاشی و الکترومغناطیسی کم؛
• بدنه بـا نیمرخ پخ (Slim Profile) ؛
• رنگ و پوشش‌های جاذب امواج رادار(RADAR Absorbent Material (RAM))؛
• رنگ متناسب با شرایط پروازی (مانند اغلب هواپیمـاهـای پنهان‌کار که به علت پرواز در شب از رنگ سیاه استفاده می‌کنند)؛
• اندازه‌گیری سطح مقطع راداری پرنده (برای ارزیابی سطح مقطع راداری پس از پرواز و خسارتهـای احتمالی، مثل ضرباتی که به بدنه وارد شده و یا خراش‌هایی که در پوشش هواپیما ایجاد شده است).
2- آینده‌ی میان‌مدت
• طراحی و ساخت نـازل موتورهـای بـا قابلیّت کنترل بردار جت خروجی (Thrust Vectored) ؛
• طراحی و ساخت سازه‌های مرکب به صورت یک تکه (Single Piece Composite) ؛
• طراحی آیرودینامیکی برای پرواز با ماخ بالا (Super Cruise) ؛
• طراحی و ساخت سیستم کنترل برای پرواز با پیروی از پستی و بلندی‌های زمین (Terrain Following Flight (TFF)) ؛
• طراحی هواپیمـا با ابعاد کوچک‌تر (مانند ریزپهپـادها)؛
• اندازه‌گیری دقیق‌تر سطح مقطع راداری اجزای مختلف پرنده مثل موتور، خروجی موتور، سیستم‌ها و ... .
3- آینده‌ی دور
• طراحی و ساخت پلیمرهای الکتروکرومیک (Electro Magnetically Conductive Polyaniline based RADAR Absorbent Material” or “Electro-Chromic Materials) برای تغییر رنگ پوسته (پنهان‌کاری در مقابل چشم)؛
• طراحی و ساخت سیستم فعال برای تغییر میزان انعکاس‌دهی (Reflectiveness) امواج راداری؛
•‌ طراحی و ساخت مواد با قابلیّت تغییر میزان جذب (Radar Absorptiveness) امواج راداری؛
• طراحی آیرودینامیکی برای پرواز در ارتفاعات خیلی بالا (هوا- فضـا پیمـا (AeroSpace Plane))؛
• طراحی آیرودینامیکی برای پرواز در رژیم فرا صوت؛
• طراحی و ساخت بدنه و سیستم‌ها برای کاهش ابعاد پیکره در حد نانو؛
• طراحی و ساخت سیستم تصویرسازی مجازی روی بدنه‌ی هواپیما با استفاده از LCD (پنهان‌کاری در مقابل چشم مثل اختاپوس)؛
• طراحی و ساخت موتور سرامیکی برای جذب امواج رادار، کوچک کردن ابعاد موتور و کاهش صدا و نویز؛
• اندازه‌گیری میزان مشاهده‌پذیری پهپـاد در برابر چشم؛
• آموزش پرسنل زمینی برای استفاده از سیستم‌های مرتبط با پنهان‌کاری (نظیر سیستـمِ فعالِ تغییر میزان انعکاس‌دهی امواج راداری).

معرفی نمونه‌هایی از هواگردهای پنهان‌کار



http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/2115221943.jpg




• هواپیمای نامرئی F-117 (http://newcoy.persianblog.ir/post/193)
شاید بتوان هواپیمای “F-117” را انقلابی ترین هواپیمای دوران دانست که با ظاهر منحصر به فرد خود، شگفتی هر بیننده‌ای را بر می‌انگیزد.
اساس کار، در طراحی “F-117” به کارگیری سطوح تخت در تمام سطح خارجی بدنه می‌باشد. به همین منظور سطح زیرین هواپیما کاملاً تخت بوده و سطح جلویی زیر بال نیز با بدنه اختلاف سطح ندارد و این دو در امتداد یکدیگر می باشند.
این هواپیما برای حمل جنگ افزار، تنها به دهلیزهای خود متکی است و برای به دام انداختن امواج رادار، درهای دهلیز جنگ افزارها و ارابه فرود آن دارای لبه‌هایی دندانه‌ای شکل می‌باشند. برای هماهنگی با اصول پنهان‌کاری از همان پوشش سیاهی که در هواپیمایSR-71” و “U-2R” به کار رفته است، بهره می‌گیرد تا در شب ناپیدا باشد.
برای اینکه دریچه‌های ورودی هوای موتورها سطح مقطع راداری زیادی تولید نکند، توسط توری‌های ریزبافتی پوشیده شده‌اند که بازتاب امواج رادار را به صورت سطح صاف انعکاس می‌دهد.
خط مستقیمی که از نوک دماغه تا نوک بالها با زاویه همگرایی 5/67 درجه امتداد یافته است نقش بسزایی در کاهش RCS جلویی هواپیما دارد.
تمام سطح بدنه با مواد جاذب رادار پوشیده شده و سطوح شیشه‌ای کابین خلبان نیز با طلا پوشش داده شده تا انرژی راداری را به بدنه انتقال دهد.
این هواپیما به منظور کاهش علائم فروسرخ، شار خروجی موتور را با هوای کنارگذر سرد مخلوط کرده و از مجرایی که انتهای آن به شکل شیاری تخت، کم ارتفاع و عریض می‌باشد به بیرون هواپیما هدایت می‌کند. این اگزوزها دارای لبه‌ای در زیر خود می‌باشند تا منبع اصلی گرما را از حسگرهای روی سطح و واقع در ارتفاع پایین‌تر، مخفی نگه دارند.
مکانهای انتهای بدنه نیز به گونه‌ای به بدنه نصب شده‌اند که علاوه بر نگاه داشتن بازتاب راداری در کمترین مقدار، گازهای خروجی موتور را از حسگرهای فروسرخ دور می‌سازند که این امر در هنگام تعقیب شدن به وسیله جنگنده حامل اینگونه حسگرها اهمیت بیشتری می‌یابد.
با وجود آنکه مقدار دقیق سطح مقطع راداری “F-117” همچنان سری و طبقه‌بندی شده است اما برخی منابع، سطح مقطع راداری این هواپیما را از جلو به اندازه 01/0 مترمربع تخمین زده‌اند.



http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/3115221944.jpg


• بمب افکن پنهانکار B-2 (http://newcoy.persianblog.ir/post/217)
هواپیمای “B-2” و هواپیمای “F-117A” به واسطه ظاهر منحصر به فرد خود دارای RCS کمی می‌باشند. در طراحی این هواپیماها نیز به کارگیری سطوح تخت به منظور پژواک امواج ارسالی به سمت‌هایی مخالف با سمت رادار جستجوگر در نظر گرفته شده است.
بیشتر سطح بالایی “B-2” از «الاستومر» که رسانایی یکنواختی در سطح ایجاد می‌کند پوشیده شده است. مواد جاذب رادار نیز در بخش‌هایی همچون درب‌ها، داخل ورودی‌های هوا و دیگر منافذ به کار برده شده‌اند تا بازتاب امواج راداری را از این قسمت‌ها به حداقل برسانند. خروجی‌های موتور “B-2” روی بال جلوتر از لبه فرار قرار دارند و به سمت لبه‌های رو به بیرون و بالا می‌دمند.
برای کاهش علائم فروسرخ در این هواپیما، موتورها مجهز به مخلوط کننده‌های گازهای داغ با هوای سرد می‌باشند. همچنین برای جذب امواج فروسرخ ناشی از گرمای به وجود آمده توسط خورشید و مقاومت هوا در سطح هواپیما از رنگهای جاذب امواج فروسرخ که ترکیباتی از سولفید روی می‌باشند استفاده شده است. بارزترین عنصر کشف بصری یک هواپیما، اثری است که موتورهای آن در هوا برجا می‌گذارند که با تغییر ارتفاع، قابل از بین بردن است. اما شرایطی نیز پیش می‌آید که تغییر ارتفاع ممکن نباشد، در این حالت میتوان با تزریق مواد شیمیایی در گازهای خروجی، ذرات آب را به قطراتی که قابل دیدن نباشد تجزیه کرد. در هواپیما “B-2” این مسئله در نظر گرفته شده است.
همچنین برای اینکه کشف بصری این هواپیما در روز به کمترین حد ممکن برسد سطح زیرین آن رنگ آمیزی خاکستری شده است.





http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/4115221944.jpg




• جنگنده تاکتیکی پیشرفتهF-22 (http://newcoy.persianblog.ir/post/185)
این جنگنده ترکیبی از پنهان‌کاری و کارآیی آیرودینامیکی است که قابلیت پنهانکاری را بدون از دست دادن مزیت آیرودینامیکی داراست.
برای حفظ ویژ‌گی‌های پنهانکاری، سوخت و جنگ افزارهای لازم برای اجرای مأموریت‌ها در درون بدنه حمل می‌شوند. دهلیزهای جنگ‌افزارها به صورت یک دهلیز بزرگ در زیر و جلوی بدنه تعبیه شده است.
از روبرو، یعنی مهمترین و حساس‌ترین وجه برای یک جنگنده ATF، از به کار بردن لبه‌های بازتاب‌دهنده امواج راداری بر مسیر پرواز، اجتناب شده است.
لبه‌های جلویی و عقبی دریچه ‌ها و صفحه‌های متحرک، دندانه دار می‌باشند تا انرژی راداری رسیده را پراکنده نمایند و دهانه‌های ورودی‌های هوای موتور نیز به همین دلیل به بیرون و پایین زاویه داده شده‌اند.
همچنین مجراهای ورودی s شکل نیز دهانه‌های کمپرسورهای موتور را از مسیر مستقیم امواج رادار پنهان می‌نمایند. این جنگنده 20 الی 30 درصد بزرگتر از “F-15” و 40 درصد بزرگتر از هواپیمای “F-18” می‌باشد. به همین دلیل از فاصله 10 مایلی قابل رویت است و در نتیجه اینگونه جنگنده‌ ها از طریق کشف بصری آسیب پذیر هستند.





http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/5115221944.jpg




<H1>•بالگرد نامرئی کمانچی “RAH-66” (http://newcoy.persianblog.ir/post/242)
«کمانچی» نخستین بالگرد پنهانکار دنیاست و ادعا می‌شود که بازتاب راداری آن تنها به اندازه 25 درصد بالگرد آپاچی است و 75 درصد کمتر از آپاچی علائم فروسرخ از خود منتشر می‌سازد. کمانچی توسط رادار قابل رویت نیست، مگر در برد کوتاه که معمولاً کمتر از چند مایل است. گذشته از آنکه این بالگرد از مواد و سازه جذب‌کننده امواج راداری استفاده می‌کند سطح مقطع راداری بسیار کوچک آن تا حد زیادی مربوط به سطح بدنه شش‌گوشه‌ای، سر ملخ اصلی پوشش داده شده و جایگاه‌های جنگ‌افزار دهلیزی می باشد. علاوه بر این، توپ چرخان 20 میلی‌متری سه لوله آن را می‌توان به سمت عقب برگردانده و در یک پوشش آیرودینامیکی در پشت برجک جا داد. یکی دیگر از مهمترین عوامل تقلیل سطح مقطع راداری در این بالگرد، چگونگی قرار گرفتن شش بالک قابل حمل متصل به بدنه بالگرد همراه با سکانی یکنواخت می‌باشد. از دیگر تدابیری که در این بالگرد به منظور کاهش سطح مقطع راداری در نظر گرفته شده ملخ دوم می‌اشد که از نوع پروانه‌ای است و به یک طرف متمایل می‌باشد. در ضمن ارابه فرود، قابل جمع شدن است. حضور بالگردها را می‌توان قبل از اینکه در دید قرار گیرند توسط صدای آنها تشخیص داد. لذا در این هواگرد به منظور پنهانکاری بیشتر، تدابیری از قبیل افزایش ملخ‌ها در محور اصلی (ملخ‌های پنج تیغه‌ای) و پروانه دم و انحنای قابل توجه انتها تا نوک ملخ توسط طراحان این بالگرد صورت گرفته است. در این بالگرد به منظور کاهش اثر و رد اشعه فروسرخ، موتورها در داخل بدنه جاسازی شده‌اند و به صورت کلی یکی از بهترین وسایل عمود پروازی است که در مقابل ردیابی توسط اشعه فروسرخ محافظت شده است.

</H1>

siyamak
06-11-2011, 02:51 PM
هواپیماهای جنگده ایران
Grumman F-14A Tomcat (Tehran - Mehrabad)



[/URL]http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/1116114342.JPG

McDonnell Douglas F-4E Phantom II (Airport - Tehran)

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/2116114342.JPG

Northrop F-5E Tiger II (Tehran - Mehrabad)

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/3116114342.JPG

Northrop F-5E Saeghe (Airport - Tehran)

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/4116114342.JPG

Sukhoi Su-24MK (Tehran - Mehrabad )

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/5116114342.JPG

Mikoyan-Gurevich MiG-29A (Tehran - Mehrabad)

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/6116114924.JPG

Sukhoi Su-25UBK (Tehran - Mehrabad )

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/7116114924.JPG

Northrop F-5A Freedom Fighter (Dezful - Iran)

http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/8116114925.JPG

Northrop F-5B Simorgh (Dezful - Iran

[URL="http://www.asriran.com"] (http://www.asriran.com)http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/9116114925.JPG

رضا میرجعفریان
06-13-2011, 08:38 AM
http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/1116133256.jpg




در تمام جهان تنها دو هواپیما، منحصراً برای جنگهای الکترونیکی ساخته شده اند که EA-6B پراولر یکی از آنهاست .
از دهه ١٩۵٠ میلادی تکنولوژی هوانوردی برای کاربردهای نظامی گسترش بی سابقه ای یافت . از میان دهها نوع هواپیمایی که طراحی و سپس وارد عمل شدند پاره ای از آنها اگرچه از لحاظ ظاهری شبیه شکاری یا ضربتی بودند اما در واقع هیچکدام از این دو ماموریت را انجام نمی دادند .
یکی از این نوع هواپیماها ، هواپیماهای ویژه جنگ الکترونیک بود . هواپیماهایی که خدمه آن علاوه بر خلبان بودن متخصصین متبحری نیز در رشته الکترونیک و ارتباطات به شمار می رفتند و تنها سلاحی که به همراه داشتند دستگاههای گوناگون ایجاد اختلال الکترونیکی و پارازیت در سیستمهای راداری دشمن بود .
ویژگی جالب این هواپیماها در این بود که آنها غالباً پیشاپیش شکاریها و هواپیماهای ضربتی به قلمرو هوایی دشمن نفوذ می کردند و پس از پایان ماموریت نیز آخرین هواپیماهایی بودند که منطقه نبرد را ترک می نمودند .




http://taknaz.ir/upload/46/0.918509001307907786_taknaz_ir.jpg


هواپیماهای جنگ الکترونیک به این ترتیب نه تنها باید سیستمهای راداری دشمن را مخدوش می کردند بلکه باید با ایجاد چتر حفاظت الکترونیکی در دور خویشتن خود را نیز محافظت می نمودند .
البته ناگفته نماند نبردهای هوایی در آن زمان به گونه ای صورت می گرفت که استفاده از مقرهای حاوی سیستمهای جنگ الکترونیک که به زیر بال اکثر هواپیماهای شکاری یا ضربتی نصب می شدند اجتناب ناپذیر بود با این حال از آنجا که ظرفیت این مقرها محدود و شعاع عمل آنها نیز نسبتا ناچیز بود هرگز نمی توانستند از همان قدرتی برخوردار باشند که هواپیماهای مخصوص جنگ الکترونیک از آن برخوردارند .
ذکر این نکته نیز ضروری است که اصولا آموزش جنگ الکترونیک در رده های رزمی هر سه نیروی هوایی، زمینی و دریایی کلیه کشورهای جهان جزء لاینفک دروس آکادمیک نظامی به شمار می رود و هر کشور کوچک و بزرگی به فراخور تواناییها و نیازمندیهایش همواره سعی می کند به تازه ترین اطلاعات در این رشته ها دست پیدا کند . این موضوع منحصر به سالهای اخیر نمی باشد بلکه از 30 سال قبل تا اکنون به طور مداوم و مستمر در حال پیشرفت و پویایی است .
شاید ذکر این مساله نیز بی مورد نباشد که در تاریخ معاصر در خلال جنگ ویتنام تا حدی و بعدها در جنگ اعراب و اسرائیل و سرانجام در گسترده ترین مورد خود طی آخرین برخوردهای هوایی اسرائیل و سوریه تکنیکهای جنگ الکترونیک به کار گرفته شد . گرچه همانگونه که اشاره رفت کم و بیش همه کشورهای جهان به شیوه های جنگ الکترونیکی آشنایی دارند با این حال هواپیماهای خاصی که صرفا برای شرکت در این نبردها طراحی شده باشند تا سال 1980 فقط در اختیار نیروی دریایی و هوایی آمریکا بود .
این کشور به این منظور دونوع هواپیما یعنی EA-6B موسوم به prowler پراولر و EF-111 را در خدمت داشت .

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/3116133256.jpg




کلیات :
هواپیمای EA-6B موسوم به پراولر یکی از جدیدترین و پیشرفته ترین هواپیماهای جنگ الکترونیک متعلق به نیروی دریایی آمریکا از دهه ١٩٧٠ به بعد به شمار می رفت. این هواپیما که رهاوردی از مجتمع فضایی Grumman محسوب می شد، محل استقرارش در عرشه ناوهای هواپیمابری بود که در گوشه و کنار دنیا پراکنده اند .
به جای هر نوع بمب یا موشکی هواپیمای پراولر با خود لوازم و تجهیزات پیچیده الکترونیکی حمل می کرد و به عبارت صحیحتر کلیه تسلیحات تهاجمی و تدافعی آن را همین تجهیزات الکترونیکی تشکیل می دادند .
در این میان تنها چیزی که این هواپیما فرو می ریخت صفحات باریکی به نام پوشال یا chaff است که موجب گمراهی رادارهای طرف مقابل می شد .
پوشال یا چف شامل باریکه هایی از موادی هستند که وقتی در آتمسفر معلق می شوند به عنوان انتن کوچک دو قطبی عمل کرده و آثاری همانند هواپیما یا کشتی را در صفحه رادار به وجود می آورند و برای داشتن بهترین کارایی ابعاد آنها باید ضریبی از نصف طول موج رادار حریف باشد . این اجسام باید بسیار سبک باشند تا به آرامی سقوط نموده و مدت زیادی در رادار باقی ببمانند. برای ساختن چف در ابتدا از آلومینیوم استفاده می شد؛ اما در سالهای بعد برای این منظور رشته هایی از فایبر گلاس که بوسیله غشای بسیار نازکی فلز احاطه شده است مورد استفاده قرار گرفت .
وزن تجهیزات الکترونیکی درونی هواپیمای پراولر به 8000 پوند می رسد و علاوه بر این می تواند پنج مقر خارجی به وزن کل 920 پوند حاوی سیستمهای گوناگون پارازیت انداز یا مخلوط پارازیت انداز و مخزن سوخت خارجی را نیز با خود حمل کند .

سلاح اصلی :
عمده ترین سلاحهای هواپیمای پراولر را سیستم جنگ الکترونیکی آن به نام AN/ALQ99E تشکیل می داد و قلب این هواپیما در این نقطه بود که می تپید .
این سیستم که کمپانی Raytheon پیمانکار اصلی آن بود توسط سه اپراتور به کار گرفته می شد . در حقیقت خدمه هواپیما از چهار نفر تشکیل می شدند که دو به دو در کنار یکدیگر و در دو کابین پشت سر همدیگر هریک بر روی یک صندلی پرتاب شونده قرار گرفته اند . از این چهارنفر یک نفر خلبان، یک نفر فرمانده سیستم جنگ الکترونیک که در کنار خلبان می نشیند و دو نفر ماموران جنگ الکترونیک هستند که البته هر کدام از این سه نفر وظیفه خاص داشته و با دستگاه های معینی کار می کنند .

دستگاه های ضد – ضد عمل الکترونیکی
جالب است بدانیم در هر هواپیمای پراولر 30آنتن مختلف نصب شده بود که برای جستجو، تعیین و شناسایی هدف و همچنین اختلال در هر نوع فعالیت الکترومغناطیسی طرف مقابل به کار می رفت . پاره ای از این آنتنها به دستگاههای ضد – ضد عمل الکترونیکی مربوط می شدند که وظیفه شان خنثی نمودن هر گونه فعالیت دشمن در زمینه ایجاد پارازیت بر روی هواپیماهای پراولر بود .

مقرهای خارجی :
پیش از این اشاره نمودیم که هر هواپیمای پراولر علاوه بر سیستم های پارازیت انداز درون هواپیما، تا پنج سیستم پارازیت انداز نیز در مقرهای خارجی خود حمل می کرد . هریک از این مقرها حاوی دو سیستم و یا به عبارتی دو فرستنده صوتی پارازیت انداز پرقدرت و یک گیرنده ردگیر و نیز تعدادی آنتن بود و هر مقر یکی از هفت باند فرکانس را می پوشاند .

نحوه کار:
پس از آنکه آنتنهای تجسسی حساس که در برآمدگی بالای دم عمودی نصب شده اند علائم راداری حریف را در فاصله طولانی دریافت کردند، داده های خود را به کامپیوتر مرکزی هواپیما می دادند. این کامپیوتر بلافاصله شروع به تجزیه و تحلیل آنها می نمود و نتایج بررسی خود را به صورت ارقام و آمار بر روی صفحه نشاندهنده به نمایش می گذاشت. در ضمن تمامی این اطلاعات ضبط نیز می شد .

در این هنگام در حالیکه هواپیما در ارتفاع 34000 پایی در پرواز بود و فاصله اش از هدف به 2520 مایل می رسید وظیفه اش شروع می شد در این لحظه پرسنل جنگ الکترونیک باارزیابی یافته های حاصل به کمک کامپیوتر تصمیم مقتضی را در مورد نحوه مقابله با سیستمهای الکترونیکی حریف اتخاذ می نمودند و فرمانده با فشار دکمه ای پارازیت اندازهای درونی یا بیرونی هواپیما را به کار می انداخت .
کامپیوتر اصلی هواپیماهای پراولر به نحوی بود که می توانست پیش از هر ماموریت و نیز در حین ماموریت بر حسب مورد برنامه ریزی شود .

http://www.acopart.org/upload/ACO-1354/4116133256.jpg





جاسوسی الکترونیکی
در کاربرد هواپیماهای پراولر بیش از هر چیز برای آن گردآوری اطلاعات جاسوسی از نحوه عمل دستگاه های الکترونیکی مورد استفاده دشمن اهمیت داشت .
به عبارتی جاسوسی الکترونیکی یا Electronic Intelligence به عنوان عامل تعیین کننده در جنگ های الکترونیکی مطرح می شد؛ زیرا اگر مثلا اطلاعاتی از فرکانس دستگاههای الکترونیکی حریف در دست نبود هرگز نمی توان بر روی آن پارازیت انداخت .
نظر به اهمیت جاسوسی الکترونیکی بود که غالبا چنانچه موردی برای استفاده از هواپیماهای جنگ الکترونیک پیش می آمد هرگز آنها به تنهایی عمل نمی کردند بلکه سازماندهی آنها بنحوی بود که مثلا در هر ماموریت تعدادی هواپیمای پراولر با اتفاق تعدادی از هواپیماهای هشدار دهنده E-2C موسوم به ( هاوک آی – Hawkeye ) و شکاریهای برتری هوایی اف 14 و نیز شکاری – ضربتی اف 18 یا اف 4 به همراه تعدادی هواپیماهای سوخت رسان KA-6 و هواپیماهای ضربتی A6 در ماموریتها به طور دسته جمعی شرکت می نمودند .

L90
07-30-2011, 05:33 PM
تین نیوز: تصمیم گیری هوانوردی یا همان ADM رویكردی است نظام مند بر فرآیند های روحی مورد استفاده خلبانان هواپیما تا همواره بهترین عملكر را در پاسخ به رویداد های پیش امده داشته باشند. اهمیت یادگیری مهارتهای ADM موثر, نمی تواند مورد تاكید قرار گیرد در حالی كه همواره شیوه های آموزش خلبانی تحهیزات و سیستم های هواپیمایی و سرویس های مربوط به خلبانان در حال پیشرفت است ولیكن هنوز سوانح هوایی رخ می دهند. علی رغم همه ی تغییراتی كه در تكنولوژی برای افزایش امنیت پرواز صورت می گیرد یك عامل هنوز باقی مانده و آن عامل انسانی است. طبق برآورد ها حدود 75 درصد از تمام سوانح هوایی عوامل مربوط به انسان هستند.

ازنظر تاریخی اصطلاح "اشتباه خلبان" برای توصیف علل ایجاد سوانح استفاده می شده است. اشتباه خلبان به این معناست كه عمل یا تصمیمی توسط خلبان علت یا عاملی موثر بر پیشامد حادثه یا تصادف شود. همچنین این تعریف , خطاهای خلبان در تصمیم گیری یا انجام عمل را نیز شامل می شود. از چشم اندازی وسیع تر عبارت "عوامل مربوط به انسان" به صورت دقیق تری این سوانح را توصیف می كنند. زیرا معمولا" یك تصمیم فردی نیست كه باعث یك سانحه می شود بلكه یك رشته از وقایع است كه توسط عوامل متعددی ایجاد شده است. زنجیره ضعیف قضاوت ها كه اغلب از آنها به عنوان "زنجیره ی اشتباه" یاد می شود اصطلاحی است كه برای توصیف مفهوم عوامل كمكی, در سانحه ای كه عوامل مربوط به انسان در آن دخیل بوده است.

در این جا اصطلاحی را با عنوان" عوامل انسانی" توصیف می كنیم: عوامل انسانی دانش چگونگی تعامل افراد با محیط اطرافشان است. در زمینه هوانوردی عوامل انسانی دانش چگونگیعملكرد خلبان تحت تاثیر عوامل مهم مانند: طراحی كاكپیت , عملكرد اندام های بدن, اثرات روحی و روانی , تعامل و ارتباط بادیگر شركت كنندگان در CREW مانند دیگر اعضای خدمه ها و كارمندان بخش كنترل ترافیك هوائی است.

در این جا به یك مثال می پردازیم:
یك خلبان هواپیمای خصوصی با حدود 350 ساعت پرواز یك هواپیما را برای خریدارش به پرواز در می آورد. بخاطر محدودیت زمانی خلبان از شام شب قبل صرف نظر كرده و صبحانه روز پرواز را میل نكرد. خلبان این چنین برنامه ریزی كرد كه ناهار ظهر را در زمان سوختگیری صرف كند. این خلبان به دلیل سرگیجه و نا آشنایی با منطقه, حدود 20 مایل دورتر از محل انتخاب شده جهت سوخت گیری در 95 پایی فرودش را آغاز كرد. زمانی كه هواپیما وارد ارتفاع مشخص شده در نقشه شد خلبان نتوانست فرودگاه را پیدا كند. سپس خلبان طرف شمال شهر را دور زده و به بالای شهر برگشت و به طرف غرب پرواز كرد و آنگاه به سمت شرق بازگشت.
خلبان تصمیم گرفت اطلاعات فرودگاه را در دفتر راهنمای فرودگاه كه در صندلی عقب بوده و به راحتی در دسترس نبود بررسی كند. از زمان فرود تا الگوی پرواز قدرت افزایش نیافته بود و خلبان فشار را در دماغه ی هواپیما حفظ كرده بود. در حالی كه تلاش می كرد دفتر راهنما را پیدا كند صدایی شبیه صدای بمب شنیده شد. با بررسی بیشتر خلبان متوجه شد كه هواپیما تنها حدود 200 پا بالای سطح زمین قرار دارد با افزایش قدرت خلبان اوج گرفت و محل فرودگاه را تعیین كرد. بعد از نشستن مشخص شد كه آنتن فایبر گلس آسیب دیده و به حاشیه لبه ی بال چپ آسیب رسانده است.

siyamak
09-05-2011, 10:40 AM
اولین هواپیمای جنگی ایران


http://www.acopart.org/Upload/ACO-676/untitled11953846.bmp

L90
10-27-2011, 01:05 AM
تین نیوز: هواپیماهای جت مسافربری با سرعتی 5 برابر سرعت صوت می توانند آینده صنعت هوانوردی را متحول کرده و تا اندازه ای قابل توجه از زمان سفرهای طولانی هوایی بکاهند.

جت های مسافربری با سرعت پروازی 5 برابر سرعت صوت در آینده از زمان سفرهای هوایی خواهند کاست برای مثال این جتها می توانند در کمتر از یک ساعت مسافت نیویورک تا لندن را طی کنند.

طبق گزارشی از موسسه مهندسین مکانیک، ساخت چنین هواپیمایی از پایان قرن جاری آغاز خواهد شد، قدمی که می تواند بریتانیا را به یکی از پیشگامان فناوریهای هوانوردی آینده تبدیل کند. در این گزارش که تاریخ مورد نظر خود را برای ساخت چنین هواپیماهایی سال 2075 و فراتر از آن می داند، به تغییرات و پیشرفتهایی بزرگ در صنعت طراحی هواپیما اشاره شده است.



این هواپیمای فوق سریع می تواند در سرعت 6 هزار و 437 کیلومتر بر ساعت پرواز کند، سرعتی پنج برابر سرعت صوت. همچنین این هواپیماها به شکلی طراحی شده اند که می توانند مشابه پرنده های مهاجر در الگویی V شکل پرواز کنند تا با استفاده از جریان هوایی که توسط هواپیمای جلویی ایجاد شده انرژی کمتری مصرف کند.

به لطف این هواپیماها زمان پرواز نیویورک تا سیدنی از 21 ساعت به 2.5 ساعت، لندن به نیویورک از هفت ساعت به 55 دقیقه و لندن تا سنگاپور از 13 ساعت به یک ساعت و 40 دقیقه کاهش خواهد یافت.

جت های سرعتی SC "رمجت" دارای موتورهای جت تنفسی هستند که به آنها امکان می دهد برای ایجاد سرعت و نیروی فشار سوخت را مصرف کرده و از سرعت هوای وارد شده به موتور بکاهد. سریعترین هواپیمای تنفسی که تا کنون ساخته شده به ناسا تعلق دارد که می تواند به سرعتی بیش از 11 هزار کیلومتر برسد. با این همه این هواپیماها توانایی حمل مسافر را نداشته و بیشتر به یک موشک شباهت دارند تا هواپیما.


دراین گزارش همچنین اطلاعاتی درباره ارائه شیوه هایی برای خلق یک سیستم "هواپیمابَر" ارائه شده است که بر اساس آن هواپیماهای بزرگ واحدهای مجزایی را حمل می کنند و با رسیدن به مقصد این واحدها را بر روی منطقه مورد نظر مسافر رها می کنند و به این شکل مسافر می تواند در مقصد مورد نظر خود فرود بیابد.

بر اساس گزارش دیلی میل، طرحهای دیگر بالهای پرنده ای هستند که بر اساس آن بالهای هواپیما و موتور آن به گونه ای با یکدیگر ترکیب شده اند. ایستگاه های سوخت رسانی پرنده از دیگر طرحهای ارائه شده توسط این موسسه است تا به این شکل هواپیماهای آینده نیازی به پرواز با مخزن پر از سوخت را نداشته باشند.

MAHDI-TONDAR
11-11-2011, 12:30 AM
به گزارش وب سایت شبکه فاکس نیوز نیروی دریایی ایالات متحده – آمریکا هواپیمای بدون سرنشین X – 47B با موفقیت آزمایش کرد.

نیروی دریایی ایالات متحده، نقطه عطف جدیدی در صتعت حمل و نقل هوایی پیشرفته به دست آورد، که امروز با آزمایش موفقیت آمیز هواپیمای بدون سرنشین X – 47B همراه بود است.


طراحی و توسعه، X – 47B توسط شرکت نورث روپ گرومن انجام شده که به صورت زمینی و هم بر روی ناوهای هواپیمابر در حالی که در دریا درحال حرکت است امکان فرود دارد.
طراحی این هواپیمای بدون سرنشین احساس به آینده، یادآور UFO – و بسیاری از چیزهایی که به افزایش رؤیت UFO گفته شده کمک می کند.


شرکت نورث روپ گرومن اعلام کرد که امروز پرواز آزمایشی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز بر اساس تجهیزات سخت افزار و نرم افزار که به X – 47B نصب شده فرود با دقت بر روی ناو هواپیما در حال حرکت انجام داده است.





"رسیدن به این مرحله از آزمایشات نشان دهنده که سیستم هوایی ایالات متحده – آمریکا در حال پیشرفت است، و این آمادگی برای حرکت به مرحله بعدی آزمایشات پرواز است.

zanjani
01-01-2012, 11:17 AM
http://www.acopart.org/Upload/ACO-736/129698739306892727.jpg



در شرایطی که هنوز جنگنده های نسل پنجم به طور کامل وارد خدمت نشده اند نیروی هوایی آمریکا پروژه پژوهشی را شروع کرده برای بررسی طزاحی بمب افکن نسل هفتم B.3 این بمب افکن قرار است برای سالهای ۲۰۳۵ وارد میدان شود شاید هم تا ۲۰۵۰ طول بکشد این نوید آینده ای حولناک است چون پیشبینی بمب افکنی برای دونسل آینده نوید دهنده ی رشد سریع تکنولوژیست این بمب افکن قرار است بتواند هم با سرنشین و هم بدون سرنشین پرواز کند کامپیوتر ماموریت آن باید بسیار باهوش باشد تا بتواند در برابر خطرات احتمالی از خود واکنش نشان دهد این هواپیما به معنای واقعی ضد رادار است در ضمن سرعت پیمایشی آن هم بیش از ۲٫۷ ماخ و تا ۱۰ ماخ است(B.2 که اکنون فعال است سرعتش زیر سرعت صوت است) قرار است B.3 بتواند به هرنقطه ای از جهان در کمتر از سه ساعت و بدون سوختگیری هوایی برسد
و اما نیاز های استراتژیک ببینید آمریکا بیشترین بار مسولیت بمب افکنهایش بعهده ی بمب افکن های فوق سنگین B.52 است که با وجودی که ضد رادار نیست اما بیشترین میزان محموله را میتواند حمل کند برای ماموریت هایی که نیاز به سرعت عمل و پنهانکاری دارند از B.1 استفاده می کند و در ماموریت های ویژه از B.2 باید توجه کنید نگهداری بمب افکنها بسیار هنگفت وهزینه بر است به طور مثال امسال در بودجه نیروی هوایی آمریکا قرار است بمب افکن های سبک F.117 را بازنشسته و از رده خارج کنند چون با وجود ارزش ضد راداریشان نگهداری آنها نمیصرفد و یا آمریکا کلا ۲۰ فروند بمب افکن B.2 سفارش داد(هرکدام ۲ میلیارد دلار) ولی هزینه کمر شکن پرواز آن(هر پرواز در حدود ۱ میلیون دلار) باعث شد اکنون بیش از ۱۲ فروند فعال نباشد که آن هم تا حداکثر ۲۰۲۰ فعال خواهد بود بمب افکنهای B.52 با وجودی که بیش از ۵۰ سال عمر دارند هنوز بصرفه ترین گزینه برای نیروی هوایی بشمار می آیند و گفته می شود تا ۲۰۵۰ هم در خدمت خواهند بود امکان زیادی دارد B.1 ها هم تا ۲۰۵۰ در خدمت باقی بمانند اما بمب افکنهای B.2 باوجودی که پیشرفته تر هستند بزودی از رده خارج خواهند شد بنا بر این نیروی هوای تا سال ۲۰۳۰ الا ۲۰۵۰ نیاز به جایگزینی بمب افکنهایش با یک بمب افکن فوق مدرن که در عین کارامدی کم هزینه بوده و بتواند هم با خلبان و هم بدون خلبان پرواز کند و بدون محدودیت به هرجا برود
دیگر بحثی که در مورد این بمب افکن مطرح است امکان هوا فضا پیما بودن آن است یعنی بتواند همچون شاتل ها از جو خارج شود که در این صورت اولین فضاپیمای مسلح خواهد بود یعنی بتواند حتی ماهواره ها را نیز هدف قرار دهد و یا حتی کار شاتل هایی همچون X.33 را به انجام رساند
باید توجه داشت بهر صورت این بمب افکن چندان ارزان نخواهد بود چون فقط ۳۵ میلیون دلار هزینه تحقیقات اولیه آن است
در مورد تسلیحات گفته های در مورد افکان نصب لیزر هوابرد در آن برای نابودی اهداف(در مورد لیزر هوابرد بعدا شرح خواهم داد) ویا استفاده از امواج مایکرو ویو(HPM) در آن شنیده می شود که در صورت واقعیت باید فیلم های علمی تخیلی با سلاح های لیزری را جدی بگیریم
بهرصورت B.3 پرنده ای خواهد بود که اوج نبوق و خلاقیت را در خود داشته باشد و نمادی کامل از سلاح های جنگی حولناک در آینده ای کمتر ۵۰ سال است.

L90
01-07-2012, 01:56 PM
تین نیوز: با احداث مرتفع‌ترین فرودگاه جهان در «تبت»، گردشگران بیشتری به این منطقه زیبا سفر خواهند كرد.

در شرایطی كه منطقه زیبای «تبت» در كشور آسیایی «چین» در سال گذشته میلادی میزبانی از بیش از 10 میلیون گردشگر را تجربه كرده، با احداث مرتفع‌ترین فرودگاه جهان در این منطقه، گردشگران بیشتری به «تبت» سفر خواهند كرد.

دولت چین در ماه های آتی احداث مرتفع‌ترین فرودگاه جهان را در منطقه «ناکتشو» در ارتفاع 4436 متری از سطح دریا در منطقه تبت آغاز خواهد کرد كه در حدود 100 متر از مرتفع‌ترین فرودگاه فعلی جهان که آن نیز در تبت قرار دارد، بالاتر است.

هزینه احداث این فرودگاه كه می‌تواند نقش چشمگیری در جذب گردشگران به تبت داشته و به تنهایی نیز به یك جاذبه گردشگری تبدیل شود، در حدود 280 میلیون دلار اعلام شده و ظرف سه سال راه‌اندازی خواهد شد.

تبت طی سال‌های اخیر نیز به واسطه توسعه راه‌آهن و استفاده بیش از 42 درصد از گردشگران از این وسیله برای سفر به تبت، به یكی از سه مقصد برتر گردشگری چین تبدیل شده، این در حالی است كه كارشناسان پیش‌بینی می‌كنند تبت در سال جاری میلادی نیز میزبان 12 میلیون گردشگر باشد.

تبت در سال 2010 نیز با میزبانی از هفت میلیون گردشگر، نزدیك به هشت میلیارد دلار از محل صنعت گردشگری درآمد داشت و مقامات صنعت گردشگری این منطقه قصد دارند تا در قالب برنامه‌ای چهار ساله، تبت را به میزبان 15 میلیون گردشگر در سال 2015 تبدیل كنند.

تبت در سال 2010 همچنین به طور متوسط در هر ماه، 175 میلیون یوآن سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی برای توسعه‌ی زیرساخت‌های صنعت گردشگری‌اش جذب كرده كه این امر می‌تواند نوید‌بخش آینده‌ای درخشان برای صنعت گردشگری این منطقه باشد.

بخش اعظم گردشگران منطقه‌ی تبت كه از آن به عنوان «سقف جهان» نیز نام برده می‌شود، از چین، آمریكا و دیگر كشور‌های اروپایی هستند كه حاصل آن درآمد شش میلیارد و 500 میلیون دلار برای اقتصاد این منطقه بوده، این در حالی است كه ماه گذشته نخستین هتل لوكس منطقه‌ی «تبت» كه هتلی سازگار با محیط زیست است، در شهر «لهاسا» مركز این منطقه گشایش یافت.

این هتل در زمینی به مساحت 32 هزار متر مربع، بر اساس آخرین فناوری‌ها در زمینه‌ی ساخت هتل‌های سازگار با محیط ‌زیست ساخته شده و برای گرمایش آن از انرژی خورشیدی و دیگر انرژی‌های پاك استفاده می‌شود.

فصول بهار و تابستان، بهترین زمان برای سفر به منطقه تبت است كه همواره یكی از مقاصد برتر گردشگری چین بوده و بخش اعظم نیروی كار آن نیز در این صنعت و یا صنایع مرتبط به كار اشتغال دارند.

در سال 2009 نیز تبت میزبان پنج میلیون و 610 هزار گردشگر بود كه این رقم حاكی از رشد 150 درصدی گردشگران این منطقه است كه درآمد پنج میلیارد و 600 میلیون یوآنی را برای ساكنان آن به همراه داشت.

البته تبت در سال 2008، شاهد وقوع اغتشاشاتی بود كه برای مدت كوتاهی این منطقه را خالی از گردشگران كرد، اما با ارایه‌ی تسهیلاتی به گردشگران از جمله تخفیف در بهای هتل و بلیط جاذبه‌های گردشگری، دوباره گردشگران به تبت بازگشتند.

منطقه‌ی تبت سرزمین مقدس بوداییان بوده و درآمدهای حاصل از صنعت گردشگری نزدیك به 15 درصد از تولید ناخالص داخلی این منطقه را به خود اختصاص داده است.

امیر مسعود
03-07-2012, 03:56 PM
جنگنده F-117 ، شاهین شب


http://www.acopart.org/upload/ACO-528/s_129755930220434116.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-528/129755930220434116.jpg)


يكي از قدرتمندترين جنگنده هاي موجود جهان، هواپيمایF-117 ، ملقب به «شاهين شب»
است. شاهين شب نخستين هواپيماي رادارگريز (Stealth) است و اين خصوصيت مهم آن را از
ديگر جنگنده هامانندF-15 متمايز مي سازد. تصميم ساخت اين هواپيما در سال ۱۹۶۸
ميلادي با دادن مجوز شركت هواپيماسازي لاكهيد مارتين گرفته شد.
اين شركت نيز به سرعت تنها پس از ۳۱ ماه، نخستين پرواز آزمايشي شاهين شب را در ۱۸
ژوئن سال ۱۹۸۱ ميلادي در منطقه آزمايشي نوادا به نمايش گذاشت. از ميان ۵۹ فروند
هواپيمايF-117، نخستين شان در سال ۱۹۸۲ ميلادي به نيروي هوايي آمريكا تحويل داده شد
و در تابستان سال ۱۹۹۰ ميلادي نيز آخرين فروند اين هواپيما ساخته شد. به واسطه
تكنولوژي رادارگريزي (Stealth) اين هواپيما و با استفاده از بمب هاي هدايت شونده
ليزري، شاهين شب توانايي حمله به نقاط بحراني و غيرقابل نفوذ دشمن را دارد.
نوآوري در طراحي كه يكي از شاخص هاي منحصربه فرد F-117 است توانايي جنگي بسيار
بالايي را به اين پرنده آهني داده است. شاهين شب، تك سرنشين و مجهز به دو موتور
توربوفن مدلF404 ساخت شركت جنرال الكتريك است كه تجهيزات گوناگوني را مي تواند به
كار گيرد و مجهزبه يك سيستم ناوبري و نيز سيستم شكاري ـ رهگير وايونيك (الكترونيك
هواپيما)پيشرفته اي است كه كار خلبان را سهل و قدرت عملياتي آن را افزايش مي دهد.
آمريكا از اين جنگنده نامريي استفاده هاي بسيار زيادي مي برد. هر كجا كه احساس كند
تجهيزات راداري دشمن قوي و پرقدرت است از شاهين شب براي انجام هرگونه عمليات نفوذي
استفاده مي كند و با اطمينان در انتظار شنيدن خبرهاي خوش از عمليات شاهين هايش مي
نشيند.

http://www.acopart.org/upload/ACO-528/s_129755930222768242.jpg (http://www.acopart.org/upload/ACO-528/129755930222768242.jpg)

شاهين شب تنها هواپيمايي بود كه توانست در عمليات توفان صحرا عليه عراق مجوز حمله
به مركز شهر بغداد را بگيرد.
در اين عمليات، آمريكا از ۳۶ فروندF-117 استفاده كرد اما همين چند فروند هواپيما
ركوردهاي بسيار جالبي را بر جاي گذاشتند. به طور مثال از ۲۰۰۰ تن بمب و موشك براي
انهدام نيروگاه هاي برق، پايگاه هاي نظامي، مركز رادارهاي دفاعي و. . . استفاده
كردند، كه اكثر آنها بمبهاي هدايت شونده ليزري بود. شاهين هاي آمريكايي در اين
عمليات حدود ۶۹۰۰ ساعت پرواز داشتند و با توجه به رادارگريز بودنشان به راحتي از
تمامي حريم هاي هوايي عراق و كويت استفاده كردند بدون اينكه هيچ مزاحمتي از سوي
رادارهاي دشمن را متوجه خود ببينند و خطري حس كنندپس از اين عمليات موفق بود كه به
درخواست ناتو ۲۴ فروند از اين هواپيما در سال ۱۹۹۹ ميلادي به خدمت دو پايگاه هوايي
اروپايي (پايگاه هوايي آويانو در ايتاليا و اشپانگاهلم در آلمان) درآمد. نخستين
حمله شاهين شب در ۲۴ مارس ۱۹۹۹ ميلادي برعليه يوگسلاوي ثبت شده است.
اين پرنده شب در يكي از شاهكارهاي خود كه پرواز بدون توقفي از هولومان ،يك پايگاه
هوايي در آمريكا، به سمت كويت داشت ۱۸/۵ساعت به طول انجاميد و ركوردي براي
هواپيماهاي تك سرنشين بر جاي گذاشت كه تا به امروز شكسته نشده است. F-117 اين ركورد
را مديون مهندساني است كه قابليت سوختگيري در هوا را براي اين مخلوق شگفت انگيز
منظور كردند. علاوه بر اين شاهين شب داراي دو محفظه تسليحاتي است كه انواع گوناگوني
از موشك ها و بمب هاي هدايت شونده را مي تواند حمل كند و خلبان تنها با فشار يك
كليد مي تواند سرنوشت يك منطقه يا يك پايگاه نظامي يا يك نيروگاه را تغيير دهد.
این هواپیما در عمليات توفان صحرا در سال ۱۹۹۱ موفق شد با ۱۳۰۰ پرواز، ۱۶۰۰ نقطه و
هدف مهم را مستقيماً مورد حمله قرار دهد .

جدول مشخصات:

نوع هواپيما: جنگنده تاكتيكي
شركت سازنده: شركت هواپيماسازي لاكهيد مارتين
قدرت موتور : ۱۰۶۰۰ پوند براي هر موتور
طول: ۴/۱۹ متر (۶۳ فوت)
ارتفاع: ۹/۳ متر (۱۲ فوت + ۵ اينچ)
فاصله دو سر بال: ۱۳/۲متر (۴۳ فوت + ۱۴ اينچ)
وزن: ۲۳۶۲۵ كيلوگرم (۵۲۵۰۰ پوند)
سقف پرواز: ۴۵۰۰۰ فوت
سرعت: ۶۰۰ مايل در ساعت (سطح دريا) حدود ۰/۹۲ ماخ
F-117 nighthawk

F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده
از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه
تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در
حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو
نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد.
قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و
ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای
ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این
هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن
نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از
سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117
در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در
سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد. تنها یک واحد از این
هواپیما در اختیار دارد.


جزییات :

وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

سازنده : لاکهید

استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن
(10800پوند)

ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814
کیلوگرم

اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز
15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به
زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می
شوند